6661 resultaten.
Ontsnapt uit stenen klauwen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
511 aan
hemel is de ruimte om te groeien
ik dwaal soms naar de rand
de ruines van mijn muren
mijn leven is daar vaak gestrand
in pijn van waardeloze uren
ik bouwde met teleurstelling
bescherming tegen leven
ik dacht me veilig als ik aan
een mens niets meer kon geven
maar ik ging dood
had zelf niets in de gaten
ik twijfelde aan mijn bestaan…
Het einde van de wereld
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
910 Als we niets meer om elkaar geven
en leed en armoe ons ontgaan,
als ons hart niet meer kan spreken
en we enkel voor onszelf leven,
als liefde en meelij niet meer bestaan,
dan..., pas dan zal de wereld vergaan!…
De hand
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.807 De natuurlijke knuffel
Als een truffel fijn geknepen
De hand pakte mij vast
Hard dat al mijn botjes preekten
Ik kan het niet aan
Een ontsteking zal ontstaan
Doorbreek de handgreep
In zachtheid
Hard is het bestaan
Ze zullen breken
Fijn heeft de knuffel voorgoed
In de prullenbak gesmeten
Door die bullebak geef ik natuurlijk geen hand meer…
Het jaar 2012
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
670 Er wordt tegenwoordig veel over gepraat
Eens zal het toch gebeuren vroeg of laat
Dat deze goede aarde niet meer zal bestaan.
Maar zal het einde in 2012 komen
Zoals de wetenschap heeft voorspeld
En door deskundigen is vastgesteld
Moet dit serieus worden genomen?…
Knoop
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
1.191 of is het voor jou voorbij
Vertel me wat je voelt
als je nog geeft om mij
Niets meer zoals toen
dat gelukkige bestaan
Geloof je nog in ons
of leef ik in een waan
Wees open tegen mij
laat me toe of verdwijn
Dan maar niet meer samen
maar alleen eenzaam zijn…
de schoen voorbij in de verlaten stad
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
820 gesteend bijeen
het oude schoolgebouw, vervallen
de jeugd fietst slingerend voorbij
ja voorbij is mijn jeugd, de brug
aan beide kanten gevuld met
jongens, jonge mannnen van toen
de oude mannen van heden
een bank, een zitplaats voor nu
de bank, buiten in het park
de plek, aan het water
romantiek is, ja het is er niet
en het gesprek blijft bestaan…
- Magma -
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
515 De lagere druk verschuift,
heeft de trots der aarde vast
Gloeiend rood,
bestaan de combinaties
het oppervlakkige
bepaalt de omstandigheden
hoogmoedig
schoon uw deel der aarde,
ontwaakt
kwetsbaar en sterk tegelijk,
geen eenvoudige verbinding..…
Hoogste graad?
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
581 De allerhoogste graad in een zin
of regel, die geen ruimte en twijfel
laat bestaan, van wat ik zeggen wilde,
daarin zou een onversneden boodschap
moeten staan om al wat mee - of
tegenzat, uit eigen hand bedreven,
in eigen leed geleden en met tol en taal
betaald, verhaalt zich braaf tot het heden,
in eigen dicht en slaaf van literaire daad…
in het voorbijgaan
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.023 zichtbaar op een oude foto in sepiabruine tinten
boven de kast
waarop ze te midden van wie haar dierbaar waren
het leven nog rimpelloos toelacht, met een open
blik betast en verkent
hoe zij me woordeloos vertelt dat haar dagen
leger en eenzamer worden, haar aanwezigheid
stilaan overbodig lijkt
dat er niets meer beklijft, haar bestaan…
Eigen wil?
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
707 wilde zien,
werd in verbeelding
even vaak bedrogen,
bij gratie van de tijd
die hun maat opneemt,
zou anders willen zien
dan aanschouwen, verder
dan de vorm, zonder tijd
en ruimte zou ik alles
kunnen missen gezien in de
intuïtie van de werkelijkheid
zou dat beeld verrijken,zonder
me daarop te verkijken,wil
dingen zien die echt bestaan…
Xestobium Rufovillosum
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
589 het moge u nu al duidelijk zijn
dat het gaat over een ongrijpbaar fenomeen
haast met een psychologische diepte
een wezen wroetend door zijn wereld
dát heeft hij met ons bestaan nagenoeg gemeen
buiten schot baant hij zijn weg
doch kan veel stof doen opwaaien
knaagt blindelings vaak aan edele kunst
weet zichzelf in de leegte om te draaien
voor…
Dankzij Denver
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
934 Ach, ik gun hem er zeker wel zes
want elke dag geeft hij me wijze les
in de volharding van het bestaan
waarin ik ook nog jaren heb te gaan.
En al geloof ik er zelf vaak niet meer in
dankzij Denver krijg ik weer 'n beetje zin.…
Geurtuin,
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
610 Ik weet nog steeds niet
of er juiste woorden
bestaan die de geur van
je huid kunnen vangen,
van jouw golvend haar,
het bewegelijk licht
van je ogen, wat mij
onbewegelijk maakt,
verlangen vanuit de
vingertoppen, strelend
gebaar van verwachting
op het puntje van je lippen.…
Waar onze zielen oplichten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.137 leven dieper doet ademen
