4788 resultaten.
Met mijn pen in de aanslag
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
895 een maand vermist…
Het mes snijdt dieper dan de pijn
overdekt met schone schijn en dikke vinger
men roept meer en meer om minder
En U dichter, U wacht hier een schone taak
Slijpt Uw pen, schrijft heel gedegen
Laat hen voelen wat U denkt
door al Uw pennenvruchten
Onze kinderen schuiven door de poorten van de hel
plastic bergen, zure regen…
nooit meer
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
636 als het lichaam ballast wordt
als je leeft van herinneringen
enkel 'nooit meer' in het verschiet hebt
nooit meer hand in hand
met haar wandelen
in het bos of
langs het strand
nooit meer met haar dansen,
nooit meer bloemen voor haar plukken
zelfs nooit meer ,
zon voelen op je huid
wind in je haren
malse regen
of prikkelende vrieskou…
Waarover zal ik spreken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Of zal ik zwijgen
omdat de zon
op - en ondergaat,
regen het land bevloeit,
en de vogels hun lied
toch wel blijven zingen
als wij, roezemoezend
tastend in ons duister,
tot stilte zijn bedwongen,
en op aarde, tot
voorwereldlijk lusthof herschapen,
geen woord meer wordt gehoord.…
Bleke lippen.
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
493 Langs de klapwiekende toetsen
van hoge en de lage tonen, nadert
het onweer dat klettert en onheil
predikt met z’n staart
bliksemflitsen als z’n stokken
het trommelvel beroeren, het fijnste zand
oude beelden modelleren en
verschraalt de dikste huid
een gestalte krijgt vorm in een zilte regen,
rank silhouet in tegenwind
met scherpe…
Lijnen van vloed
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
799 Zwierend aan zee, zonder regen
tijd nooit gezet
stapelt zich plotseling, ineens
een leven als muur
die bestand, soms helemaal niet
de aardbeving
van 5,7 op de schaal van Richter
huiverend heeft doorstaan
Kefallinia boeit door een
opeenvolging
van liefde voor hare schoonheid
die in 't azuur groeit
Glooiend landschap met verkenning…
voornemens
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
492 het was bewolkt vandaag
en het stormde met veel regen…
Botsing met een vlinder
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
523 ik ben in botsing met een vlinder gekomen
nog nooit zo fluisterzacht frontaal geraakt
ze fladdert speels door ruïnes van mijn dromen
waar alles donker is, verdord en stukgemaakt
haar lange jurk is wit, haar ranke voeten bloot
ze danst door alle kamers, in regen en in wind
ze lacht naar mij en stift haar volle lippen rood
'ik ga je strelen…
VOORBIJ DE TIJD
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
543 daarin vooral
krampachtig
en benauwend
die drukkende drukke dagen
de wind wakkert uiteindelijk aan
tot stormachtige vlagen
onder een vale maan
niet meer te dragen
wurgende benauwdheid
de donder rommelt wat aan
in de verte
dan barst het onweer los
een bliksemschicht
doorboort de donkere lucht
een laatste vogel op de vlucht
de regen…
De flierefluiter
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
635 Hij danst en zingt en fluit het leven vrolijk tegemoet
In regen hagel zonneschijn, zijn weer is altijd goed
Geen hoe en wat of wie dan ook strooit in zijn eten roet
Hij leeft zijn dagen opgewekt met zwier en licht van voet
Aan arbeid heeft hij niet slechts één, maar menig broertje dood
Hij rotzooit hier en daar wat aan en komt zo aan zijn brood…
wat zegt u
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
558 dat het mooi weer is
ja, dan hoor ik het goed
met regen is het mis
had ik u ook niet gegroet
of enkel gewuifd
knikken kan ook
doch wegkijken is niet mijn stijl
verstoppen achter mijn sigarenrook
zou niet lukken
de wind waait het weg
o ja, ik zou nog kunnen bukken
veters aantrekken zogenaamd
maar dan loert spit om de hoek
dat heb ik…
op tafel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
579 belegen kaas
de hele ruimte ruikt
naar kaas en knoflook
en er zijn stemmen
ze praten over bijna niets
het weer en de bewolking
die of die die te laat komt
weer terug is uit een ver land
waar we verder niets van horen
op tafel staat de rijst en de papaya
en de zout gekookte blauwe eieren
we proeven, we genieten
terwijl de regen…
Olterterper wapen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
678 Dit vredige schild mag stemmen krijgen,
waarin stil klinkend bosverrassen gebeurt:
tere bloei wint steeds blijmoedig, schoon zij treurt
bij harde regen en 's onweers dreigen.
