1044 resultaten.
eindwandeling
netgedicht
3.7 met 38 stemmen
2.527 jij wist
het dromen nabij
wuifde woorden toe
in de schaduw van
een kerk
ik vroeg niet
of jouw stappen, zoveel gedaan,
schaterden
om de stilstand
of om het spiegelbeeldlicht
dat in een echo
verzonk
langs smalle steegjes die
samenstroomden als stadsvrienden
in een volgend najaar
hoe kon jij weten
dat de kerk voor ons…
Alles wat ik erover weet
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
767 Iemand liep weg: de vervulling van een droom,
ongemerkt opgenomen; zijn afwezigheid
schuldig aan veel ellende, zijn stem
een echo van mijn schimmenbestaan.
De aanwezigheid van afwezigheid;
als ik er niet meer zal zijn,
herinner dan deze gebeurtenis.…
het afscheid is sterker
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
717 lever me niet meer over
aan woorden
ze blijven onbekend, onafgerond
ook al noem ik je liefste
en als je me vraagt waarom
in gebarentaal of in steen
zal ik zeggen dat alles zich
naar binnen wenst
het geluid
van morgen dat, bovenop een heuvel
de vergankelijkheid balsemt
het hart wikkelt in een vochtige schelp van linnen
wanneer jouw echo…
Van oude kerken als kreuken in hun heuvel
gedicht
4.1 met 11 stemmen
4.310 Een klamme
echo een akoestiek een gesuis dat ragfijn geel
onophoudelijk de muren in rinkelt.
Van oude kerken waar schellend zijn stem
voor de adem op fresco's een sleutel vroeg
herhaalde hij het bezoekuur. Een vraag brandde
in des klankenverliezers koudvuur en nu niet.
-------------------------
uit: 'Op het oog', 2004.…
Wachtende kou
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
719 Wachten met de echo van de kou die alles
beroert en laat antwoorden in dezelfde eenzaamheid.
Wachten wat ik kan vinden en geloven mag
als ik elke gedachte bevries
en de tijd die mijn schaduwen volgt laat slapen.…
Stil gebed
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
576 Ik zie een regenboog
boven de woelige zee
ontdek pure schoonheid
in dit natuurfenomeen
schitterende kleuren
boven de zilte plas
tonen hoe creatief
de schepper eens was
ik prevel een dank je
heel stil voor me uit
hoor weer de echo
doorheen het gedruis
geen zorgen of leed
sleep ik met me mee
want kommer weegt lichter
gedragen met…
Kouder dan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
859 Of vlucht met een eenzame echo van verlossingen.
Want hij is het antwoord en de
belofte van de warmte die alles vermengt en haar mond kleurt met een eenzaam verlangen
naar een koud weerzien met de volgzame dood
die haar dromen nog minder
verlossend
maakt.…
Van tijdelijke aard
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
505 Zijn dromen de waan van de dag
of een echo van een oude stem.
De stem van iemand zoals ik was.
Die niet meer is zoals ik nu ben.
Als iemand ontwaken zal,
eeuwen na nu, ergens anders,
is dat zo’n zelfde ik als ik nu ben?
Of was ik nooit meer geweest
en is niets meer zoals het was?…
Teveel regen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
870 En de stilte klettert als de boodschap die geen woorden
maar dezelfde echo heeft.
Van kleuren die niets meer vragen en elk spiegelbeeld troosteloos bedekken met
een begraven zonlicht en verloren beloftes.
Die momenten dragen van een regendans
die alles weer laat keren waar de warmte
een oase is die geen dromen meer geeft.…
Wachtende kou
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
813 De kou die steeds antwoordt met een eenzame echo.
En een stem die geen warm gehoor zal vinden
of het licht van de eenzaamheid zal verwarmen.
Want de vragende tijd is verloren
in beloften die geen kou verdragen.
