5803 resultaten.
overwerkt.
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
902 Ik sta op en maak koffie, doe
de radio aan, de olympische spelen
is begonnen. Ja, alles is compe-
titie in dit leven. Juist wanneer
ik me rustig hou besef ik dat
goed. Het is niet anders, weet ik
en maak me klaar om naar het
werk te gaan. Kijken wie vandaag
de meeste klanten binnenhaalt,
ik of die andere gek!…
Elk Wat Wils (Crisis-Tweeluik)
snelsonnet
2.6 met 15 stemmen
1.603 Vervolgens waste Wouter Bos z'n handen
na afloop van dit politieke spel.
Hij zei: "Wat ik beloof, doe ik gestand",
maar wel ten koste van heel Nederland.
II. Déjà vu
Inmiddels is z'n vierde kabinet
voor ieders ogen uit elkaar gevallen.
Het werd heel laat, vandaar dus al die wallen.
De zaak was veel te veel op scherp gezet.…
Veni, vidi, Fuji
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
604 (Nederland – Japan 1-0)
het was geen wedstrijd om des keizers baard
verlies, daar zijn Japanners fel op tegen
een schande, men zou harakiri plegen
al is zo’n simpel spel dat weer niet waard
ze hadden hier liefst roem en eer vergaard
en dat Oranje dolgraag kleingekregen
dus kwam die keepersfout wat ongelegen
zo bleef de nederlaag ze niet…
Violoncello
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
860 als de linker vingers
bij aanvang
in de houding komen
van als waren zij
rond een denkbare fles gevoerd
en schouder en arm
vol zijn van rust
eerst dan willen
snaren worden beroerd
de stok beademt
een kwartet van snaren
terwijl het spel
de klank zoekt
in harmonie met een verlengde arm
in een melancholische kleur
als tenor van het…
Handkus
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.003 't Zijn lelies, waar de schaduwen om spelen,
Gekruifde golfjes, die de meeuwen scheren.
Ik druk ze, en zal hun wederdruk niet weren,
Ik wil, ik wil ze kus op kus ontstelen.
Een warme handendruk zal ze niet deren,
En deerde ze al, een handkus zou ze helen.…
De volmaakte zomerdag
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
550 in speelse zomerwinden fluisteren
de bomen elkaar hun geheimen toe
de zon speelt om ons heen
als een dartel kind
vogels pikken rijpe vruchten
uit het kort gesneden gras
de waterlelie opent zich
in volle schoonheid
konijnen nestelen zich
tot aan onze voeten
bloemen bloeien alsmaar
hoger en uitbundiger
later
het maanlicht ligt al…
Maan
gedicht
2.0 met 47 stemmen
10.659 Ik speel bij mijn beide dochters op schoot.
Mijn moeder heft haar beide handen uit de dood.
---------------------------------------------
uit: 'Kijken naar de wolken', 1956.…
Staalblauw
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
852 Katjes donzig en zacht
hangen mooi aan hun tak
De sneeuw legt een laagje
wit fluweel als een kraagje
Het woud lijkt een sprookje
paddestoelen verborgen
Onder takken in het bos
her en der in het groene mos
Bladeren zijn geel en bruin
en geuren verwaaien in kleuren
Als een prachtig schilderij
vogels spelen en frank en vrij
De vossen…
Hofconcert
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
826 Viool en trompetnarcis spelen
tezamen met klokjes de hele
dag bloemenmuziek
in de tuin voor publiek
van gewassen, die zich niet vervelen.…
aswoensdag 2011
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
600 totaal onvoorzichtig,
haast roekeloos,
is een speels veldmuisje,
dat door de krolse kater
bij 't krieken
van deze veel belovende aswoensdag,
verrassend wordt gevat.
joz. le bruyn…
Ben ik resistent?
