6607 resultaten.
De zwarte parel
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.107 oh eiland van de eeuwige lente
hoe zomers bruinde je mijn benen
door regelmatig de passaatwind
mijn equatoriale stiltegordel met
aangename warmte te beroeren
idyllisch lag je daar te stralen
tussen de knipogende olivijnen
die half verborgen tussen het zand
het groen met verve verdedigden
als ongeëvenaarde compensatie
oh eiland van de eeuwige…
stort de bui
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
689 waar het zwoegend wacht
op wat regen in de nacht
lacht een blinkend blik
op uitkijk voor wat roest
die ook zij weldra verwacht
een beetje kleur in elk bestaan
ruist het in de verte zacht
en vochtig zonder wroeging
over buiten nat en zo weer droog
van straffe ritmes zonder betoog
en zonder blozen stroomt
vers levenssap door het gras
groen…
kokman
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
678 hij loopt gewoonlijk met een wijde boog
rond de rekken in de supermarkt
waar wel honderd potjes lonken
naar het niet zo kennersoog
van de te zware keukenpiet
liever blijft hij uren hangen
in de marge van de winkelstraat
waar in groene geuren wordt geschreeuwd
dat zijn neus te zeer gevoelig is
zijn ogen altijd worden verzocht
het juiste kruid…
kennisman
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 zijn verstand is evenredig
eigengereid als een braadpan
het suddert en het siddert
al naargelang de graad van hitte
bij zijn altoos durende strijd
gooit hij slechts dan de handdoek
als hij elke tegenstander verstandig
de groene oren heeft afgedroogd
met een raak citaat of wat parate kennis
uit zijn lang versleten boeken gepuurd
en als…
het overbodig takken
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
657 je hebt het blad
weer omgekeerd
het groen van lente
is verteerd
in warmte
van de zomer
nog rest het oppervlak
dat rijpen mag
naar geel en rood
zij dwarrelt straks
een trage dood op
winden van oktober
je knopt al
waar je losgelaten hebt
de bast vertraagt
de stromen en wortels
sluiten af voor de
winter die gaat komen
nog ruist…
Amsterdam
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.954 Prins Hendrikkade
2 oktober Amsterdam
sloeg ik je gade
zittend in de tram
grote groene ogen
sproeten op je neus
hakken, hele hoge
kapsel modieus
truitje van Chanel
kort en net te strak
make-up naturel
roze nagellak
kruisje om je nek
veel te blote knieën
horloge high tech
even over drieën
zonnebril van Prada
Voskuil in je hand…
Mijn liefste bloem
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.101 Want hoe de nacht ook eenzaam spreekt
mijn liefste, jouw woorden minnen
mijn smart en maken het bloed diep rood
naar de kleur van liefde in een eeuwig
voor jouw kloppend hart
ik spreek slechts in eenvoud doch
ook met trots wanneer jij
in mijn woorden huist
die ik met wijsheid
naar je heb verwezen
het groen zó ook pril is jouw bestaan…
Sinopel
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
537 het jongste sinopel ruikt groener dan ooit tevoren
als herboren pronkt het tot aan de hoogste tak
bezwangerde bomen dansen op de snaren van
de wiegende wind terwijl de zon hun schoonheid verijdeld
steevast op het zelfde moment slaan de bomen
hun takken uit waardoor zij hun nazaten de vrijheid geven
het regent groene vruchten die zich gewillig…
Butterfly Effect
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.411 kleuren
het zoete lied begerend
dat jij naar binnen zong
Juist in de kleine dingen
schuilt hier en daar een chaos
van ademloos verlangen
Het leek zo klein, jouw zingen
Wanneer de nacht het koudste is
houd ik je nu vol toewijding
gelijk een grote vlinder
met mijn vleugels toegedekt
Dan denk ik aan de eerste dag
die bloesem in het groene…
Tennos II
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.211 Een grassprietje gevangen tussen mijn tanden
al kouwend de frisheid proevend
die de smaak van het groen mij geeft
zijn de gedachten in mijn hoofd bedroevend.
