5956 resultaten.
Onbeteugeld afscheid van een onvoorzichtig jaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
336 Hoe probeer ik in de eindeloosheid te blijven
van een tijdelijk verblijf hier op deze planeet
hoe kus ik een maagd zonder te blozen
vergeet ik morgen alles wat ik weet
luister de muziek gaat over regenbogen
de hoogste noten vangen nu een zoete wind
er zijn nog zoveel dromen over
ik waan me nu gelukkig als een kind
laat me leven liefde geven…
over leegte en licht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
445 zo zitten wij in de vroegte
gebogen over leegte en licht
overstroomt de vogels, ons tikken
klokken als kogels
zo zitten wij aan onze tafels
getuigen de morgen, het zicht
verbuigt de woorden, en wij likken
wonden zo zoet als het bloed
van anderen smaakt, als de ingang
tot haar dromen, als een moeder
haar kind wraakt, als het einde…
Algemene poëtische verordeningen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
293 Morgen gaan we buitenspelen
zet ik de zon op mijn schouders
en jou ernaast
worden we zwanger van stoute gedachtes
en foute woordgrappen
krijgt de driehoeksverhouding geen vervolg
stopt de groenteboer met werken
lopen kerken leeg
is de straat groener dan normaal
bezwijkt niemand aan drankgebruik of druk
blijven mama’s leven
krijgt rechts…
De vogel en de kat
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
65 Een zonnig najaar voelt als een dierbare schat
Weer een dag mooi weer gehad
Maar morgen druipt het kletsnat van de bomen
Vast en zeker weer op die loerende kat
Die het op het late vogelnestje voorzien had
Met zijn mooi getekend zwart wit velletje
Grote lieve groene mysterieuze amandelvormige ogen
Sluipt hij geruisloos onder de bomen zonder…
Leef mijn droom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 Je blies donderwolken
en waaide de warmte
weg, je waaide weg
Ik droom jou
veilig in mijn liefde
onder watervallen van geluk
Ik droom en droom
en droom nog een keer
maar het blijft sneeuwen
Is er een jas tegen de kou?
Is er een jas met dikke zakken?
Is er een jas warm genoeg?
Kom in mijn armen, ik tover
wat je wenst, alles kan
Trek…
Waar nabijheid begint
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
354 Warme sokken zijn niet minder dan een ja tegen morgen.
Soms buigt iemand zich naar je toe.
Een vrijwilliger met een tas,
een voorbijganger die blijft staan,
een hand die geeft zonder haast.
Dan verschuift de wereld een fractie.…
zomeravond
netgedicht
3.2 met 173 stemmen
43.672 Misschien, als morgen de vogels ontwaken,
Spoel ik met het wier terug naar de zee.…
Hou mijn hand vast
hartenkreet
3.2 met 18 stemmen
2.186 Geef dat ik weer mag ontwaken
uitgerust en zonder zorgen
dat ik zeker zijn mag van Uw trouw
geef mij ook een nieuwe morgen.…
Zij aan zij
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.068 haar ik onder zand bedolven
voor de laatste leugen weg
voorzichtig pakt zij waarheid op
broos en breekbaar neemt ze het mee
vult haar handen weer met toekomst
proeft aan die andere levenszee
achter haar gelopen passen
ligt het gisteren van de pijn
nimmer ziet zij om naar toen
stappen zullen voorwaarts zijn
elk lijntje kraait hoop op morgen…
Toekomst ontluikt
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.141 Langs het pad van kiezelstenen
groeien hyacinthen paars van kleur
in kleine groepjes naast elkander
verspreiden zij hun eigen geur
ze kijken luchtig naar het licht
soms verschillend van nuance
diep geworteld in donkere grond
laten zij lentedagen dansen
omhelzen elke nieuwe morgen
sprankelende druppels ochtenddauw
buigen zacht naar zonnestralen…
Dauw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
790 Een nieuwe dag is weer aangebroken,
morgen herhaal ik het ritueel.
