5060 resultaten.
Brandende jeugdverhalen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
466 het was
een bedeesd
klein mensje
met een grote
rugzak in de vorm
van een strakke
vlakke vulkaan
witte rook uit
zwarte as
geblust
door duizend
vergote tranen
uit haar brandende
jeugdverhalen
vroeger rookten
en smeulden zij
omdat ze niet de
woorden had om
een verhaal te maken
het schermpje
vroeg en antwoordde
zonder haar…
wetverscheurend
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
586 Wantrouw al die grote lieden
die luidkeels pretenderen
namens het volk te spreken
zich wentelend in waarheden
die coöperatief mee wentelen
zelfs feiten willen zij dicteren
in hun protserige preken
opdat hun ego wordt aanbeden
als ze door de media drentelen
wantrouw alles wat ze bieden
vroeg volgt de eerste klap
voor de zwakste…
zich thuis voelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 vaag blijft mijn wezen in kennis van het vroege
het moet gezegd, dat vele oorzaken
daar een bijdrage aan droegen
het gaat mij niet om verwijten
ik heb mijn opvoeders zien zwoegen
en die ook zochten naar een veilig baken
.…
Drie snelsonnetten
snelsonnet
4.2 met 11 stemmen
502 We zijn meteen een kroegje in gedoken,
ze vroeg me hoe het met mijn maagzweer ging.
Ik zei: ‘Daarover ben ik best tevreden,
maar dat is al een kwaal of drie geleden.’…
Totale Revisie
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
577 Op gangen en wegen
langs heuvels en dalen
dient sluipenderwijs
bij tijd en wijle
de noodzaak tot inzicht
in eigen beweging
van introspectie
tot zelfreflectie
zich vroeg of laat
hoe dan ook aan
ter voorkoming
ener nakende
niet uitgesproken
doch wel voorvoelde
winterdepressie
cerebrale regressie
door minder doorspoeling
van bloedvaten…
Bij de les
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
352 Zij vond dat niet buitengewoon,
Dat zette meteen de toon,
Hij vroeg haar om d’r raad,
Wijl hij dacht zij alle kennis had paraat.
Dat bleek helaas niet het geval,
Daarvan begreep hij dus niemendal,
Stond met z’n mond vol tanden,
Zij dacht hij heeft twee linkerhanden.…
Pikant!
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
324 PIKANT
Nooit echt geweten waar het nou om gaat
Te lang geduurd voor ik ex-act begreep
Waarom ik hem voortdurend te vroeg kneep
Bij het verrichten der intiemste daad
Ik weet wel iets van Sigmund Freudianus
Maar 't meest pikante toch van die Urbanus…
Waar schaduwen lichter worden
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
355 Mijn huid voelt de
scherpte van de vroege ochtend,
toch is de kou niet langer een gesloten deur.
In de wind ligt zachtheid, een belofte van goud achter wolken.
Ik zie hoe de sneeuw-
klokjes de stilte doorbreken, hun
witte kelken vangen de eerste stralen. Ze hoeven
niet te schreeuwen om gezien te worden; hun kracht ligt in hun zijn.…
Ergens dezelfde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
327 De poëzie vroeg een hoge prijs
met absint, hasj en wilde seks,
een zwerversleven boordevol stampij,
poëtisch genie, ik sta perplex!
jouw poëzie was géén volksverlakkerij!
Jij bent vergeten wie jij was,
de trauma's hebben jou verslagen,
in wezen bleef jij een wildebras,
verlenging van jouw hoogtijdagen.…
Ik hoopte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
221 De stad uit, pas op
overstekend wild na zonsondergang
verboden toegang en we bleven
maar praten en praten en ik zag
hoe donker het tussen de bomen was
een paar passen vlak naast het pad
....maar ik hoopte, hoopte
....dat we moeite zouden doen
....en ik hoopte, hoopte
....dat we eerlijk zouden zijn
Op het feest
vroeg ik wat jij dacht…
De wet van de schaduw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
258 De hemel bloedde in zeven kleuren,
maar de nacht vroeg om een dieper zwart.
