5959 resultaten.
Buitenlichamelijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 Had ik keus gehad
dan was ik liever wezen dwalen,
onstoffelijk, met overgave
in melancholie gevangen,
tijdloos zwalkend
door lege gebouwen
zoals op foto's afgebeeld;
plaatsen van verzameling,
tempels voor mensen
die, in het leven staand,
slechts eindigheid beërven.…
OUDERS VAN ZORG-INTENSIEVE KINDEREN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.173 Als de balans totaal zoek is
je jezelf volledig wegcijfert
het leven voelt als survivallen
gevangen in een gesloten cocon
er wel formeel respect is maar
doorgaans geen invoelbaar vermogen..…
Vroege ochtend aan de rivier.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
878 eerste heldere stralen van de ochtendzon
kleurende overvloed gedrapeerd over 't boerenland
ganzen in groepen op 't water langs de oeverrand
een zaligheid zoals deze dag begon
het kleine roeibootje van een oude visserman
afgemeerd bij zijn rijen fuiken
kan de lucht van gevangen vissen ruiken
twee reigers aan de kant in afwachting; van……
Overal en altijd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
839 Nergens ben ik veilig
Overal achtervolg je mij
Ik probeer te vluchten
Toch ik raak je niet kwijt
Ik zie je voor me
Ik hoor je stem
Ik voel je adem
Waar ik ook ben
Elke avond als ik in bed lig
Durf ik niet in slaap te vallen
Want ik weet dat jij mij
In mijn dromen aan zal vallen
Je neemt mij dan gevangen
In een kooi voor ons bestemd…
eenzaamheid
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
806 Wat is eenzaamheid
wanneer je niet alleen bent
tal van mensen om me heen
ik lijk wel verwend
Hoe eenzaam kun je zijn
met een slopende ziekte als Parkinson
wie zal begrijpen
dat ik dit niet overwon
Ik zit gevangen in mijn lijf
het zit als een waas in mijn hoofd
het gaat bijna niet vanzelf
ik ben van mijn "eigen ik" beroofd
Zo eenzaam…
geplaveide bladzijde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 In een nis gevangen schalt het klaroen,
verfijnde reukorgaan, snuit normaal luidt in
met strepen vergeven snot lap van katoen.
Luiden geluiden, zoals ze in een leuk fort niet misstaan.
Strijken neer, onder gelijke pas voort, door pas poort.…
Een mooie dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Zonder haast gaan
bewoners over straat
wandelen langs de serpentine
stoeprand auto’s rustig
gewassen op de kant
in het nauw omschreven
hart van de stad is een
groen park gevangen
in het net van straten
de fontein spreidt witte
lange vingers zilveren
vonken stuiven over
een groep kinderen
mannen bouwen een huis
de ramen open…
Schaapwolf Trump
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
743 Dreig tegenstanders niet met het gevang.
Vraag begrip voor je behoefte aan aandacht.
Laat ze jouw honger naar liefde zien.