Hopelijk.…
Het graf
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
2.188 graf was niet zijn doel
Zo had hij het voor haar niet bedoeld
Zag het verdriet dat haar ogen vulden met tranen
Keek in het rond hoeveel vaders hier niet lagen
Alles zo koud als marmer
De rillingen glijden me over mijn rug
Vele rusten hier hun laatste plaats
Toch merkte ik hier en daar één graf verlaten
Met onkruid achtergelaten
Ga er morgen…
Zorgenvrij
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
2.563 Leg het me maar uit
Net voor ik naar bed ga
In mijn dromen wordt alles weer verwerkt
Als ik morgen fris en monter opsta
Jou wakker kus
Heb jij niets aan mij gemerkt
Er moet toch een manier zijn
Om het te vertellen
Alles wat je bezig houdt
Angsten, twijfels, vrees
Hoe pijnlijk ook
Je moet het me wel zeggen
Omdat ik geen gedachten lees…
die dag
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.082 t zoeken
de spiegel huilt, je laat een boer, een wind
het leven leek een bokkenpruik met luizen
maar dat veranderde die dag spontaan
vergeten was de smaak van levertraan
en zelfs een grijs Den Haag begon te bruisen
wat deden al die ‘pakken’ ongewoon
het hele Plein gevuld met regenbogen
het standbeeld sprak en danste met z’n ogen
dus morgen…
het zwart van late avonden
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
1.203 ik heb mijn vlag geplant
op de ruïnes van vandaag
overleven is nog vaag
het eerste stuk werd geplaveid
met rituelen uit de morgen
chaos kwam met haat en nijd
om twaalf uur boog alles
en ging barsten, ik zag
brokken ongebruikte tijd
was gevangen in de niet
doorbroken cirkel van verwachten
kon niets tot mijn ultieme spijt
ik duisterde…
Waken
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.964 De deur van het leven
Gaat morgen voorgoed dicht
Je gaat je reis beginnen
Vanavond zijn we nog samen
Ik streel je koude wangen
De kaarsen worden aangestoken
Om je lichaam heen
Het afscheid is van ons samen
De hele nacht blijf ik bij je
Totdat het morgenlicht er is
De reis gaat beginnen
Jij alleen weet de weg
Ik geef je mijn liefde mee…
hoe schaduwen zich langer maakten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.686 bijna boven, zijn
door ademnood gestopt
ik zag de pijn
voelde tranen om
het falen, wist dat we
de top niet zouden halen
we waren niet alleen
zagen hoe schaduwen
zich langer maakten, hoe
alle licht rond ons verdween
we hadden elkaar ingepakt
een teveel aan goede zorgen
wisten hoe de dag verliep, ook
gisteren, het regelen van morgen…
even stil
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
2.692 even stil
weg van de drukte
we hebben wel
wat rust verdiend
omdat de wil
en wet niet lukte
is er best
wat af gegriend
even weg
van ouder wezen
zo eenvoudig
is het niet
even stoppen
met de les te lezen
morgen draaien we
ons eigen lied
even tijd
voor onszelf
hadden we vaker
willen doen
puberstrijd
Van acht tot elf
...…
Onderschrift
netgedicht
3.7 met 193 stemmen
25.626 nullen
en eentjes benodigd
voor een digitaal beeld
van de wolken boven
Noord-Afrika en West-Europa
Prachtig is te zien hoe
het waas onder andere
boven Nederland te wijten
is aan het opgewaaide stof
uit de Sahara terwijl heldere
witte wolken de zonnestralen
weerkaatsen de koude,
verre ruimte in, soms via
een glanzende satelliet
Morgen…
sneeuw
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.864 morgen is de sneeuw weer weg
misschien vanmiddag al
het is geen tijd voor bladeren
die er anders nat gelegen hadden
en de wind
de wind neemt mee en jij
somt op wat er gebeurt
en weet ook niet waar het eindigt
achter de boomgaard
zoeken de meerkoeten elkaar weer op
twee bij twee, je zag het
samen kwamen we het tegen
we fietsten naar huis…
