4425 resultaten.
Dromenschepen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
523 honger is gestorven,
de dood gewit met kokosmelk ,
de lach ontbloot in elk kinderziel
daar worden mensen
door hun zonnegod geraakt
regeren trommels
waarin de mensen hun
ware krijgskleur tonen
vervoering op gezichten
krijgen de tooi van regenbogen,
een permanente liederen ontkiemen
op de ranke lende van een vulkaan
gewortelde voeten…
Als een schim heb ik een bestaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
435 Maar ook een zwerver zet zijn voeten
in het zand. Redt graag een slachtoffer
uit een grote brand. Zo een uit
miljoenen met een eigen ziel heeft toch
vaak een handje aan het grote wiel.
Onze wereld is een grote verscheidenheid.
Bij elke ademtocht past grote bescheidenheid.
Ik ben anoniem, het is mij bekend.…
Gedenk mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Op momenten dat woorden niet meer spreken;
gedachten niet meer dagen, ogen niet meer
vragen, en voeten niet meer dragen de last
om verder te gaan.
Gedenk dan dat wat voortleeft van mij in jou
zijn licht doet schijnen in een eeuwige trouw.…
Mode.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.131 Een fee, die opwelt uit de vloed
Van wulpse zotternijen;
Een dwinglandes, die aan haar voet
De wereld neer doet vlijen.
Een zonderling vernuftig dier,
Dat nooit zich zelve rust geeft,
Vorstin en tevens kamenier,
Die in caprices lust heeft.…
Wad, jij verzoent
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
710 ik zag je, jouw polder in 't hoogelaand
drijvend op het gras de voet gebeend
tot weke klei het oor gericht naar
de reling van het Wad
wie jij bent, tja wat opgeworpen aarde met de
bolling van een oud huzaar, je nagelriem verankerd
waar het water lestig vele monden voedt, je armen die
de vleugels vangen van een vers gesmede slagpin
ik ken…
Tour de France 2016
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
538 Ied're trap van de pedalen
volgt ie tot op de voet
dan ineens grote schandalen
ligt ie te zagen, dat kan ie goed.
Natuurlijk is het best eenzijdig
die fietsen flitsen over 't beeld
ik luister met een kwart oor
want het hoeft voor mij niet hoor.…
Zal ik je stilletjes laten?
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
958 Kon ik maar de weg zijn die jij bewandelt,
het pad dat jij beleeft
zodat het zand onder je voeten je kan dragen
en elke stap die je zet
goed voor je is
je het dan ook bewust wel weet.
Maar ik ben de weg niet ...
je wilt ook de richting niet vragen.
Ben ik jaloers op de paden die jij betreedt?…
Die dans van die reën
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.569 Die kleinvolk diep onder die grond hoor die sleep van haar voete,
en hulle kruip nader en sing saggies:
“Ons suster! Ons suster! Jy het gekom! Jy het gekom!”
En haar krale skud,
en haar koperringe blink in die wegraak van die son.…
Zwart rondom
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
537 In de huidige zee van veranderingen
dreig ik kopje-onder te gaan, althans,
mijn wrakhout is niet bepaald een suite
in The Ritz en de hongerige haaien glijden
al dreigend langs mijn spartelende voeten.
