4627 resultaten.
- Parel van Afrika -
netgedicht
4.9 met 45 stemmen
703 Kansen heb je nooit gekregen,
scheppingsmythen, verre verhalen,
zul je later zelf ontdekken,
sprookjes uit het donkere Afrika.
Het trotse land bestaat uit droge
en vochtige savannen, daar ben
je wild en in vrijheid geboren,
tussen miljoenen wilde dieren.
Liefdevol heeft de ruwe natuur
je ebbenhout gezoent.…
- Weggelopen op duizend open wegen -
netgedicht
4.9 met 39 stemmen
591 Wie wilt niet vrede in zijn hart,
gouden bergen van gevoelens delen,
vermiste personen later waarderen,
pas als hun namen weggeëbt zijn.
Hopend slapen vol begrip vannacht,
benieuwd hoe leegte vullen kan?
Vertellen, lezen in de krant, als
er nooit meer een morgen zou zijn,
begin lijkt echt nergens op gebrand.…
het monument
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
815 Nu, twintig jaar later, staren wij naar een oogopslag uit het verleden,
een bladzijde gegrift in ons geheugen,
die we toen al verschillend lazen,
want een woord was toen als ons kijken;
onbezonnen, onbegrepen, ingesleten...…
A la recherche du temps perdu *)
gedicht
2.4 met 16 stemmen
6.722 Het was zo stil als nu, hij wuifde nog, riep
iets dat zij niet verstond, de ogen dicht,
misschien dat hij later pas, of dat hij
nooit, maar dan ook nooit wellicht. Ze klopt
het stof van zijn kleren, betast zijn hoofd,
lacht om de rode veeg naast zijn mond.
Een stem stuift op. Steigert in het donker.
Ze schrikt.…
- Bloemenbundel -
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
586 dan griefde mijn pijnlijk hart, aangeraakt,
en alle dichte purperrode bloemenbundels
neigden hun hoofd
waarschijnlijk ter later ure
..tot in de diepe rijke nacht.…
Wolkenlucht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
629 Misschien om mijn
gedachten, zorgen weg te nemen en me te richten op de
schoonheid van zoveel opmerkelijk moois, ja, om het op
te slaan wanneer ik weer naar de aarde wordt getrokken
en het leven weer z'n dagelijkse gang gaat, om later weer
terug te kunnen halen wanneer ik het wil of nodig heb.-…
Toekomstplein van Rotterdam
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.412 voor de gezondheid van de stad, stel ik mij als dichter het "Toekomstplein van Rotterdam" als volgt voor:
Toekomstplein van Rotterdam
Een plein is pas een plein
als 't een plein is met 'n fontein
als je je handjes en je voetjes
kan laten voelen zacht en zoetjes
in schoon springend spetterend water
meimerend over vroeger, heden en later…
Nederland is leefbaar
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
673 Nederland is leefbaar
Nadenkend maar ook strijdbaar
Storm in een glas water
Betalen komt later
Kerken stromen leeg
Een klokkenluider die zweeg
Sluierwolken met schaapjes in de lucht
Als ik naar Mallorca vlucht
Altijd fijn om thuis te zijn
Hak die grondwet nou eens fijn
Verzorgen is weer veel te duur
Tegen ouder worden bestaat geen kuur…
Slaapmagie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
600 Liefde kun je soms heel anders ervaren, dan de
standaardmogelijkheden, zo mocht ik onlangs de
rugliefde ervaren van een wildvreemde vrouw en
nog ervaar ik haar warmte, zij de mijne, en even
later streek een onbekende vrouw zomaar of heel
intuïtief haar borsten langs mijn rug.…
ZEGENRIJK DWALEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Het is steeds trachten
voor het hele leven
te vinden een richtsnoer,
dat biedt houvast voor
ieders vraag: waarheen voert
zijn levensbestemming hem,
wat staat te wachten hem
in het gebeuren weldra
en ook veel later hierna?…
De poezendokter
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
795 verschil werd er niet gemaakt
Dokter poes was er altijd nooit had hij verzaakt
tot op een dag gebeurde er iets
kwamen vele poezen op het spreekuur voor niets
Ze zaten al uren te wachten
Tot ze dachten
De dokter is vast ziek thuis
