4810 resultaten.
Fysionomie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
526 Ontdek hoe bovenzinnelijk God mij ineens
zijn gelaat laat zien en dat ik hem vast mag
leggen als slapend kind, al zuigend rondom
de speen van oorsprong, zijn eigen schepping
er gaat van alles door mij heen tot op de bodem
van mijn spil: onbeantwoorde vragen in mijn geest
of hij werkelijk slaapt?…
GROOTVADER
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.156 ."
"k Weet niet hoe het is gekomen,
Maar ik ben weer met mijn geest
Deze nacht op zee geweest;
Al dat malen en dat dromen
Heeft me wis geen goed gedaan;
"k Moest een uurtje slapen gaan."
"Heel de droom kan ik bezinnen:
'k Lootste door de branding heen,
Net als zeven jaar geleên,
Weer die kof de haven binnen;
Westerstorm en holle…
Uitboezeming
poëzie
2.5 met 4 stemmen
2.174 En, zo mijn zangen indruk lieten,
Hij wete 't, wie dit ondervond,
Dat, zo ik ooit als Dichter stond,
De galm, geslaakt op deze grond,
Een naadring was van hoger waarheid,
Eerst dichterlijk mijn geest verkond,
Maar op een onvergeetbre stond
Uit d' eigen vaderlijke mond
Mijn hart nabij gebracht met onweerstaanbre klaarheid.…
badmintonracket
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
752 Met jouw vast in mijn hand
Ga ik door het lageland
Welk dorp kent jou niet
Overal ben je geweest
Daar zing je je winnend lied
En is jouw geest
Harde strakke lijnen in het midden
Gespannen wachtend op die klap
Jij aan de andere kant
Kan alleen maar bidden
Dat dit over gaat
Heel rap
Zweet druipend op de grond
Haren dansend in het rond…
Tussen gebroken schelpen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
715 (klinkt de roep van de zeemeermin)
De nacht dekt haar toe
met het wonderlijke
waarin de prins van smaragd haar hand vraagt
en met fluwelen mond de ompaalde werelden
van haar schuwe geest opent
Haar ziel schuurt rauwe wonden
op een rand van oud gesteente
maar herkent in hem nog
waarheid en trouw
in het oog dat alles kleurt…
Zwarte lelies
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.230 Schimmen verdwijnen in het schemeruur van
de dood, ze staren ons aan, veel eerder en
verder dan we ooit begrijpen, als het boek
wordt gesloten over de klopjacht naar het
ware bestaan, ontsproten in onze geesten.…
Ook dit is Kerstmis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
593 Waar is hun geest? Wel zijn hun lichamen veilig en goed
doorvoed en verzorgd, gekoesterd zelfs soms, maar waar
zijn zij? Hoe met hen praten? Hoe hen verstaan? Wat weten
zij, wat weten wij van deze wereld? Raadsels en veel stilte.
Nu wil ik bidden, maar tot welke God; de Onbegrijpelijke die
vandaag verscheen in een klein mensenkind?…
Laster over het lasterdicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
600 Het zal in mijn geest bestaan, om bloot te leggen,
dat wat zij wenste te zien.
Uiteindelijk dropen de kostgangers der onderwereld
af in hun kleinheid.…
een woordje van dank
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.520 De schittering in je ogen zijn als diamant
Je geest geeft mij hoop.
Zo kan ik verder zonder wanhoop.
Je bent mijn reddende engel
waar ik mij met weinig moeite aan vast kan klampen.
Ik ben broos als kristal, wat onwennig.
Jij sleurt er mij door.
Ik had niet verwacht iemand als jij te ontmoeten.…
De roze wolk ( P.S. )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
753 Omdat jij voortaan ook een groot roze licht
voor mij presenteert,
want jij bent het
die eindelijk waardeert: mijn hart, ziel en licht,
inzet tot gedicht voor elke geest
der aarde.…
Levend marmer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
645 Ach, de dood is maar een korte
leemte in de levensloop van de
levende taal, als de geest haar
duivelse masker vallen laat.