overschaduwt jouw hartepijn
het mij omringende
Met hart en handen
met huid en haar en
beginselen der tederheid
laat ik je onbezonnen
in het nieuwe herleven
tonen de vruchten des levens
zich opmerkelijk zoet
en zullen warmende woorden
herwonnen worden
Onze zielen lichten op
aan de monding van ons bestaan…
Wolken
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.044 En de wolken
zij bleven drijven
en de zon
zij bleef opkomen en ondergaan
en de sterren
zij bleven schijnen
alsof alles bleef bestaan.…
PUUR
hartenkreet
2.1 met 15 stemmen
1.990 Ze bestaan nog, maar worden zeldzame pareltjes, ik rouw.
Welke oprechte man, zweeft niet bij zulk een hemels creatuur
Ik meen wel hele velen, wat gaat boven puur?…
Wat ik niet weet
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
656 [kan ik ook niet schrijven]
wat botweg, voor jou een platitude
in een wereld die transparant staat voor
je eigen ik, een ik zonder vorm
met wel een tijdlijn waaraan je bestaan
zich bedient aan de rafels van jouw
eigen gestopte sokken
in iedere lichtval
verzwijg je weer een dictee
jij tekent de leegte in
een door jouw gefantaseerde wereld…
Blijf bij me
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
552 ik bleef uren aan je denken
gewoon omdat het kon
met je vingers in mijn haren
en mijn gedachten, zwevend aan een ballon
herhalingen in het doolhof van bestaan
zoekend naar de allemooiste dagen
ik vond ze waar ik het niet verwachtte
terwijl ik verstrikt was in mijn eigen vragen
maar die dingen lijken niet meer belangrijk
wanneer mijn adem…
Wortels
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
586 Het bos vergroeit
van inspanning,
daarin zweet het
mos, groeit dicht,
het blijft bestaan,
de adempauze heeft
het uitgeput, het
bloeit en verdort,
het past zich aan,
het licht wil niet
dat z’n takken breken
in de wind, hoor
hem smeken met
de droge lippen.…
Het kruinenpad
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
470 De kruinen alleen in hun bestaan
doen hun kop boven alles vertonen
kreunend onder het gezag van groen
ontvouwen zich hemels hoog de bomen,
onze tred kreeg nauwelijks voortgang
in een hogere sfeer van aantrekking
viel een schaduw over het pad.…
Op de aftiteling
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
536 ik heb ze allemaal
een hand gegeven in
de rollen van hun leven
zag hun namen
op de aftiteling en wist ineens
waar het eigenlijk om ging
zij speelden mijn bestaan
waarin ik kon staan en gaan
waarheen ik wilde
nooit heeft iemand
het doek laten vallen
mij de echte wereld laten zien
ik was geen acteur
beleefde deze schijnvertoning…
Afscheid
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
1.897 Wees echter niet heel erg bedroefd
en ga verder zonder mijn bestaan.
Denk zo nu en dan aan mij terug,
maar laat geen enkele traan.
Wat ik nu heb gewonnen hier,
is een leven zonder verdriet en pijn.
En mijn hart boordevol herinneringen,
die voor mij zo dierbaar zijn.
Ik kijk af en toe naar jullie,
met op mijn lippen een grote lach.…
Maakbare wereld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 vandaag steeds
Maakbaarder maakt en opstuwt
In de waan van elke nieuwe dag
Waarin grenzen worden verlegd
- En vooral overschreden -
Is daar de geboorte van
Zo maar een bijzonder kind
Dat in een voerbak te vondeling
Wordt gelegd voor het heil
Van alle mensen - als dan
De maakbare wereld oplost in
De onmetelijkheid van het bestaan…
Sporen van de nacht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
700 Is mens' leven uitgetekend
in de sporen van de nacht, of
leiden schimmen het bestaan
van mensen die potten roeren
in blokhutten van drie bij drie
terwijl het vuur heel snel dooft?
De laatste ster maakt de ochtend
hoewel vogels nachtbrakers
fluitend naar bed begeleiden
Voor even stond de tijd toen stil...…
Hedwige
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 Aan de rafelranden van Nederland
Waar steeds meer onvree heerst
En steeds minder verdraagzaamheid,
Bij hen die al generaties lang
Hun boerenplaats bestieren in
Innerlijke tevredenheid,
Wordt het zicht steeds scherper
Op een uitzichtloos bestaan,
Waar land dat eeuwenlang hen
Toebehoorde langzaamaan wordt
Afgepakt - onteigend heet…
Legale activiteiten I
gedicht
3.7 met 6 stemmen
6.033 Als ze hun dromen vertellen luisteren en uitleggen
dat zulke dingen niet bestaan. Dan de orde
van de dag. Dan weer van begin af aan.
-----------------------------
uit: 'Celinspecties', 2012.…
AAN C. TER LINDEN (04)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Dat verdient vervolgen
Ik worstel met u mee wat dat betreft
Het is een zaak van onderricht en groei
De mens heeft nog een lange weg te gaan
Voordat zijn beest tot engel zich verheft
Dus heb geduld met onvervalst geknoei
Bewustwording breekt door in het bestaan…
TIJD STRIJDT
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
458 jongeren
die eigenzinnig
de wereld onderwijzen
daarbij
verspreiden de woorden
bij het meer van Galilea gehoord
zich bescheiden
nemen dikwijls
andere gedaantes aan
prijken dan
op sierborden of wandtegels
in woningen en eethuizen
schuilen ook
binnen papieren vermaningen
van arbeidsgebouwen
geven begrijpende ogen
wijsheid voor eigen bestaan…
Gebed zonder eind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 verse aarde zal weer wonden onder duister bedelven
monden zullen zich om ingeslikte woorden snoeren
een ogenblik lijkt het zwijgzame lichaam de rust zelve
de einder buigt nog altijd voor zwaartekracht
de hemel zinkt nog steeds in het water van de oceaan
en nog steeds gebeurt wat niemand verwacht
ook al weet ik niet wat, maar iets blijft bestaan…
de klok valt stil
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.073 Het is van alle tijden
de vreugde en het lijden en
tevens tijdloos als het
menselijk bestaan.
De eeuwigheid slaakt een diepe
zucht.
De klok valt stil.
Het is gedaan.…