Ik probeer uit de psychologische kluwen te
komen, maar de misverstanden en noodlottigheden
stapelen zich ongenadig en wreed op.…
Gaia
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
687 we lopen langs het water
in een warme najaarzon
bedachtzaam zet ik mijn voeten
op de natte aarde,
de takken en het gras
bewust van de kracht
van de planeet
waarop we lopen
jij loopt op je vier pootjes
vrolijk zwaaiend
met je staart
zonder schoenen
maak je direct contact
met Moeder Aarde
dieren staan zoveel dichter…
Vriendschap?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
611 zon en lucht,
hoop werd vol, weemoed hol door kraaien in hun vlucht,
seizoenen verschaffen de vol - en kaalheid in de kruin,
de hemel is van purper, belooft verjonging tot in aluin
vrienden van één lot, eeuwenoude knarren, tweeling in een ras,
gebogen in hun denken waarin leefbaarheid het best gedijt
wortels vlechten loten met stramme voeten…
De ware blues?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
485 Je
rilde door mijn vraag te blijven,
het laatste wat ik in haar ogen
las, waren mijn illusies, een
patroon in een rimpelloze frons
waar elke boom z’n wortels plant
in de gerijpte grond, dringt het
mos zich op, gestaag sluipt
de lente op kousen voeten naderbij
de wingerd dwingt het luikend blad
te heffen waar ik dacht te rusten…
Zondagochtend exemplaren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Hoorde je het haar ook zeggen
'ik weet niet wat jij doet, ik ga alvast,
leg mijn rug en voeten recht, echt vooruit
het leed is geleden ik ga nu vast op pad
het is wel tijd voor zondermeer dat.
Niets was en is onmisbaar of onuitwisbaar
in ook dit misschien toch wel kortere bestaan.…
Nieuws onder de zon
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
472 onder de zon
de q-koorts was een ramp voor vee en boeren
maar mkz hoeft mensen niet te vloeren
dat scheelt, de staat geeft hen dus geen pardon
Maar o, daar is weer nieuws onder de zon
de sars staat op het punt weer uit te breken
epidemie slaat toe onder de deken
maar vluchten kan niet meer - sorry, pardon
Ik volg het nieuws te voet…
Naakt of niet bekleed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
572 Kom geef ons nieuwe handen, verse ogen,
Zachte harten, lichte voeten,
Missende membranen,
Veronderstelde verlatingen,
Kom geef mij voor mijn part,
Niets dan overwinningen.
Water aan de lippen, ik leef.
Spijkers aan het hout, ik worstel.
Begroet de nieuwe oogst,
Ik begroet de nieuwe oogst.…
SIMSON
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
673 Hij was voortaan gedoemd met trage voeten
de tredmolen te treden van het lot
en in den blinde, tastend naar 't verleden,
te draaien rond Delila als zijn god.
Toch kwam de dag dat hij zou zegevieren,
want in hem groeide stil een grote kracht.
Hij trok zijn godentempel in de dood
en als een held herrees hij uit de nacht.…
Altijd aanwezig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Ik sta hier, met een hart dat echo’s draagt van wat verloren ging,
en in de aarde onder mijn voeten fluistert haar stem zonder klank.
Tijd heeft haar contour vervaagd, maar niet de warmte van haar lach,
nog altijd voel ik haar in de zachte gloed van een dalende zon.…
Blauwe reiger
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
472 Als majestueuze vogel sta je alleen
in de waterstroom met je voeten zo onbeweeglijk
tegelijk kijk je naar de voorbij drijvende kikkers en vissen die je
onverwacht en plots hapt met beweeglijke nek en snerpende hongerige snavel.…
EliMei
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
812 Die quasi gemankeerde don juan
mat maar vijf voet, je zag hem amper staan
hij trok als keizer nieuwe
kleren aan
want vrouwloos voelde hij zich
halve man
Hij werd naar Elba in de ban
gedaan
die boon apart, die rare wrede snater
en na z'n allerlaatste loo bij
Water
moest hij maîtresseloos naar Helena
Gebroken en gekwetst ook in…
NET BUITEN HET CENTRUM
netgedicht
4.4 met 30 stemmen
659 Oneindig werk, weinig tijd, snelle seks, bouwputten
dat is de drug waar
deze stad op draait, maar:
een kleine, zeer puntige
kiezel rammelt onder je voet,
diep in het binnenleer
Daarom, daarom is het
dat je niet springen kunt.
