6020 resultaten.
Wind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
791 In het oneindige gingen zij verloren,
maar komen dan bij jou terug.
Een geluid diep in herinneringen geboren,
helaas verdwijnt het ook weer vlug.
Echter steeds opnieuw als wind gaat waaien,
jij in gedachten aan hen denkt.
Glippen zij door de goddelijke mazen,
geven jou dit emotionele geschenk.…
Wet wet wet
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
719 mij betoverden, 't was een brunette
die mij die zomer zwemmende verleidde
Zo was het hoe het allemaal begon
de handen strelend waar ze ook maar willen
als slangen glijdend over het gazon
van heuvelrijke dalen naar haar billen
van onderwatertrappelen tot duiken
ik kuste haar mijn ziel spatte uiteen
er was geen redden aan ik was verloren…
vastigheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
245 rots massief
het voelde niet
dat wij nader
kwamen maar onze
inspanning gaf geen
afstand aan
wij leken dansend
naar boven te gaan
maar ook wisten wij
dat het lichte in je hoofd
en de kortademigheid
een tijdelijk verschijnsel
waren en dat de luxe blokhut
ons de vastigheid van aarde
snel weer terug zou geven waar
wij de wereld verloren…
gewogen en geteld
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
502 Verloren woorden in vergane armen
niet verscheurd tussen vorm en vers
noch zwervend tussen het wit en
het zwart van papieren nachten
zijn naam die geen verder verdraagt.
Een woordvogel met oude veren
nam toevlucht tot de lege lucht
reikend naar verdwenen goden
de proef op de som duurt een leven
zijn poëzie gewogen en geteld.…
Teruggevonden wereld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
230 Koude maakt plaats voor warmte,
het donker gaat verloren in het nieuwe licht.
Verdwijnen doet de eenzame schaamte,
al kijkend in de ogen van een liefelijk gezicht.
Je voelt het leven opnieuw in je tintelen,
beschermende handen die puur op jou zijn gericht.…
Bob
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
407 De woonkamer spic & span, niemand lacht
Tot een monumentaal ding opgemaakt
Iets dat paspopperig kant nog wal raakt
Somber in zijn grafkist binnengebracht
Tijdens de avondwake tranen grienend
Om de verloren vriend denk ik verslagen
Snikkend aan onze verdane dagen
En aan de dood op zijn wenken bedient
Waarna gewikkeld in boomschorsdoeken…
Nachtwoud
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
169 de groene bomen
de vrees voor de waarheid is nu heengegaan
de dwaze mensendroom weeft draden
van een oud vergeten mysterie
geen mens die deze stille paden kent
een nobele echo zweeft door de contreien
de koude aarde wordt door licht verwarmt
waar sterrenstof de diepe ziel komt wijden
een extra gloed verlicht het verre woud
waar de verloren…
Brief in gedachten
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
192 Je schrijft slechts in gedachten een brief
dat je bij me blijft in mijn verloren dromen
misschien kun je de werkelijkheid zien
en die met open ogen bekijken
zonder veel aan mij uit te leggen
het gewicht van mijn nuchtere geweten
is gram voor gram, letter na letter
op het boodschappenbriefje geschreven
je kunt het in braille nalezen
op…
Tegen alle verwachtingen
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
984 Was de vondst na 43 jaar te A.
van de trouwring van boer H.
nu elf jaar onder de groene plakken
onder een tegel midden op de straat
zodat de weduwe nog alleen thuis
alle kinderen inmiddels uit huis
nu met drie zit om over te waken
Alleen de pastoor blijkt geinformeerd
liet de beste man de moed nu te vroeg zakken
toen achtte hij het in de…
Klein
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.032 Waarheid geeft zich niet snel bloot
verandert wat we dachten al te weten
de wereld is zo wijds en groot
het zoeken is vaak eindeloos verbeten
Wat we nu begrijpen, gieten we in wetten
gissingen verdiepen we in theorieën
en we willen dingen naar onze hand zetten
ze gaan verloren in kleine melodieën
Besef op welke schaal we opereren
(hoe lang…
Zij aan zij
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.068 voorzichtig pakt zij waarheid op
broos en breekbaar neemt ze het mee
vult haar handen weer met toekomst
proeft aan die andere levenszee
achter haar gelopen passen
ligt het gisteren van de pijn
nimmer ziet zij om naar toen
stappen zullen voorwaarts zijn
elk lijntje kraait hoop op morgen
tekent een blauwdruk van haar tijd
zachte strepen van verloren…
Zwanenzang
poëzie
3.3 met 15 stemmen
4.200 Waarom wil geen mij, eenzaam nu, hergeven
Wat van de liefde, aan hun bloei verloren?
