12372 resultaten.
Doorzichtigheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 nog weet je
het eerste vlokje
dat plakte
tegen het raam
daar zijn
glinsterende
ragfijn witte
kristallen liet zien
om dan
heel langzaam
naar beneden
af te glijden
steeds kleiner
in een snel
drogende lijn
naar het kozijn
ademloos
heb jij haar
zien sterven aan
doorzichtigheid
wil melker
18/01/2019
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
alles gaat over
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
493 een kleine valk
scheert klagend
over witte
huisjes aan
de dijk
tussen land
en water de
populieren
ruisende bakens
met trillend blad
de brede rivier
verdeelt het land
gedreven stroomt ze
door het landschap
naar de open zee
alles gaat over
in iets anders
wortels en vleugels
steeds verder
terug in de tijd…
Binoculair gezichtsveld
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
545 Godin van kunst en vrede
Van wijsheid en van geest
Een uil als totembeest
Vervoeg u stante pede
Bij ons en breng tot rede
Voor wie wij zijn bevreesd
Godin van kunst en vrede
Van wijsheid en van geest
Verhoor toch deze bede
Maak dat de mens herleest
Dat liefde haat geneest
Was Beth’lem niet de stede
Godin van kunst en vrede?…
Rust van reflectie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
501 jij ving
druppels
met je hand
liet ze stromen
in een plas
langs de rand
van de weg
in groeiende
kringen dreef
je gezicht
op het water
dat wonderlijk
golfde in cirkels
steeds later
je lachte
ondeugend
spatte bewust de
rust van reflectie stuk
in de chaos van
regen kwamen we
jou niet meer tegen…
Zo Simpel ligt Het
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
386 Ach als ik het maar
even simpel na ga
waarom we zo geteisterd
worden door corona
is het in tegenstelling tot wat men beweert
nog steeds zo dat uiteindelijk
de veroorzaker van alles altijd
de rekening zelf krijgt gepresenteerd…
Amen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
642 Laat ons, steeds opnieuw,
met twee ogen open,
uit vliegen gaan.
Amen…
Emily Dickinson
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
509 Zij trok zich steeds meer terug
Ging media vita
Halfweg haar leven
Slechts witte jurken dragen
Zonderde zich verder af
En schreef er in
Haar korte leven
1800 bij elkaar
Doch haar publiek
Kreeg daar maar tien
- een schijntje -
Van te lezen
Haar hele oeuvre kwam
Een mensenleven later
Boven water…
De brandende vraag
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
351 ze schreeuwde
uit onmacht
en ongeduld
nog was er
geen vooruit
de massa stil
honderden
ogen keken
haar aan
blaatten de
brandende vraag
van tweeletters
waarop zij nu even
geen antwoord
wist te geven
het oponthoud
kon nog wel vele
uren gaan duren
de vervoerde
melk werd
steeds zuurder
met een herderin
die niet kan…
lege handen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
490 overleven
in een wereld van gemis en van verdriet
compensatie van beloften
die niet werden ingelost
van verlangen dat niet werd gestild
toen een kind nog
vol verwachting van wat komen zou
nu volwassen lege handen
vol met zoveel wat niet is
op zoek naar troost voor wat niet kwam
wie ik ben die blijf ik wat er ook gebeurt
droom nog steeds…
Altijd aanwezig
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
573 Ze loste op in wind en regen,
maar bladerend door mijn geheugen
kom ik haar toch steeds weer tegen,
alsof ze leeft buiten de tijd,
elke dag van mijn bestaan
is vol van haar aanwezigheid.…
Wie ik ben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 uit
want ze kennen me nog niet
Niet zo goed als mama
die al weet wie ik ben
en daar commentaar op geeft
wat me vaak tegenhoudt
om mezelf te zijn, mijn eigen zin
te doen, zegt mama dan
neem liever een voorbeeld
aan je broer of aan ons
Ik vind het best een gedoe
om erachter te komen
hoe ik in elkaar zit, volgens mij
verander ik steeds…
ZIJN BLUES
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
692 En steeds weerom
is er doem-doem,
zijn roep om kom
in een gezoem.
