4281 resultaten.
De Energiewereld
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
945 werkvloer bezat
Hevig verzet om tegen de leugens in te gaan
maar helaas wat ze ook deed,het mocht niet volstaan
Zelfs afvallen geprobeerd,de teamcoach was niet in haar sas
enkel omdat ze nu eenmaal niet de ideale barbiepop was
Dat het werk fantastisch ging dat mocht niet meer baten
het moment brak aan dat ze per direct het pand moest verlaten…
Levensmoe.
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.288 Ik word van dit alles zo moedeloos
Ik vind m’n leven toch zo zinloos
Ik moet voor m’n kinderen verder gaan
Ik wil niet dat ze alleen komen te staan
Ik wou dat xxxxx er voor kon zorgen
Ik heb dat liever vandaag dan morgen
Ik probeer maar steeds opgewekt te zijn
Ik doe m’n best, maar het doet zo'n pijn
Ik voel me door iedereen verlaten…
Sinds jouw dood
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.053 we zouden dansen
en genieten dagenlang
maar er is zoveel veranderd
zoveel in gedachten herwerkt
sinds jouw ellendige dood
sta ik sterker in mijn schoenen
is de schaduw niet meer zo zwaar
lijk ik lichter dan voorheen
toen je mij hekelde als nachtvlinder
als vleugelmotje van duisternis
liefdesspiraal van eenzaamheid
alles omhelzende verlaten…
Oud en nieuw: In gedachten.
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
1.118 Zonder jou voel ik me verlaten en alleen,
Maar die tijden zijn voorbij, en ik ween.
Ik kan je nu zien gaan zonder verdriet,
Maar vergeten kan ik je niet.
Ik hou teveel van jou,
Oh waarom bleef je mij niet trouw?
Ik hoop dat je mij niet haat en vergeet,
Ik haat jou niet, ik hoop dat je dat weet.…
Babel
gedicht
2.6 met 9 stemmen
3.246 Hier wordt de toren van Babel elke ochtend
opnieuw gebouwd en zonder berouw of mede-
dogen rond zonsondergang toch met vereende
doch betaalde krachten weer schielijk af-
gebroken tot stilte van verlaten vuil.
-------------------------------------------
uit: 'In de kamer van mijn vroeger', 2007.…
kleptokratie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 U bent gewaarschuwd, beste vriend,
een groet voor`k u verlaat.
Je leeft in een kleptokratie,
mijn naam is, Vader Staat.
Exodus 20:15
(kleptokratie=regering door diefstal)…
Nacht
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.129 Waar, mooglijk uit uw reine vrede
Gij, die me eens liefhad, nederziet,
En fluistrend mij een troostwoord biedt
Op mijn verlaten legerstede.…
De eerste klant
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.192 Ze zouden een zaakje beginnen
Een winkeltje buiten de stad;
De buurt was nog nieuw en verlaten
De kalk van hun huis was nog nat.
Ze kochten een wagentje groenten,
Wat kroten en uien en peen.
Die stalden ze uit voor de glazen
Met kropsla en kool er doorheen.
Ze werkten en plasten en stoeiden,
Ze zoenden elkander zo teer.…
Wij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
615 afgewreven
wij zijn de openbare pleinen waar gedichten aan kleven
wij zijn het geruis van de lopende banden bij de kassa
de glimlach die blijft opduiken in de nog verstijfde massa
wij zijn achter de in plastic gegoten versterving
rond gore afvoerbuizen zijn wij de kringen van bederving
aan beide kanten van de scheuren zijn wij in je beton
in je verlaten…
Het binnenste van uitzicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
602 Verlaat het schaakbord van de nesten
en zoek voortaan mijn eigen wegen
veraf de wereld van de anderen.
Betreed zo nieuwe vreemde sferen,
al zulke die mijn vlucht toelaat.
Ontmoet ijsvogels, begin te begrijpen.