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
595 Er kleeft smart van het geweten
aan ieders handen, geronnen in
de harten van rechtvaardigheid,
geketend in peilloze plooien van
het boetekleed, om het brood en
spelen aan mijn vrienden te uit
te delen, soms aan één, maar soms
aan velen, het frêle lichaam van de
berooide aarde door latere ideeën
te zijn getroost en nagestreefd, wordt…
Herfst in het bos
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
549 Als in de herfst het hoge beschermende bladerdak
dwarrelend, of door de storm wordt weggeblazen,
loop ik graag stil in mijn eentje op mijn gemak
door het bos tussen speelse konijnen en de hazen.…
MORAAL DER JACHT
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
754 Hij is immers steeds
in gesprek met spel tussen dier en plant.
De weidsman wil handhaven de harmonie
in bos en veld; ja, versterken de harmonie
in het planten- en dierenrijk alhier,
vervangend de taak van het ontbrekende roofdier.…
krijg krijger krijgst
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
677 om te beginnen
worden rekruten voorzien
van startpistolen
onmiskenbaar is
de eendracht in het leger
door het uniform
legerwoordvoerders
worden aangesteld in de
rang van kletsmajoor
de deserteur wil
geen krijgertje meer spelen
op het strijdtoneel
de aalmoezenier
gebruikt een dienstrevolver
waarmee hij misschiet
de veldpredikant…
De Optimist
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
2.145 Vannacht ben ik luidkeels midden
in een gedicht op het Minervaplein
zittend op de meisjes van Perdu
van mijn gazelle gevallen
Hoewel volgens de regels van 't spel
opgepompt bleken de stemranden
te hard voor m’n villanella
zodat de bloedbaan ontframede
Hoogtijd met de stoplappen op rood
mijn zwengel klem in de krimpkous
tussen spatbord…
Er is een hemel...
gedicht
3.1 met 28 stemmen
11.312 Al kan ik het een uur vergeten
bij haar zachte lijf, bij wijn en spel,
in Brabant in een bos gezeten,
hij die ik voed onder mijn vel
met adem, gulzige drank en eten,
de dood, zijn etter in 't gezwel,
krijzelt en maant: niets is van tel
dan wat gij altijd hebt geweten:
er is een hemel en een hel,
de rolkans van een teerlingsmete.…
Het meisje
gedicht
3.1 met 17 stemmen
10.926 Ben ik na jaren nog het kind gebleven
dat zich, door lentes toverlicht verblind,
liet vangen door de speelse voorjaarswind
als hoog boven haar hoofd de wolken dreven?
Ben ik nog steeds het argeloze kind
dat zich aan zon en wind kan overgeven?
Is het dezelfde band waarmee dit leven
mij aan een wereld vol geheimen bindt?…
Foetusverlangen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
679 Verdwalen in een doolhof, moe gestreden
Verlangen naar een ver verleden
Het klosje garen zonder begin, zonder eind
De ster die in het oneindige verdwijnt
Op straat met stoepkrijt, spelen met de bal
Geen onduidelijkheid, in geen geval
Als een foetus in haar moeders huis
Ik wil terug, naar toen, naar thuis
Slechts slapen, volledig ying en…
Zover liefde reiken kan
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
794 Van golf tot golf en oever naar oever
draagt vreugde een diepe verrukking
De wind vlecht ons spel ineen
van zwoel naakt
zonder zonde
en zonder de traan der verdrukking
glijdt jouw blik
in de nacht, als een woestenij
mijn jurk – als geboren juk, de draagster -
stuk
Het kraken van oude spijlen
rondom het warme strelen
bekent…
Transfiguratie
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
551 Zoveel moet losgelaten worden: straks
weer de lente, het licht op de berg en
de uren met vrienden, het vrolijke spel;
niets blijft hier duren – de tijd verstrijkt.
Steeds weer moet losgelaten worden: niets
bindt voorgoed, geen woorden of dromen,
maar we gaan verder, het leven is groter
dan enkel maar het hier en het nu.…
Ik kan uren
poëzie
2.7 met 6 stemmen
1.141 Ik kan uren
Zitten turen
Naar het wisselend zilveren spel
Van de stippen,
Die er glippen
Over 't water bij de wel.
