Alle inzendingen over groen links

6607 resultaten.

Sorteren op:

De zwarte parel

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.107
oh eiland van de eeuwige lente hoe zomers bruinde je mijn benen door regelmatig de passaatwind mijn equatoriale stiltegordel met aangename warmte te beroeren idyllisch lag je daar te stralen tussen de knipogende olivijnen die half verborgen tussen het zand het groen met verve verdedigden als ongeëvenaarde compensatie oh eiland van de eeuwige…

stort de bui

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 689
waar het zwoegend wacht op wat regen in de nacht lacht een blinkend blik op uitkijk voor wat roest die ook zij weldra verwacht een beetje kleur in elk bestaan ruist het in de verte zacht en vochtig zonder wroeging over buiten nat en zo weer droog van straffe ritmes zonder betoog en zonder blozen stroomt vers levenssap door het gras groen…

kokman

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 678
hij loopt gewoonlijk met een wijde boog rond de rekken in de supermarkt waar wel honderd potjes lonken naar het niet zo kennersoog van de te zware keukenpiet liever blijft hij uren hangen in de marge van de winkelstraat waar in groene geuren wordt geschreeuwd dat zijn neus te zeer gevoelig is zijn ogen altijd worden verzocht het juiste kruid…

kennisman

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 515
zijn verstand is evenredig eigengereid als een braadpan het suddert en het siddert al naargelang de graad van hitte bij zijn altoos durende strijd gooit hij slechts dan de handdoek als hij elke tegenstander verstandig de groene oren heeft afgedroogd met een raak citaat of wat parate kennis uit zijn lang versleten boeken gepuurd en als…

het overbodig takken

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 657
je hebt het blad weer omgekeerd het groen van lente is verteerd in warmte van de zomer nog rest het oppervlak dat rijpen mag naar geel en rood zij dwarrelt straks een trage dood op winden van oktober je knopt al waar je losgelaten hebt de bast vertraagt de stromen en wortels sluiten af voor de winter die gaat komen nog ruist…
wil melker19 september 2006Lees meer >

Amsterdam

hartenkreet
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.954
Prins Hendrikkade 2 oktober Amsterdam sloeg ik je gade zittend in de tram grote groene ogen sproeten op je neus hakken, hele hoge kapsel modieus truitje van Chanel kort en net te strak make-up naturel roze nagellak kruisje om je nek veel te blote knieën horloge high tech even over drieën zonnebril van Prada Voskuil in je hand…
Marianne3 oktober 2006Lees meer >

Mijn liefste bloem

netgedicht
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.101
Want hoe de nacht ook eenzaam spreekt mijn liefste, jouw woorden minnen mijn smart en maken het bloed diep rood naar de kleur van liefde in een eeuwig voor jouw kloppend hart ik spreek slechts in eenvoud doch ook met trots wanneer jij in mijn woorden huist die ik met wijsheid naar je heb verwezen het groen zó ook pril is jouw bestaan…
elze1 april 2009Lees meer >

Sinopel

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 537
het jongste sinopel ruikt groener dan ooit tevoren als herboren pronkt het tot aan de hoogste tak bezwangerde bomen dansen op de snaren van de wiegende wind terwijl de zon hun schoonheid verijdeld steevast op het zelfde moment slaan de bomen hun takken uit waardoor zij hun nazaten de vrijheid geven het regent groene vruchten die zich gewillig…
LadyLove20 april 2009Lees meer >

Butterfly Effect

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.411
kleuren het zoete lied begerend dat jij naar binnen zong Juist in de kleine dingen schuilt hier en daar een chaos van ademloos verlangen Het leek zo klein, jouw zingen Wanneer de nacht het koudste is houd ik je nu vol toewijding gelijk een grote vlinder met mijn vleugels toegedekt Dan denk ik aan de eerste dag die bloesem in het groene…

Tennos II

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.211
Een grassprietje gevangen tussen mijn tanden al kouwend de frisheid proevend die de smaak van het groen mij geeft zijn de gedachten in mijn hoofd bedroevend. Wolken drijven steeds weer over met daaruit hier en daar wat neerslag ondanks dat mijn hart vol liefde zit zal ik moeten wachten op die ene dag.…

