Alle inzendingen over coen wilde helemaal

8730 resultaten.

Sorteren op:

Eerloos mijn verzet

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 545
ik liet ze binnen bood ze angsten aan ze wilden niet beminnen me nemen en dan gaan onderliggend janken eerloos mijn verzet vaak om woorden bidden als er weer niets werd gezegd ik vergrendel slotenloos mijn ramen zijn gebroken het uitzicht splintert weg in een leven zonder hopen gebarsten is mijn kop gedachten zijn mijn scherven mijn…
wil melker31 augustus 2009Lees meer >

opgeheven halte

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 687
niet begrijpend keek ze hem na de volle trein die opnieuw langs het lege perron reed waarom stopte hij niet haar kleinkind kon niet wachten met het vieren van z’n verjaardag bij elke nieuwe trein zwaaide ze maar ze reden allemaal voorbij toen ze de volgende trein persoonlijk wilde tegenhouden reed ze eindelijk mee zo’n kleine 100 meter…
Gerardo26 oktober 2009Lees meer >

Totem.

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.187
Ik wilde een keizer worden in dit leven van dwergen, maar ik kon de zachtheid van de perzik niet vergeten en bleef een heel jong kind. Ik ook heb dagelijks de witte halzen van de angst gezien, de harde handen van het licht gevreesd. Ik kon de volle stilte van de vissen niet vergeten en werd een heel oud kind.…

Het tijdelijk moment

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 577
jij groeide kaarsrecht naar de hemel twee zijtakken als oogst van leven samen delen ik stond in dezelfde grond tot de zon ons vond maar botte uit in breedtegroei zonder snoei jouw hemel kon ik niet bereiken wilde bij de aarde blijven haar omarmen en mezelf warmen aan het tijdelijk moment zo rechtlijnig was je pad dat…
wil melker8 augustus 2010Lees meer >

met niet meer dan wat liefde

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 666
om er naar te kunnen kijken rotsvast maar misschien onvindbaar roep ik jou eenvoudig, zoals de dagen en de handen waarmee je me liefkoost met niet meer dan wat dromen plekjes waar ik wil zijn waar ik je kan omringen, warmzacht bij de waterval en tussen de wilde bloemen die, door hun dans, ons willoos meevoeren naar de uitgestrektheid…

Het hek van de dam

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 538
het water wilde niet scheiden in jouw stroom en de mijne het bleef vloeien uit de bron die we samen hadden geslagen ik geselde wind jij verdroogde de regen wij kwamen elkaar steeds weer tegen hebben de vloed toen gesplitst bij de oorsprong met stenen de bedding verlegd maar het hek van de dam heeft het niet kunnen houden wij…
wil melker7 februari 2011Lees meer >

dan is het

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 651
hij kiest het tuinpad achterom weer langs de wilde rozen zijn blik schaart over land waar paarden ongejaagd zoals de stilgevallen vogels niet laten blijken dat er wordt gewacht haar roep die ver draagt over drassig veen en stil zwart water verstomd nee, als hij komt is het om stilte van verloren heimwee * duogedicht II…

Elfje

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 742
er was eens een man die zich vervreemd voelde bij de koppenwinkel had hij zijn oude hoofd af laten schroeven omdat hij jong wilde zijn de mensen lachten hem uit het was ook geen gezicht zo'n krakerig kreukellijf met een uitgestreken snoet na een jaar keerde hij terug vroeg om zijn eigen gezicht dat was echter al verkocht aan een rondreizend…
Marion Spronk1 september 2011Lees meer >

Sascha 1980-2003

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 572
jaardag eenendertig jaren later vraagt jouw kinderhand om kleine daden, kleurrijk in de glimlach van een mooi bestaan er vergaan geen lieve ogen, die hun spreken in mijn hart hebben gelegd ze kleuren nog als toen en geven alles wat je wilde éénmaal, tweemaal rondt de maan haar kleine kringen maar de zon verlicht je haar in zacht…
switi lobi15 september 2011Lees meer >

Herinnering aan de es.

