Alle inzendingen over eilanden

746 resultaten.

Sorteren op:

Kokosnoot

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.442
Op het zonovergoten, parelwitte strand van het Polynesische eiland vielen dikke kokosnoten. Uit de stille oceaan kwam een zeeschildpad, die graag noten at hijgend in Hawaï aan. Een harde kokosnoot die ligt te zonnen geeft zich niet zomaar gewonnen, geeft zich niet zomaar bloot. Maar de schildpad had 'n idee.…
Frans Vanhove10 februari 2010Lees meer >

Uit Losse Stenen

netgedicht
4.7 met 113 stemmen aantal keer bekeken 4.429
was het weer verdwenen de stroom sleurt zo de dingen een wereld van voorbij gaan in waarna ik weer opnieuw begin wat blijft zijn de herinneringen soms vind ik langs de oever vrede en toont het water oude beelden van wat ik in de stroom vergat en zo gedenk ik het verleden zoals de dagen die wij deelden, toen ik met jou een eiland…

Zwaag

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 430
verdronken dorp dat vandaag te localiseren is zij het vaag van Woldendorp weg neem je de Zwaagweg naar het zuidoosten loopt die recht aan het einde naar men zegt werd in 1827 een sloot gegraven en ze zagen terstond al die mensenbotten in de grond het kerkhof van Zwaag onder de kleilaag vanaf eiland Munnikeveen is het niet ver daarheen…
Sjoerd Visser31 augustus 2020Lees meer >

Nachtelijk dwalen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
Het is niet dat de mist het duister aanlokkelijker maakt of omdat het nachtelijk denken het dromen verdwazen zal en mensen in gedachten samenkomen om zich aan de mist te ontrekken ontsponnen in gedachten zonder duwen, of hekken het doet er niet toe dat het eiland zonder roeiboot ook met de fiets is te bereiken of dat de poort van het…
Jaap Smet21 november 2011Lees meer >

Bevriende idioot

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 944
tot de hemel en je viel niet, je viel nooit over mijn woorden moest je denken de vraag was als een ontwerp voor de droomtuin van de toekomst en je at niets, je had niets gegeten op de bodem was de grond te nat er groeide geen wildernis op het beton van de stad je pakte de atlas en zocht een land met je vinger wees je een eiland…
mobar20 februari 2013Lees meer >

Nachtvlucht naar jouw woord

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
groeiend tot de hemel en je viel niet, je viel nooit over mijn woorden moest je denken de vraag was als een ontwerp voor de droomtuin van de toekomst en je at niets, je had niets gegeten op de bodem was de grond te nat er groeide geen wildernis op het beton van de stad je pakte de atlas en zocht een land met je vinger wees je een eiland…
mobar14 oktober 2013Lees meer >

Aangelijnd

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 638
Als een vlieger laat ik het eiland op ik draaf de grote leegte binnen een zilveren draad verbindt mij met opstijgend strand de dorpen zijn in zee gegleden het vee is door de horizon verzwolgen alleen galopperende paardenhoeven achtervolgen mij het wad toont de sporen van dode golven de wind baart stuifzand en fluisterzang slechts één…

Dodenmars

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 559
nieuwe moeheid maakt zich meester van mijn leeggevochten hart het eind van mijn latijn heb ik dan toch gevonden Gebarsten maar niet gebroken leg ik mijn hoofd neer kijk naar binnen met berusting naar buiten zonder te zien Achter gesloten luiken marcheren overledenen de dodenmars koude voeten laten zompige afdrukken achter op mijn eiland…

Woensdagochtend

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 626
En eindelijk, naakt gezwommen naar het eiland, zijn we bijna bij elkaar bezweken. Onze liefde ontstond uit dorst en een hevig samen zweten. Toen ik deze ochtend wakker werd, wist ik: ik kan je niet meer vergeten.…
mobar21 oktober 2026Lees meer >

In Tongen Spreken

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 462
als het rustig was op kantoor kreeg Henkie soms de lumineuze inval om ongecontroleerd op de nokjes, waar de de telefoonhoorn op rustte, te rammen die keer bereikte hij iemand van de ‘Faeröer’ eilanden ooit kreeg hij zo’n ‘goddeloze Rus’ of zo aan de lijn de man moet zich rot geschrokken zijn en mogelijke gedacht hebben oei ik word…
catrinus11 december 2020Lees meer >

