1227 resultaten.
Je Ogen
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
885 Mevrouw, ik zie jouw ogen
Zo bloeddoorlopen
Dat zelfs het breken van de hemel
Boven onze hoofden
Een rozenregen is
Mevrouw, ik zie mezelf
In de glans van je traan
Staart een kind naar mijn blik
Ziet de verbazing als ik schrik
En sluit schichtig zijn ogen
Mevrouw, kijk naar mij
Achter de droefheid, het verraad
En de schijn…
Voor nu in het zijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
466 ik heb hen bekeken
hun blikken met
elkaar vergeleken in
kwalificeren en oordeel
in dit marionetten decor
scoren zij mooi
maar het echte leven
hebben zij totaal vergeten
wij kijken en
vergelijken met
standaard en vroeger
nergens een open blik
geen stralende glans
die zegt dit ben ik
van ogen die blij zijn in
zien zonder verwachten…
Nog barsten er geen bomen en bloemen uit
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
571 Ik zie hun geraamtes van bladertooi ontdaan
wolken vol regen aan het hemeldek staan,
glans op planten in het groen
ook dagen steeds ontvankelijk open doen.
Wat is zien en getroffen worden door ontroering
Nu kwartiermakers van storm de lucht betrekken
als ik buiten ook binnen het nut tracht te ontdekken.…
geënt
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
596 schaduw vangt bomen
met de oude zang van hoop
een jaarring teveel
*
een perk wordt een park
wanneer vier blaadjes geluk
samen opgroeien
*
zelfs de lucht is grauw
wanneer de zee geen vorm krijgt
in mijn gestalte
*
alsof zijn vleugel
de horizon omhoog tilt
tot een meesterwerk
*
een felgroene glans
lokt de merel naar de top
de…
De dood keert zich even
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
527 waar de stilte
bijna tot ons spreekt
de wind zijn rust
over de aarde laat waaien
daar drijft leemte
wat naar de verte toe
bloemblaadjes zacht en licht
komen het droeve aaien
een vogel vliegt
rond het hemeldak
zingt met ongekende kracht
een hoopvol lied
grillige boomtakken
krijgen een glans door de zon
mistdruppels verdwijnen…
Een triomf
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
489 in het duister van een
stille doorwaakte nacht
verloor de straffe winter
zijn laatste beetje kracht
een mens vocht
in een aardse zucht
triomfeert weer, bloost leven
in de morgenlucht
een sterke schouder
draagt wiekjes fijn besnaard
naar een kersenroze
bloesemrijke boomgaard
het licht tekent zijn glans
over het schaduwblad
de…
Luisteren
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
544 Is de glans vertrokken, zijn de dagen mat
Zou je in staat zijn te zeggen, gewoon dat:
Je wilt dat men naar je luistert?
Iedereen is bezig, alleen maar met zichzelf
Egoïsme voert de boventoon en alles, echt alles
Is onbespreekbaar, lijkt het wel
Je zou wensen, doof te zijn, voor andermans ellende!…
Ontbijt
gedicht
2.8 met 8 stemmen
6.783 maar ik ervaar de glans van het rieten broodmandje
en proef de smaak van de zelfgemaakte bramenjam.