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 890
Korenbloemen suikerbieten Karresporen in het zand Leeuwebekjes langs de rand Violen en vergeetmijnieten Akkerwindes wilde rozen Zwaluwen in snelle vlucht Leeuweriken in de lucht Boterbloemen en frambozen Er resten nog vage contouren van een haast verdwenen land in de nevels van mijn geest die mij stil langs paden voeren aan een oud…

Einde

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.268
Toen hij zei dat hij niets meer wilde En het avondland dichterbij kwam Het geroezemoes om hem heen verstomde Door bijna niets omringd De verstilling, het zwakke licht Nader tot hem kwam Ging de herinnering met hem op stap Een reis langs Memory Lane Het ontluiken van de liefde, de schoonheid en de troost Verschrikkingen, ontluistering, uiteindelijk…
Ralph Nawijn19 december 2011Lees meer >

cocon

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.398
zo klein zo kwetsbaar lag jij daar dan in jouw warme, glazen cocon ik wilde je dicht bij mij in mijn armen koesteren maar dat was te vroeg zo'n pijn slechts af en toe onze handen door een raampje jouw kleine vingertje in mijn handpalm zo kon ik wel uren zitten, gewoon kijken naar jou toen al wist ik deze liefde kan nooit…

Met donkerpaarse strik

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
hun tijd vroeg grijze kaarten met donkerpaarse strik haar laatste wens was anders zij koos voor licht en wit in samenzijn met wilde bloemen die bloeiden aan hun stam een leven lang met zorg gekoesterd tot het aardse zijn voltooiing nam de bloemen wiegen samen op het laatste zuchtje wind stil verwaait de handkus van haar…
wil melker6 augustus 2012Lees meer >

het wrattenzwijn

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 713
Er was er eens een wrattenzwijn, dat wilde niet meer wrattig zijn. Het roeide zijne wrattensnuit door wrijven langs de bomen uit. Spoedig zal van dit wrattenzwijn, zonder een wrat, zwijn over zijn. Voortaan was het nu niet meer wrattig, maar werd instede vreeslijk kattig.…

Nieuw land

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 609
Twee miljoen inwoners en veel wild en gevogelte, slavenhandel, ongewisheid en moed?) werkelijk wijken voor trusts die onbetrouwbaar blijken?…
Gemma Pappot28 november 2012Lees meer >

Nederlands opeens een vreemde taal

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 654
Op zijn long was geconstateerd Dat biologisch niet meer was weg te wassen Keek hij totaal verbouwereerd In de ogen van de arts die hem Zijn leed langzaam verkondigde, Werd hij verpletterd door dit allemaal En was Nederlands voor hem Ineens een vreemde taal Toen de specialist hem ook nog vroeg Of hij als het even kon contant Wilde…

Een schamel geklap

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 549
had klanken geleerd in melodieën die raakten om van hen die ze hoorden betere mensen te maken speelde en zong zonder kind of kraai honden waren verdwenen of namen de benen droef werd het lied in tonen die vluchtten alsof de coupletten ook wilden rusten pas op het eind klonk diep in het dal een schamel geklap de siësta liep af…

Monddood ( F.D. )

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 714
Het hart zingt wild en fel vanuit haar vrijheid! De mond werd niet gesnoerd, door iemand ooit, nog eens monddood gemaakt. Alles, waarover ik zingen zal... presenteert een vrije wereld van vorige en huidige generaties! Generaties volwassenen en kinderen, die ook sterk in mij leven.…

Verloren

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.100
Het voorjaar buiten is altijd zoel, Maar niet dat wilde wonder Toen ik weg wou gaan, alleen en koel; Nu kan ik ook wel zonder. Ik meende aan 't strand te zijn geboren, Mijn huis te hebben in het duin. Dat alles is al lang verloren, Nu voer ik meeuwen in mijn tuin.…

Kusss

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 618
lief mijn boos mijn pijn en fijn streel me met jouw zeer jouw mij uit met harde woorden ik minnekoos ze keer op keer jaag op mij als lopend wild ik vlucht jou tegemoet huil mijn tranen ik zal ze drogen lees ook wat er hier niet staat ik ben nog lang ik ben nog lang nog lang niet uitgepraat kus me kus me…
Inte feelders19 december 2014Lees meer >

