8635 resultaten.
Elke seconde leeft voort
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
583 Daarmee zie ik van jou
de zorgvuldige handen,
bedachtzame gebaren,
de flits van een vraag
in ontvangende ogen,
elk onstuimig moment,
waaier van zwarte wimpers
op onschuld als je slaapt.
En jouw stem hoor ik nog
aftastend constateren,
mij op iets attenderen
dat jou bevreemdt of raakt.
Tijd heb jij in mij vertraagd.…
boom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 verbleven
de lucht om hem heen is nog steeds lucht,
al duizenden malen ingeademd
is het omdat ik er nog niet was en is de tijd
meegegroeid in zijn vest van hout
zal de boom mij herkennen, ook al is hij
bladerloos en de enige in het bos
gelijk de majesteit zonder hof
is het maaiveld onveranderd vezelrijk
neig niet teveel naar aarde, vraag…
Kunst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Kunst,
ontstaan
vanuit het niets
De mens die wil,
blijven geloven
in iets
Met angst
om het hart
Dat we allemaal
verdwijnen
Terwijl vragen onbeantwoord blijven,
niet zichtbaar worden
tijdens het aardse leven
en ieder mens
zich uiteindelijk aan zijn eigen lot
moet overgeven
Blijft de kunst, ontstaan vanuit het niets
zichtbaar…
Moeder
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
635 waard
wanneer komt het ware woord
dat een bange ziel verklaart
wat is liefde van een kind
voor een missende moeder waard
een vrouw die heeft gedragen
en met haar lichaamsvocht gevoed
zou er zacht voor moeten zorgen
om in liefde haar baby te borgen
die is immers haar eigen bloed
wat kan toch het kind in ons
nog van een moeder vragen…
Geestdriftig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
450 jij hebt altijd
intens met jezelf
kunnen praten
geluisterd naar
wat je lichaam
jou had te vragen
om dan door
tweespraak weer in
balans verder te gaan
van die kleine
gesprekjes deden je
ogen geestdriftig verslag
ik zag in je blik
stromen en krachten van
een omgeving die wachtte
hoe jij een blokkering
omzeilde door een
confrontatie…
uithuizig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 ik vraag me af waar ik ben
als ik hier niet blijf
over duizend dagen zijn alle
vezels in mijn lichaam vervangen
zal ik nog herkend worden
als ik door onbewoonde straten loop
klinkt er nog muziek tussen oren
voordat noten ontluisteren
overal is verte, nergens nabijheid
zeven dagen lopen
ommuurd is dan ook alleen
ons gemeenschappelijk…
Op papier
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 zij had zich
morgens al gekleed
in de contrasten
waarmee zij
haar werk deed
haar en ogen
sprongen uit het
wit van verzorging
de lach innemend
met een gaaf gebit
het is druk
cliënten kijken
vaak benauwd
want op papier zijn
zij het slachtoffer hier
signalerend vraag
ik naar de zuster
van de prik wel een
knik maar niemand
herinnert…
Het antwoord ligt in de stilte.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
421 regels
en wetten door zijn
vermomde geluiden
kwetsend voor het
luisterend oor, ze
vullen ongenode
de witte vlekken
in mijn geestesoog,
het is de rust die ik
omarm, ook niet
van een dialoog, geen
pretentieloze discussies,
waarin altijd iemand
over z’n waarheden loog
overmand en verlamd
wordt ik genodigd die om
een weerwoord vragen…
Geen paniek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Je zocht me maar kon me niet vinden
Je zocht daar waar ik niet was
Vraag waar ik ben aan mijn vrienden
En liefste, geef het zoeken niet op
Eens kom je mij ergens tegen
Ach liefste, ik heb mij niet verscholen
Maar zoek eens daar waar ik ben
Zolang reeds heb ik daar staan wachten
Eens als je me vindt zullen we feest vieren
Samen dansen…
Op een aal
snelsonnet
3.3 met 15 stemmen
808 Een blauwe aal van aanzien in Den Haag
gaf lachend antwoord op haast elke vraag
en won dolgraag bij twist en bij debat.