Toon ze je andere wang.…
Kerstmis kleurt somberheid hoopvol groen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
863 Worden onze goede
intenties in veelkleurige ballen
gevangen; bungelend in onze meest
optimistische droom. Zingt een goud-
kleurig vogeltje tussen witte engeltjes
voorzien van zilverkleurig engelenhaar;
onhoorbaar over een vrede op aarde en
heel veel voorspoed in het nieuwe jaar.…
Wat is wijsheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 Niets is zeker
Behalve dan dat zij beiden van een verlichting spreken
Het is niet bedoeld voor de leken
De onverlichten zullen het nooit begrijpen
Zij zullen slechts en alleen de schaduw
Als bron hebben voor het rijpen
Van de ziel
Als gevangene zijn wij allen geboren
Het doel van het leven is niet slechts te horen
Maar te luisteren
Niet…
doodsqueeste
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 zuilen van regen
de klankkast zo klinkt het zo botst het
falsetto als een kalebas met rotbui
viel in doorweekte vellen voor mijn voeten
en ik stouwde het voor me uit
tot alles zich aan het zicht onttrok
aanwezigheid dimde tot een prop in het oor
mijn verzet dook onder de radar
gedempt als twintig vadem diep
als een wassen schildering
gevangen…
Geheim
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 vertellen:
dichters u weet wel
die soms ondoorzichtige dromers
ze gaan ’t is echt waar
ze gaan nooit dood
Het zijn atleten – estafettelopers
die ook lijken voort te zweven
en dan aan de volgende het stokje doorgeven
altijd maar door altijd maar door
Dichters de meest fantastische dromenverkopers
die alles wat ze beleven
in woorden gevangen…
Versteende agressie
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 wisseling
van liefde en angst
voor de vlam die brandde in mij
hoe laat ik mijn emoties ooit vrij
waarom fluister ik jouw naam nog
door benny neyman
hij heeft dat weergaloos
gedaan voelde mijn onmacht en
versteende agressie feilloos aan
ja ik laat me leiden
door tekst en muziek
die ik als het nodig is
met anderen kan delen die ook
gevangen…
Vroeg Amsterdam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
576 Alleen in de nauwe stegen heerst nog de nacht
waar schaduw door hoge muren gevangen
de mensen wat langer van de zon berooft.…
Brokken in mijn keel.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
421 Of ben ik maar een deel
van de evolutie in een leeglopende oceaan,
een laatste vis die in vrijheid gevangen is?…
Courtisane
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
569 ...Lonkende pracht in glorie der Perzische,
als een gevangene-eis voor vrijheid
In een oogwenk even subliem de prelude,
van een nooit gesproken zwoelheid
Robijnrood van lippen schittert en zwijgt,
vreemd om het onbekende te plaatsen
De ziel nieuwsgierig door afstand geneigd,
in stijl al begonnen compromis te geven
Courtisane met wit geweten…
Melancholie?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
443 Steeds sneller gevangen in
de jaren, nestelt melancholie
in de versleten kaders van de
ziel, raakt zwanger van een
ongeëvenaarde zachtheid
Gouden tonen vloeien weg als
de oude troubadour wedijvert
met z’n melodieën, die z'n tijd
en tonen verzwijgt, verrukt was
van het fluwelen tokkelen op
de snaren van het beminnen.…
Zwart verwarmd de kamer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
403 geweest
een vogel met geverfde veren
wil de taal leren
krap in de portemonnee
valt het niet mee
zonder studiebeurs al helemaal niet; o nee
niet in de krappe huizen met
in de hoeken luizen en bleek gele kringen
op de muur
geharrewar rondom de afgebladerde tafel
maken ze elkaar het leven zuur
wellicht uit overlevingsdrang in het gevang…
Moeder aarde een stuk drijfhout op woeste baren
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
451 Om primitief als dieren op de aarde te verkeren
Ijsberen om de naaste weg te transporteren
De ultieme macht die de kudde dieren delegeren
Vogels gevangen in een klem om je voor te generen
Moede aarde een stuk drijfhout op woeste baren
Waar de mensheid zich aan tracht vast te klampen
Alleen bij God is hulp en redding in gevaren
De volmaakte…
Geluk ligt op straat
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
518 aan mijn zoon
vanavond zou 'k
naar een medium gaan
Dankbaar dichtte ik dat
uit het hartje bloempjes
door zon en wind en lucht
hùn hartjes naar boven
om stralen te vangen
hoe zon zaad warmt
hoe mieren en andere beestjes
eruit zullen kruipen
zoekend naar licht en naar lucht
hoe aarde niet opgesloten
zoals ook ik niet en jij niet gevangen…
Stukje thuis
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
427 handen ging
kende geen enkele spijt
het momentum leven
hebben we over jaren
uitgespreid maar samen
was altijd de eeuwigheid
een huis waarin wij
passioneel konden
leven want hartstocht
hield de spanning gezond
tot onze perspectieven
braken en fundamenten
steeds meer begonnen
te kraken omdat wij
geschrokken uit onze droom
als gevangen…
Er waaien klanken over de dijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Tot de stilte valt en de schilder het laat gebeuren:
het in lijst gevangen rivierenland, van binnen- tot buitendijk.
