9633 resultaten.
Doorkomst dodendorp
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
645 Eén... twee doffe dreunen in de stilte staan
hier blijkbaar voor het enig menselijke leven.
Het klinkt zo dreigend in deze droge bossen.
Ik demarreer op macht, ik moet de doden lossen.…
Klompen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 Het land bleef wachten
Seizoenen deden hun ding
Die er woonden
Wisten van geen haast
Van de wereld alle tijd
De akker, met leegte gevuld
Liet water glimmen naar groen
Drie boerderijen waren een dorp
In een tijd die langzaam gleed
Waar eens huisjes gehurkt
Tegen wilgen leunden
Waar de stilte wolken kleurde
Het land met wind mee boog
Werd…
(omdat de versneller stilstond ofzo)
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
377 de ochtend wreekt zich met ijselijk vogelgetetter
’t licht doorbreekt de nasleep van de nacht
waar aan ’t oppervlak de stilte heerste
de woorden waren uit de lucht
sommigen veilig geland in af te sluiten kooien
de meesten gestrand
in onnavolgbare ophopingen
van ogenschijnlijk nietszeggende deeltjes
die samenklonterden
de dag knikt
als…
Empathie
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
549 Je stilte voelen
woordeloos raak je mijn hart
wij ademen één
De stilte dragen van
anderen in mijn hart, een trilling die
zich vlecht door mijn eigen adem. Hun onuitgesproken
pijn rust in mijn handen, alsof ik een echo opvang die nooit verdwijnt.…
Mijn metafoor
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
440 Ik ben een metafoor die niemand begrijpt,
een zin die struikelt, een stilte die blijft.
Ik draag het masker van regen en wind,
en verlies mij telkens, waar ik jou terugvind.
Mijn hart is een raam dat beslaat in de kou,
het toont wat vervaagd, maar verbergt wat ik wou.…
Stille tuin
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
359 In deze diepe
stilte ontdek
ik mijn schat:
een plek waar pijn
vervaagt in vredig,
welvend groen, waar
wonden wijken
onder wuivend
loofgewelf en de
ziel stevig wortelt
in serene, stille
dag.…
Wat je mij meegaf
netgedicht
2.5 met 20 stemmen
401 In mijn manier
om stilte te bewaren
woon jij nog steeds
In de plooien van je sjaal
schuilt de geur van thee en ochtendmist,
de stilte waarin je luisterde naar wat ik zelf nog niet
wist en zachtjes de weg wees door de waas van mijn onzekerheid.…
Wat een vlinder mij leert
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
310 Haar broze vleugels raken
het veld alsof ze luisteren naar wat in het
zachte licht verborgen blijft; een beweging ontvouwt
zich in stilte, een dun spoor dat blijft zonder zich volledig te tonen.…
Avondregenboog
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
385 Ik voel hoe de avond zich
rond ons sluit, niet als een grens maar
als een zachte mantel die draagt wat niet gezegd hoeft
te worden en luistert naar de diepe stilte die tussen ons blijft ademen.…
Nevel
hartenkreet
4.6 met 25 stemmen
1.116 Schimmige nevel boven zand
dempt het geluid van verheven gangen
op het door mens verlaten strand
stilt mijn drang naar ongeremd verlangen
Op de grens van zee en land
glanzende manen als met parels behangen
vloeit schuim als grof geweven kant
word ik door rijkdom bevangen…
rode draad
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
964 ik lees
boeken en handen
aan lange tafels
in stille zalen
en verloren ruimtes
volg ik
aders en lijnen,
gesprokkelde letters
tot zinnen gevormd
kan ik waarzeggen,
toekomst voorspellen
in alle rust
het einde dromen
of blijf ik hangen
in sprookjes,
het schrijven
in stilte
van een eigen verhaal…
liefde beklijft
gedicht
2.6 met 234 stemmen
57.458 ze spreekt niet
nevelt zich in stilte
haar ogen flitsen niet
ze staan vast
haar atelier is al vol
Schubert’s Letzte Hoffnung
zij legt klanken vast
ragfijn
in truffeltjes
zat hij maar vast
aan haar toonladders
hij kon
kijken naar haar handen
naar de rode rozen
op haar
met verfspatten
besmeurde jurk
regenboogjurk
van rode rozen…
't Einde .....
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
927 vertonen tonen
Geslaakte kreten
stilte verstomd
't einde ...
zuchtend verzuchten…
al het stil
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.296 't ruisen van de wind
hoor ik als ze zich aan mij vertoont
en mij met haar kussen mint
Al het lief dat in mij leeft
en het kabbelen van de zee
voel ik als ze door m'n dromen zweeft
en mij mint gelijk een toverfee
Al het schoon dat in haar is
en het jubelen van het ochtendgloren
zie ik in haar wond're beeltenis
En de stilte…
Ochtendklaarte
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.005 Door het open venster
zingt helder licht
met vol enthousiasme,
doorbreekt de stilte
met woorden van tijd
om de zomer in te luiden
Een droom is geboren
en zwemt uit de leegte
van de nacht
in open armen
die de ochtend begroeten
Het geluk smelt
in de klanken
der vogelslied
dat uit de schaduw
opnieuw van de zon geniet…
ben ik verlangen
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
1.595 mag ik jou bekoren
troosten bij verdriet
zijn wat is verloren
de traan die je verliet
ben ik verlangen
jouw wens in dromen
een zucht in stilte
dat innig gebaar
je ster in de nacht
een eindeloos verhaal
zon na regen
geborgenheid
prille liefde
zweef van verlangen
laat je bekoren
heb me lief…
Corfu
netgedicht
3.3 met 95 stemmen
30.715 Vergrijsde olijfbomen
leiden de weg
naar het dorp
de hitte drukt
zwaar en loom
op het plein
in de stilte
van het middaguur
zingen slechts de krekels
een hond ligt hijgend
gevangen in het spel
van zon en schaduw
onder de cypres
zit een vrouw
in roerloos zwart
een leven
trekt voorbij…
Ongesproken
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.505 Ik lees weken voorbij
de langzame dagen
die het leven vertragen
om de stilte in mij
nog meer te behagen.