------------------------------
uit: 'Kootwijkerzand', 1999.…
De woorden worden plots gedragen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
667 Die winter houdt ons nu gevangen
maar ’t duurt niet lang meer tot de zon
in gouden glans weer warm blijft hangen
en zingen zou als ze dat kon.…
zuster Ursel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
761 (in haar glimlach zweefden vlinders
ze braken één voor één uit hun bescheiden glans)
in haar handen blinkt een steen
zacht gemaakt door broze woorden
op een dankbaar stuk papier
buiten
waar de vogels al mijn loflied hoorden
bloeide warmte
over alles heen
en ik ben klein, ik draag een stil gebed
dat vastgezet door haar belofte
als…
de smaak van lijnzaad
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
514 abdijbrood blinkt bruin
op de plank ligt al een mes, een vork
en boter
als de glans gestorven is, neem ik een hap
geolied door de aanraking van vers
gegist door het moment wendt diens
smaak zich tot mijn tong
ik proef de arbeid uit een harde tijd
handen die het graan vermalen
-een machine binnen nu-
gedachten dwalen tot
een déjà vu…
Nog niet
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.920 Ik moet
Van al wat was
Een herinnering
Gaan maken
Maar ik wil
Nog blijven steken
In de tijd
Ik poets en poets
Wat was en was
Zodat het schijnt
En schijnt
Ik rijg
De nieuwe parels
Aan het oude snoer
Ik weet
Dat ik vergeet
Dat glans
Verglanst
Met het vergaan
Van deze tijd
Daarom wil ik
Nu nog blijven
Blijven steken
Hier in…
Vriendschap
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.971 een zachte schittering
bij een nachtelijke hemel
met halve maan zonder glans.…
Misverstand in twee
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
538 scheurden ons misverstand
in twee schurende verhalen
...... schilfers zure lucht
hielden onze eigen helft
net als Sint Maarten
maar dan andersom
...... tussen ons: de versnipperaar
we namen ons gelijk maar mee
het was zoveel werk om het weg te doen
...... maximaal drie stuks tegelijk
liever wapenden we ons
onder de huid, de glans…
Tot steen verstard
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
431 De mozaïeken in de woning
Met purperhennen, citrusvruchten
Deden de gasten dieper zuchten
Ten huize van de vissauskoning
Er was even wat consternatie
Bezorgdheid onder de vriendinnen
Als het maar niet zou herbeginnen
Het trillen tijdens glans en gratie
De wijn leek zorgen weg te spoelen
Maar aan het einde van de nacht
Ging alles…
In strak staccato
netgedicht
5.0 met 217 stemmen
411 van
een ijskoude wind
er werd ons
geen uitzicht op
warmte gegeven
in het donker
ogende gat dat
als opening sprak
in strak
staccato geselde
wind het gesteente
waar de vegetatie
het liet afweten zonder
enige vorm van houvast
nog sluipen
restanten over de
bodem naar buiten
in de hoop dat licht
ook hun leven weer
enige glans…
Om wie ik ben
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.419 Ik kijk in jouw donkere ogen
zie daarin die gouden glans
jouw ogen zijn om in te verdrinken
ze brengen mij helemaal uit balans
Je weet mijn gevoel te raken
met eerlijkheid en een zachte hand
je durft lief mijn hart te aaien
jouw aanraking zet mij in brand
Je hebt me weten te vangen
je bent het baken dat ik direct herken
bij jou zijn mij…
een vergulde lans
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
864 in het geweten
is vaak het verleden
van ijzige gedachten
opgegeten
het verschraalt
de zachte milde wens
maakt de huid
tot afschermend schild
ziet het verlangen
door een ongeslepen lens
toch straalt, soms heel even
een gloed van zuivere glans
door vermeende muren,
als een vergulde lans
het doet het gevoel
een tel bestormend beven…
Licht gedragen
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.292 Zwerven
Langs de helderheid
Van zacht gestreelde ogen,
Druppels zon in het licht ontstoken
Zwerven
Langs de geur
Van een pas beminde huid,
Blaadjes roze in passie ontloken
Zwerven
Langs de glans
Van een blozende, speelse mond,
Vleugels vlinder in de wind geopend
Zwerven
Langs de rust
Van het gevoel van eeuwigheid,
Tintelende tranen…
jouw spiegelbeeld
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
967 fletse ogen
staren door het raam
waar achter niets
en alles is te zien
hier, lijk je,
ogenschijnlijk,
in het luchtledige
opgegaan
voor je staat koffie,
op een tafel,
een groot bruin
vierkant vlak
in een verlopen
herencafé met
ouderwets ornament
waar iedereen is
maar elkaar niet kent
in dit lokaal, bruin gerookt
kijk jij in de
glans…
Mijnen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.256 Hard als steen en sterk
Uit diepe gewelven
Stof en gruis van het zware werk
Eeuwig rots delven
Donker en koud is zijn bestaan
Van aarde is hij een slaaf
Met pikhouweel gehard van het slaan
Een zware opgaaf
Altijd op zoek naar glans
Gesleten steen
Een ritmische dans
Al slaand om zich heen
Wilskracht is hem niet vreemd
Waar is de zon…
De Nederlandse Leeuw
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.939 Het is uit met de gouden glans;
De leeuw is geen koningsleeuw meer;
de vlag is ontdaan van zijn krans
en hangt slap bij de stok teneer.