Wolken drijven steeds weer over
met daaruit hier en daar wat neerslag
ondanks dat mijn hart vol liefde zit
zal ik moeten wachten op die ene dag.…
De pijn die kleuren doodt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 de zon is geel maar
brandt geen gaten
in het doek
je ogen kijken
maar ze spreken niet
geen tranen in hun hoek
het gras is groen
maar ruikt veel
minder dan voorheen
het naakt is
tegenwoordig bloter door
de lengte van het been
ik schilder nachten
omdat de dagen me
te helder zijn
ik zie de pijn
die kleuren doodt
de grauwigheid…
oude schoenen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
780 gooi geen oude schoenen weg
voordat je nieuwe hebt
wat een pech
ik gooide ze veel te vroeg
weg
o wat een pech
lopen zonder schoenen
over een verharde weg
de bloedrode blaren
doen wel wat pijn
lopen over groen gras
lijkt mij ontzettend fijn
maar de weg is te veel lang
dus waaien wij maar door
ieder zijn eigen gang
nooit gooi ik nog schoenen…
Vrouw van gister
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.121 De boerenzwaluwen teruggekomen
van de donkere kant van de maan
hun tri-riet, tri-riet, tri-riet, tri-riet
knierpt de ochtend aan pierementen
De koele wind komt door het raam
vertelt van verre bliksem en regen
schenk mezelf groene thee en kom
mezelf weer in de spiegel tegen
Een wenkbrauw trekt borstelig omhoog
even later volgt de…
Jij groent in rood
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
693 bladeren kapot
jij groent in rood
en blaast jezelf op
mijn vleugels
zijn uitvouwbaar
mijn vluchten
onbetrouwbaar
ik wiek de mooie schijn
als rups was ik venijn
mijn vraatzucht
bleek verwoestend
jij bent herboren
onderhuids omdat
je hart was overleden
zo doodde je verleden
in reageren wordt
het rood gedoogd
weer woordig groen…
dekens
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
627 schijnt
warmte een zoete herinnering is
van een lange hete zomer
ze bosvruchten raapt
bruine vruchten zoals haar huid
nog een beetje getuige van zon is
westenwind gaat op collectetoer
vult zijn bladerenmand tot aan de rand
richt zich dan oostwaarts
waren er daar geen wijzen
ze haakt zich in zijn bedsprei
wil zijn geel zijn blauw en groen…
oorlogskind
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.360 Soldaten in hun groene pak
hebben hem alles afgenomen.
Het kindje heeft geen eigen bed,
geen speelgoed om mee te spelen.
Ik hoop dat ooit een warme hand
zijn lieve toet zal strelen.…
De zachte krachten
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.148 Dat de zachte krachten het toch halen:
een avondzoen opnieuw na ruzie, onbegrip,
een groene twijg na 't zwart van winterdagen;
een kleine scheut die leeft, voldragen.…
Bij een sterven..
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
813 Even, heel eventjes nog
schaart de krab zich onder
de levende zielen
een kleurig waterleven
spat parels in het niets
een laatste greep in angst
ze bloost paradijselijk groen
– boven het het oranje maal -
om de aandacht op afstand
het is triest en wrang
omkomen in een haven
zo bijna thuis te sterven
zilt water heelt het beeld
van…
Rood
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
787 Het licht, het sprong van rood naar groen,
voor mij zat iemand van ‘t uitzicht te genieten,
en ik was wortel aan het schieten,
‘k dacht nog, geef gas… oen.
Toen sprong het licht op oranje,
dat was toch niet geheel onverwacht,
maar hij had daar blijkbaar op gewacht,
want hij trok op, langzaam … die kanjer.…
Metafysica ?
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
642 Stille steen, geen treden
voert naar grond, geen
weg schept ons wegen naar
een overleden zon, wat
scheen in wolken wat
eerst scherven zijn, het
mozaïek betreden van
bergkristal, een steile trap
voert naar het groene dal,
bedekt mystiek waar het
om vraagt, springt naar
sterren in het heelal, met
duizenden zichtbaar maar
in verval…
als een adelaar
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.095 zo mooi en zo groen,
zo vruchtbaar en goed.
