Ergens dezelfde

(voor Arthur Rimbaud)

Ik ben jou niet vergeten,
hoeveel ik ook bij anderen vertoef,
voorbij al jouw wanhoopskreten,
merk hoe ik een ander weerzien proef.

Vandaag loop ik weer door Charleville,
hier was het, in de Rue Napoléon,
waar jij vlees werd voor jouw ziel,
Cours d'Orléans, Rue Bourbon

en Quai de la Madeleine,
vervolgens naar het woelige Parijs
in de armen van Paul Verlaine.
De poëzie vroeg een hoge prijs

met absint, hasj en wilde seks,
een zwerversleven boordevol stampij,
poëtisch genie, ik sta perplex!
jouw poëzie was géén volksverlakkerij!

Jij bent vergeten wie jij was,
de trauma's hebben jou verslagen,
in wezen bleef jij een wildebras,
verlenging van jouw hoogtijdagen.

rimbaud

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.0 met 1 stemmen 21