15404 resultaten.
LIEFDESGEDICHT IN HET NEDERLANDS
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
2.529 aan een oude, koude hemel,
een zachte zon boven
een verkouden, tochtige polder
met een slootje met daarop
een huwelijksbootje,
waarin twee geliefden
die elkaar zoenen
als twee goeie koeien
in de weide in een liefdesgedicht
in het Nederlands.…
Zonder jou
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
955 De wind waait gaten in mijn hart
De nacht verft dagen helder zwart
De kou snijdt ijzig als een dolk
De zon ligt slapend op een wolk
In ieders ogen zie ik jouw gezicht
Maar in het duister is er niets verlicht
De vorst eist koude overal
De mist zorgt onverbiddelijk voor mijn val
Wanneer de regen eindelijk staakt
En de zon voorzichtig ontwaakt…
Zonsopgang
poëzie
3.4 met 18 stemmen
2.318 Of wil Egypte's phoenix door zijn glorie
Zijn zon, verjongend nest van vlammen, eren?
Wil Afrika 't heelal illumineren
Met vuur uit palmendrager Rowenzori?…
elke dag
netgedicht
2.8 met 24 stemmen
1.803 als de wind jouw tranen droogt
zon jouw hart verwarmt
volle maan je laat dromen
sterren bekoren
wil ik met jou genieten
van het leven om ons heen
zoek de mooiste bloemen
schenk ik jou mijn hart
wil ik wind zijn
zacht jouw ogen strelen
je haren beroeren
een briesje zo zacht
zal ik zon zijn
jou in warmte omhelzen
zorgen…
gevangenis van verdriet
hartenkreet
3.9 met 28 stemmen
2.000 verloren waarom ik ooit begon
vind het evenwicht, blijf staan zonder te bewegen
overal de stralende warmte van de zon
ik sta doodstil in de ijskoude regen
Vraag je je soms af waaraan ik dit verdien
mijn enige misstap was jou te graag zien.…
Kennis II
poëzie
3.7 met 18 stemmen
2.697 Toen de eeuw'ge zon, na eeuwen werd geboren,
Als uit een gril van 't eeuwig werkend Iets,
Schoot, uit haar borst, een wereldje naar voren:
Der mensen aarde, één klank des eeuw'gen lieds,
En haar te kennen werd de mens beschoren:
Is dan volmaaktste kennis meer dan niets? -…
een boomgaard in oliver bc.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.275 plof van een vallende appel
ik zit op een open toilet
de zon voor mijn ogen boven bergen amandel
zag weer een dag die blank van gedachten was
de dag sluit zijn cirkel
angst en tijd moeten mijn liefde verwerken tot as…
Al te vroeg
poëzie
4.3 met 15 stemmen
4.289 De zon scheen koestrend op het kruid,
De Lente was gekomen,
En alle knopjes liepen uit,
Als waar'* er niets te schromen;
Ze dachten, dat de Wintervorst
Bij zonneschijn niet keren dorst.*
Maar toen de zon ter ruste lag,
Toen kwam met sneeuw beladen,
De winter eenklaps voor de dag,
En knakte steng* en bladen;
En al de bloempjes wit en rood…
Luchtgevecht
poëzie
3.8 met 10 stemmen
4.403 't Schaatrend gevecht vervult de hemelgaarde, -
Daar breidt het gouden licht zijn flanken uit,
En spranklend buitlen beî op lachende aarde; -
De daverende zon neemt heel de buit!
Zo breekt mijn lichte geest de laatste wolken,
Zo komt een blij geluk mijn ziel bevolken.…
Geen weer
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
894 Ik vluchtte naar buiten
waar in stromende regen
de zon in mijn hart
weer op is gegaan.…
Een wonder
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
857 bijzonder
is er door God, dus een wonder
Het kleine kind dat zelf kan staan
mensen in je leven die komen en gaan
die éne mens, voor jou zo bijzonder
is er door God, dus een wonder
Het kostbare bloed van Gods Zoon
wast onze harten van zonden schoon
die éne Man, voor ons zo bijzonder
gaf Zijn léven voor dit wonder…
7-4-2003
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.014 alleen het gras biedt mij nog plaats
als ik die paar stappen verder kon
Alles gebiedt mij te verdwijnen
schuil te gaan achter een boom
maar ik ben te trots om te verkwijnen
ik wacht op de zomer, op de zon…
Van dood naar leven
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
638 Die Eén wil de zon steeds zijn in ons bestaan.
Die Eén wil voor ons steeds redding wezen.
Die Eén, Gods Zoon, is uit de dood verrezen.…
Dag en Nacht
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
623 De nacht strijdt met het ochtend gloren
zonder dat ze ooit nog won,
ook dit keer heeft ze al verloren
want aan de kim is reeds de zon.
Het licht trekt langzaam over velden
waar zich nu nog dauw bevindt
en tjilpende vogels, zij vermelden
dat een nieuwe dag begint.…
de Bergen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
623 De zon schijnt zijn mooiste stralen te willen delen
met een prachtige helling van het bergmassief,
dat bedekt met alpenroos en een verdwaalde madelief
een aanblik biedt om het oog te strelen.…
Het lied van de zomer
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
539 overgoten
verspeelden met schuim ons plezier
wind had de ruggen gedroogd in veelkleurig bruin
ik probeerde de zomer te pakken de warmte
de zon het plezier en vertier het is niet gelukt
ik kon die emoties in woorden niet vatten…
Spiegel bij nacht
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
742 Gevangen is ze in de ommegang van zon en maan.
Het zweven heersend in een ander rijk
vegeteert ze tot de zon weer aan de hemel prijkt.
