5637 resultaten.
Oversteken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 Het is leeg op de Grote Markt
De gids vertelt over vroeger
Zijn woorden waaien over
Vogels boven de daken
witte wolken, het duurt lang
voor we iets gaan drinken
In het café steken we
in elkaars taal over
naar de straten waar we wonen
en alles anders hetzelfde is
We zingen mee met de liedjes
van onze tienerjaren en toosten
op de wereld…
VURIGE TONG
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 Het wil zich van zichzelf in haar ontdoen vandaag,
haar wulpse wolken tot een regen open strelen.
het wil het land zijn waar zij druppelt, lacht en valt.
Het zal de taal in haar tot storm ontbinden,
tot een stille kilte in de mythe van haar werveling.
Het wil het schone zijn dat diep in haar bestaat.…
De stille trom
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 ik wil de dood
ontlopen want ik
ben gaan dromen
heb al vroeg contact
gemaakt met alles
om mij heen
voelde aan
de aarde en zij
warmde terug
aaide stenen
die spraken elkaar
achter mijn rug
wuifde naar
wolken en
vlaagde met de
wind had ontzag
voor zwaar onweer
het donderde zo hard
ik leefde in
mijn dromen
voelde al als kind…
Een joyeuze cadans
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
544 ik heb
je gemist
de resolute
stap in het
doelbewuste
gaan van het
neusje uit de laan
je karakteristieken
zijn voor intimi
herkenbaar het
bewegingsbeeld
heeft een joyeuze
cadans zodat het
lijkt of jij danst
wind en wolken
zijn voor jou
gemaakt omdat zon
voor het juiste
comfort zorgt die
met licht en schaduw
het spel contrasteert…
Exodus
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
651 Nog één keer dieren in wolken zien.
Nooit meer onze tranen drogen.
(Cicadensopranenkoren klinken in onze oren, ze zingen Rachmaninovs Vocalise.)…
MOONIE
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
608 Tijd verglijdt als een trage wolk.
Een zee krabbelt even terug;
vulkanen rochelen –
vurig ijs in een kelk die kolkt.
Geruchten over een vervaldatum
doen de ronde
onder aardgenoten –
gefladder van opgespelde vlinders.
De maan neemt van de maan
in het rimpelende water een foto
als herinnering voor later –
vergeelde ex voto.…
Slagzij
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.439 Windeieren
wolken veren
pennenlikkers
dronken kikkers
Schoonschrijvers
mooi praters
geheimdragers
stille waters
Winden waaien
wielen draaien
verre landen
blote stranden
Hoogvliegers
ijdeltuiten
niet te stuiten
verfspuiters
Broos geluk
dom verdriet
gemiste kans
je bent er niet
Flitsen fratsen
woeste krassen
kapitein en…
Alles in de wind
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
567 Hoeveel wolken heb je nodig
om een kasteel te bouwen?
Hoeveel maskers moet een mens
dragen om zichzelf te zien?
Het is de wind die iets nieuws verzint.
Hoeveel selfies moet je maken
om te laten zien dat je bestaat?
Hoeveel vragen moet je stellen
voordat je een antwoord krijgt?
Het is de wind die geen antwoord vindt.…
Qalam al-A‘lá
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
414 tot één wereldreligie op
Nam onze vooroordelen op de schop
Destijds door vrijwel niemand onderkend
En zette een spiritueel precedent
Zijn prediking was ongeëvenaard
Van wereldse geleerdheid gevrijwaard
Krachtens een onaflatend aantal verzen
Kroonde men hem honend "God der Perzen"
Velen misgisten de dief in de nacht
Die niet uit de wolken…
Hoorn van overvloed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
326 Tijd lijkt stilstaand voorbij te vliegen,
Mijn geluk kent geen eind,
Nu jij mij op roze wolken laat vliegen.
Jouw liefde is ’n hoorn van overvloed,
Ik mij aan kan laven,
Jij mij eeuwig met jouw liefde voedt.…
GRILLIGE AARD
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
290 De top haalt dikwijls wolken op zich neer:
die nieuwsgierige ogen weg halen!
Eigenzinnigheid: Matterhorns grote eer.…
Simone's Sontag; LGW IV
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
325 pakken zijn verhalen uit
woord voor woord
als geschenken aan
wie het horen wil
voor een alles behalve
dempende geluidswand
van saamhorigheid
aan de hand van de godinnen
der esthetiek en intoxicatie
transformeerde de gracieuze zaal -die
ook ‘De Ouwe Houte’ heten mag
in een achtergrond voor dagdromen
binnen komen stromen op de wolken…
Gedaanteverwisseling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
286 Wolk met heldere stem
gelooft alleen in Hem
onder ons, niet op een troon;
Hij mijn geliefde Zoon.
Zij zeer bevreesd
waakt op, Hij geneest.
Weest stil, hebt respect
tot Hij is opgewekt!…
mare concharum
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
357 Was zij de zonnebloem van verre
en of, boven zwevend de wolken
op de tijger haar rug: de bevrijder
van dromen voor deze eindigheid.
Gevallen was hij desalniettemin
knie- en kleedloos als kansarme
als stof in haar atomaire handen
in beklonken patroon geëindigd.
Hij zou vergeten bijna, zijn lief!…
Orde in de chaos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
261 maar mijn intelligentie spreekt boekdelen
er is een artikel in een encyclopedie
over mijn nijverheid geschreven
om orde in de chaos te scheppen deel ik
handtekeningen uit aan wildvreemde mensen
die net als ik lederen sandalen dragen
en zonder kleren door het leven gaan
de helderheid van voorjaarslicht
komt te voorschijn achter labiele wolken…
De orde van het licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
101 De beek buigt om een steen,
het riet beweegt
voordat de wind zichtbaar wordt,
een wolk verliest zich
zonder iets kwijt te raken.