En geluk begraven waar de kou wacht
als de boodschap die alles bewaart
wat mijn dromen niet meer
kunnen vinden.…
Sluier van neerslag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
427 Terug in tijd
klopt mijn hart, immer
als vanouds voor jou
Wij liepen toen de toekomst
tegemoet
Daar destijds onze woorden
oceanen hebben overbrugd
klinkt een echo van liefdeslessen
die ik opnieuw
en weer helemaal
wil gaan beleven
Sluier van neerslag uit het
verleden
langzaam door zon verdrongen
Inmiddels ben ik door het
heden…
Uitgebloeid
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
493 Donderdag 17 juli
Gitzwart
De dag gegrifd in het geheugen
Met levenslange inkt
De pluche beer die ontheemd
Zijn eigenaar zoekt
Maar zijn roep is als een holle klank,
Een echo der vergetelheid
Wat echter nooit daarin zal geraken
Is het gemis dat als
Een verwelke roos
In een verder onaantastbaar veld
De onberispelijkheid tenietdoet
Nu en…
voor Berry
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
705 vandaag nog over je
herinneringen
verhalen over jou
men moet een man
van de winter zijn
om je te begrijpen
en koud in de lentezon
terwijl je stopt bij
jouw landschap en denkt
ik denk dat ik weet
wiens land dit is
terwijl opeens de sneeuw valt
en jouw paardje in Nieuwe Schans
rilt en haar bellen schudt
ver weg zonder echo…
Bommen
gedicht
5.0 met 4 stemmen
7.872 De echo raapt gehaast
haar stappen op.
De stad is stil.
Een kat rolt stijf van het kozijn.
Het licht is als een blok verplaatst.
Geruisloos vallen drie vier bommen op het plein
en drie vier huizen hijsen traag
hun rode vlag.…
reflectie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 niet om mij
te zien niet
om wie ik
ben ik weet
het ik ben
alleen een
spiegelend
oppervlak
voor jou
dat slechts
voldoening
schenkt in de
liefdevolle
terugkaatsing
van jezelf
steeds weer als
je me in de
ogen kijkt
zoek en vind
je een
bewonderend
beeld van
jezelf de
echo van de
weerkaatsing
van een diep
verlangen
op…
woordenschat
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
628 je echo weergalmt op sterkte
mijn verstand ...dat ik me steeds op jou baseer!…
verdwaald in de natuur
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
430 Stilte van het woud
huis, werk, bestaan verloren
natuur als schuilplaats
Winkelwagentjes
een vuurtje dat warmte geeft
takken verbranden
Schaduw van het groen
Onbegrepen, psychisch stuk
vechten om balans
Afval hoopt zich op
een schreeuw om zonder oordeel
de weg te bieden
De echo van pijn
vraagt mens en natuur ruimte
wie hoort en…
Woordenstrijd
netgedicht
4.3 met 165 stemmen
22.734 Ik heb slechts woorden
Want iets scherpers
Mag niet van de wet
Kon ik maar zo hard schreeuwen
Dat ik je breken kon
Zodat je op zijn minst gebukt zou gaan
Onder mijn pijn
In mijn gedachten
Ben je al duizend maal gestorven
Trouw rouwend vloeiden mijn tranen
Terwijl je ziel lachend
Zijn vleugels uitsloeg
En jij jouw woorden tot echo maakte…
Codeïne gevoel.....