Hoor een die zich in verten zingt.…
Buona Sera Despair
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Ja, nachten kunnen ondraaglijk zijn
En, zoals Marchesa Brumonti
Het zei, na de blow-out van Konrad, Visconti’s lover:
“Het ergste is dat ie te jong was om te weten:
Zelfs pijn en lijden gaan voorbij”
Zelfs pijn en lijden zijn geen partij voor de tijd
Zo stappen we moedig verder
Het is not done om de trein voortijdig
Te verlaten
Het is…
Alzheimer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 Je nieuwe leven is nu tussen de anderen,
ik kom weer terug, echt ik heb je niet verlaten.
We zullen elkaar nog een tijd blijven missen,
maar je zal me blijven zien zolang ik nog kan.
En ben ik straks voor jou een vreemde zonder naam
dan vertel ik het je wel steeds, ik ben jouw man.…
Onzichtbare liefde:
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 De tranen die ik verloor om het verlies van mijn
emoties,
Zijn verdwenen als een druppel op een hete plaat,
Net als de energie die je bij het overlijden verlaat.
Echte liefde duurt lang voor die je bereikt,
Maar het is meestal wel meer dan het lijkt.
Nu moet ik proberen jou te geloven,
En je overtuigingskracht te loven...…
Eos pt.II (Orpheus’ Liefdesliedje)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 heb ik niet kunnen redden
door de Noten op mijn Zang
de mooiste Nimf van Al
ik zou haar willen redden
’t duurt nu al zo lang
de mooiste Nimf van Al
ik zou haar willen redden
’t hart waar ik naar verlang’
toen hij haar kon komen halen uit ’t Diepste van de Onderwereld
mocht hij van Hades niet omkijken als hij met Eurydice de Hel zou verlaten…
RUMPHIUS
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
406 wetenschapstalenten
't Amboinsch Kruid-Boek, Rariteit Inzicht
Mijn botanie, men ging er ver in mee
Zo kon ik, koopman en oud Adelborst
Vastleggen wat ik zoal had doorvorst
RUMPHIUS (2)
Een kunst op zich waren zijn mooie platen
Zo uitgebreid en zo gedetailleerd
De wetenschap heeft veel ervan geleerd
Die kon zich op zijn werkwijze verlaten…
Lachliedjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
367 Ja
‘k Verlaat je huis,
kijk op de felle boog met licht
waar zwarte fietsen voor,
steek ‘t speelpark over,
ontmoet de zon…
De Roep
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
279 En diep in ’t binnenste, waar ziel en aarde raken,
ontwaakt een weten: gaan is niet verlaten,
maar vinden wat men zocht in elke bocht,
een spiegelbeeld in beek die stroomt en nooit stilt.
En toch blijft men gaan, tot de sterren zwijgen.…
AQUA
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
350 houden
Je herbergt onderwaterwouden
Geeft licht en vonkt als zilverwijn
Je oceaan wordt leeggevist
Ze lozen in je en ze storten
Er zijn en waren vaak tekorten
Als drinken word je straks gemist
Je kunt zo helder zijn, zo blauw
Kunt golven, kabbelen en kolken
En overstromen en uit wolken
Een ramp of vloedgolf brengen, dauw
Verdamp, verlaat…
Stad van de schaduwen
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
403 Wees dus als een waardige burger van een verloren rijk:
sta in de schaduw, luister naar het zachte, onbeantwoorde lied,
en neem sereen afscheid van de stad die je verlaat.…
Tussen je platen
hartenkreet
4.7 met 11 stemmen
1.596 niet meer ben
ik wil met dit lied tussen je platen
zodat je zult weten: zo klonk z'n stem
ik hield je vast zonder te voelen,
ik was je telkens wakkere droom,
wij zaten aan tafel zonder stoelen
en vonden dat verdomd gewoon
de bloemen bloeiden als wij maar praatten,
wij lachten de sterren in de lucht
en ik zou je nooit verliezen, nooit verlaten…
Mijn gedachte als Sedna
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.471 eindelijk mijn gelijke vind
gevlochten vingers met de mijne
raak ik jouw zinnen even aan
ik wil totaal in jou verdwijnen
toe lief, laat je nu maar gaan