Het roept beelden op van Roelofs koeien in de avondzon,
daar waar het riet zich aan de oever hecht
en zijn vee al wadend haar avontuur begon.…
Realiteit van toen
netgedicht
5.0 met 163 stemmen
476 jij hebt mij
ooit gevangen
jouw beeld
is in frames en
filters bij mij
blijven hangen
golflengtes voor
de kleuren en
decibellen voor
klank en geluid
pas later
zag ik jou op
tal van schermen
van skype tot
zoom maar het
beeld dat ik had
uit de realiteit
van toen heeft
mij nooit meer
echt verlaten
ondanks alle
techniek wijkt…
Despoot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Schiet maar, vernietig maar
laat de bommen maar vallen
op huizen die niet van jou zijn
op al die akkers die ooit omgeploegd en
bewerkt zijn met liefdevolle handen
maar nooit zul jij de liefde leren kennen
en de koestering van warmte
steen ben je, beton, grijsgrauw graniet
een gevangene van je eigen haat
die onverteerd tot onder je huid als…
Jouw magische bron
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
454 jij hebt nooit
het lijden in je
gezicht laten wonen
altijd waren er wel
opklarende zachte
dromen in een
steeds dichterbij
komende horizon
waarvan de kleur
het deprimerende
oplost in perspectief
met het licht van
een stralende zon
toch laat ook jij
hoofd en schouders
weleens even hangen
klem gezet en gevangen
in een schijnbaar…
Domweg Gelukkig
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
446 Geef mij maar liever dit gejaagde nu,
Een gevelwand die spiegelt in 't gezicht,
De flarden lucht erboven: déjà vu,
Gevangen in dat vlak van glas en licht.
De stad vibreert, een stroom van data traag
En snel verkeer dat langs de gevels glijdt.
Mijn oortjes dempen de constante plaag
Van meldingen die strijden om de tijd.…
De hamer van onrecht
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
415 En ik, gevangen in die ene zin,
kon niets doen
dan luisteren
naar het wegebben van je stem.
Je ogen sloten langzaam,
verdriet ontwaakte.
De stilte brak niet —
zij groeide, zij woog,
tot alles in mij wist:
de hamer van onrecht
had ons beide geraakt.…
Omniversaria
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
436 slaat kleumend
als lafbekkende
voor haaienkaken
sperrende
en bloc in bubbels
op de vlucht
een voor allen
elk voor een
heb ik nog nooit
op beeld gezien
elk zit in een
zoutwaterbubbel
fruits Marínus
min Marína
in Omnivers
Survivalstruggle
ikke en de rest
kan stikken
grote slangen
lange dikke
stuk voor stuk
gevangen…
artistieke zinzoeker II (Danaë-studie)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
345 Gevangen in een toren van angst,
tegen ‘t schijnbaar onvermijdelijke
onder de onverbiddelijkste zon/god;
of ’t lot, waar ‘t om begon, ongedaan
gemaakt worden kon door Akrisios
(eigenlijk Cassiopeia’s tragedie).…
Het Licht der Sterren
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
699 Toch dooft elk licht,
gevangen in vergankelijkheid.
Schijn — met de kracht van Lucifer —
voor je bezwijkt aan deze tijd.
Wanneer wij leren zien
dat ook licht sterven moet,
worden nieuwe sterren geboren,
gedragen door kosmische gloed.
Na lange reizen
bereikt ons hun gezicht:
een stille terugkeer
van verhelderend, statig licht.…