Wonen aan erven, straten en kades

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 295
monsteren het blootgelegde zand tussen de funderingen voor de toekomst Retro is modern auto's worden geweerd toeristen consumeren de oude stad Het grote geld rolt buiten het centrum Binnen de grachtengordel romen vergunningen het af De bewoners verlaten de harde wereld van steen, glas en beton ze wijken uit naar grachten met eilanden…
Zywa12 augustus 2025Lees meer >

Waterland

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 290
Vanaf Het Paard is er flink gegraven, dwars door het eiland, daar waar nu de Oostervaart loopt, tot aan de terp van Wittewerf Verder, op het vasteland ging het kanaal door het Groote Meer onder langs het Zwet schuin door het patroon van het Waterland langs Holysloot en de Bloemendalergouw tot aan Durgerdam, verder reikte het vertrouwen…
Zywa25 februari 2026Lees meer >

Het zal zo'n vaart niet lopen

hartenkreet
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.490
De oorlog is een eiland, en rascisme vormt de brug. De herdenking voorkomt, dat die brug wordt gebouwd. Maar door de jongere generatie, wordt de herdenking terug gedouwd. Het zal zo'n vaart niet lopen, zeggen de mensen om mij heen. Maar elk bouwwerk, begint bij de eerste steen.…

één stap terug

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.912
een mens bleef verwilderd achter op een eiland in de ijstijd hoe overleef je dan tussen ratten en varanen kruip terug in de tijd word mensaap en val op vier handige voeten klim terug langs lianen de groeven van een bast langs rotswanden omhoog het bewijs ligt in een grot de schedel van een jonge dwerg zijn voorhoofd wijkt terug…
Wim Veen22 november 2005Lees meer >

Paradijs

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.756
(dubbel blauw kust bruin dubbel bruin kust blauw) Ik zweef jouw ziel binnen en land op een eiland van zachte harmonie en jubelende melodie waar lach en liefde lucht en licht inkleuren waar niemand eist geen god heerst geen vlieg kwaad doet geen gevel instort slechts een zuivere zon zandkorrels een voor een dagelijks zegent Ik vlei…

uit het oog verloren

netgedicht
2.0 met 60 stemmen aantal keer bekeken 3.342
Uiteenlopende eilanden hebben wij bezocht. Het water was niet altijd kalm. Wij werden door hoge golven dooreen geschud. Vasthouden aan de mast, koorden aantrekken was een must. We vielen van de ene verbazing in de andere. We legden uiteindelijk veilig aan de kade aan.…

IJsland onder vuur

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 804
Een donk’re aswolk drijft naar ’t vasteland. ’t Mag nu wel stoppen, naar ik hoop Het eiland heeft iets schimmig, lijkt een spook Gaat soms in IJsland alles op in rook? Een aswolk afkomstig van de IJslandse vulkaan Eyjafjallajökull drijft naar het Europese vasteland. Het vliegverkeer in Europa ligt stil.…

De tijd tikt..

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
toon bepalend waarop gezongen wordt doch zing niet vals dan val je genadeloos in haar web van onvree waar ze je ongemerkt klein houdt, jou steekt bij tij en ontij wat je doet wringen in onmogelijke bochten vlijmscherpe tongriem maakt dat jij het nog steeds beschermt wie eigenlijk, zelf ben je allang verloren gestrand op een doofstom eiland…

Wolkenland

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.007
Ik ga op mijn rug liggen in het zachte gras en laat mij meevoeren naar wolkenland dromend over hoe mooi alles ooit was zo heerlijk rustig…niets aan de hand Reusachtige eilanden van pluizig schuim hangen roerloos in een zacht blauw toneel helder wit vermengd met een grijze pluim zo overdonderend mooi…en zo veel Donzige dekens in een bewegingloze…

geen poëzie

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 672
ik draag wervels van een beest op een eiland dat zichzelf wil verdrinken korte en lange verhalen kraken uit kaken van vloed stuwen beenderen en karkassen uit de zeebuik * zij baart het verleden met dode vleugels terwijl oude eieren openbarsten door regenvlagen de stank, nog gruwelijker dan ik wist schuift voor de wolkenhemel…

zondvloed

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 888
Duitsland en maar doorgaat de regen en de regen die je in het donker niet ziet maar wel hoort hard en harder en dan weer even zachter nog zachter nog zachter dan weer keihard en zwaar het tikken op het aluminium het ruisen van onschuldigen ooit waren er wat mensen die hun boeltje pakten op een boot ergens belandden op een eiland…