Nu ik verminderd ben, na zoveel leven
Nog zelfs niet zeggen kan: ik ben geboren.
Is de vervoering in hen opgegaan,
Die, eens een weelde, mij verwoestend was?…
Jaloers
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
810 Tot ik in die fluwelen klauw stik
Hoe ik haar begeer blijft haar vraag
Terwijl ze om een ander snikt
En ik elders niets meer waag
Dan een beleefde knik
Uit het slipje dat rondslingert
Snuif ik een vreemde geur op
De sterkere kiem, de wilde wingerd
Zo haken we naar zoom en kant
In een drijvende tuin
Tussen bruidssluier en bamboe
Verloren…
Wilde Voeten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
703 Ik loop op wilde voeten
die te bergen stappen, hoger
het kiezen verloren
dat beneden de kalmte jaagt.
Een dronken man te vroeg geslapen
wordt nooit herinnering.
Door blauwe hoogtemeren
omringen muren ijle lucht.
Moeten huwen kunnen
om een kroot vol hopen
mogen, waar mijn wilde voeten
nooit meer stappen gaan.…
Oorlogswinter
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
2.022 We teren op verloren dromen
Door het luchtalarm versneden
Voor wie de straat weigert
Rest er nog de goot
Of wat daaronder loopt
Een darm van beton…
of
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
2.198 weet je nog die laatste tijd
toen liefde al haar stuipen trok
allang was het verloren strijd
maar weet je nog hoe je schrok
toen ik zei dat ik zou vertrekken
en hoe ik huilde toen ik vertrok
weet je nog dat we zeiden
hoe ons van alle dingen
enkel sterven nog zou scheiden
hoe we dachten leven te kunnen dwingen
en dus zonder iets…
Heel veel uren...
hartenkreet
4.3 met 27 stemmen
3.840 Heel veel uren heb ik verloren
Heel veel uren heb ik verspeeld
Heel veel uren je gezeur aangehoord
Te veel uren met jou gedeeld...
Jij kunt die uren niet meer vergoeden
als je dat al willen zou
Nu moet jij er zelf voor bloeden
want, ik hou niet meer van jou...…
kolkende waterstromen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.837 kolkende waterstromen
dansen onder de brug
lantaarntjes deinen op de wind
heb net een strijd verloren
de rode roos nog in mijn hand
godvergeten, het is balen
ze zag me staan en wist het
de deur werd dichtgeslagen
de dreun voel ik nog in me lijf
tranen van verdriet laat ik gaan
-de liefde van mijn leven-
heeft geen oren naar me
de rode roos…
Op weg
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
3.769 En ik wil het ook niet weten
Maar waar ik ooit vandaan kwam
Dat ben ik niet vergeten
Mijn keuzes overpeinzend
Streelt een regentraan het glas
Ik kan mezelf niet vergeven
Onbeschreven blad dat ik eens was
Maar terugkeren kan niet meer
Slechts vooruit op dit eenrichtingspoor
In het besef dat ik toen voor altijd
Mijn onschuld verloor…
Niet zomaar gewoon
hartenkreet
3.3 met 85 stemmen
18.639 Verloren in mijn leven
heb je mij een gevoel gegeven,
‘Ik ben de moeite waard’.
Ook al is het alleen maar voor één dag,
vandaag lijkt niet meer zo stil te staan,
JIJ vindt het maar een simpel gebaar.
