746 resultaten.
Kokosnoot
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.442 Op het zonovergoten,
parelwitte strand
van het Polynesische eiland
vielen dikke kokosnoten.
Uit de stille oceaan
kwam een zeeschildpad,
die graag noten at
hijgend in Hawaï aan.
Een harde kokosnoot
die ligt te zonnen
geeft zich niet zomaar gewonnen,
geeft zich niet zomaar bloot.
Maar de schildpad had 'n idee.…
Uit Losse Stenen
netgedicht
4.7 met 113 stemmen
4.429 was het weer verdwenen
de stroom sleurt zo de dingen
een wereld van voorbij gaan in
waarna ik weer opnieuw begin
wat blijft zijn de herinneringen
soms vind ik langs de oever vrede
en toont het water oude beelden
van wat ik in de stroom vergat
en zo gedenk ik het verleden
zoals de dagen die wij deelden,
toen ik met jou een eiland…
Zwaag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 verdronken dorp
dat vandaag
te localiseren is
zij het vaag
van Woldendorp weg
neem je de Zwaagweg
naar het zuidoosten
loopt die recht
aan het einde
naar men zegt
werd in 1827
een sloot gegraven
en ze zagen terstond
al die mensenbotten
in de grond
het kerkhof van Zwaag
onder de kleilaag
vanaf eiland Munnikeveen
is het niet ver daarheen…
Nachtelijk dwalen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
514 Het is niet dat de mist
het duister aanlokkelijker maakt
of omdat het nachtelijk denken
het dromen verdwazen zal
en mensen in gedachten samenkomen
om zich aan de mist te ontrekken
ontsponnen in gedachten
zonder duwen, of hekken
het doet er niet toe
dat het eiland zonder roeiboot
ook met de fiets is te bereiken
of dat de poort van het…
Bevriende idioot
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
944 tot de hemel
en je viel niet, je viel nooit
over mijn woorden moest je denken
de vraag was als een ontwerp
voor de droomtuin van de toekomst
en je at niets, je had niets gegeten
op de bodem was de grond te nat
er groeide geen wildernis
op het beton van de stad
je pakte de atlas en zocht een land
met je vinger wees je een eiland…
Nachtvlucht naar jouw woord
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
490 groeiend tot de hemel
en je viel niet, je viel nooit
over mijn woorden moest je denken
de vraag was als een ontwerp
voor de droomtuin van de toekomst
en je at niets, je had niets gegeten
op de bodem was de grond te nat
er groeide geen wildernis
op het beton van de stad
je pakte de atlas en zocht een land
met je vinger wees je een eiland…
Aangelijnd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
638 Als een vlieger laat ik het eiland op
ik draaf de grote leegte binnen
een zilveren draad verbindt mij
met opstijgend strand
de dorpen zijn in zee gegleden
het vee is door de horizon verzwolgen
alleen galopperende paardenhoeven
achtervolgen mij
het wad toont de sporen van dode golven
de wind baart stuifzand en fluisterzang
slechts één…
Dodenmars
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
559 nieuwe moeheid maakt zich meester
van mijn leeggevochten hart
het eind van mijn latijn
heb ik dan toch gevonden
Gebarsten maar niet gebroken
leg ik mijn hoofd neer
kijk naar binnen met berusting
naar buiten zonder te zien
Achter gesloten luiken
marcheren overledenen de dodenmars
koude voeten laten zompige afdrukken
achter op mijn eiland…
Woensdagochtend
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
626 En eindelijk, naakt gezwommen naar het eiland,
zijn we bijna bij elkaar bezweken.
Onze liefde ontstond uit dorst
en een hevig samen zweten.