Het landgoed ademt uit luchtige dreven
onder zware kruinen vol geheim verhaal.
Paadjes door struweel willen dwaalzin geven.…
Zwarte bloemen op je graf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
752 kille duisternis
na alle tegenslagen die't bestaan je gaf
Verdwaalde jij in louter aardse wildernis
daarom zet ik zwarte bloemen op je graf
Moegestreden en ook compleet versleten
rust jij onder het kil monument van steen
Wie jij was, het werd gisteren al vergeten
het hindert je niet, al dat hout om je heen
Donderslagen en loodzware koude regen…
Wanneer ik je weer zie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
649 Wanneer ik je weer zie
Bekend gezicht
Door de straten verlicht
En ik lichtjes in je ogen zie
Schreeuw ik om hulp
Een kleine angst
Verborgen binnen in mij
Om je zo gelukkig te zien
Een heel klein beetje hoop,
Van de tijden van weleer, wanneer je
Zachtjes langs me heen sluipt
Onze kleding van de regen druipt
Of is het maar verdriet…
Zomer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
572 Nu voor mijn venster,
de blauwe regen zich tooit,
in vol ornaat van blauw en groen.
Rijker en mooier dan ooit.
Er is weer plaats voor hem.
Sinister en zwart tekent hij zich af,
tegen het oranjerood van de ondergaande zon.
Schaterend tussen het weelderig groen.
Of hij al een vrouwtje voor zich won?…
I.O.K.-vergadering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 -vergadering
betrap ik me erop
dat ik tegen het weer zit aan te kijken
ik bedoel
de wolken de regen
donder en bliksem
van deze weken in mei en juni
dat wekt in mij
dat weer bedoel ik
een vage treurnis
om wat reeds bijna
onherroepelijk voorbij is
want nog enkele dagen
en het jaar is over zijn hoogtepunt heen
de dagen korten
het begin van…
Gerard Reve
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
525 Een in regen verholen Snakkepole,
koers naar Blauwhuis,
draagt zijn schim met hoge rug.
Zijn zolen klinken als doffe hamerslagen
terwijl hij zich voortsleept en hemelwater zegent.
Met een kromme vinger wijst hij een jongen na.
Het kruis op zijn rug is van goudpapier
en wappert plagerig in haken.…
H2O
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
477 Zoals u vast wel weet bestaat er
Zeventig komma negen procent
Van de planeet waar u nu bent
Uit H2O of kortweg water
In vele Afrikaanse streken
Wordt er met smart naar uitgekeken
Terwijl weer elders werd gebeden
Om hulp van boven en met reden
Als straten meer op beken leken
Onder het alias van regen
Verpest het soms een zomerdag…
De seizoenen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
853 een avond
De nacht maakt de vier dagseizoenen compleet
Zes uren per dag voor een lente, een zomer
Een herfst mondt uit in wat winterslaap heet
De dagen verkorten, het licht bergt zijn stralen
De sterren gaan slapen, het land rekt zich uit
De vogels verstommen tot het ochtendgloren
Wanneer zij ons wekken met zang en met fluit
De regen…
Naamloos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
569 dwaalt
eenzaam over nachtelijke velden
de strandjutter vertelt
zijn zeewaardige verhaal
aan ouderloze buurtkinderen
uit een ver land zonder horizon
is het de herkenning
die projectie veroorzaakt
van oermensen in ingewikkelde verhalen
of de projectie die raakt
soms naakt en onbeholpen in het bewegen
in de herfst op straat onder de regen…
Het is weer "Mooi Weer"
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
565 Na"staand"zweten in de trein, of twee uur file geduld,
vertelt de radio dat het morgen weer regen wordt.