Geen berekende woorden,
geen doorzichtige leugens,
een houden van in alle eenvoud,
zo verdiepend en zo vertrouwd.…
lieve liefste 2
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.586 Ik heb mijn hart aan jou verloren
ik eet, ik drink, ik rook niet meer
ik denk zoveel aan jou, het doet zeer
nog nooit kon een meisje mij zo bekoren
Als ik echter aan de toekomst denk
ben ik bang, ben ik verward
want al ben ik het liefje van je hart
't is tevergeefs dat ik m'n liefde schenk
Nooit zullen wij de sponde delen
nooit vormen…
ik hoorde sterven in je stem
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
949 ogen
ik zag je leven
in een flits voordat
de tranen kwamen
ik raakte je
heel even aan
vroeg je met
me mee te gaan
er was geen
schaduw meer
het zwarte
was verdwenen
de drooom die je
gegeven had was
in je blik verschenen
je fluisterde
een toekomst
van gebroken glas
zag scherven van
een horizon die
zijn oneindigheid
verloren…
oude waarden, nieuwe normen
netgedicht
2.7 met 50 stemmen
2.564 neemt u mij niet kwalijk
dat ik u even stoor
maar heeft u een momentje
zo niet, dan ook goed hoor
is het u opgevallen
dat hier midden op de straat
een man ligt dood te gaan
met uw voet op zijn gelaat
misschien viel hij u lastig
met zijn aanwezigheid
namens onze stad, excuses
voor uw verloren tijd
hier heeft u wat adressen
van hulporganisaties…
Ik een vriend
netgedicht
3.7 met 79 stemmen
8.201 bescherming geven
Ben je pessimistisch
laten we samen treuren
Gedeelde smart is halve
en opent nieuwe deuren
Als je depressief bent
huil dan maar met mijn ogen
jouw tranen zal ik koesteren
met mijn mededogen
Denk je misschien aan doodgaan
kruip dan maar in mijn huid
Wie weet gaan we vervellen
komen we er samen uit
Als ik je verloren…
Waasland
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
819 ‘l Landschap, af en toe gebed
in enkele verloren kreken,
afgezoomd door hoge bomen
die ruisend zingen in de wind.
Je ademt Reinaert ’t allenkant’,
zijn vossenstreken diep verankerd
in het wezen van de mensen
die er wonen – zwijgend en bedaard.…
Melancholie
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.794 Stap voor stap verloor ik de gewaden
van het leven zelf totdat ik, wegzonk
in het gevoel van het naakte waden
en in de poel van zelfbeklag verdronk.
Koude wens om het einde der dingen,
een schijngevoel van vredig slapen.
Mijn gebroken lied niet meer te zingen,
zelfs smekend om dit alles te verlaten.…
Ongeloof
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.181 En ik schreeuw luid: We zijn verloren.
Want we zijn aan George Bush overgeleverd,
als hij weer eens over de wereld zevert
...dat Amerika zo mooi is en zo prachtig.
En dat hij vijanden zal gaan bestrijden,
weer miljoenen die straks gaan lijden.
En ik schreeuw luid: Godallemachtig...…
Dromeland Speleman
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.329 het kleed
Lees tekens in het zand
Draai krullen in mijn haar
Speleman spelevaar
Bouw bomen in een stad
Haal legers uit de stal
Leg alles nog eens uit
Stuntelaar stapel door
Stel alle stenen op
Weidt paarden op het strand
Regel de gevechten
Klauteraar klim jij maar
Voor even op mijn nek
Dromeland droom je land
Ik ben de kunst verloren…
DWALENDE GEEST.
hartenkreet
2.1 met 10 stemmen
1.441 Dan schrik je opeens van je eigen gedachten
en kijkt verwonderd om je heen
plots weet je weer waar je écht bent
en voelt je dan verloren en alleen.…
Het verschil
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.213 Een ander aanzien zal de wereld hebben
De saaiheid groot allemaal op een lijn
Gelijkheid zou onze stemmen doven
Er zou niemand meer bijzonder zijn
Discussies zouden niet meer bestaan
Geen buitensporigheden niets was meer omstreden
De meningen waren niet langer verdeeld
Unieke mensen behoorden tot het verleden
Ieder was zijn eigenheid verloren…