Alle inzendingen over draad spinnen alsof

6269 resultaten.

Sorteren op:

Het spoor

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 307
Nog even, denk ik, alsof tijd zich laat kneden door wilskracht. Met gesloten ogen zie ik het kind dat ik was, en het andere dat ik achterlaat. Stemmen lossen op in het geweld van geluid. Het briefje op de kast is geen verklaring. Alleen het bewijs dat iemand hier te lang heeft gestaan zonder richting. De trein komt.…
Nathan6 februari 2026Lees meer >

Pasen in de Achterbuurt

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 228
Pasen, Pasen, de vogeltjes zingen, de klokken luiden alsof ze iets te vieren hebben. Gezelle staat te juichen dat het jok eraf is, dat de dood de strijd heeft verloren. Maar loop eens door deze straat, Guido. De God is misschien opgestaan, maar de helft van de buurt ligt nog in coma van de goedkope gin van gisteravond. Wierook dampen?…
Piewan10 april 2026Lees meer >

Over de drempel springen

netgedicht
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 272
ook voorbij mijn aards bestaan ligt een toekomst te wachten los van mijn ik, lijf en klachten; de kern van mijn werk zal niet vergaan plots viel deze gedachte te binnen als een bevrijding, een uitzicht op wat mag komen het is alsof ik verder kan gaan met zinnen en bezinnen, wat ik nu doe, is waar en zijn geen dromen een vorm van aards…

Moeder

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 194
Alsof schoonheid zich even verzet tegen verval. Maar zelfs jij bent slechts een doorgang. Een kort uitstel van wat uiteindelijk alles bereikt. Want ook jouw gezicht zal ooit herinnering worden in de blik van iemand anders.…

De jas aan de kapstok

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 114
Alsof hij elk moment weer meegenomen wordt. De rits zit dicht, de zakken leeg, de mouwen wachten. Soms loop ik erlangs zonder erbij stil te staan. Tot ik mij ineens afvraag: Hoeveel dingen blijven wij bewaren, niet omdat ze nog nodig zijn, maar omdat loslaten betekent dat het echt voorbij is?…

Het stoffige zilverglas

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 127
vlees en bloed een jonge man met vrome ogen een moeder die zacht zong nu zijn ze opgelost in het kille kwikzilver van de tijd hij schraapt de achterkant van de spiegel kaal in de hoop een glimp van zijn eigen jeugd op te graven maar hij vindt slechts het stof van een mislukt bestaan zijn vingers zijn zwart van het oude zilver alsof…

Mijn leven als spook

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 65
Krijg ik mijn lichaam terug zal ik ooit weer ruiken waar ik ben en niet meer dwars door mezelf en anderen heen tasten met ijle herinneringen uit de tijd dat ik leerde om me te gedragen alsof het belang heeft en ik interessant ben - het beminnen waard?…
Zywa19 september 2026Lees meer >

Tevredenheid

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 10
Nu ik ’t einde van mijn wandeling Nader, komen d’herinneringen Terug alsof ze pas gisteren waren. Ik geniet nu voor de tweede keer, Ben over mijn geleefde tijd tevree, Die tevredenheid neem ik straks In mijn dood naar gene zijde mee.…
Joris Olivier11 november 2026Lees meer >

Helden om mij heen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 10
het grote afweren van levensgevaar Mijn ouders begonnen ermee Hun angsten leerden mij stap voor stap wat onveilig is Soms wacht ik in een hoekje op wat er gaat gebeuren en kapsel ik in wat zich opdringt laat het dan los doorstromen, balanceren in het krachtenveld om gezond te zijn niets te verdoven en toch onbezorgd te leven alsof…
Zywa12 november 2026Lees meer >

Herdenken

netgedicht
4.0 met 60 stemmen aantal keer bekeken 888
non discussie over wat we mogen herdenken alsof de gedachten niet vrij zijn alsof er niet al jaren op meer plekken herdacht wordt leedcompetitie alsof het leed van de ene erger moet zijn dan het leed van de ander om te mogen worden herdacht in welke wet staat wie herdacht moet worden waar staat geschreven wie zich slachtoffer mogen…