Toen de schemering de muren deed scheuren,
stapte jij traag de cirkel in, volhard.
Een luie stap, een roofdier in het licht,
het linnen losjes om je borst gevouwen.
De zinderende spanning op je gezicht,
dwong de trotse vijand te benauwen.…
Uitnodiging
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
190 (voor Lieke Marsman)
Lieve Lieke, het is dus echt gebeurd,
wat dreigde is te vroeg gekomen,
jij hebt als God naar de reden gespeurd,
maar ook die is jou ontnomen.
De ziel, zo noemt men dat wat overblijft
en wat nauwelijks wordt gekend,
het is mysterie wat ons drijft,
het lichaam is slechts een nomadentent.…
Voor vlinders en wolven
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
465 In de vroege, druilerige ochtendregen
begon ik aan een korte brief
voor een vreemde in de verte.
Ik schreef hoe trots ik was
op mijn creaties,
en over mijn geloof in de liefde.
Ik schreef hoe ik verlangde
naar een nieuwe toekomst
voor vlinders en wolven.
In de verte klonk nog de echo
van dierenstemmen uit de nacht.…
Wat een boom mij leert
netgedicht
3.1 met 24 stemmen
80 Haar takken raken de
lucht alsof ze luisteren naar wat in het
vroege uur verscholen blijft; een stroom ontvouwt
zich in stilte, een dun spoor dat blijft zonder zich volledig te tonen.…
Grijze asfaltzee
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
199 Neonlicht flikkert in een vette plas
blauw baken voor een verloren ziel
de tramlijnen snijden door de stad
ijzer op ijzer snerpt in de kou
de vroege ochtend breekt aan
en dromen worden uitgespuugd
Op de hoek staat een man met lege handen
hij praat zacht tegen een lantaarnpaal
deelt zijn dronken wijsheid met het kille licht
steegjes ruiken…
Verdwaalde olifant
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
107 Het verschil tussen non-fictie en fictie
is nog maar nauwelijks aanwezig deze druilerige ochtend vroeg.
Zijn er dichters en dominees bij de openbare boekenkast?…
de bleue strijder
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
93 Direct gevolgd door zijn broze,
vertragende leger: voor elke dag,
elke verloren slag in gedachte,
een passende gemoedstoestand;
een paar gebeitelde,
stevig lijdende vuurschoenen;
rond te slingeren kometen,
om al wat voor zijn geestesoog
verschijnt, vroeg of laat toch
verdwijnt door zo’n vloeiende
draai-zwaai-beweging,
als een vertoning…
Levensboom - de stilte die mijn gevoelige ziel omarmt
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
100 De levensboom
schepper van leven op aarde
oud als de wereld
Met verwondering zie ik je ontwaken
in het zachte licht van de vroege ochtend.
Je reikt met sterke takken naar de hemel,
terwijl vogels hun eerste lied laten horen.
Je bladeren fluisteren met de wind,
een fijn geritsel dat mijn aandacht raakt.…
Nee, wij projecteren niet
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
483 Op de begraafplaats van de illusie,
waar elke hoop vervliegt,
weten we nuchter als voorheen:
dat elke droom vroeg of laat bedriegt.…
Gevallen blad
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
23 Vandaag ligt het hier in de vroege ochtend,
beschut tegen de haast van de straat.
Het hoeft niets te bewijzen aan de wereld,
het mag er zijn, in zijn eigen kleur en stilte.
En als morgen de voetstap van de wind klinkt,
tilt die het op, of laat het liggen.
Er is geen goed of fout in het veranderen,
alleen de rust van een heel zacht bestaan.…
ONDER 'T APPELEN SCHELLEN
poëzie
3.9 met 7 stemmen
4.245 Toen de oudste, het krullige Mientje,
Veur ielk nòg 'en appeltje vroeg,
Gaf ze aonstonds weer 'n hallef dozientje,
"Maor nou, zei ze, nou is 't genoeg!"