Waar wij middeleeuwden

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 798
teruggegaan heb eeuwen van vooruitgang van de hand gedaan uit de gouden driehoek mayaat de cultuur in het zacht glooien van hun heuvels helaas nog maar van korte duur ik azteek hun geniale bouw in schitterende tempels daar waar wij middeleeuwden bleven zij beschavingstrouw matte riet tot boten met hun ronde neuzen paasde eilanden…
wil melker9 januari 2007Lees meer >

Honinglief (Lonicera nixa)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 375
Ik kan wel rijmend gaan springen en zwaaien op mijn eiland met lokroepen 'houd van mij dan doe ik dat ook' maar het gebeurt al want jij komt naar me toe en je zult me heerlijker kussen dan ik heb gefantaseerd, ja zo lief als jouw woorden, jouw lichaam zal me laten voelen wie ik ben jouw Honinglief jouw nectarkelk wil ik zijn ik…
Zywa16 december 2019Lees meer >

Amsterdam, slibland aan het Grote Meer

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 399
Om de eilanden van slib in het moeras stijgt het peil, de vissers zien hun wereld wijder worden, ook oude beddingen vullen zich, het waterland wordt bereikbaar over rivieren uit het vaste land Het is een aanzuigende leegte een poort naar de zee, een kans voor de veenboeren en de bosbewoners om handel te gaan drijven dijken, kades, een stad…
Zywa21 mei 2021Lees meer >

DROOM: WAD-WAAN WORDT WERKELIJKHEID

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 535
Ik droomde me wanend op het wad verwisselde het slib voor vaste bodem zette voet op een plaat van een eiland mijn oog viel op die andere ook een plaatje, wat platter ik voelde me goed erg goed op ‘t erf goed wereld Erfgoed slibvrij werd ik wakker geen plaat voor m’n kop maar van slaap, droom, wad-waan, ontwaakte ik…

proloog

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
geen luchtspiegelingen geen buren, geen besef van gisteren of vandaag, van het kloppend huis, dat ons lijf belichaamt, ons zicht op zaken, dat geest bezielt we traden in voetsporen weken van zijde, verlieten de buurt van brandgangen we voelden ons enkelmuurs omringd, haalden schouders op, gingen succesvol ten onder tussen eilanden…
Iniduo30 december 2024Lees meer >

Gluusje

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 263
Op een eiland, zonder vrees, waar je hart ooit verloren is geweest, lag het eerst nog in de sloot, nu gevormd tot zuiver goud. Want wat er ook gebeurt, hoe ver of trouw,ik blijf voor altijd bij jou.…
Benji22 april 2026Lees meer >

ruggen-tegen-elkaar-liefde

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 836
hij raakt mij niet kwijt ik voel zo, dat hij aan zichzelf lijdt maar ziet hij ook mijn duizend tranen, mijn, ons eiland van verdriet waardoor wij een steeds kleinere weg banen…

Slag bij een meer

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.088
Of het nu een zandbank was de top van een heuvel die uitstak met zijn moerasceders van eeuwen her Heden ligt het eiland hier de trots van het Trasimeense meer waar Hannibal voor het eerst de hoogmoedige Romeinen versloeg ingegraven in hun stellingen zo´n tweehonderd jaar voor de geboorte van de zoon van god de heer Dacht aan jou toen…

Indonesië even...

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.363
Hoe blij en kinderrijk dit land, dit volk, al is er armoe troef en zijn de dagen kort; er groeit zoveel, de palmen wuiven en in de oceaan blinken de eilanden als parels... Vreugde groeit er als de orchideeën: heel zeldzaam, mooi en altijd anders; er is de fierheid om de eigen klank en kleur al is het verleden ook nog overal aanwezig.…
Adeleyd22 maart 2006Lees meer >