We gaan maar naar huis
Waar was de poezendokter gebleven
Hij was op vakantie gegaan
Even kalm aan
Een maand later…
Bij muziek
poëzie
2.7 met 7 stemmen
1.596 Stille muziek,
Als gij nog eenmaal later
Een zilvren wiek
Doet flitsen over 't donker water,
Zult gij dan ook, o lied,
Door Licht het onverklaarbare aan te roeren,
Mij naar dit jaar,
Zo dor en zwaar,
En vol verdriet,
Dat ik schier dacht
Het heeft geen vruchten voortgebracht,
Daar het mijn handen ledig liet,
Zachtvleuglig medevoeren
Als…
Stiekem vertrokken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
556 (voor Rutger Kopland)
Je naam passeerde bij de lessen Nederlands
een naam die staat als een menhir
die mijn leraar Nederlands uitsprak
alsof je Alexander de Grote was
en later wisselde ik je gedichten uit
met mijn geleerde penvriendinnen
omdat er zoveel meer tussen de regels lag
dan wij konden bevroeden
we zagen de tedere diepten in wat…
het ijs is dun maar hard als steen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
776 zoet dat je papillen raakt
maar zoet smaakt pas zoet
als je weet hoe bitter smaakt
één rondje kun je nu schaatsen
terwijl het kraakt onder je voeten
gewoon jezelf zijn
gewoon niets moeten
met de zon die straalt in je ogen
de overkant dat zul je pogen
daar is het verhaal dat in het heden staat
op het toneel van vandaag en niet later…
Parijs
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.549 elles adoraient la ville lumière
la Campanile viel ook best mee
vive le pays de Molière
een jaar later in oktober
elles repartaient mais quel chagrin
de acht vonden het maar sober
qu'il y avait deux amies en moins
zij vulden 't gat in hun cultuur
en admirant les oeuvres de Rodin
de haute-couture bleek iets te duur
elles dégustaient pas…
STERVENSBEGELEIDING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.875 Mijn moeder 8 mei 2012
ik hield je vast
toen je zo bang was later zelfs
paniek
grote wijd opengesperde angstogen
je handen verkrampt als klauwtjes
benauwd had je het
mam, haal eens adem rustig
ik ben bij je ik ga niet weg
probeer je te ontspannen
het hielp de eerste keer
ik week niet van je zijde
en toen trachtte je help te schreeuwen…
Kees Kanarie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
811 alles werd er vrolijk van
zelfs de koeien in de wei
Een dartel springend lammetje
midden op een dammetje
mamma schaap kuste spontaan
haar lieve pappa rammetje
Geiten en bokken
verliefd in hun hokken
niemand had nog zin
in boos zijn en mokken
Vrolijk eendengesnater
klonk luid over het water
het lawaai van ganzenpret
kwam daar ook bij even later…
Spiegelbeeld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
596 al
op het terugkaatsende venster
het duister likt late geluiden weg
als troost beslaat het schemerglas
al mijn contouren van jarenlang passeren
liggen verborgen in de spiegel
een raam zonder uitzicht op wat komen gaat
of gepasseerd en vergeten is
alleen dit magische moment kaatst in mijn gelaat terug
mijn zwanenzang bewaar ik voor later…
Ode an de Leegte IV - Epiloog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 Ik geef me over aan een lange lethargie,
om te ontwaken in een later tijdsgewricht.…
hout, aarde en liefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
874 op het pad van bloemen
en bij het zien van de hemel
een gedicht neerleggen
niets is tijd in het zeggen
van een woord
*
het land van duizend heuvels
Afrikaans hout
zo zacht en sterk
en rode aarde draagt als een zekerheid
de duizend gezichten
zo zei hij
telkens hitte zijn hart oplaaide;
't gefluister van het land dat later…
Ik geef LICHT
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
655 ---------------------------------------------
En jawel twee uur later
blijkt mijn voorgevoel niet fout te zijn,
het lachen is me allang vergaan,
morgen mag ik weer, tijdelijk dan,
het lichtje van de omgeving zijn.