In wonderen verborgen
woorden van sprekend vermogen
laten de wereld meer ogen
naar een nieuwe morgen
tot emotie bewogen.
Wanneer lippen ongesproken
zo geluidloos blijven spoken
me hier binnen telkens raakt.…
Hier en daar
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
936 De stilte zal me volgen met
elke gedachte
die ik wens.
Gezichten zwijgen en zoeken
een ontmoeting zonder een vreemdeling.
Ik ben op weg naar het einde.
Ik begin met het einde.
En alleen mijn schaduw
weet
waarom ik
levenslang
slaapwandel
zonder één
verlossende
herinnering.…
het blauw dat gele koren zingt
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.033 handen klauwen
naar houvast
groevenloos voelt steen
nog zachter dan de dood
in uitzichtloos verglijden
het blauw dat
gele koren zingt in het
glooien van de hellingen
verblinkt als stilte in de
samenkomst van dalen
is wit het graf dat
sterven heeft gebaard
rust die neerdaalt
in de laatste strohalm
die als roos geworpen is…
Zwarte vlinders
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
887 Tweezijdige bliksems
als een zilveren sleutel
laten niets achter
dan het geluid van de stilte.…
Wat overblijft in woorden
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
1.520 Je geeft me een gedicht
en schenkt me de stilte
langs ogen, stil bewaard
De weemoed van een droom,
veilig opgeborgen, in het
herkennen van jouw verhaal
Samen kwetsbaar, zo verloren
als woorden worden stilgelegd
in tranen zonder samenspraak
Je geeft me een herinnering
en schenkt me lege handen,
een omhelzing, stil aangeraakt…
Marmer
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
933 Binnen bonkt een grijze herinnering
als holle echo doorheen
een blakende stilte.
Rusteloos stroomt het
als vergeten
door gletsjers van verleden
sterft
een duizend doden
op het schrift van het gemiste lot.…
Een enkele traan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.279 Met schoenen vol lood
zitten we nog even bij elkaar
hier loopt ons spoor dood
ja, het einde is daar
De toekomstvlam gedoofd
maar geen verwijten meer
alle woorden zijn geroofd
zelfs stilte doet zeer
Ik kijk je nog even aan
je draait je hoofd opzij
ik zie een enkele traan
huil je die voor mij?…
observatie (herziene versie)
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.625 Je ligt, je slaapt
tussen de stilte
van je haren:
je gezicht mooi,
je neus als ooit,
je mond als nooit,
je lijf als ook,
je geur als vrijheid.
Ik kijk naar je:
hoe weinig woorden
zijn er nodig waar
geen taal de liefde doet
ik zwijg 1 woord
Ik kijk 1
Lief 1
Jij.…
Sprankje
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
11.552 Als de nacht de wereld sluit
het licht verkoopt
de gracht nog even glinstert
weerspiegelt waar jij loopt
De mist slechts wazig
niet meer dan fijne dauw
de lichten doven
bij de buren en bij jou
Dan valt de stilte even
in mijn hoofd
is elk sprankje licht
werkelijk gedoofd…
Alleen
netgedicht
3.8 met 87 stemmen
15.756 Bedroefd verteer ik lange nachten
tranen sluipen in mijn dromen
die mij niets dan stilte brachten
en in lange rijen komen
ik denk aan hoe gedachten
zich verzoenen in een baan
en in lange slierten wachten
om nog eens door mijn hoofd te gaan
Niets dan leegte en verlangen
niets geeft aan mijn pijn gehoor
slechts weemoedige gezangen
klinken…
leven
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.101 niets is wat ‘t lijkt
de zon cremeert
zwevend in kleurige stilte
kristalhelder plastisch
de natuur lieven
en ondanks de werkelijkheid
hopen vinders vergeefs
want alles werd al gezocht
de herinnering aan ‘t verlangen
verslindt het leven
zingt tussen de scheuren
van het onverhoopte.
sunset 06-08-2007…
de supermarkt voorbij
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.401 ik had er even
geen boodschap aan
direct links, C1000
Volendamlaan recht
doorfietsen
richting Ockenburg, want
mijn ouders liggen daar
mijn moeder voor de eerste keer bovenop
eindelijk zijn zij klaar
en ik vind rust in visite
mag de stilte genieten
op de weg terug
waar ik node koop
om te overleven…
De stoel & zijn dichter
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.099 Hij praat met de stilte,
wordt moe van zichzelf.
zou een stoel willen zijn
kon hij comfortabel
in zichzelf gaan zitten
schrijven dat hij gelukkig
was. En was dat dan ook.…