4571 resultaten.
Clown
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
927 De grijns rondom zijn mond
die ieder in het leven wacht
wie om de wereld niet meer lacht,
als troost gestrooid in 't rond.
Scheef z'n hoedje en het gele haar,
de wanhoop om wat is mislukt
en toch te doen alsof het lukt,
verraadt in hem de kunstenaar.…
De logenaar
poëzie
3.3 met 12 stemmen
2.601 De waarheid in zijn valse mond
Gaat ook voor valsheid door in 't rond:
Dit is des logens vrucht!…
Paulus de boskabouter
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
988 En smeert het zelfs rond zijn mond,
De keukenstroop.
Die ook langzaam uit het vogelhuis droop
Tot een vormloze hoop,
Stront.…
Kungfu
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
915 kruis
boem blang, Kabang dang
naaktslakken in je neus
een verstikkende pladijs
tussen de kiezen
je hebt leren Zen ademen
door je bruisende oren
Dubbele salto
terwijl je je naaktslakken trekt
boven het hoofd
van je rivaal
Tai Sabaki
dubbele spiesvork
slam die naaktslakken
in zijn neus
met een vliegensvlug rammen
de pladijs in zijn mond…
Drie vlinders fladderen, dicht bij elkaar
poëzie
3.0 met 7 stemmen
4.672 Dan, ver van 't land waarin ik daaglijks leef,
Komen haar kleine mond en twee zachte ogen
Tezamen tot de glimlach die belooft,
En ik verga en word wijd als de zee,
Eerst nog zo klein, en in 't oneindige vluchtig
Zweeft haar liefde over mij, totdat ik opstorm
Om de andere drieëenheid to bezitten,
Haar borsten deinen doe, haar lichaam siddren…
Soms proef je het zoete en het leed ( uit de serie: ware nachtmerrie)
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
709 Er steeg van alles op naar mijn lippen
mijn hart en ziel, mijn vingers tasten naar mijn mond.
Mijn hand zocht naar zijn hoofd
haar opkomende rimpels daar in de verte,
de woorden fluisterden een eeuwig verbond
een bemind gezicht, ik greep het sterke visioen.
Het geschenk was licht de bedoeling zwaar.…
Herdenking kamp Ravensbruck (II)
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
1.019 Een ademstoot herbeleefd in de mond
van een ander op de tocht in leven laat ontluiken.
Ik zag je gisteren ook het prikkeldraad al naderen
in het licht van de maan
kom gerust stevig,
weg van die mensenslachters
naast me staan.
Zie het wit van mijn ogen lijkt ook woestijnzand.…
De onbekende soldaat
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
773 We handelden automatisch: gooiden ons op de grond
spraken met onze ogen en niet met onze mond.
We gingen en waren moe- we zwegen doorgaans.
Soms fluit ik nog kalm een liedje uit het verre verleden;
toch wordt de lente ooit sterk zomerpracht
een afschuwelijke dag eens een mooie nacht.…
EVA
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
642 van Eden
jij wil
een hemelbed vol donkere aarde
een lichaam dat leeft met huid en haar
een taartje dat naar alles smaakt
een wijnglas waarin de ganse zomer zingt
jij wil
een lege schelp vol golvende baren
een broekzak waarin de wereld kan
een waakvlam die voor altijd brandt
een liefdesuur dat eeuwig duurt
jij wil
een stamelende mond…
Negentig seconden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.054 verloren niet vergeten
Heb gerouwd en veel gedacht
Dat het op een dag toch goed zou komen
Zelfs hier midden in de nacht
Laat ik tranen zoek ik adem
Hikkend hijgend hoestend snel
Ben ik in diepe rouw om mij
Hart gebroken hard verscheurd
Diep van binnen voelt het
Alsof het elke dag gebeurt
Die paar woorden maar één blik
Gewoon twee ogen en één mond…
Geloof hem niet
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.647 Een jongeling, voor mij in 't stof gebogen,
Sprak: ‘Ik bemin;
O lieve maagd, nooit heeft mijn mond gelogen,
Wees mijn vriendin!