proef je warme zachte lippen
voel jouw heet en vochtig lijf
wil meer dan alleen maar nippen
ik verlang naar je, dus blijf
draag mijn hart met beide handen
heel langzaam naar het verlaten…
Voorheen getrouwd
netgedicht
3.8 met 29 stemmen
3.715 krachten,
twee spionnen tijdens de geheime zitting
waar aanklachten, dag in, dag uit
dossiers bouwen in badkamer en koelkast,
in fotoalbums, in agenda’s,
sms berichten, in tassen en jaszakken
en dan de finale ceremonie ontstaat
zij zijn gekleed in het zwart
als eigen rechter en beul
voor de ogen van kinderen, familie
en vrienden:
zij verlaten…
Amsterdam centraal
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
926 mij zag ik on- en gekleurde mensen
Maar misschien wordt het straks toch anders
Als inlanders elkaar steeds meer gaan verwensen
Het damrak met zijn ondergrondse kanalen
Ooit aangelegd als stadsriool net als in Parijs
Maar niemand durft er nu nog in af te dalen
Het is al lang vergeten ondergronds paradijs
De Dam in al zijn romantiek is verlaten…
De dienstmaagd
poëzie
4.2 met 10 stemmen
3.114 In vele eenzaamheden
Had zij ’t verstrooide leven nog bijeengewonnen…
Uit een verlatenheid die elk kan overtreden
Wordt dit teer weefsel niet gereedgesponnen,
En anders weten zíj wel met getoond verachten
En hoon voor haar doorwaaktheid te verkrachten
De nauwlijks opgerichte trots uit nauwe nachten
En de bevrijding die begon.…
In ere geëerd
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
4.569 Nu doet de pijn mij niet vervagen
Wrang is de liefde die ik voel
Moeder heeft mij reeds verlaten
Vader is niet wat ik bedoel.
Zoekend naar de zoete liefde, de schoot waarop ik doel
Wie weet kan iemand mij vertellen waar de grond is die ik niet meer voel.…
Brueghel's carne vale
netgedicht
3.8 met 29 stemmen
2.683 verboden vrucht dit intermezzo in gebarsten grime
murw van veil vermaak daalt de machochel af in dieper dal
de danser eens luimig metgezel
doldriest van kannen schuimend bier
nu drinkebroer deerniswekkend in zijn zotte monoloog
naargeestig spotvogellied van de burleske nar met helse lier
rest een smalend doch verloren dissonant
vannachter de verlaten…
zoek de weg naar liefde
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
848 een onbekende
misschien jouw schepper
de niet te herroepen woorden
ener gewassen gewaarwording
temidden van onkruiden
troebele dampen van jouw weg
enig tussen dwaalsporen
verleidelijk met korte adem
te herkennen aan dunne bodems
uit elkander drijven van spinsels
geen tropisch hardhout
dat meegeeft bij de aanslagen
van hunkering en verlatenheid…
Vlokkige Pracht
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
922 't eind was te snel
dit vriezig donsveer
welk ik zo begeer
traande ijzig langs mijn pols terneer
Eens rein en volmaakt
zo puur, en zo naakt
is nu slechts een vloeiende spiegel
Mijn keten niet vast
door 'n sneeuwvlok belast
welk tot mijn conclusie
slechts was een illusie
en mij verlaat in innerlijke ruzie
De roodvlamme fikken
die…
Zijn eindpunt was in zicht
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.249 Geen volle bos
Sneeuwwitte haren
Deze haren waren witte ragfijne haren
Als engelenhaar, gesponnen door het vocht
Een vorst in aantocht
Zo wit als sneeuw door de jaren daargelaten
Was nu zijn in stof verweerde stoel verlaten
Enkel de verhalen werden er nog verteld
Want vroeger dat telt
De rillingen liepen over mijn rug
De sneeuw kwam vast…
De snelheid van de tijd
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.233 Een eenzame knotwilg staat daar halfrot verlaten in het veld langs de weg.
Hij heeft geluk gehad.
Deze wals is niet de zijne.
Zijn opengereten bast verraadt de littekens van zijn tijd.
Maar toch prijken er scheuten van triomfantelijk groen
in de top van zijn bestaan!
Dit frisse groen geeft zijn lelijkheid de boost.…