Toch mijn pasje maar mee?…
Willem Arntsz
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
483 Een razernij die men later een vorm
van krankzinnigheid zou gaan noemen;
maar er waren ook twee andere
verschijningsvormen die de aanwezig-
heid van krankzinnigheid niet konden
verbloemen. Zoals bij de maanzieken of
de lijdenden aan epilepsie; of bij hen die
hun manie verdroegen in de vorm van een
pijnlijke melancholie.…
Gedachten....stille mijmeringen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
821 We worden ouder, elke dag
vierentwintig uren later
terwijl we denken: tijd zat
is dat de grootste flater.
We worden ouder, elke dag opnieuw
niks wat de klok stoppen kan,
terwijl ik dat hardop zeg,
zegt kleinkind, batterijen uit de klok halen dan?…
Verliefd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
774 De zon brak door en een week later was de wereld veranderd.
De bomen, nu getooid in haar zomerse kleed.
De wind speelde met haar blad.
De zon op onze bol en de zomer in ons hoofd.
Jij die mij het wonder bracht van de verwondering.
Een zoen op mijn lippen, mijn hart sloeg over.…
Voorspook
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.330 ‘Of zullen we ook rustig overgaan
En later de nog levenden kwellen
Door hun zeer mild en zacht te voorspellen,
Dat zij foltringen zullen doorstaan,
Waarbij al 't eerder lijden niets was,
Dat het is een spitsroedenpad
Van levend mens uit de drukke stad
Naar die plek stil, diep onder gras?’…
Knip-oog
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Ik kreeg spijt toen ik hem
later naarstig zag zoeken naar een andere afnemer.
Als een verdoolde zombie stond ik voor het aanbod
van de vruchtensapjes en bestudeerde ik hoeveel
procent van dit en dat erin zit. Opeens zag ik
in de verte een jongedame naar mij toe lopen.…
Brussel, mijn alles?
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
543 Brussel,
waar je nog een glas kan drinken
om dan later de weg niet meer te vinden
waar je op houten banken nog kunt slapen
om dan s ’morgensvroeg wazig te ontwaken.
Brussel,
de hoofdstad van ons kleine land
waar de politiek regeert met slappe hand
over ongekende kamikaze zaken
waar geen enkel mens nog wijs kan uit geraken.…
Lawrence of Arabia
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
466 ze dankzij een Brits arsenaal
Dat hij lospraatte met veel omhaal
Het onverslaanbaar geachte Akaba overwonnen
En ook kort daarop Damascus binnendrongen
Maar alle gemaakte beloftes ten spijt
Raakte zijn cohorte de Hijaz alsnog weer kwijt
Aan respectievelijk de Franse en Engelse vlag
Door het Sykes-Pycot verdrag
En in de kronieken die hij later…
Vind jezelf op de vloedlijn.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
368 Materie smelt in de doofpot van
de diepten van het echo lood,
wordt het licht minder toegankelijk
en blijft het leven achter wat
ik eerder zelf verslond, maar op
later tijdstip terug vond op de
vloedlijn, wel of niet recyclebaar,
in die houvast wat niet lang geleden
nog enige twijfelachtige houvast bood,
in de herkenning van onszelf als…
het tij van het gemoed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 proberend de momenten te vergeten
waarop wij dichtbij het einde zien
moedigen wij onszelf met elkaar aan
het gaat voorbij en we gaan verder
opdat wij later niet ontdekken moeten
dat wij deze tijd alleen maar overleven
kijken wij naar het anders doen en laten
als kansen aan voor een nieuw normaal
het lot van eindeloos voelend isolement…