De Poëzie de winst opeist, haar
Muze het laatste woord verbindt
in stervenszeeën van beroering,
lijst dit als een tijdloze weg in
het geweten en de richting wijst.…
Waar zal jij lopen?
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
678 In de moeilijke tijden,
wanneer vraagstukken zich opdringen
in mijn geest, zal ik voortaan weten
wat mij het meest bezighield.
Mensen zwerven over de aardbol.
Ze leren lopen en staan en gaan
zoals ze gaan.
Er is leven en dood, verdriet en vreugde
aantrekken en afstoten...
In al die tijden leerde ik wat geloof is.…
een zacht nieuwjaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
673 getemperd licht vervaagt
de rimpels in een oud gezicht
onherbergzaam gaat de weg
langs kreupelhout en rottend blad
toch zijn de geuren vers en fris
alsof er in het afgelopen jaar
geen tak gebroken
en geen blad gevallen is
ik herinner mij hoe ieder oud en nieuw
de uren kruipen zonder nog door vuurwerk
ooit verschrikt te raken
maar de geest…
Dagje Vondelpark
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
479 De stad heeft zich weer gemeld
de balkondeur open, straatgejoel
zwelt aan door jengelende logistiek,
scherp gedrein van tramrails snelt
door de sirene geest en ijle lucht.…
Verlangen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
495 Zo blij dat je van vlees en bloed,
geest en dromen bent,
dat je wilt komen....
Kom een volgende keer in een ongestreken hemd
zo uit de machine met nog een vouw.
Het is toch al een en al gekronkel.
En elke keer zijn hier die krijsende katten,
al vanmiddag kermden ze zo akelig krols.…
51 DAGEN COMA
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
625 schilderij
dankbaarheid is de weg omhoog
dat is nu mijn keuze
een thuishaven om te danken
het leven te leven heel bewust
eerst was mijn geweten gesust
nu sta ik weer open voor iedereen
ik weet, dat ik dit serieus meen
eigenlijk was mijn coma een leerprocedure
een onderbewuste leerschool doorlopen
ik kan weer gedachten aan elkaar knopen
mijn geest…
Empédocle
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.286 En dit toont dat Zeus, die alles
wikt en weegt en wel bedenkt,
geren aan de grootse geesten
ook een greintje gekheid schenkt.…
Sprookje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
510 Van huizenhoge golven
Onmetelijk verdriet
Ik voel me haast bedolven
In wat dit leven biedt
De wanhoop in Parijs
In Syrië de pijn
Dit hele wrange leven
Het hartverscheurend schrijn
De stemmen van zo velen
Zij, die vergeten zijn
De doden die niet delen
In nationale pijn
En midden in dit sprookje
Van spook en vergezicht
Voel ik een geest…
Denkend aan...
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
805 zoektocht over
te magere grenzen gaan,
gevlucht in schimmige dromen
wat rest aan trots in beide handen
en wat aan waardigheid overbleef
steeds verder van hun horizon vandaan
de luchten hangen er laag
de zonnestralen worden langzaam
in krijgswolken verwoord en belast,
om in ander zand te aarden
aan hun wil vast te klampen
door de geest…
onbegrijpelijk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
802 De ziekte maakte zich van uw geest meester
Onbevreesd greep hij naar wat jij moest onthouden?
Hij wiste uw geheugen beetje per beetje.
Kon ik die engerd maar verdrijven.
Het werd nog erger, want hij deed je de straat oplopen.