Was zij maar hier.
Zo moest het zijn.
Simpel plezier
maakt rotsen fijn.
Hij was een man,
Hij zong zijn lied.
Wie dat zo kan,
vertreedt verdriet.…
Schep
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 zoals korrels van zand
worden geschud maar
steeds duin blijven of
woestijn of wat aanspoelt
strand, druppels: regen of
nevel of net nog wolk of
waterval, stenen: berg of
pad of huis en hoe kinderen
graaien met open handen als
scheppende kracht graag alles
dooreenschudden en dat ze
nog ontdekken zullen:
er is alleen de wind…
schrijven
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
584 het warme jaargetijde
maakte onze lippen een beetje losser
hij schreef: het is gemakkelijk aan het begin
van de zomer vrolijk te zijn
we schilderden vergezichten die
steeds weider werden
en toen en toen
was de zomer voorbij
nazomerschaduwen dansten over
de omgewoelde donkere aarde
we schilderden de gedempte avonden
met cyaan…
augustusnacht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
585 de nacht is eenzaam
in het intieme alleen zijn
van het donker en het duister
in het bed der dronken dromen
en ik heb je innig lief gehad
eeuwenoud verliefd verleden
door mijn hart met brein en tenen
steeds opnieuw neem jij de benen
smoorverliefd en opgewonden
sta ik weer op en zie het licht
nu het zoete donker is verdwenen…
Word wakker
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
573 Wat hem zo raakt,
waarvoor hij door de knieën gaat,
maar waar hij zelf ook deel van is,
waardoor er bij hem in de buurt
zo ongeloof'lijk veel van is,
is iets waarvoor hij is gemaakt
Geboren, denk ik, als het ware
om ten volle te ervaren
waar het leven samensmelt,
waar enkel pure liefde telt,
die hij steeds weer met jou zal delen,
in de…
Schommelend in het wonder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
318 Vanzelf was ik
mezelf, het bezielde
lichaam met mijn naam
Spiegels hielpen me
als puber mezelf te zien
mijn haar, mijn neus, mijn figuur
Een leven later
splits ik mijn lichaam
af, steeds meer
afstand neem ik
van de gebreken van
ouderdom en ziekte
om mezelf te blijven
herkennen als wie
ik geworden wil zijn
geestelijk veilig en…
Schommelend in het wonder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
313 Vanzelf was ik
mezelf, het bezielde
lichaam met mijn naam
Spiegels hielpen me
als puber mezelf te zien
mijn haar, mijn neus, mijn figuur
Een leven later
splits ik mijn lichaam
af, steeds meer
afstand neem ik
van de gebreken van
ouderdom en ziekte
om mezelf te blijven
herkennen als wie
ik geworden wil zijn
geestelijk veilig en…
Animo begeesteren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
446 Je bent in alles denkbaar
in de pot suiker in de keuken
voor de kruidentuin bij het raam
nare vergeten herinneringen
heimwee naar een nooit en nergens
over voetstappen die ik vergeet
in het voorbijgaan onder de maan
wanneer we kussen tussen regen
kom ik je steeds opnieuw weer tegen
jouw naam alweer verloren
uit mijn naam ben je niet…
Vader en kind
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
491 De vader vaak een doornenhaag
Vol met scherpgepunte stekels
Onvermogend tot met liefde kijken
Naar het kind dat hij zo heel hoog al zag
Onvermogend tot horen van het woord
Van die hem steeds zo nader stond
Stak hij tot op de allerlaatste dag
Het kind moeizaam zoekend naar de grond
Zag hoe hij met geloken ogen
Heenging in de tere…
Een droevig liedje
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
384 mooi
de droevigste liedjes, en ik
speelde met haar
