585 resultaten.
?
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
652 In die zin zijn er vragen noch antwoorden, is er
slechts een aangename berusting, zo van, mijn macht
reikt nu eenmaal niet verder dan de tipjes van de
sluier en eerlijk, daar heb ik vrede mee, ook al
heb ik dat soms niet, in grote lijnen, kalmeert
deze grondtoon mij bovenmate.…
Nieuwe lente
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.866 Ik moet berusten....zo is het goed.
En zeker als na enige tijd
Wij sámen gaan delen, die Eeuwigheid.…
Verdwaalde ik
hartenkreet
1.9 met 31 stemmen
1.611 Door die warme hand op mijn schouder
Berust ik op mijn angsten en verdriet.
Even die stilte van mijn innerlijke wereld.
Geeft hoop en vertrouwen als jij het ziet.…
Het Atrium
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
573 een lange levenswens
waar de dag van heden nog wordt geëerd
als een kinderstem galmend klinkt,
koffie het oer Brabantse buurten smeert
of getallen op ballen worden afgevinkt
vaak staan naast het beeld van
Onze Zoete Lieve Vrouw
een aantal uitgestalde foto’s
met ingelijste rouw
de ouderdom
is soms geaard in een rotsvast geloof,
berusting…
Binnenskamers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
462 Roerloos verscholen voor de buitenwacht,
in het domein van denkbare eigenheid,
nadert het uur dat onvermijdelijk wacht
en berusting wijkt voor bestraffende tijd.
Leegte is gevangen binnen verstomde muren,
verlamde benen ontberen vaste grond,
seconden vertragen tot kwellende uren
en een vloeibare overdaad stolt terstond.…
Dromenmaker?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
473 De hoogste piek van berusting
zal ik nooit bestijgen, ik blijf
steken onder de toppen van
herinneringen en sluipen
contouren uit de mist
van de gestreden tijd.…
De zwerver
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.829 En in mijn ziel waar zoveel smarten bronnen
Rijst zacht geluid, een stem van stil berusten: -
Toch, één ding bleef: de schone erinnering.’…
VREEDZAME ANGEL
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
885 De wesp gonst rondom het wakende hoofd,
geeft de bestuurder bange berusting,
die dankzij sprekend verstand langzaam dooft.
Vastbesloten handen zijn sterke leiding
voor het voertuig, dat behouden reis belooft:
mogelijke steek is een zegening.…
Het juiste vat?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 De vroege morgen zegt, dat ik
een fust moet zijn, gebouwd in
aparte duigen, geringd door ijzer,
hout doordrenkt met
schuimend bier, turend door
het spongat, waaruit jij
alleen je eigenheid kan
tappen waarop
geen vooroordeel berust,
mijn intuïtief gevoel op doelt,
dat alleen de overgave
telt in een moment van
gelaafd vertier…
Ondeelbare tijd?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
485 Berusting zucht
uit de geur van
vers gedolven aarde,
houdt het verstilde hart
omhoog, onophoudelijk
stroomt bloed door
de navelstreng
van onze kindertijd,
gedragen door een
fakkel van verdriet
als lopend vuur in
een kinderhand ontstak,
blijft gloeien in de as,
wind en regen, daar
zijn schuilplaats vindt,
pijnlijk lang verzwegen…
Synoniem van licht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
597 betamelijke
verlegenheid draagt z’n stralen
in appelrode wangen, niet
om te proeven of te vangen, je
kunt ze aan de kale taken hangen,
ze zijn de gave als onbevruchte vrucht
blozend als meerdere zonsondergangen
winter wordt het toch wel, de natuur
en mens ademt rust, de schaduw van
de kortste dag nadert snel, zich van
geen kwaad berust…
voorbij Wagenborgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 natuur heeft berust
zich teruggetrokken
industriehaven aan de kust
schuldbewust
werd niet het succes
dat plannenmakers
voorspelden.…
Eenzaamheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Een stille berusting,
neemt plaats in je geest.
Het is wel genoeg.
Jouw leven is geweest.…
LEEUW van LUZERN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 Dichte ogen bergen tranen
vol droeve berusting van het eed'le dier.
De voorste klauw blijft echter trots soldenier,
bewaakt zwaard en schild, zal nimmer tanen,
steeds de weg naar strijdlust en -moed banen,
het wezen houden van wachtende banier.…
BLIJ BIJ VERNIELING
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
358 wacht onbewogen
op dreiging die gewelddadig
dan wel heimelijk nadert
heeft onuitputtelijk geduld
tot het veelvuldige schieten
heel zijn loop gloeiend heet maakt
is tenslotte opgelucht
als de schuttersbazen vluchten
hemzelf doen ontploffen
stukken ijzer en staal
springen blij luide donder op
zijn verspreide schroot
voldaan berustend…
Opkomen in de Avondlucht
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
511 De overweldigende beroering,
en die verzwegen berusting
waar geen mens van mag weten;
de wereld die jij niet deelt,
het leven door laat gaan
dat boort en boort, door en door..