Toen ik deze ochtend wakker werd,
wist ik: ik kan je niet meer vergeten.…
In Tongen Spreken
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
462 als het rustig was op kantoor
kreeg Henkie soms
de lumineuze inval om
ongecontroleerd op de nokjes,
waar de de telefoonhoorn
op rustte, te rammen
die keer bereikte hij iemand
van de ‘Faeröer’ eilanden
ooit kreeg hij zo’n ‘goddeloze
Rus’ of zo aan de lijn
de man moet zich rot geschrokken zijn
en mogelijke gedacht hebben
oei ik word…
Wonen aan erven, straten en kades
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
295 monsteren het blootgelegde zand
tussen de funderingen
voor de toekomst
Retro is modern
auto's worden geweerd
toeristen consumeren
de oude stad
Het grote geld rolt
buiten het centrum
Binnen de grachtengordel
romen vergunningen het af
De bewoners verlaten
de harde wereld
van steen, glas en beton
ze wijken uit
naar grachten met eilanden…
Waterland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
290 Vanaf Het Paard
is er flink gegraven, dwars
door het eiland, daar
waar nu de Oostervaart
loopt, tot aan de terp
van Wittewerf
Verder, op het vasteland
ging het kanaal door
het Groote Meer
onder langs het Zwet
schuin door het patroon
van het Waterland
langs Holysloot en
de Bloemendalergouw
tot aan Durgerdam, verder
reikte het vertrouwen…
Het zal zo'n vaart niet lopen
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.490 De oorlog is een eiland,
en rascisme vormt de brug.
De herdenking voorkomt,
dat die brug wordt gebouwd.
Maar door de jongere generatie,
wordt de herdenking terug gedouwd.
Het zal zo'n vaart niet lopen,
zeggen de mensen om mij heen.
Maar elk bouwwerk,
begint bij de eerste steen.…
één stap terug
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.912 een mens bleef verwilderd achter
op een eiland in de ijstijd
hoe overleef je dan
tussen ratten en varanen
kruip terug in de tijd
word mensaap en val
op vier handige voeten
klim terug langs lianen
de groeven van een bast
langs rotswanden omhoog
het bewijs ligt in een grot
de schedel van een jonge dwerg
zijn voorhoofd wijkt terug…
Paradijs
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.756 (dubbel blauw kust bruin
dubbel bruin kust blauw)
Ik zweef jouw ziel binnen
en land op een eiland
van zachte harmonie
en jubelende melodie
waar lach en liefde
lucht en licht inkleuren
waar niemand eist
geen god heerst
geen vlieg kwaad doet
geen gevel instort
slechts een zuivere zon
zandkorrels een voor een
dagelijks zegent
Ik vlei…
uit het oog verloren
netgedicht
2.0 met 60 stemmen
3.342 Uiteenlopende eilanden
hebben wij bezocht.
Het water was niet altijd kalm.
Wij werden door hoge
golven dooreen geschud.
Vasthouden aan de mast,
koorden aantrekken
was een must.
We vielen van de ene verbazing
in de andere.
We legden uiteindelijk
veilig aan de kade aan.…
IJsland onder vuur
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
804 Een donk’re aswolk drijft naar ’t vasteland.
’t Mag nu wel stoppen, naar ik hoop
Het eiland heeft iets schimmig, lijkt een spook
Gaat soms in IJsland alles op in rook?
Een aswolk afkomstig van de IJslandse vulkaan Eyjafjallajökull drijft naar het Europese vasteland. Het vliegverkeer in Europa ligt stil.…
De tijd tikt..