Ik vlieg weer verder,
mee met de tijd.
en ik zie de scheiding
tussen licht en donker.
Ik vlieg door de lucht,
zie het land van morgen,
zie een rots zo zwart en leeg,
zo kil en kaal.
in een moment
verandert er zo veel,
wordt alles anders,
eerst vreugde dan pijn.…
De toon gezet
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.092 ik streel zacht de stilgevallen vleugel
verleid de toetsen tot een melodie
met klanken van een sprookjessymfonie
in jubel om het vieren van de teugel
verzin ik vingervlug een lichte tune
voor ‘t gedicht en proef de tinteling
in klingelklokjes, de zindering
van zomerrokjes in ’t weidse groen
aan het venster landen kleine guiten
die op de…
Tegenstemwijzer
gedicht
2.9 met 14 stemmen
8.269 Op de lieve mevrouw
van de overkant, de jongen met de groene
baard, het lekkerste hapje uit de krant,
de salonsocialist, het sprekende weekdier,
het grijze toppunt van onkreukbaarheid.
Stem een regent of opponent of dilettant,
alles is goed, behalve Trots en Vrij – laat
Vreeswijk liggen waar het hoort, ver onder
ons niveau.…
Onder dakplatanen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
664 in de schaduw van groen en blauw
dineren zonnestralen gastvrij mee aan tafel
op natuurgetrouwe wijze
moet ik zeggen
er broeden geen donkere stormwolken
aan de horizon
op het terras van licht is een en al leven
onder dakplatanen dicht bij elkaar
ik dacht, dacht zoete liefde door een naam
om het licht te dragen op oogleden
via diepte en…
Vilten voetjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Smachtend naar het Groene Goud
ontwaar ik vele dromen
In het Maanlicht hoor ik niets
wat mijn Hart vervullen kan
Uren leeg en zonder weemoed
ook de Toekomst is nog ver
In mijn oorschelp heerst de Stilte
van een onbewogen lied
Van diepte en van dalen
Dralen wordt mijn hoogste nood…
Hoor die vilten voetjes stappen
op een harde ondergrond…
symfonie van de herfst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
742 Zonnestralen hebben ons teder gekust
Nu is de zomer echt uitgeblust
De metamorfose is begonnen
van een nieuw seizoen
Zomerbloemen zijn uitgebloeid
Bermen kortgesnoeid
Alleen het gras blijft altijd groen
Wolken grijs en grauw
spelen met het hemelse blauw
Dan dalen regendruppels in
glinsterende parels
op de aarde neer
en de fluistering…
Ondeelbare gedachten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
606 De tijdelijkheid van het gerijpte gras,
bloot te staan aan ondeelbare gedachten,
levend wit wat eerder groen blozend was,
de plaggen zijn nog vers en onvolmaakt,
als de doden zijn geborgen, voor ons
zelf te zorgen in een niet volmaakte dag.…
Denkwerk (1 )
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
584 dat een voorjaarsvlinder niet zou sterven
maar veilig wist te slapen in een sterrenbos
genesteld onder een zacht bedje mos
hoe vaak toch opende zich het rozenhart
sloten de blaadjes zich vol tederheid
in een pose vol vertrouwen
wist zich elke plooi glad te vouwen
doch door de jaren heen groeit er
een schaduwblad in de frisse groene…
Eindelijk bijna lente
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
647 Om door het park te gaan lopen, de bomen
met hun groene kleed te zien en ruiken en
om het water te zien ná rillen van de winter,
en de vogels te horen roepen en zien zo nu
en dan.…
Wij zijn gelijken
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
586 heen
soms op weg
dwalend in niemandsland
smachtend, lonkend
naar de onbereikbare overkant
ik ken jouw angst
voel jouw pijn
het verliezende, waarin je graag
een winnaar zou willen zijn
de deur kan soms klemmen
het is zeker, dat het hekje piept
maar, de drempel is niet hoog
en het rozenpoortje glanst
het klinkerstraatje
oogt nog wat groen…