Voel het opkomen in de avondlucht,
dat verlangen,
waar je op wachten kunt - levenslang.…
LAIS CCCXV
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 Jij, de korsten ik op jouw afwezigheid,
het verdwijnen waarin genadig blijkt:
onwetendheid, mijn onmacht en het respijt
dat niemand krijgt. Jij die nooit op jou lijkt,
een schelp waaruit de zee verdwenen is,
mijn hand waarin jouw weigering verzuurt
en hoe vervloekte liefde verder duurt
terwijl ik grijp en hijg en mij verzwijg.
Heb ik verlangen…
WINTER of wat daarvoor door moet gaan
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.261 Het geploegde land berust in voren,
sneeuw, hagel, overgavevlaggen in top.
De zwarte kraaien krijsen contrasterend
met aanzwellend geluid op de snelweg.
De kleuren op vier of meer autowielen
slaan vloekend het ruimtelijke grauw weg.…
Ukraine
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
855 Ukrain òù 3
Voorwaar hier tijd heeft stil gestaan
Opgedrongen leed zwijgend aanvaard
Verhuld in machteloos tijdloos geheel
Ontzegde met dwang de nieuwe eeuw
Sobere herkenning ingetogen ongewild
Dragen gelaten onbehagen en berusten
Vluchten zij steeds weer in drankgeroes
Schrijd de omkerende tijd lijdzaam voort
Gezag tegenpolend wakend…
In de (schilde) rij
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
845 driehonderd jaar geleden
ben ik ontwaakt
en de schare bewonderaars
heeft mij beroemd gemaakt
mijn meester had mij
snel vervaard'
ik rust nu op linnen
heel bedaard
in drommen komen ze voorbij
stappen naar voren
en weer opzij
lopen wat naar achter
kijken schuin omhoog
en ik berust
zonder knipperend oog
ik kijk ze onbevangen aan…
Ter uitnodiging
poëzie
4.5 met 4 stemmen
2.556 De zwanen varen traagzaam langs de kusten,
Loh'ngrins onzeker van der Jonkvrouw' woon,
maar God woont hier met zijn papieren kroon,
en deze rust is een volmaakt berusten.
Ik zend u dit sonnet met een tros druiven,
onze eerste: niet onmooglijk nog wat zuur.…
Herboren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
728 Blubberend bloed door buizen aan 't stromen
ik wist: mijn tijd is nu bijna gekomen
berustend reutelde ik naar het eind
mijn hele gestel als een krot ondermijnd
maar toen jij de laatste kus op me drukte
de dood me verdreef, aan het leven ontrukte
voelde ik me herboren 'k ben opgestaan
en eerst maar eens lekker te kakken gegaan
was het je…
zandkasteel en haaientand
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
833 tussen mijn benen slaapt geluk
het kabbelend volk gaapt ons toe
in een vuistje ontdek ik een tand
voor mij spreekt de zee en berust…
Negentienhonderdveertig - vijfenveertig
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
1.317 De moeder kan haar zoon daar niet meer herkennen,
die vreemde man maakt opnieuw angst in haar wakker,
tot ze erin berust, maar het is wel wennen.
Vrij naar Anna Akhmatova…
Reinigend
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
502 "Oh, volmaakte slaap
aan liefde gebonden,
beschonken rust,weerspiegelt
in tweespalt van gedachten,
beklonken sprong in beider
ongewisse golfstroom,
blijft ongeschonden, berust
in een omvattende droom,
waar lust een kunst is
van totale overgave, streeft
naar gelukzaligheid,
vernieuw en overleefd,
zich verlicht in zwakheid.…
Zonde of Zegen?
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
847 Is het een zonde of een zegen,
dat mijn vermogen om te genieten
zich niet lijkt te berusten
in de bezigheden van het leven
waarmee men daar komt wat veel mensen lijken na te streven?
Ik voel niet de geringste behoefte om mezelf te ontwikkelen.…
Mijn Kleine Meid
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.862 Je blonde haren in de wind
Spelend zonder zorgen
Geniet maar van je spel mijn kind
Denk nog niet aan morgen
Eens zal je op eigen benen staan
Het ouderlijk huis verlaten
Toch zal ik je laten gaan
Stil berustend en gelaten
Vaak denk ik terug aan dat moment
En rust je hoofdje op mijn schouder
Het voelt vertrouwd en heel gewend
Dan ben ik even…
BLIND
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.312 Ik dacht: meid, ga wat rusten
Het verdict viel, je zal berusten.
Wat boeide ik me op, in domme prutsen
Mijn prachtige groene kijkers moeten nu even rusten.
Lezen en schrijven, gewoon mijn leven,
Neemt men dit me af... ik word een zielig ding.…
Dromenmaker
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
593 De hoogste piek van berusting
zal ik niet bestijgen, ik blijf
steken op de klippen van
herinneringen, daar doemen de
schimmen op van het verleden,
peinzend tuur ik naar boven,
om te ontwaken - op de door
de tijd - versleten treden en
op een onbewuste regendag.…
Vierentwintig uur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
572 Deze morgen heeft de nieuwe dag gekust
door de ochtendnevel in een zachte gloed
gelijk een schone bruid haar liefste ook doet
hun toekomstig zijn en samenzijn bewust
tezamen één in ’t vuur van liefde en lust
zoals een verbonden echt met hart en bloed
in schijnend licht lieflijke hartstocht ontmoet
tot de dag vermoeid in schemerlicht berust…