Maar o, die glibberd bleek wel héél erg glad:
hij loog en sjoemelde met taal. Een schande
waardoor zijn aanzien in een mum verzandde.
Ga nooit in zee, dat is hier de moraal,
met zo’n geslepen lepe leugenaal!…
Zwartewater in zwaar weer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
505 Vloeibaar van licht
Blijven terechte vragen
Het antwoord schuldig
Het kind vraagt niet
Of burgemeester het verbiedt
Bij het zien van zijn geliefde
Nog vol van heldere dromen
Stromen tarten het Luctor
Van het soortelijk gewicht
Dan komt Emergo bovendrijven
Grenzend aan welke oever
Hoever kan zwaar weer
In zwart te water gaan…
De stilte van vroeger
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
485 ik voel weer
de stilte van
vroeger toen
alle ogen zich
vragend op
mij richten
ik in paniek
zoekend naar
antwoorden
om aandacht
in de kiem
al te smoren
even terug
in de tijd van
onderwerp
en vraag want
de uitkomsten
blijven vaag
het voelt als
gebrek aan
vertrouwen
dat niet met
woorden weer
op is te bouwen
ik hoor…
beter kijken
netgedicht
4.7 met 28 stemmen
866 bij jezelf blijven
goed om je heen kijken en de
verwondering het werk laten doen
zoals dikwijls bij de dichter K.Schippers
het beter kijken een eigen
leven is gaan leiden
rest ons nog de leemte van
tussen zeggen en schrijven
die haar stempel drukt
op het ultieme vers dat ooit nog
geschreven moet worden
door wie blijft vooralsnog de vraag…
discoleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 kinderen uit het hart verdrongen
vluchten naar de avondstond
ze kruipen het liefst nog in de zandbak,
alsof het zand de wereld is
en je vragen kan onderscheppen…
Een bankje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
555 je stapte
onzekere passen
liep een vage
weg onder een
onbekende hemel
het voelde als
gewoon aan de
wandel alleen mensen
waren er niet geen
lachende gezichten
je miste de
zwaai en het
vriendelijk groeten
ook huizen hadden
een andere kleur
een bankje zou
fijn zijn om even
te rusten en dan
beleefd te vragen
waar we nu zijn…
Dronken liefde
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
583 Alles om ons heen vergetend
Vraag je, ga met me mee.
Dronken zijn we van de liefde
Dronken zijn we van de wijn
Dansen van intens geluk
In de zilte lucht en de maneschijn
Ik voel je ogen branden
Je zachte armen om me heen.
Je kust me met vol verlangen.
In je armen gaan we samen heen.…
Stammenstrijd [2]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Grenzen in ons hoofd
waar het onveilig wordt
en we op onze hoede zijn
voor wie er binnenkomen
met een mond vol
vragen en kritiek
die zich gedeisd houden
als goede buren
met democratische rechten
om de overheid te ondermijnen
waarbij ze verkleuren
tot ze zich sterk genoeg wanen
om verschillen uit te vergroten
en andermans verlies…
Op een dag in augustus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 vraag ik.
"Ja,",zegt hij."En jij ?"
"Ik ook",zeg ik.
En dan vliegen we weer
met de wind in de bomen,
en de zachte eeuwenoude muziek
in onze oren.
Hoog over de rivieren
verzonken in gedachten
een ooievaar en ik..
op een dag in augustus..