Schepsel van zon...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.159 Dromend over
hoe een verleden morgen
eruit had kunnen zien.…
zondaggevoel
hartenkreet
3.9 met 50 stemmen
4.390 naar binnen
Je slanke benen uitgestrekt op de bank
De kat ligt zachtjes te spinnen
Je rekt je lichaam langzaam uit
En loopt de badkamer in
Knipoogt even naar je spiegelbeeld
Eventjes rust zonder je gezin
Je rommelt nog een tijdje door
Tijd voor jezelf je kindjes uit logeren
Je geniet van het heerlijke zondaggevoel
Vandaag voor jou..morgen…
dromen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.912 Dromend over m’n toekomst
Zag ik de sterren
Vervagen voor m’n ogen
Zonder dat ik het doorhad
Wegzinkend in een droomloze slaap
Om morgen weer wakker te worden en
Vervolgens die avond weer weg te zinken
In dromen waar ik als kind
Over nadenk om het
Als volwassene weer te vergeten.…
Koningsmantel
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.930 ontbladerde laan
ik ga ze zwijgzaam door de avondnevel
langs menig onttroonde achtergevel
Het bladgoud van mijn levensdagen
ligt versplinterd onder het bladtapijt
de koningsmantel is nu afgedragen
gesloopt de kathedraal van uitbundigheid
verdwaalde flarden van een morgenlied
ruisen door het dorre bamboeriet
Voorbij de oever gloort een morgen…
ontsnapt leven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
641 de hemel
een stoel klettert
op de stenen vloer
buiten kraait de haan
hij hield van ze
misschien meer
dan het hart dragen kon
hij torste zijn geheim
die logge loden last
het onzegbare ontsnapte
slechts een keer aan zijn lippen
het geheim kroop zoals bloed
onafwendbaar naar een donker
doodlopend glibberig pad
hij wist het:
morgen…
Kunstgeest
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
694 Kunst heet de geest van het kunstwerk
Het reflecteert kunstenaars zieleleven
Vangt het in woorden en penseelstreken
Zoals de geest de mens tot leven wekt
Wekt de kunstgeest werken tot leven
Woord als verfstreek, vocabulair als pallet
Dichter, schilder, die hetzelfde nastreven
Wandelend in schilderijen van Monet
Verteren de zorgen voor morgen…
Verdoen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
950 Wanneer zij de schil
had mogen verwijderen
van zijn in nevelen
verborgen lichaam
ooit nieuwe pitten
had mogen planten
in de vroege morgen
uren pas dan krijgt
nieuwe aarde vaste grond
in werkelijkheid geplant
waar verrotting haar eigen
weg snijdt, gekarteld en wel
terwijl het masker de grijns
verbergt die gisteren met nu
verbindt…
Niets meer...
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.313 praten
Je mond beweegt in cirkels
Niets lijkt je meer te raken
Het zal de laatste nacht zijn
dat je in verwarring raakt
Je lijf rilt en gilt om coke
Niets anders dat je nog smaakt
De nacht drijft langzaam weg
Zonlichtstralen strepen op je handen
In rust ben je zachtjes weggegleden
Je lichaam zweeft over verre landen
In deze vroege morgen…
GRONINGEN
gedicht
4.5 met 15 stemmen
5.815 De toren met het trillend vergezicht,
een schrale trambel, die de morgen stoort,-
ik daal en wandel langs het water voort
het ruime land in, dat rondom u ligt.
En zijn die u bewonen nors en klein,
geroest, gekerkerd in de stugge schijn:
wat vreemd en anders is dan wij, deugt niet ...…
om het verdriet van gisteren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
856 heb je vingers vastgepakt
je een hand en arm gegeven
mijn ogen zijn bij jouw gebleven
omdat jij de kleuren terug kon
geven die ik allang vergeten was
we liepen samen in de pas
die voor ons uitgestippeld was
de lichte horizon vervaagde
in de zorgen en dagen die voor ons
geen perspectief op toekomst gaven
maar in de romantiek van morgen…