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
499 toon bepalend waarop gezongen wordt
doch zing niet vals dan val je genadeloos
in haar web van onvree waar ze je ongemerkt
klein houdt, jou steekt bij tij en ontij wat
je doet wringen in onmogelijke bochten
vlijmscherpe tongriem maakt dat jij
het nog steeds beschermt
wie eigenlijk, zelf ben je allang verloren
gestrand op een doofstom eiland…
Wolkenland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.007 Ik ga op mijn rug liggen in het zachte gras
en laat mij meevoeren naar wolkenland
dromend over hoe mooi alles ooit was
zo heerlijk rustig…niets aan de hand
Reusachtige eilanden van pluizig schuim
hangen roerloos in een zacht blauw toneel
helder wit vermengd met een grijze pluim
zo overdonderend mooi…en zo veel
Donzige dekens in een bewegingloze…
geen poëzie
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
672 ik draag wervels
van een beest
op een eiland dat zichzelf
wil verdrinken
korte en lange verhalen
kraken uit kaken van vloed
stuwen beenderen en karkassen
uit de zeebuik
*
zij baart het verleden
met dode vleugels terwijl oude eieren
openbarsten door regenvlagen
de stank, nog gruwelijker dan ik wist
schuift voor de wolkenhemel…
zondvloed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
888 Duitsland
en maar doorgaat
de regen en de regen
die je in het donker
niet ziet maar wel hoort
hard en harder en
dan weer even zachter
nog zachter nog zachter
dan weer keihard en zwaar
het tikken op het aluminium
het ruisen van onschuldigen
ooit waren er wat mensen
die hun boeltje pakten op een boot
ergens belandden op een eiland…
Waar wij middeleeuwden
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
798 teruggegaan heb
eeuwen van vooruitgang
van de hand gedaan
uit de gouden driehoek
mayaat de cultuur in het
zacht glooien van hun heuvels
helaas nog maar van korte duur
ik azteek hun geniale bouw
in schitterende tempels
daar waar wij middeleeuwden
bleven zij beschavingstrouw
matte riet tot boten
met hun ronde neuzen
paasde eilanden…
Honinglief (Lonicera nixa)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
375 Ik kan wel rijmend gaan springen
en zwaaien op mijn eiland
met lokroepen 'houd van mij
dan doe ik dat ook'
maar het gebeurt al
want jij komt naar me toe
en je zult me heerlijker kussen
dan ik heb gefantaseerd, ja
zo lief
als jouw woorden, jouw lichaam
zal me laten voelen wie ik ben
jouw Honinglief
jouw nectarkelk wil ik zijn
ik…
Amsterdam, slibland aan het Grote Meer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Om de eilanden van slib
in het moeras stijgt het
peil, de vissers zien hun wereld wijder
worden, ook oude beddingen
vullen zich, het waterland
wordt bereikbaar over rivieren
uit het vaste land
Het is een aanzuigende leegte
een poort naar de zee, een kans
voor de veenboeren en de bosbewoners
om handel te gaan drijven
dijken, kades, een stad…
DROOM: WAD-WAAN WORDT WERKELIJKHEID
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Ik droomde
me wanend
op het wad
verwisselde
het slib
voor vaste bodem
zette voet
op een plaat
van een eiland
mijn oog viel
op die andere
ook een plaatje, wat platter
ik voelde me goed
erg goed op ‘t erf goed
wereld Erfgoed
slibvrij werd ik wakker
geen plaat voor m’n kop maar van
slaap, droom, wad-waan, ontwaakte ik…
proloog
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 geen luchtspiegelingen
geen buren, geen besef
van gisteren of vandaag, van
het kloppend huis, dat
ons lijf belichaamt, ons zicht
op zaken, dat geest bezielt
we traden in voetsporen
weken van zijde, verlieten
de buurt van brandgangen
we voelden ons enkelmuurs
omringd, haalden schouders
op, gingen succesvol ten onder
tussen eilanden…
Gluusje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
263 Op een eiland, zonder vrees, waar je hart ooit verloren is geweest, lag
het eerst nog in de sloot, nu gevormd tot zuiver goud.
Want wat er ook gebeurt, hoe ver of trouw,ik blijf voor altijd bij jou.…
ruggen-tegen-elkaar-liefde
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
836 hij raakt mij niet kwijt
ik voel zo, dat hij
aan zichzelf lijdt
maar ziet hij ook
mijn duizend tranen,
mijn, ons eiland
van verdriet
waardoor wij een steeds
kleinere weg banen…
Slag bij een meer
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.088 Of het nu een zandbank was
de top van een heuvel die uitstak
met zijn moerasceders van eeuwen her
Heden ligt het eiland hier
de trots van het Trasimeense meer
waar Hannibal voor het eerst
de hoogmoedige Romeinen versloeg
ingegraven in hun stellingen zo´n
tweehonderd jaar voor de geboorte
van de zoon van god de heer
Dacht aan jou toen…
Indonesië even...
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.363 Hoe blij en kinderrijk dit land, dit volk,
al is er armoe troef en zijn de dagen kort;
er groeit zoveel, de palmen wuiven
en in de oceaan blinken de eilanden als parels...
Vreugde groeit er als de orchideeën:
heel zeldzaam, mooi en altijd anders;
er is de fierheid om de eigen klank en kleur
al is het verleden ook nog overal aanwezig.…