20040 resultaten.
Vrijheid maak je met elkaar
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.388 zee en zon verdween
gooi je haar los leef je uit
met bier of met flessen wijn desnoods
ongecontroleerd bewegen
heb je er weleens over nagedacht
hoe fijn dat kan zijn…
Meer dan stof alleen….
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.149 Gelaten in het wachten, van
wie het stof wordt verstrooid,
waarmee de aarde is vernist, in
met levenshouding getooide mist,
verfrist de aangeboden beelden,
wind verscheurt de in zout vervilte
zee, verbleekt of kleurt de zon en
maan, naar gelang ze verder of dichter
bij ons staan, een belichaming van
troost, stuwt levenskracht van de
diepste…
Tijdloze horizon
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
609 Zon als behang, onbeweeglijk,
de wereld is een medaillon,
waarin gedachten zijn geborgen
als onkruid van de zee, draag
ik om mijn nek gehangen,
als doolhof met me mee,
slaap op stenen veren, drink
uit schelpen de hartslag van
hun zoute leven, gedolven
uit het schuim op de lippen
van de golven, zoek toegang
tot nieuwe dromen, waar de…
Ochtendgloren
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.664 Terwijl de zee de duinen kust,
wacht jou een nieuw begin -
een onbekende einder.…
Perfecte dwaler?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
497 Ze heeft het overwogen in mijn
gedachten te verblijven, niet
gezwicht of heb ik mij dat slechts
verbeeld en mijzelf voorgelogen,
de leugen is al verdwaald in het
rode morgenlicht, in haar bestaan
als meeuw dwaal ik mee ver over zee,…
waar het hart zich hecht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
285 niet als verdwalen
maar als huid tegen huid
zout dat zich mengt
zonder grens
wat zich hecht
verandert van plaats
en geeft het water
aan de volgende stroom…
laten we Zee zijn
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
955 wie ben ik vraag ik de zee
sluit je ogen bruist zij en luister
Ik luister naar haar komen en gaan
naar 't kolken en stukslaan
en 't vurig na-sissen van
zacht schuimende uitlopers
laten we stil zijn - zegt ze
laten we samen
laten we niets zijn
laten we fijn zijn en pijn
laten we alles zijn
laten we - zegt ze
laten we Zee zijn…
Witte bloesems
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 Zo schoon en teer als nu de witte bloesems zijn
kan ik het leven niet in arme woorden vatten,
maar blinkend-licht staan deze niet te kopen schatten
te schitteren, verheven boven angst en pijn.
Slechts één keer leven wij en gaan de bloesems open,
dan komt de vrucht als wij door ’t licht ons laten dopen.…
Te moe
snelsonnet
3.7 met 12 stemmen
1.071 Ik ben te moe, ik ga nu dus naar bed
Het waren flinke volle zware dagen
Het nieuws kan ik nu even niet verdragen
Het spijt me maar er komt geen snelsonnet
Ik val haast om, kan bijna niet meer schrijven
Oké dan, hier: Die Mauro…
Bui
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
567 regen die je
van je afschudde
bleek niet dezelfde
die je vorige week
had meegebracht
het waren zoute tranen
van geluk…
Zeeën en oceanen
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
703 het zoute water
als zilte tranen
in zeeën
en in oceanen
God moet ooit
veel verdriet hebben gehad…
Heer Wiegel
snelsonnet
3.7 met 6 stemmen
932 “GroenLinks is stukken linkser dan ze lijken”,
zegt heer Hans Wiegel, één der prominenten,
“Het gaat uiteindelijk toch om de centen,
geen windmolens maar zoden aan de dijken.”
“Luister naar mij...GroenLinks moet aan de kant.
Daar knapt ‘t klimaat van op in Nederland.”…
50 jaar gehuwd
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
793 Vijftig Jaar Samen
Vijftig jaar geleden, begon een reis,
met liefde en hoop, zo warm en wijs.
Hand in hand, door de tijd gevlogen,
met elk moment de liefde gewogen.
Jullie bouwden een leven, steen voor steen,
door storm en zonneschijn, steeds te been.
Samen lachen, samen huilen,
in elkaars armen altijd schuilen.
De jaren gingen als een…
korreltje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
404 op een lichte
kalme dag lig ik
in een woud van
blauwe bloemen
los van de aarde
golft de stilte als
een blaadje met
alle winden mee
deze dag is een
mer à boire waarop
woorden dromend
over water glijden
een gewichtloze
kabbelende
dag is het
zout der aarde
ik neem alles
met een poëtisch
korreltje zout
vandaag…
Verlaten gevoel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
492 Mijn ziel geklemd, verminkt,
in eenzaamheid, pijn
Die als duister en nacht
verenigd zijn
Mijn ogen-meren
door tranen overspoeld,
omringd door
eenzaam land.
Tussen zwarte muren,
huist mijn bloeddoorlopen hart.
Gedoofd van alle vuur,
ten prooi aan pijn en smart.