O weiger niet uw liefde mij te schenken,
Word mijne vrouw;
Ik zweer het u, 'k zal nooit mijn minne krenken.
'k Blijf u getrouw,
O ja, 'k blijf u getrouw!’…
Weggelopen
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
981 verdriet
Ineengedoken en de wanhoop nabij
huilde zij in het nachtelijke gebied
Van huis weggelopen tegen vijven
na onenigheden met haar pa en ma
Ze wilde ze in een briefje schrijven
dat pa moest blijven uit haar beha
Haast elke avond kwam pa boven
vooraleer zij in bed stappen wilde
Beminde hij haar beide tepelhoven
en stopte haar mond…
Misbruik
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.335 Laat uw ogen dankbaar weiden
Waar de schoonheên zich verspreiden;
’t Is niet al voor hand of mond.
Ieder zintuig heeft zijn waarde;
Ieder heeft zijn deel op aarde:
Riek het bloempje; smaak de vrucht;
Zie Natuur haar kleed schakeren;
Hoor het boskoor kwinkeleren;
Voel de zoele kus der lucht!
Waan niet, als een God der Goden!…
Jeanne D'arc
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.036 Niemand die haar nog verstaat,
Haar mond is weg,
Weggebrand,
Het is al veel te laat,
Het had zo mooi kunnen zijn,
Maar dit is hoe het gaat,
Nu is ze dood, niet meer hier.
Alles was te laat…
DOODLOPENDE WEG
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
982 Haar tengere lichaam schokte
toen zij hem opeens ontwaarde
Wat hem uit ‘t donker ontlokte
dat hij het wel met haar klaarde
Haar stem leek bijna bevroren
toen hij haar de mond bedekte
Hij fluisterde: Je bent verloren
als ze, wat hij wenste, verrekte
Haar hart hamerde als bezeten
toen zijn hand de weg verkende
Haast aan alles had hij gezeten…
DRIJVEN OP EEN LIEFDESWOLK
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
777 lijf bruist van energie
Zo heerlijk als jij bent is er niet één en
ik fluister ‘t met mijn hand op je knie
Ik streel jou waar mijn handen tasten
in ‘t diepste donker van de duisternis
Heel je lichaam heeft mij zo verrast en
ik zie wel dat ik mij in jou niet vergis
Ik streel jou je heerlijk, koele wangen;
Mijn lippen kussen liefderijk je mond…
Zwaar
poëzie
3.2 met 6 stemmen
3.222 't Kloeke beest spant al zijn spieren,
zet zijn poten achteruit;
en het snokt uit al zijn kracht en
witte schuim komt op zijn mond,
maar de wagen roert niet, blijft lijk
vastgenageld aan de grond.
De oude knecht, vol razernije,
grijpt de djakke en met getier
van een duivel, slaat hij rond de
buik van 't machtig dier.…
Met of zonder franje
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.252 Het domein door duizend
geuren verleid, dringt door
zwarte oogleden een verholen blik,
en krijg ik het benauwd, het lijkt
wel of ik stik in het gestolde speeksel
van mijn mond waarin de gedroomde
dauw schijnt op te lossen en met
ongeduld te wachten op de eerste
druppel van de zonnestond,
In het licht van de anonimiteit, die
uit te…
Nimmermeer
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.392 Is dan die rode mond
Niet even lief geplooid gebleven,
Kronen haar lokken minder blond
De speelse gratie van haar leven?