----------------------------------------------
----------------------------------------------…
Windhausse
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
497 Men, dwz de doorsneedanen
der zwijgende meerderheid
van omstanders en andere
zich schielijk uit de voeten makende getuigen-passanten,
speculeert dat hiervan een maandelijks terugkerend ritueel van een delirium vol zot- en zatternij op het narrenschip
mogelijkerwijs voor geestdrijverij heeft gezorgd bij lekenlyristen
wier infrequente oprisping…
Nitwitmix
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
575 Nog even, voor ik van u afscheid neem
wil ik mijn voet tussen de deur gaan zetten
à la columbo maak ik korte metten
met die blasfeme tongen in het veem
Wie kluivert papa dab in vogelvlugt
wie is die heer van de goedheiligman
die deelt in de mêlee van de malaise
van woord tot prut verwelkte bouillabaisse
der nitwits debuterend in een klucht…
werelds
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
490 zij dragen als atlas ooit
wat te zwaar lijkt voor een mens
hun schouders steunen
als een thuis dat nooit wankelt
hun ogen zien
wat woorden niet benoemen
hun oren horen
de fluistering van zorgen
en het schateren van geluk
hun armen wiegen dromen zacht
met hun schoot als veilige haven
voor wie even
niet sterk kan of hoeft te zijn
hun voeten…
Strand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
325 Het kraakt weer
onder mijn Beverse nieuwe schoenen
met dikke rubberen zool
Terwijl ‘k juist podcast had beluisterd,
‘t ging over water,
en blote voeten,
contact met de aarde,
zo van belang
Het hele strand is hard, breed,
‘t duin afgebeukt
‘k kijk achterom
wat mijn zolen ingedeukt hebben
Gisteren hoog water,
zelfs onder strandtent…
PAASTRIDUÜM
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
323 Een donderdag, Getsemane
Na avondmaal en voeten wassen
Vroeg hij hen even op te passen
Hij zweette bloed, offer in spe
Een vrijdag, op een berg een kruis
Hij had er lang halfnaakt gehangen
In hevig naar het eind verlangen
De Bron van Herkomst, 't Vaderhuis
Een zaterdag in stil april
Hij rustte met gezalfde wonden
Verzacht, verdoofd en…
Altijd onderweg
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
181 De straatstenen glanzen koud en kaal
onder de bleke, vroege ochtendzon
met opgezette kraag loopt hij voorbij
aan de ontwaakte gevels van de stad
zijn voeten kennen blindelings de weg
weg van de warmte die hij net bezat
de smaak van slapeloosheid in de mond
weegt zwaarder dan de tas aan zijn hand
op het perron herhaalt de film zich stil
in…
Blonde minnaar
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
431 Toch tilt hij zijn voeten op.
Hij heeft geen spijt.
Hij loopt de open leegte in.
Hij is warm van drift.
Zijn handen graven in je heupen.
De wind slaat het zand tot golven.
Hij drinkt de zoute stroom.
Twee bezeten lijven.
Een blinde daad van lust.
De nacht is warm.
Het ruikt naar opengebroken aarde.
Hij omsluit je mond.…
De vliegenzwam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
12 Zo groeit er onder onze haastige voeten
een stille uitwisseling tussen twee.
Boven hen dwarrelen bladeren neer,
de grond geurt van wat vergaat.
In het donker tussen wortels en draden,
voeden zij wat straks weer groeien mag.
Ik kijk, en loop bewonderend voorbij,
als net zijn hoed een streep november vangt.…
ijsreus
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
1.584 achter mijn sterke rug
behandschoende hand in die van mij
‘’ik breng jou naar je veste terug’’
kuiltjes-roodwangig knikt zij blij
haar Kersen-adem vlied als vluchtend ijs
in wolkjes rond mijn hoofd
oh, mocht zij nooit eindigen deez' reis
al mijn pijn wordt door geluk verdoofd
Vechtend tegen de witte muur
ijsklompend rond mijn belaarsde voet…
VERLEIDING
poëzie
3.9 met 24 stemmen
6.228 Maar niet zo, waar zij naakt met een traan op de koon,
In de kracht der bekoring van ’t lijdende schoon;
Waar zij vleit noch verlokt, maar zich stort aan uw voet,
En de deernis zich vergt van ’t vertederd gemoed.…