Alles lijkt
elkaar al langer te kennen
dan namen bestaan.
Alleen de mens
vraagt wie dit bedacht,
wie het begin bewaart,
wie over morgen waakt.…
Ochtendlof.
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.140 Want Hij
die voorbij
de wolken woont
wordt gekroond
met luister.
Dus fluister
nu zachtjes
wat schone gedachtjes
in 't rond
morgenstond.
Hang je vruchten
te luchten
uit het ochtendlijk raam
en roep Zijn Naam.
Kom, kom , kom
schone morgen, kom.…
Ondeelbaar zonder troost
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.686 Vooruit vlogen verliefde schaduwen van naam
op uitzicht en de euforie
die langs de wolken van een ver verleden
in een poel van vrijheid gleden.
Het was de grote sprong, van bloesem;
de droom in niemandsland en eeuwigheid
die tekende voor afstand en spijt
en bracht de treurwilg in ons midden.…
Stilleven
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.471 Langzaam komt het schilderij in beweging
de in strepen getrokken wolken lossen op
en een oude beuk schudt zijn dichte top
bevrijdend los.…
de hemel zuchtte uit haar zon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
908 ik dacht de weg te vinden
in de bloemenzee
bomen golfden rust
de wind blies geuren mee
harten openden onstuimig
verdraaiden zich naar licht
zag het richten naar de wolken
gretig ogend naar meer zicht
ik zocht de rozen in je haar
je lippen dauwden kussen
een slanke hals en borsten
die mijn handen susten
we droomden tussen…
Vergeten Herinnering
hartenkreet
4.7 met 26 stemmen
1.479 Ik zoek in het lege park van mijn gedachten,
naar mijn eerste herinnering aan jou
Jouw eerste lach, mijn eerste smachten,
aan alles waar ik zoveel van hou
Tijd verhulde alles in het vergeten
Alleen herinneringen zijn overgebleven
Mijn geheugen is onherstelbaar versleten
dagelijkse wazige wolken zijn weggedreven
Aan de geest wordt dagelijks…
Nog een keer nee zeggen
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
1.381 Maar
als je in tweestrijd komt in je hoofd
met jezelf en wat je me zojuist hebt beloofd
Als je niet zeker bent van ruis en waarheid
van keuze en spijt
als je verdrinkt
verminkt
de wolken je overmannen
in hun sluiers gevangen
Zeg dan nog een keer "nee"
dan mag je altijd met mij mee.…
KNIPOOG
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
890 misbaar tractoren
grommen onzichtbaar in de zwarte buik
van de boerderij waar op het achtererf
de mest overduidelijk aanwezig is
tien scharreleieren voor 75 eurocent
zelfbediening vanuit een met golfplaat
bedekte kist de natte zwartwitte kat
zoekt snel een droge plek buiten
mijn gezichtsveld het dondert na
een lichtflits het ruist vanuit wolken…
Lucht
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.586 Ze zegt: 'Die wolk is van een prins'lijk paar.'…
Hartendief
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.328 is daar ergens, een roos die huilt
als bij één klaterende waterval
stort hij zijn tranen neder
tot weer de zon schijnen zal
dan straald en blijd, zijn hartje weder
want immer na de regen
schijnt de zon hemel hoog
en uit een parelglans geregen
toont hij zijn regenboog
wanneer de zon, de droogte heeft gevangen
de donkere wolken…
je koos de roodste kleuren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
700 mensen zijn gevlucht
naar rust tussen de bomen
mos om op te dromen
in zonnestralen zie je
vlinders dwalen, dansen
muggen boven kroos
kronen vangen zon
onttrekken met hun groen
het zicht op vogels in het licht
daarboven is het open
speelt de wind met
wolken die zij vindt
ik zie gezichten op de boom
vermoed beweging
onder donkere…
Onder moeders vleugels vertrokken
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.810 Wijder klaren al wijder klaarten
en ik dwaal als een vogel boven de wolken.
Ik wil je zien, moeder.
Ik wil éénmaal in je ogen zien
voor de grondeloze diepte mij neemt.
Je ben zo ver.
Nacht,
Kom nu met uw donker, dieperbarmen, eindelijk.
Laat dit pijnlijk lichaam in uw arm rusten
als het kind op moeders' schoot.…
't Is lang geleden (11)
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.129 slaan
In Brahman's licht; want wat van slijk bleef kleven,
Met blijde tranen heb ik 't weggewreven:
Nu mag, nu durf, nu kan, nu moet ik gaan,
Ik die, uit angst van aarde, hijgend wou vluchten
Naar bevrijding in storm, in sterreluchten,
In koele smartenloosheid van natuur,
Tot waar, van eeuwigheid in Brahman dronken,
De extaze ziet als wolk…
Liefdeloos
netgedicht
4.6 met 74 stemmen
2.666 Drassige grond die anders wordt gekoesterd
Als basis voor een hongerend liefdesleven
Nu zijgt het vooruitzicht tot peilloze diepten
Waar genegenheid is verbannen
Naar onbereikbare vale vlakten
En waar Cupido wordt verafgod als Satan
Word ik eniger tijd uit deez' zompige grond
Naar hemelse hoogten getrokken
Waar zachte en weelderige wolken…
Puur
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
3.087 Over grenzen heen
zweef ik met de wolken mee
en vind een grenzenloos vertrouwen,
waaruit ik put mijn breekbare kracht.
Ze leiden me naar hemelsblauwe tranen,
die weerspiegelen op mijn gezicht,
telkens wanneer ik geloof
in jouw puur gedicht.
Jij bent het antwoord op mijn zoeken
en omarmt me door mijn verhalen heen.…