De uil

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
Ik weet, het nodigt uit, verschrikt het kleine wild of roept : “dit is van mij”. Dat weet ik best, maar toch, in de winter-nachtelijke stilte hier, het doet me wat, het raakt me telkens weer.…
Lisa Leyten9 februari 2015Lees meer >

tweeduizend drie

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
toen ik jou te grave droeg mijn handen wit mijn schouders blauw door onvoorzien één mondhoek hoog een mondhoek laag geen schraag voor jou waarop de stille kist, ik wilde warmte onder lichte planken de banken van het hof vol zomerzon bloemen rond te zware voeten, wuivend gras en in mijn lijf slechts de herinnering van wie je was…
switi lobi30 augustus 2015Lees meer >

Schoonheid

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 696
Ik heb vandaag je brief weer gelezen over hoe je zo graag gelukkig wilde wezen over hoe je zocht en verdwaalde over hoe je vocht en maalde over jouw ontbrekend perspectief over ons, je had ons zo lief woorden die mijn hart verscheuren ik schreeuw het uit en richt mijn blik naar buiten betoverd door de herfstkleuren en ineens, zomaar ben…

Winter.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
Languit rillen en knoppen dragen waaruit wilde bomen groeien. We scheuren loten van het jaar en planten in verse grond. Straks lopen we uit.…

Opkroppen

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 539
Waarom slaat mijn hart sneller als ik aan het dichten denk zo zag ik de rode zee opengaan heb van menig appel genoten in het Paradijs gedichten nemen je mee op reis verre velden heb ik bezocht in menig wilde rivier heb ik mogen zwemmen tijdens mijn tocht als de voorstelling is gestopt schrijf ik achter de coulissen ik heb zoveel opgekropt…

Wachten op wat komen moet

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 544
Wij verliezen onze wilde haren. Wat blijft en kan groeien is liefde. Zoals bruine knoppen in de winter, in stilte dóór blijven groeien. Knoppen van knoestige kastanjebomen. Zo kunnen ook mensen wachten. Op wat altijd is gekomen. Op wat komen gaat. Op wat komen moet.…

keergrens

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
ergens voorbij het keerpunt, in verhoogde staat, als de stilte stormachtig zwijgt, op het uur van bombastisch wilde wolken grauw, grijs, chroom, groots, van golven met hun woeste koppen hun haren wapperend in de wind schuim op de bek geen vaste vorm te zien nergens grond om te staan driftig op drift met nog een lange reis te gaan…
Iniduo22 februari 2017Lees meer >

verbaasde kop met grote ogen

hartenkreet
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 630
na mijn wandeling in het park smeet ik mij even op een bank wat geritsel in de struiken liet me plots toch even schrikken een verbaasde kop met grote ogen keek mij zo onwennig aan alsof hij me iets wilde vragen: "neem me mee en… zorg voor mij" sinds die dag heb ik nu een vriend een viervoeter met kwispelende staart de bruine labrador…
metske12 maart 2017Lees meer >

Zeventig

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 551
Mijn wilde haren zijn nu uitgegroeid. De kleuterjaren zijn opnieuw begonnen. Mijn oude dagen zijn voorbij. Een jongen van de dag ben ik geworden. De toekomst is nog niet begonnen. Het zuur werd zoet en zoet maakt blij. Het zicht in één oog ging verloren. Het geluk van kunnen zien gevonden. De geest van gisteren is vergaan.…

Hoe emoties donkerden

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 573
ik voelde de weerspannigheid van witte verf zij wilde niet in een keer stralend dekken kon de verhalen van de muur niet zomaar afsluiten door een nieuw onbezoedeld klankbord als blikvanger te openen ik zag hoe emoties donkerden na eerst drogend lichten hoorde spanning in de lucht door schaduwen van partijen heb alles…
wil melker19 december 2017Lees meer >