Troost

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 508
Mijn tederheid mijn verdriet mijn lied is als het geluid van een zeis die door tarwe maait een lied dat muren naar beneden haalt, je mee neemt naar de hoop van de zon overgoten rivier troost in de opeenhoping van mensen waar de dood rond maait de ziekte om zich heen slaat bevend huilend naar adem snakkend de mensen…

in paars, geel en wit

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.479
prilgroene knoppen zag je de bloemen al botten toen het voorjaar smolt met de sneeuw dicht aan de grond waar de koude nog restte warmde de zon wat vorst met zijn schraalheid verpestte in paars, geel en wit juichen kleuren hun geur want de deur naar de zomer staat wagenwijd open maar in het lengen der dagen bevriest soms het gevoel alsof…
wil melker13 februari 2005Lees meer >

Nachtvlucht

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.033
Gedreven overdreven of overdreven gedreven: het tempo is me vaak bizar, onaards, alsof duivels jagen op reddeloze zielen vol angst. Vertrouwen is eenzaam weten dat je geliefd bent, dat er iemand aan je denkt, je tijd toedraagt en rust gunt, warmte en genegenheid.…

PASEN

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.095
Als een dief in de nacht stond Hij enkele dagen later op, alsof er niets was gebeurd, sprak wijze woorden, geboekstaafd. Nú zijn velen aan onwetendheid verslaafd, gooien bij het “riestern” voor hun beurt, kunnen geen hardgekookt ei verdragen.…

Het verlichte bestaan van de passant

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 684
een mooie kamer Als ik er binnen gluur Mooie mensen Lopen heen en weer Schuifelend voorbij de ramen Dan weer eens een dame, Nu dan toch een heer Ik dim de lichten En aanschouw het spel Veilig vanuit mijn donkere kamer Veilig vanuit mijn donkere cel Het verlichte bestaan van de passant Verbleekt elke levenskracht in mij gelegen Net alsof…

Kwetsende dingen

hartenkreet
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.243
Alsof ik alles haat Overal tegenaan zou moeten trappen Wat is de zin van deze onzin?…

een hemel vol verlaten

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 977
ik weet je zon niet meer te schijnen voel je zo verdwijnen waar jij straalde is het stil alsof de tijd me niet meer wil de weg is leeg, waar jij ooit bent geweest spant een hemel vol verlaten die laatste kus was stout, de bank werd koud waar wij op zaten je nam mijn liefde maar vergat de stem die zei van je te houden je zag…
wil melker1 augustus 2003Lees meer >

de laatste hakken echoën geluid

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.128
ramen worden zwart de ruiten ondoorzichtig het dichtgaan van een deur klinkt niet meer zo voorzichtig want sluiten gaat op slot waar net de zon nog warmte scheen waait nu een kille wind de steen voelt koud alsof het huis van niemand houdt drukte die gezellig stapte in geroezemoes lost op in haast, de laatste hakken echoën geluid de…
wil melker24 oktober 2003Lees meer >

opstaan en vallen

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.907
steeds dichterbij konden mijn wortels nu maar rennen maar ik ben niet vrij nu is het te laat nu is het te laat mijn leven is voorbij het is hij die op mij staat heel even heb ik hevige pijn maar dan voel ik me eindelijk vrij alsof mijn wortels kunnen rennen…
paraplu19 november 2003Lees meer >

Bloemen leven licht-zinnig

gedicht
2.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 17.505
Mensen doen alsof. Bestaan in ijskouden, denken, denken, denken dat ze bestaan. Geen mens kènt een mens. Men wil zich vasthouden. Angst laat niet los. Men kijkt zijn spiegel aan. En hangt zich op aan winterse systemen of takken van geloof. Maar dood is dood. Men neemt zich mee en is niet mee te nemen. En ik ben eenzelfde.…
Hans Andreus21 november 2003Lees meer >