De pijn die kleuren doodt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 647
de zon is geel maar brandt geen gaten in het doek je ogen kijken maar ze spreken niet geen tranen in hun hoek het gras is groen maar ruikt veel minder dan voorheen het naakt is tegenwoordig bloter door de lengte van het been ik schilder nachten omdat de dagen me te helder zijn ik zie de pijn die kleuren doodt de grauwigheid…

oude schoenen

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 780
gooi geen oude schoenen weg voordat je nieuwe hebt wat een pech ik gooide ze veel te vroeg weg o wat een pech lopen zonder schoenen over een verharde weg de bloedrode blaren doen wel wat pijn lopen over groen gras lijkt mij ontzettend fijn maar de weg is te veel lang dus waaien wij maar door ieder zijn eigen gang nooit gooi ik nog schoenen…

Vrouw van gister

netgedicht
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.121
De boerenzwaluwen teruggekomen van de donkere kant van de maan hun tri-riet, tri-riet, tri-riet, tri-riet knierpt de ochtend aan pierementen De koele wind komt door het raam vertelt van verre bliksem en regen schenk mezelf groene thee en kom mezelf weer in de spiegel tegen Een wenkbrauw trekt borstelig omhoog even later volgt de…

Jij groent in rood

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 693
bladeren kapot jij groent in rood en blaast jezelf op mijn vleugels zijn uitvouwbaar mijn vluchten onbetrouwbaar ik wiek de mooie schijn als rups was ik venijn mijn vraatzucht bleek verwoestend jij bent herboren onderhuids omdat je hart was overleden zo doodde je verleden in reageren wordt het rood gedoogd weer woordig groen…
wil melker4 september 2009Lees meer >

dekens

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 627
schijnt warmte een zoete herinnering is van een lange hete zomer ze bosvruchten raapt bruine vruchten zoals haar huid nog een beetje getuige van zon is westenwind gaat op collectetoer vult zijn bladerenmand tot aan de rand richt zich dan oostwaarts waren er daar geen wijzen ze haakt zich in zijn bedsprei wil zijn geel zijn blauw en groen…
Jandeb24 oktober 2009Lees meer >

oorlogskind

hartenkreet
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.360
Soldaten in hun groene pak hebben hem alles afgenomen. Het kindje heeft geen eigen bed, geen speelgoed om mee te spelen. Ik hoop dat ooit een warme hand zijn lieve toet zal strelen.…
Gerda16 november 2009Lees meer >

De zachte krachten

netgedicht
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.148
Dat de zachte krachten het toch halen: een avondzoen opnieuw na ruzie, onbegrip, een groene twijg na 't zwart van winterdagen; een kleine scheut die leeft, voldragen.…
Adeleyd2 december 2009Lees meer >

Bij een sterven..

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 813
Even, heel eventjes nog schaart de krab zich onder de levende zielen een kleurig waterleven spat parels in het niets een laatste greep in angst ze bloost paradijselijk groen – boven het het oranje maal - om de aandacht op afstand het is triest en wrang omkomen in een haven zo bijna thuis te sterven zilt water heelt het beeld van…
Kees Keizer11 december 2009Lees meer >

Rood

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 787
Het licht, het sprong van rood naar groen, voor mij zat iemand van ‘t uitzicht te genieten, en ik was wortel aan het schieten, ‘k dacht nog, geef gas… oen. Toen sprong het licht op oranje, dat was toch niet geheel onverwacht, maar hij had daar blijkbaar op gewacht, want hij trok op, langzaam … die kanjer.…
jan Arno15 december 2009Lees meer >

Metafysica ?