Niet langer langs vlakten en zee
klinkt luidkeels het `Hup Holland hup'
men pakte nog een nul-nul mee,
toen was 't over en uit met de club.…
o zonneke mijn
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
665 o zonneke mijn
met straalkes fijn
je glans doet plezieren
ranken druifkes vieren
o zonneke mijn
maakt harten zo rein
bloemkes rechten hun steel
tonen hun blaadjes geheel
o zonneke mijn
je verlicht onzichtbare pijn
ontwaakt pret in de ogen
bij een ander mededogen
o zonneke mijn
mijn hemelse baldakijn
over azuren luchten
en bevrijdende…
als jij zegt
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
935 als jij zegt
ik ben niet zo mooi
weet dan
dat de glans van je ogen
vertellen van liefde
als jij zegt
zoveel anderen
stelen de show
dan ontgaat mij niet
jouw rankheid
als een gazelle
ontsnappend uit een
gedachtengang
van doorgaans kwellen
als je denkt
ik ben niets waard
onthoud je mij
het goud
van mijn dromen
mijn ziel spiegelt…
jouw spiegelbeeld
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
952 fletse ogen
staren door het raam
waar achter niets
en alles is te zien
hier, lijk je,
ogenschijnlijk,
in het luchtledige
opgegaan
voor je staat koffie,
op een tafel,
een groot bruin
vierkant vlak
in een verlopen
herencafé met
ouderwets ornament
waar iedereen is
maar elkaar niet kent
in dit lokaal, bruin gerookt
kijk jij in de
glans…
Het patina
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
380 patina
van je lach
door liefdevol
intens gebruik
waaiert het
warmte uit
in opgenomen
zijn deel je
ook het refrein
van geluk
kan het volmaakt
genieten niet
meer stuk
omdat scherpe
kantjes verronden
door veelvuldig
contact raakt
common sense
direct en
intens het hart
jij hebt met
jouw blik
de aanzet
gegeven om in
de glans…
geriefelijke troost
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
1.067 ik dwaal in een ongerede gevoel
immer zoekend naar geriefelijke troost,
is het gewoon mijn leven dat ik bedoel
gewaarworden van hoe ik door het
naakte bestaan word geloodst
of daar mijn ademend hopen op stoel
en liefde in een flits wordt nagebootst
in verwijlende dromen bij dagend licht
ach lieve, laat mij de glans zien in je twinkelende…
Vleugjes kerst
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
891 ik zie de ster
in glans afnemen
streek voor streek
een kleine felle
schittering nog in
driekoningenweek
de stal is tochtig
vervallen en uit zicht
na het warme hemels licht
passanten zijn geteld
weer terug op weg
naar eigen huis en stek
van bethlehem naar
het verre nazareth
waar leven zich weer zet
nog ademt het decor
wat…
Gelukzaligheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.234 Vannacht wil ik vertrekken
naar het land van duizend dromen
waar velden van goud zich strekken
en rivieren tot in de hemel komen
Waar parels in de lucht hangen
met een glans van zachte helderheid
waar alle tranen worden vervangen
door geuren van gelukzaligheid
Waar vlinders tegen elke stroom
zich wentelen in passende vorm
het ritme gevend…
Koude schoonheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 Een maagdelijk witte nacht
geschilderd door van Gogh
met duizenden stippen
in reflecterende verf
geluiden dempen hoorbaar zacht
en in de verte bast een hond
wind streelt het dorre hout
langs contouren van boerenerf
van zilver schijnt de grond
in licht van wassende maan
die glans gaat in verstijfde water door
alsof alle leven stil blijft…