Zelfs ’s nachts liet hij jou in uw nachtkleed
de wegen bewandelen.…
een traditie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 De ander denkt aan
de pijn van het anders zijn
Iemand moet de leiding nemen
Zijn het de kinderen
Is het onze chef
De pastoor
De psychiater
Of de arts
Het gaat om een algemeen
Nationaal besef
Van wat we willen zijn
we zijn als land klein
Sinterklaas is een Nederlands feest
Als de traditie een detail verandert
krijgt het een andere geest…
Herbeleving
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 dan zeventig jaar
als stadsmens tussen asfalt en beton
zonder enig oog voor het stadse groen
bijna drie jaar geleden weer verhuisd
naar de huidige rustieke woonplaats
hier ontdek ik opnieuw met herkenning
veel van de nog behouden natuur
die mij als jochie jaren was vertrouwd
nu een verademing en balsem voor
mijn latent wat afgestompte geest…
OLV Kerk, Breda
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Zonder de borsten van Maria, ik bedoel,
de lieve geesten, die ooit in deze kerk
aanwezig waren, zich nu aaneensluiten tot
een verwarmend koorgebed: bid voor de
vaderloze zielen! waren wij als holle
vaten ter ziele gegaan.
Zo groot, maar als fantoom in mijn
onderbewuste nog veel te klein om mijn
angst te verbeelden.…
Het zal altijd wederkeren.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
474 toekomst in breder
perspectief van beleving met
een extra tekst laat herbeleven,
in een bekende karaktercode
waarvoor ieder een mening heeft,
gelang wat in de overlevering leeft
en denkt de sleutel heeft, om een
eigen afweging te maken door een
voortschrijdend achtergrond voor
deze staat die dag van gisteren
nog helder voor de geest…
Het weggeven van andermans goederen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
459 avondschemering
waar hooggezeten de zangvogels afdalen
langs twijgen glanzend in de avondzon
de hemelkleuren zichtbaar voor 't oog
in ziekte en gevaar
van het in nood verkerend leven, en het voelt
alsof alle troost is weggenomen
vergeet dan niet 't is God die 't ziet
zijn kinderen zullen leven;
in de éénheid met God
door de Geest…
Bestendige madelieven?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
455 Waar we lagen in het
groenste gras vol madelieven
die na de daad geshockt maar
kranig weer zijn opgeveerd, wat
ik daarna te veel en vergeefs
getracht de tijd door mijn geest
te manipuleren onverteerd, de
ontgoocheling kwam later, bleef
ik achter in schaduw van de spiegel
staan en steeds verder van het mooiste
beeld vandaan, gespleten…
Onze grootste buur?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
470 Slijpen we de
messen om een natuurlijk deel te
eisen, rechtvaardigheid in een vrije val
rotsen in de ongetemde branding,
de slagschaduw van onze natuur
in de gevaren die ons omringen, de
mythen blijken onze grootste buur,
die naar geest niet te begrijpen
is misschien wel de grootste straf.…
G3 meest favoriet in Biblebelt
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.128 wereldleiders die G20, neen
Ze hebben het meest met hun Goddelijke leider
Hun heer, meester en herder, hun God, hun G3
Want God is hun vaccinatiebewijs, dat is 1
Want God geeft hen genezing, dat is 2
En God test je, ja iedereen en dat is 3: G 3
En als het in een doosje zou passen
dan zou het gelabeld zijn met
'De Vader, de Zoon en de Heilige Geest…
vriend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
509 dosis “ dood “
ik mis de telefoontjes, slap
geouwehoer doch met een
diepgang die wij slechts
verstonden van mond tot oor
en andersom
zelfs jouw verbeten angst
om de tijdgeest die als
een geslepen sikkel
over de aardbol zwaait
mis ik zoals ik me zelf
mis in de klederdracht
van “ ik en jij hebben niets
te verbergen”
twee open geesten…
Dolende gedachte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
574 Dwalend door mijn geest
als een dolend kind,
uitschrijvend op papier:
´Teveel geworden
terwijl ik ben!',
schrijvend over verwondering,
pure verbazing
van het ´zijn´
soms wel of niet begrepen.…