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.176 ik kan pijn proeven
de bloederige smaak
van verscheurend vlees
doorweekt
met een gekerm
van druipende overdaad
die langzame slachting
waar bot gesneden
het mes almaar dieper
de wonde
bewerkt
mijn stervende schreeuw
in het laatste gereutel
vrij van gevoel
als echo weerkaatst
en alles verstomd
in die bruisende smaak
waar langzaam…
Kadootjes geluid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Door mijn kleren heen
voel ik het wuiven
in mijn longen
de halmen achter het riet
en ik huiver
met de zeeën en het gras
het ontoegankelijke moeras
Flarden meeuw en wij
stemmen van het lied
van de aarde, adem van haar getij
echo van haar zang
wij geschutte havens
osmotische enclaves
personerende huid
Kadootjes geluid
in en uit…
verstild graf
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.207 als het
omhullend hout
langzaam zakt
en de gedachten
ver reiken
voel ik de
onoverbrugbare
afstand
zo dichtbij
ook al raak ik,
naast mij,
jou en jou
het is slechts
een zwevend daar zijn
een speelfilm zonder titel
flitsend zonder beeld
als het zand
de holle klank bezingt
en de echo in de
gegraven diepte
stervend verzinkt…
Lief niet meer
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
795 Het bed van jaren lief ik niet meer
warm is het zweet zozeer geweest
de echo van vragen viel als zonlicht
terug in de tijd uiteen over je lijnen
het fijne dat bleef in jouw gezicht
Dan voel de warmte openspringen
de hitte van huid brandende ogen
trillende haartjes het kreunende geluid
zo leegt een wereld zich in tijd
ontkiemen daden een nieuw…
Roeping
gedicht
4.6 met 90 stemmen
28.827 Het klimmen van de jaren laat geen sporen,
hoogstens de harde echo van haar blik
en de metalen weerklank van haar stap.
haar roeping blijkt het meest
als, op de grens van waanzin
de goedgeschoolde hand
het dwangbuis dichtsnoert.…
Revelaarskind
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
762 waarin het angstige besef
voor leven en dood
één geworden zijn
ik smeek je
ontwapen niet
het kind in mij
reik het enkel
een uitgestoken hand
toon mij je woorden
met waarde
en vul dan híer
mijn leegte
ik vraag het je
daag je uit
bal mijn vuisten
en vecht
schreeuw dan toch
slechts één woord
dat het leven zal verraden
door de echo…
Nacht
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
896 Gevangen in het web van de aarzelende tijd die
alle echo's vangt
en woorden bedekt als waren ze
eenzame boodschappen
en gebeden
van schimmen die elke droom stelen.
Zielloos vragen ze de dood om een moment
dat ze kunnen bewaren als deze nacht
weer elke hoop
uitdooft.…
Geestverwanten
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
684 De avond verzwijgt het dansen
verlangend naar troost
en zotte echo van jouw lach
daar in het land van de brief
waaruit je iedere avond voorleest
schilder je maanlicht en nachtgeboomte
onder het plafond van het hemelbalkon
hark je de onrust als slappe gladiolen
tot over de rand van een afgrond, zo schoon
en je betaalt soms tol aan geestverwanten…
Schreeuwend
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
765 Hoor de echo van mijn
Hart
Vingervlug jouw naam
Schreeuwend de daad
Naar de
Drempel van ontzag
'k Hoor de naklank in jouw
Ziel
Ratelend mijn naam
Juichend van
Ware en
Echt diep zittende
Passie voor een lieve
Vrouw
Gehurkt aan d'vodka
Genietend
Kathedraal
Zij en 't Rode Plein
Moskou (1996, 1997 & 2001)…
Mag ik deze dans
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
524 je vingers
dansen op de toetsen
tonen volgen razendsnel
in akkoorden
maken zij de echo dieper
geven breedte aan je spel
ingehouden
zijn de loopjes
die jij met een glimlach neemt
ondeugend
klinken de frivooltjes
die ik in je ogen lees
zacht stroomt
de muziek naar buiten
als jij de piano sluit
mag ik
deze dans van je
klopt…
Als groen grijs oogt
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
614 een stem vult mijn heelal
met grijs getinte tonen
zij stelen het licht
helpen de dag
niet te verschonen
de boom spreidt zich groen
zo hoog en dichtbij
toch een kleur van morgen
het raast door mijn hoofd
waar ook mijn gemoed
in stilte is opgeborgen
een doffe klank vult mijn heelal
de echo al van morgen
ze telt nu ook…
VERLATEN STEENGROEVE 3
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
508 Het vrije wilde paard
dat tussen struik en springbron leeft
vlucht voor onweer
in een vergeten mijngang
schuchter-dof stampend
gaan zijn hoeven over
het oude karrespoor
als een verlopen slangenrustplaats
klinken
langs wand en zoldering
achter hoeken
de laatste verste echo
is kloek en vastberaden:
de stap
van de geknechte soortgenoot…