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 642
Stille steen, geen treden voert naar grond, geen weg schept ons wegen naar een overleden zon, wat scheen in wolken wat eerst scherven zijn, het mozaïek betreden van bergkristal, een steile trap voert naar het groene dal, bedekt mystiek waar het om vraagt, springt naar sterren in het heelal, met duizenden zichtbaar maar in verval…
pama15 december 2009Lees meer >

als een adelaar

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.095
zo mooi en zo groen, zo vruchtbaar en goed. Ik vlieg weer verder, mee met de tijd. en ik zie de scheiding tussen licht en donker. Ik vlieg door de lucht, zie het land van morgen, zie een rots zo zwart en leeg, zo kil en kaal. in een moment verandert er zo veel, wordt alles anders, eerst vreugde dan pijn.…
Marije19 december 2009Lees meer >

De toon gezet

netgedicht
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.092
ik streel zacht de stilgevallen vleugel verleid de toetsen tot een melodie met klanken van een sprookjessymfonie in jubel om het vieren van de teugel verzin ik vingervlug een lichte tune voor ‘t gedicht en proef de tinteling in klingelklokjes, de zindering van zomerrokjes in ’t weidse groen aan het venster landen kleine guiten die op de…
Hanny22 februari 2010Lees meer >

Tegenstemwijzer

gedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 8.269
Op de lieve mevrouw van de overkant, de jongen met de groene baard, het lekkerste hapje uit de krant, de salonsocialist, het sprekende weekdier, het grijze toppunt van onkreukbaarheid. Stem een regent of opponent of dilettant, alles is goed, behalve Trots en Vrij – laat Vreeswijk liggen waar het hoort, ver onder ons niveau.…

Onder dakplatanen

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 664
in de schaduw van groen en blauw dineren zonnestralen gastvrij mee aan tafel op natuurgetrouwe wijze moet ik zeggen er broeden geen donkere stormwolken aan de horizon op het terras van licht is een en al leven onder dakplatanen dicht bij elkaar ik dacht, dacht zoete liefde door een naam om het licht te dragen op oogleden via diepte en…

Vilten voetjes

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
Smachtend naar het Groene Goud ontwaar ik vele dromen In het Maanlicht hoor ik niets wat mijn Hart vervullen kan Uren leeg en zonder weemoed ook de Toekomst is nog ver In mijn oorschelp heerst de Stilte van een onbewogen lied Van diepte en van dalen Dralen wordt mijn hoogste nood… Hoor die vilten voetjes stappen op een harde ondergrond…

symfonie van de herfst

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 742
Zonnestralen hebben ons teder gekust Nu is de zomer echt uitgeblust De metamorfose is begonnen van een nieuw seizoen Zomerbloemen zijn uitgebloeid Bermen kortgesnoeid Alleen het gras blijft altijd groen Wolken grijs en grauw spelen met het hemelse blauw Dan dalen regendruppels in glinsterende parels op de aarde neer en de fluistering…
ria18 november 2010Lees meer >

Ondeelbare gedachten

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 606
De tijdelijkheid van het gerijpte gras, bloot te staan aan ondeelbare gedachten, levend wit wat eerder groen blozend was, de plaggen zijn nog vers en onvolmaakt, als de doden zijn geborgen, voor ons zelf te zorgen in een niet volmaakte dag.…
pama17 december 2010Lees meer >

Denkwerk (1 )

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 584
dat een voorjaarsvlinder niet zou sterven maar veilig wist te slapen in een sterrenbos genesteld onder een zacht bedje mos hoe vaak toch opende zich het rozenhart sloten de blaadjes zich vol tederheid in een pose vol vertrouwen wist zich elke plooi glad te vouwen doch door de jaren heen groeit er een schaduwblad in de frisse groene…

Eindelijk bijna lente

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 647
Om door het park te gaan lopen, de bomen met hun groene kleed te zien en ruiken en om het water te zien ná rillen van de winter, en de vogels te horen roepen en zien zo nu en dan.…
c. paris22 februari 2011Lees meer >

Wij zijn gelijken

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 586
heen soms op weg dwalend in niemandsland smachtend, lonkend naar de onbereikbare overkant ik ken jouw angst voel jouw pijn het verliezende, waarin je graag een winnaar zou willen zijn de deur kan soms klemmen het is zeker, dat het hekje piept maar, de drempel is niet hoog en het rozenpoortje glanst het klinkerstraatje oogt nog wat groen…