Mijn geest,
een berg van stilte,
achter dichtbegroeide hagen,…
Adem van de zee
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
695 Adem van de zee
streelt het lichaam en de ziel
je geeft je over in vervoering
de euforie van geluksontroering
heelt door haar macht de kracht
want zij haalt alles uit de bron
daar verdwijnt de grens die ik verzon
in oneindigheid
wenkt stralend licht het vergezicht
naar kwaliteit van leven
hier aan de zee
vloeide onze liefde tomeloos…
Huisje aan zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 plek
Jij zit maar voor je uit te kijken
en neemt af en toe een duik
Daarna dep je voorzichtig
de haartjes op je schedel
In de bar vond ik je leuker
al zat je wel op te scheppen
over jouw huisje en het strand
helemaal voor jou alleen
Je liet jouw bruine borst zien
Daar wilde ik wel op liggen
en zelf ook wat bijkleuren
heerlijk aan zee…
Renesse - Schouwen-Duiveland
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
166 Onder en boven
heerst beweging, chaos, onrust,
van grassen, kuiltjes, heuveltjes,
van donkere, botsende, jagende wolken.
Netjes gescheiden
door een zilveren reep:
slordige rafelrand,
strakke boord…
Het restaurant der liefde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
141 In het restaurant der liefde, daar gaan we samen heen,
de sfeer is warm en zacht, geen plek voelt zo sereen.
Met kaarslicht op de tafels, een glimlach op ons gezicht,
genieten wij van elkaars gezelschap, in dit zachte licht.
De muren vol schilderijen, zo kleurrijk en fijn,
het interieur zo charmant, als een kunstwerk, heel rein.
De stoelen zijn…
Filosofeer en meer drama
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
558 En het zout?
Dat zit in de open wond!…
Als liefde pijn doet
hartenkreet
4.4 met 15 stemmen
1.865 Als liefde pijn doet, en je weet niet waarom
roep zachtjes mijn naam, en ik kom
breng zachte warme wind met me mee
met de zoute smaak van de zee
laat je deinen op zijn golven
en word je, door het warme zand bedolven
sterren die voor jou gaan schijnen
laten één voor één je pijn verdwijnen
stuur je de stralen van de zon
geef je levenswater…
Kreta...
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.582 van je bruisende zee sprankelt
Je laat mij de schoonheid van eenvoud zien
Kreta, mijn lieve Kreta jij laat mij niet meer los……
Ode aan Jan Wolkers Thuis
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
2.429 Hij was wel wat verbaasd
toen hij zijn ogen opsloeg
en daar de zee ontwaarde
en om hem heen zag hij verrukt
de met zout water volgezogen aarde.…
Zwaai ze uit
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
511 jaagt in vlagen
een dorst die door alles heen draagt
op jouw adem, die het leven kust
stil van binnen
het zilte zout maakt geen lawaai
waar het leven drijft
in een zee van tijdstromen
van eb en vloed
ik hou me vast langs jouw oever
met vaste tred
ligt het ietwat ziltig op mijn tong
ter ontspanning
neem de lucht in me op
zweeft het…
Plezant
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.317 Ach, elke zee kent overslaande baren
en prikkend zout dat toch geen zwemmer let.
In plaats van naar dit druilerig sonnet
met uitgelopen inkt te blijven staren,
neem ik een zakdoek, koffie en pralinen.
Met chocola is het plezanter grienen.…
Rood Jacht
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.313 Het was er niet en nu zit ver in zee
Als wolkenlucht haast vanzelfsprekend,
Een helrood jacht. Je kunt het zien en wil er zijn.
Het is wellicht van balsahout.
Het lijkt niet voor de vaart bestemd.
Is alles er bewaaid met zout?
Gewijzigd is een jacht zichzelf niet meer.…
Levensduur
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
957 vragen
uitstel werd niet geduld
niets wachtte op later
op tijd zijn belangrijker
dan grijze, schaarse haren
Klaarheid zou zichzelf verliezen
in het heldere water
klanken duidelijk gehoord
van gestreste bultruggen
vragen naar goed en kwaad
Zij wisten er niet veel van
maar meer van ijsbergen, die dreven
er waren en verdwenen
in een zee…
Boot vluchtelingen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
599 een mengsel van olie en vrees
de reling hangt als gebleekt ivoor aan de lippen
die het opspattend water dorstigen, het zout schuurt
de wonden en splijt hun magen, pijn is het vlees
dat zich aanbiedt als vallende manna uit de hemel
een zacht geschrei legt zich uit in vreemde talen…
ontredderd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
467 de zee waar ik in baad, het bitter
is de verwondering in mij die ik draag
zoals een kind telkens nieuwe woordjes leert
van a b c tot aan die dag dat het kind verjaart…
Behouden thuiskomst
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
706 Als het strand en de zee waren wij met zijn twee
We verlieten elkaars pad dus ergens zoute bittere tranen.
Elkaar luttel weinig verteld destijds; feelings en of
Alles was mij wel nieuw ook onbekend, tof.
Na tal van jaren weer luchten en ventileren bij elkaar
Ster die neerstrijkt - geen verklaar -.…