Neen, maar wat hiér gescheiden heeft,
Is het onnoembre dat gevleugeld
In ons naar verre ruimten streeft,
Doch sterven moet als men 't beteugelt.…
Droomdrogsel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
600 puntend
Kies kas gekozen hazenpad
Manliefde druppelig vergooiend
Spetters op klevende oogharen
Knipperende knaspige pupillen
Blind blad blader zijn fijn venijn
Wiegel weg gevlogen warmte
Met glasvensterige scherpe stukken
Steek je wulps woest stotend
In zeisige zolvende zachte man
Hieper hoog hijgend
Holt rook uit je halsterig geknepte mond…
morgen ga ik rozen kopen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
901 Je vertrok en vergat mee te nemen
uit pardoesheid wellicht
Het goudschaaltje met al mijn woorden
die je nog had willen wegen
Mijn oren vol verhalen
Het goud uit mijn haar
Mijn mond van teveel woorden
Mijn - o sorry - veel getrapte schenen
De echo van mijn veel te harde lach
Mijn op hol geslagen hoofd
Dat balans zoekt op zwijgzame schouders…
Rembrandt als de Apostel Paulus (1661)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
481 De neus is nog een hele klus, die moet ook lekker zwaar
Het is een kokkert van een ding, een uurtje, reken maar
Er onder, heel licht opgebracht de snor en mond, ziedaar
Tot slot de ogen warm en zacht, twee uurtjes, bij elkaar
De brief, het jak, de achtergrond al lijkt het ook heel wat
Het staat er in een uurtje rond, want dat gaat nat-in-nat…
Michael van W.
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.129 Voorop staat een man en zijn mond, zijn bek – je ziet
dat hij gromt, zijn tanden ontbloot en achter hem
de volle maan, precies zo schijnheilig.
Zoals hij, behaard als een hond – zo zou ik het doen als ik kon.
Op hem zou ik lijken.…
Kloostertuinboom
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
693 'Wij moeten worden als de bomen, die luisteren in de diepe grond, dan zal een ruisen door ons stromen en alle bladeren worden mond' Willem de Mérode
Net als David de dromer zat ik soms uren
in mijn speciale kloostertuinboom
uit te rusten, want ik had wat te verduren,
ik leefde eerder in een nachtmerrie dan in een droom.…
EENS MEIENS MORGENS VROEG
poëzie
4.6 met 16 stemmen
2.436 Ik woude ze kussen aan hare mond.
Ze sprak: 'laat staan, laat staan'!
Harba lori fa,
Harba, harba lori fa,
Harba lori fa.…
Wolga vriend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
598 ontvangen
het begint met projecteren
je ziet in mij een nieuwe maagd
het leven bestaat slechts uit proberen
het is de moeder rivier
die stroomt door Rusland
terwijl ik droom over romantiek
en we drinken op de samenkomst
beleven onder ons de liefde
nu de rivier naar zee stroomt
en je mijn benen uit elkaar duwt
jouw hijgende adem boven mijn mond…
Papieren tijgers
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.212 leven
Verburgeren
Steeds meer om huisje boompje geven
Veranderd zijn tot mijn verdriet
Al vinden zij dus zelf van niet
Ze hadden ooit het hoogste woord
Dat is mij bijgebleven
Stellig ervan overtuigd
Dat niemand hun dit leven
Doet veranderen, op laat geven
Dingen blijven doen
Zoals het hoort
Niemand hun hun vrijheid smoort
Een grote mond…
Vriendin en vriend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
569 Je hoeft mijn mond niet te volgen
geen geschenken te brengen
bloemen mogen tuinen blijven sieren
luister maar gewoon naar je hart
ervaar de resonantie in de kamers.
Het is te vinden, dat vertel ik je
met en in de kleuren van de natuur
als ik de spatels of het papier
tot mijn ogen maak, mijn iris
geheimen eindeloos uitdeelt.…
oude zomers
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 moeite niet waard
maar er zijn van die tuinen
zo van zomer doordrongen
de zon valt in loeiende strepen
takken breken in vlakken van licht
en trekken slepende vierkanten oranje
om me heen de lange tongen
de hitte met haar loden zwepen
zuigt in golvende lijnen vochtige franje
de aarde zengt mee als in een gebedslied
en trekt de ziel uit de monden…
Hexagoon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 mijn ballen en liet haar ruiken
dit ben ik
lekker spelen vond ze dat
in die oogjes blinkende besjes
vliegenzwammen woekerden
op de indigo substraat
en om ons winden stemmen
hele koren kippenvel
de sjamaan tapte van het rendier
een aan muscimol rijke urine
trippelde als een Raspoetin door de poedersneeuw
nu
ze haalt m’n lul uit d’r mond…