Ze had met die zes wa te stellen:
De zurg van 'en moeder is groot...…
Tot ooit, lieve Danboy
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
84 Twaalf jaren mocht je bij ons zijn,
veel te kort, veel te vroeg voorbij.
Een kind nog, met je eigen lach,
maar voor altijd: onze Danboy, jij.
Al tweeëndertig jaren zonder jou,
maar nooit werkelijk ver weg.
Want waar de stilte soms het hardst klinkt,
is het jouw aanwezigheid die iets zegt.…
Half tevreden
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.503 Hij werd geïdentificeerd
door z'n vrouw en ze zei gegeneerd,
toen men vroeg om d'r mening:
'Ik zie er geen been in;
ze hebben m'n man gefileerd.'
In elke Verenigde Staat
vond gemiddeld de helft deze daad
te betreuren. De rest
vond crematie het best
ter verstrooiing van as van het kwaad.…
De beslommering van een verwelkt boeket
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.073 Bij Van der Pas
staan nieuwe passend bij ’t behang
die je voor weinig hebben mag’
Met goede moed naar Van der Pas
Keus zat want het is nog vroeg dag
Al duurt dat nooit heel erg lang
Voor je uit weinig kiezen mag
uit bloemen van een wat verlept ras
Mooie meegenomen, thuis aangekomen
zie ik ze staan in de grote oude vaas
Met een sluier…
't Is ook áltijd wat...
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.101 De zomer loopt ten einde, de
herfst valt vroeg, dit jaar...
de blaadjes vallen nú al, tja,
't groen heeft 't zwáár.
't Is ook altijd wat!
Normaal loopt iedereen te
zuchten, wat is nederland
toch nát, nu hoor je alleen
't is te dróóg.
't Is ook altijd wat!…
tijd
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
2.035 knokken
tegen iets dat niet te overwinnen is
Dat hij toch nog verbeten strijd
voert om meer tijd te winnen
en probeert de brokken te beletten af te breken
een stok in ‘t verlopen van de tijd te steken
geeft hoop en zet tot optimisme aan
Dan is er onverwachts een duister ogenblik
Dat vreselijk moment
voor alle dierbaren zo onbegrijpelijk te vroeg…
kerst 2002
hartenkreet
2.7 met 29 stemmen
5.189 Is het geworden, wat ik er van had verwacht,
was ik er werkelijk voor diegenen
die er om vroegen, hulp te verlenen?
Heel veel verhalen aangehoord,
een vrolijk, maar ook een droevig woord
en dan blijkt dat één ding steeds weer opvalt
dat goed luisteren zowaar niet meevalt.…
De vergeefse proefneming
poëzie
3.0 met 21 stemmen
4.701 Laatst was ik bij mijn Fillis
Zij zat een wijl te peinzen,
maar in het einde vroeg zij:
'Weet gij wat een kusje is?'
Ik zei: "Mijn liefste meisje,
dit is te filosofisch.
Een kusje lat zich voelen,
doch laat zich niet beschrijven.…
Hij ligt er nog, de steen
poëzie
3.7 met 12 stemmen
2.175 'K dacht vaag: Wat 'k doe, lijkt op wat Pharao's deden;
Eenzelfde ontzetting vroeg in mij en hen:
Alles vergaat: ben ik niet, die ik ben,
En was en blijven zal in eeuwigheden? -
Ik was gaan liggen, 't hoofd dicht bij de steen;
En die, in 't langzaam dieper donker, scheen
Een monument, Egyptisch oud en groot.…
verbonden
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
2.358 ik haat die prater
-en schreeuw : luister nu even-
twee liedjes verder
is hij weer terug bij mij
en vroeg wat ik zei
ik zeg het met een snauw
… kan ik u helpen?
vraagt hij met zo’n diepe zucht
ik zeg opgelucht
zeg haar dat ik van haar hou!…