daar kan het..…
Net Zoveel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
555 heel soms vraag je
je weleens af
houdt zij net
zoveel van mij
als ik van haar
komen we wat dat betreft
op die weg
halverwege wel bij elkaar
of is zij dichter bij mij
dan ik bij haar
moet ik iets harder lopen
en er maar het beste van hopen
ach die paar meter steekt
toch ook niet zo nauw
we lopen immers
op dezelfde weg
en zolang zij…
Verbinding
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
673 voorzichtig streel ik je hand
je gezicht
je haar
en vraag me af:
waren we ooit eerder
zo dicht bij elkaar?…
Vlagen en flarden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
527 De winterkoning schuilt in beukenhagen
waar koning winter niet heeft toegeslagen
de vorst hult zich in misten en
in vlagen
dat zie je aan de opgestoken kragen
Wie dit 'vorst' noemt stel ik
graag een paar vragen
is het bij u min dertig, alle
dagen
en nachten?…
LIEFDE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
661 Is het omslachtig
of ben ik wat lastig
je wilt me negeren
en soms juist waarderen
Je voelt je genegen
en soms juist verlegen
Het is vaak vermoeiend
en toch blijft het boeiend
Je wilt elkaar plagen
en sarren en jagen
Je wilt elkaar narren
en vreemde dingen vragen
Is het liefde en vriendschap
of is het de schijn
Één ding is…
kinderwereld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
471 gekleed raakte
steeds verderop
op de
stenengrond lag
voor haar
zo geliefde
pop
er was
daar narigheid
mee wanhopig
probeerde het
kindje het
te herstellen
er volgde
een dikke
traan
moeder bleef
maar turen
op het
venster maar
daar kwam
plots een
engelhondje kwispelend
aan
einde verdriet
hoe het
afliep met
het popje
vraag…
Morendo
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
753 De voorzanger nodigt
het koor meanderend uit
om te antwoorden op
Vragen over gestorven
dagen dagen waarop
het donker stil blijft staan
Voor l’esprit deuil
de rouwende geest
voor elke verschrikking
Een ontregelend lied
het verdragen van
verkruimelde stilte
De schreeuwende spijt
het duizelende licht
de stemmen dalen
Tot een…
voorbode
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
433 deze ochtend lijkt genadeloos op gisteren
met eenzelfde zwijgzame dageraad
dagen vullen zich altijd met morgenlicht
kenbaar, ontegenzeglijk
zelden afwijkend van een patroon
een porseleinen bord, een grindpad
tevens voor herhaling vatbaar
laat de ziel zich tot het lichaam richten
-ten langen leste, zonder iets te vragen
maar toch met een…
Leuk geprobeerd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
788 Als je mij vraagt,
wat ik verwacht,
als ik dan luister,
dan zou ik spreken,
zonder enig uitstel,
zonder oponthoud;
ik zal nooit liegen
als je het vragen zou,
het überhaupt wou,
het is te flauw dan
om te reageren met:
leuk geprobeerd.…
Waar niemand het ziet
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
409 De vragen die blijven hangen.
De blik in de spiegel
die je liever ontwijkt.
Het zijn die kleine dingen
die vastklampen
aan de rand van je gedachten:
twijfel,
schuld,
oud zeer dat nooit
zijn naam is kwijtgeraakt.
Maar de echte confrontatie
zit dieper.
Kleiner.
Dichterbij.
En die
doet het meeste pijn.…
Grijs gebied
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
315 van mensen die de weg kwijt zijn
het lijkt steeds vaker net als
in mijn mysterieuze dromen
alsof het allemaal spontaan verzonnen is
een grijs gebied van kromme gedachten
waarmee alles opnieuw naar lentebloesem verlangt
omdat jij het zwoele leven aan het beeldhouwen bent
met het magische spel van de scherpe beitel
en al het overige vragen…
Voor elkaar sonnet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
382 De vraag is wat is de moraal,
Waar staat zij voor,
Daarover een andere maal,
Het gaat nu alleen maar om haar,
Zij is content met zichzelf,
Ze heeft haar zaakjes voor elkaar.…
Credo
gedicht
3.3 met 22 stemmen
12.695 ik geloof in een rivier
die stroomt van zee naar de bergen
ik vraag van poëzie niet meer
dan die rivier in kaart te brengen
ik wil geen water uit de rotsen slaan
maar ik wil water naar de rotsen dragen
droge zwarte rots
wordt blauwe waterrots
maar de kranten wllen het anders
maar de kranten willen het anders
willen droog en zwart van koppen…