in de band, onderweg
lag haar hand in mijn hand
Ik was gelukkig, overal vrij
en met haar, ach, voor een korte tijd
ging ze weg en ze kwam niet terug
Nu zing ik maar
droevige liedjes over haar
We waren vrij, overal
was alles, en niets te verliezen
want we waren
bij elkaar, en nog steeds…
Poepjes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
122 Er ligt mest in het museum
waar heiligheid geurde
toen het een kapel was
Je kunt de kunst ruiken
En zien natuurlijk
Aanraken als je wilt
Er zijn vliegen
die voortdurend kunst toevoegen
op de muren
Laag bij de grond
een steeds dichter patroon
van stipjes, poepjes
Een beeld van het leven
Met zijn allen rondvliegen
en poepjes achterlaten…
Patronen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
758 Of het nu wolken waren
vogels of theeblaadjes
mensen zochten
onder het getij, de seizoenen
en het trekken van de kuddes
naar nog meer
patronen als houvast
tegen onverhoedse gevaren
Dat is hun eigen
patroon, ook ik
kan mezelf zijn
en vertrouwen
op evolutionaire wijsheid
die er bij alle domheid
en tegenslag steeds
het beste van zal…
Fantasma
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
8 Beelden van haar verschijnen
In mijn zicht, mijn zijn en
In de nacht in mijn dromen,
Ook steeds tot mij komen.
Zij figureert overal ik verkeer,
En elke keer weer
Word ik verrast door haar figuur,
Van uur tot uur.
En toch, en toch blijft ze ’n fantasma,
Komt niet in mijn hier en nu,
Waar ik ook ga of waar ik ook sta.…
Ineens
gedicht
3.1 met 62 stemmen
24.233 Ik kroop onder steeds
meer dekens. De kachel
loeide. De warmste van ons
tweeen kon mij niet meer
verhitten. Ik rilde en
huiverde alsof ik oog
in oog stond met de dood.
Wat ook zo was. De dood
en ik stonden op een dijk.…
Onderweg
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.475 Zon brandt voeten vast
in langzaam smeltend asfalt
van de weg altijd onderweg
naar einde zonder weg
Vond mezelf weer terug
tussen menshoge varens
stammen met grote ogen
verbaasd zonder haast
Reisde door 3 landen
rond een enkel punt
maar miste steeds
het echte middelpunt…
Inbraak
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.394 Ik denk nog steeds aan jou
al heb jij mijn hart verlaten
de muur waaraan ik bouw
vertoont denkbeeldige gaten
Jij breekt soms zomaar in
en bespeelt mijn gedachten
mijn gevoel leeft dan in onmin
hier zit ik niet op te wachten
Ik zou jou willen verbieden
om zomaar binnen te dringen
om mijn ziel te bespieden
en mij met twijfel te omringen…
Snikheet...
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
2.642 Gloeiende, gloeiende
wat is het heet
en dan nóg niet
bruin geworden
nóg steeds dezelfde
bleekscheet...
Zucht en steunen
nooit is 't goed
heel discreet laat ik
ontvallen...
half aangekleed,
wachtend op de-
"weerprofeet"
Kan het even nu
gaan regenen?
Niet te lang,
heel even maar,
want ik heb het
echt snikheet...…
Alleen
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
1.389 Schrijven is meestal de heler
van de pijnen in mijn hoofd
Alsof de inkt in het papier
het vuur van de vijand dooft
Ook dit verdriet heb ik al gegoten
in mooie woorden en rijmende zinnen
maar dichten heeft zijn kracht verloren
Het bloedt nog steeds hier diep vanbinnen
Ik wil alleen maar een beetje warmte
Iemand die mijn tranen kust
Iemand…
Van Binnen
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.540 Van buiten nog steeds in leven, maar van binnen gestorven.
Hoop heb ik reeds verloren, de wil om door te gaan vervaagd
langzaam in de schaduw van mijn ziel.…