Er heerst nu"valse"rust, in de van mensen stille stad,
waar op de terrassen nog plek is
en koel schuimend bier.
Ook ik weet dat.
Blijf daarom met mooi weer liever hier.…
Daar hoor ik de ijscoman
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
487 Ga ik 'haast je
repje' voor een stukje innerlijke
onderkoeling dat iets open breekt
na een dag met veel innerlijke
regen. Proef ik wat van dat
onderkoeld geluk; en ervaar ik
dat klein geluk niet zo zwaar
behoeft te wegen.…
Zomerweelde
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
825 Dankend voor de zomerweelde, de zonnedagen
voor de zachte regen als groeikracht
om roze bloesems als vruchten te dragen
doorheen het blauwe van de zomernacht!…
Natuur- lijk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
540 De regen die door de straten joeg met een enorme vaart
hield mensen thuis, veilig bij de warme haard.
Maar als de avond valt, geen blaadje meer dwarrelt
is ‘t buiten stil, donker en doodstil.…
herfst
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
650 verleggen, nu snurkt de wind met vlagen
storm tegen de reinheid van deze dag
grijze nissen die zich verschuilen tegen zichzelf
blijken te geloven dat de dood voorhanden is
wanneer ik het tuinieren staak en mijn gekooide ren
levenloos verlaat - ik huiver niet maar wens
dat zachte handen me zullen dragen -
achter het venster Oktobert de regen…
Waar twee zich kussen
poëzie
4.5 met 2 stemmen
955 En de boom schiet vroeger in bot en blad,
of een zomerse regen geregend had;
luid schalt door de lovers der voog'len lied
alsof 't feestdag ware, - en dat is 't toch niet!
En, ware ook de zon al bij 't ondergaan,
de aard lacht, als waar' ze nauw opgestaan!…
Over-leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 Zonnehitte gaf de regen nauwelijks een kans
wind blies zand verrassend hoog, tot duinen.
Nu klinkt de roep: laat dit landschap blijven!
droog en weerbarstig, met een enkel dier,
die tussen dor en dood nog weet te overleven
wondre wilskracht, hun natuur.
Opgetogen zochten wij naar sporen uit 't verleden
met water onder handbereik.…
toe, lief
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
554 vleugels
om jou heen
toe
huil niet meer
ik blijf jouw liefde
zoals in elke herinnering
jij de mijne bent
toe
stap uit de leegte
die jij met tranen vult
terwijl het boek vol is
dat wij samen schreven
toe
laat je niet pakken
door de kou van eenzaamheid
warm je hart en handen
aan de souvenirs van onze passie
toe
schuil niet in de regen…
Hoe leven al bomend verbindt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 Wij zijn permanent en wij zijn groei
de verandering dag in dag uit bomend
nooit de verspilde regen van gisteren,
soms wel de mist boven het water
een petgat, dan weer de wiedewaai uit wind,
tijdsmarkering, een uitspraak van een kind.
Volledigheid is uit den boze
het aannemen daarvan slechts pose.…
Vermogensrecht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
396 De zon was wel toegestaan deze dag,
regen ging aan het einde een poos
nog even loos met motregen strooien.
Ik hoorde druppels wel vanuit diepte
opleven, een te bekend zaterdagritme
vandaag op de pannendaken geven.
Vluchtig vlieden ongekooide gedachten
mee vanuit een zee. Flarden om te zeven,
over leven prevelden zij een en ander.…