TAAL

hartenkreet
3.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.539
Hij slikt woorden in en knauwt het klinkt alsof hij snauwt ook heeft hij moeite met die en dat, de en het. En het ergste tot besluit hij spreekt ook de H niet uit "hopen" wordt "opn", en verklaart de Groninger zijn korte aard. (mijn man is een Groninger)…

kleine paadjes

hartenkreet
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.837
Bij het verlaten van de kleine paadjes deden ze het weer, alsof ze er op gewacht hadden, ze wilden de rust gunnen. De paadjes zijn achtergelaten.…

Rust

netgedicht
3.6 met 264 stemmen aantal keer bekeken 38.301
beste vrinden geluid klinkt stralend als een ster Verliefden die elkaar beminden 't geluk is hier, de toekomst ver Zittend in het gras vol bloemen de warmte van de zonnegloed Om me heen het zachte zoemen van de adem die me voedt Zittend bij het kleurig water in mijn hand een regenboog Zonder een gevoel van later mijn lichaam licht alsof…
sephus8 april 2002Lees meer >

Lachbui

netgedicht
3.2 met 47 stemmen aantal keer bekeken 23.937
Ik kijk je volop in de ogen die als schaapjes over drijven alsof ze onbeperkt kunnen blijven zolang het blauw maar onbewogen Ik verzoek je, zeg me wat er is Verveelde zuchten; langs me heen verkilde flitsen, verwerpen alleen jij ziet het fout; jij hebt het mis Onderdruk zuigt damp uit kring stormen dreigt in koude vlagen tot opheldering…
WOLF1 augustus 2004Lees meer >

maan

hartenkreet
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.320
Want bij ‘t draaien rond ‘t zonlicht draait ie gezellig met ons mee als een enorm contra gewicht Zonder maan koken de polen droog gaat het vriezen in de woestijn en slingeren we maar wat rond in de nacht alsof we dronken zijn De wereld is nergens zonder maan En jij bent mijn maan.…
rene martens1 september 2004Lees meer >

De zomerstoelen waarin wij nog kortgeleden zaten

gedicht
3.5 met 31 stemmen aantal keer bekeken 15.392
De zomerstoelen waarin wij nog kortgeleden zaten staan zo geschikt alsof ze bij het opstaan weggeschoven door ons zijn verlaten. Het riet kraakte, niet meer van ons, maar van de najaarsregens en de zittingen vergaarden om zich toe te dekken blad dat daar zelf in een vluchtpoging belandde.…
Elly de Waard11 september 2004Lees meer >

Ik ben van mijn verlangen ziek...

hartenkreet
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.816
Alsof het een boek is of muziek waar jij van niets weet… Met de regen valt klank en kleur op mijn gelaat, herfsttekens, maar ik kijk ze stil aan. Herinneren is een pijnlijke daad – Ik wil het niet, heb er genoeg van. Waarom zie ik me steeds weer gaan langs de dezelfde natte straten?…
Julia T.15 oktober 2004Lees meer >

lastig om van te houden

hartenkreet
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.813
Ik ben ook gelukkig met jou en het voelt alsof we nog jaren samen blijven. Maar toch.. die onnodige twijfels; dat maakt houden van jou zo lastig. Het is zo lastig om van jou te houden.…
Anne23 september 2007Lees meer >

Maart

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.215
Nog maar even later, straalt de zon, verwarmt de aarde, alsof de lente begon. Dan trekt de hemel dicht, er vallen hagelstenen, groot en stralend wit, ook zo maar weer verdwenen. Stukken strand zijn weggeblazen, de storm joeg het water op, zand werd meegesleurd, huisjes dreven als een notendop.…

appels in het licht, zo zonnelief

netgedicht
3.8 met 59 stemmen aantal keer bekeken 10.221
‘vingers ontkiemen jouw kunst zoals schrijfrozen uit een hand’ - vicky hazen - en plots begon het te waaien heftig alsof aarde en hemel antwoord gaven terwijl ik slechts de stilte kon herhalen; gedachteflitsen, te ver van lippen om te baren, ontelbaar hoog, de appelbloesems…