Ik kan uren
Zitten turen
Naar 't krioelen door het mos
Van de diertjes
En de miertjes
In het boom-gekroonde bos.…
Lof in liefde
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
2.579 Jij vouwt de tover zachtjes
als een schelp om de windsels
van mijn zingend hart
en koestert de glinstering
van kabbelend water
als de woorden zich wikkelen
in een spel van warme handen
Het zilte water
schep ik uit weemoedige ogen
die als een zee over onze naaktheid spoelt
en zwoel trotseren wij het verleden
in een omarming voorbij de…
LICHT WIL IK (naamvers)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
586 licht wil ik
einders voorbij
gedreven
mijn zucht verhuld
in kabbelend water
juventus speuren
indigo dromen vol
nachtviolen
en langs de bedding
echo’s verzaden
naamletters raden in
bovenaards blauw
ongerijmd tijd met rijp
camoufleren
halfweg het water
tijstromen spelen
lachsalvo’s delen in
aurora-rood
naakt zal ik
gêne voorbij…
Witregels in een beeldtaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 Wit is wet bij aquarel, een spel van wit;
alles is gemaakt uit fijne snit.
Er is aan licht geen manco.
De ziel van het aquarelleren
is doorzichtig, waterig en flinterdun.
Fijne streepjes met effect, dat is pas fun!
Nettie houdt ervan de verf te minimaliseren.
Haar schilderijen wenkten in de Wijer bij de gracht.…
De abdicatie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
806 trekken Wij van Willem Drees
op vorstelijke vleugels vloog de tijd
dan komt de dag, ook voor de majesteit
dat zij kan zeggen: basta ... klaar is Kees
mijn jongen, heb geen last van hoogtevrees
je pad heb ik met liefde geplaveid
na 45 jaar geborgenheid
mag jij beginnen aan je eigen race
vertrek nu uit het dorpse Wassenaar
en laat de Spelen…
flow
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 in- en uitvloeiend gelijk de natte inkt
van pasgeschreven letters drijven, even
boven droog papier en dan
de toon zetten in melodie
licht als lente, zwaar als pasgevallen sneeuw
binnen de geeuw van eerste adem
laat ik haar beklijven
als een lied
vioolgeschrei dwaalt voort langs
natte wangen en er hangen noten in mijn haar
ze spelen…
Hare borst is zo zacht en rond en teder
poëzie
3.8 met 4 stemmen
2.877 Welk een schone schaar van bloeiende kindren
Zal zich voeden aan deze schone borsten,
Ik zie ze spelen in de nevels ginder en
Mijn ogen niet naar hier terugzien dorsten.
Goud zijn hun lichamen, zij zinderen
Door de luchten, en stillen alle dorsten.…
Het Zeister Bos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
596 Straks zullen hier ook,
mijn kleinkinderen staan,
die nu nog tijdloos spelen.
De zon schijnt.
De wind fluistert.
Het sterrenmos groeit,
zoals toen, zoals later,
wanneer jullie me begraven.
Ik prijs me gelukkig dat ik leef,
stilstaand bij ons aller graf.
Ik besef,
dat we eeuwig blijven verbonden.…
Gebruikt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
2.151 dat ik je niet meer toebehoor
De strakblauwe lucht, de voorjaarszon
laat ze blijven voor wat ze zijn
denk nog slechts aan hoe alles begon
je me mij koesterend Valentijn noemde
stond ik niet altijd voor je klaar
heb ik niet alles voor je gedaan
stond je ooit voor een gesloten deur
wanneer kon je niet liefdevol van mij op aan
mooi weer speel…
In een verloren glans
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
604 ik heb nog potten verf staan
maar de penselen zijn bejaard
stoffig kaal en afgesleten
kunnen zij geen vorm meer geven
aan mijn voorgenomen ideaal
waar vroeger met joyeuze zwier
en snelle streken op het linnen
creaties kwamen en weer gingen
uit een licht en speels palet
schuif ik nu met mes wat dikke lijnen
mijn kleuren donkeren
bewegen…