Een ieder die 's nachts in haar ziet,
leeft uit een valies van verlies
en elk uitleggen der kleren maakt de kleuren doffer.…
Dag en Nacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
542 De nacht strijdt met het ochtendgloren
zonder dat zij ooit nog won,
ook dit keer heeft ze al verloren
want aan de kim is reeds de zon.
Het licht trekt langzaam over velden
waar zich nu nog dauw bevindt
en tjilpende vogels,zij vermelden
dat een een nieuwe dag begint.…
Aan een pessimist
poëzie
2.9 met 8 stemmen
3.324 Als `t regent, daar de zon bij schijnt,
Ziet gij alleen de regen ;
Ik vestig op de zon mijn oog
En op die lieve regenboog,
En lach hem hoopvol tegen.
-Goed ! Maar intussen wordt gij nat.
O ja, dat was te duchten,
Zo ik mijn regenscherm niet had,
Dat 'k altijd meeneem op mijn pad,
Bij 't zien van donkre luchten.…
berijpte grassen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
626 een wereld die lijkt verglaasd
haar stralen strijken over land
verlichten de lange grijze sluiers
vochtige wolken slieren weg
verdwijnen hand over hand
opgestaan uit de dageraad
vertoont de zon zich in vol ornaat
stralend is de blauwe lucht..…
Mijn alleroudst verhaal heb ik verzwegen
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.222 Herdenken wij de sprook van vader, zoon:
Zie me dat kind eens aan, zijn wonder-loon...
Dat zitten op de schouders van een blinde,
De lange weg door nacht en zon en winden.…
MEIDAG IN MAART
poëzie
4.3 met 6 stemmen
3.069 De Zon vond bij zijn binnenkomst
de meisjes kant en klaar:
de meisjes zonder manteltjes, -
en met de blonde kleuren van
die Ridder in het haar.
----------------------------------
uit: Eerste tochten (1911)…
Mijn leven weer in de hand
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
983 De zeewind waait door mijn haren
eenzaam loop ik langs het strand
De golven zijn wild en niet te bedaren
mijn voetstappen laten sporen achter in het zand
Een moment sta ik even stil
adem de frisse zeelucht in
De zon gaat onder en het wordt kil
ik slenter terug naar het begin
De zon zakt verder achter de horizon
ik geniet enorm van dit tafereel…
ONEINDIGE LIEFDE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
757 hand
niemand die jou nog verdriet kan doen
Dadelijk is er zon zonder schaduwkant
geef maar je lieve lippen voor een zoen
Slaap gerust maar lekker in mijn hand
en droom dan maar zalig van ons twee
Hand in hand wandelend op het strand
naar ons bootje in die zalige liefdeszee…
Ik hou van Icarus
gedicht
3.0 met 21 stemmen
22.872 Maar vooral
hou ik van Icarus die wist dat de was zou smelten en toch naar de zon toe vloog.
---------------------------------------------------
uit: 'Het moest maar eens gaan sneeuwen', 2003.…
In de hersenpan van een gestoord dier
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 Het kan zijn vuurwapens alvast laden
de zon zal niet altijd stralend schijnen.…
De kluizenaar
poëzie
2.0 met 4 stemmen
1.663 :
De grijze zoekt de vrede in eigen-kwellen,
En wil zich martlen tot een heilig man,
En schijnt geen traan van 't zinkend oog te tellen, -
Doch zon en bloem en vogel gruwt er van:
Hij zoekt het leed, dat zij verblijd ontsnellen, -
En vrede heeft, wie vreugde vinden kan....…
Een verre Vriend, liefde en de dood.
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.195 Ondertussen zagen wij,
in liefde,
zittend aan de rand van de zon,
glas Castelli Romani in de hand
wel zeven schepen tegelijk in beeld.
Niemand die het zal geloven,
van die zon, die olijven en die wijn,
van die liefde en de dood.…
eens zong zij bloemen
netgedicht
4.9 met 20 stemmen
1.132 eens zong zij bloemen uit haar mond
en vogels uit zon-doordrenkte haren
lachte ze haar tanden bloot
en danste zich vrij in t mulle zand
haar ogen groot en wijd
keek zij hongerig uit naar de wereld
maar na het knellende ontmoeten
loste haar lach op in dovemansoren
In pirouette bewoog ze naar omlaag
daar zingt zij nu een eigen lied
haar…
de (om)gevallen wilg
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
523 wie haar beknot ontmoet
een wilg
dwars en lichtelijk onwillig
loopt ze uit
door zagen uitgedaagd
de spiegeling van het water
speelt met haar silhouet
grillig samenspel van zon en
golven
de zon maakt haar gedwee en
zo gewillig
beknot haar niet
ze werpt zich vanzelf voor je
voeten
als je haar laat en slechts
bewondert
weldra…