6857 resultaten.
tussen voelen en vergeten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
255 iemand zegt
ik voel het weer
zodra ik er kom
alsof het dorp
niet buiten ligt
maar ergens vanbinnen
en ergens anders
zoekt een vader
naar een klok
die niemand hoort
een naam
die blijft liggen
op de rand van zijn mond
wat de een herkent
is voor de ander
een verte zonder vorm
en toch
tussen voelen en vergeten
blijft iets klinken…
Taboe
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
777 Klaprozen die bloeiden, fel en rood,
Als verboden woorden in de wind.
Een liefdevolle boodschap, onuitgesproken,
In een veld dat ons voor altijd in stilte verbindt.…
[ Mijn foto's van haar ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
394 Mijn foto's van haar
aanwezigheid: de afwas,
het beslapen bed.…
[ Ik denk aan vroeger ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 Ik denk aan vroeger
en ik herinner me nog --
veel meer dan ik wist.…
Herinneringen aan jouw licht
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
483 Elke minuut doet me denken aan de keren dat
ik mijn herinneringen aan mooie momenten samen-zijn ophaal
die veilig en vlot zijn bewaard op een plekje om nooit meer gewist te worden
Hoezeer er ook nieuwe ervaringen worden opgedaan en gestapeld, je wordt nooit vergeten.…
Oude gedachtes
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
461 Een ontheemde herinnering
als de trappist op de fiets
met het korte rokje achterop.…
Linda
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
414 Vóór haar val was zij al
dwarrelend
vergeten wie ze was
Hartvormig blaadje
op de grond.
Flora Incognita.…
in de zachte wind
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
477 in de zachte wind hoor ik jou
je bent er nog steeds
niet zichtbaar, maar voel het aldoor
ik ben er zeker van, daar ik van je hou
verbonden zijn geweest in het verleden
zegt dus niets over dat wat blijft
ik zie je warme glimlach in het heden
het is net alsof mijn hart daar over schrijft
doch sterk is het gemis in zijn aardse wezen
onontkoombaar…
herinnering 30 jaar nadien
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
345 in de kamer wees hij waar de tafel stond
hoe de kinderen hier hun eerste stappen
zetten, dagelijks geluk van rust en
geborgenheid: thuis rustte nu in muren
overwoekerd door wingerd, wilde hop
lager de varens, oude mossen, witte lelies
de trap hing moederziel alleen; boven was
gezonken in de hel van geweld en haat
een rode kastanje had…
het was te 's-Gravenhage.
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
402 .
ik zie haar staan, nou ja
wat ongemakkelijk schijnt mij toe
of was ik onzeker
na enig verloop van tijd nader ik haar
ze staat immers alleen en wacht op de presentatie
van haar eerste boek, gelijk ik dat doe
.
we hebben wat overeenkomsten, het schrijven
en haar geboorteland aan zee
het is geen diepgang wat we bedrijven
mijn vrijpostigheid…
Fantastisch
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
333 Denkend aan het verleden
Zie ik eindeloos veel beelden
Van mijn herinneringen
Uit lang vervlogen tijden.
Vooral het beeld van haar,
Degeen ik in het nu zo erg mis,
Ik zoveel geluk mocht smaken,
Nooit genoeg van kreeg.
Daarom mijmer ik graag over toen,
Verlang ik terug naar eer,
Wil dan alles weer graag overdoen.…
Op naar het einde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
180 Ik sta aan het begin van het einde,
Heb al ’n lange weg gegaan,
'n Afgelegde weg vol herinneringen,
Hele mooie en ook mindere.
Voor me ligt een onbekende leegte,
Achter mij wat ik heb gehad,
Meeste memorabel, enkele vergeten,
Mooiste koester ik in m’n hart.…
Zoals toen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
348 Droom ik weg in mijn herinneringen,
Beleef weer de tijd van toen,
Ik genoot van ons intiem samenzijn.
Proef dan haar hartstochtelijke zoen,
Lijkt de tijd heeft stilgestaan,
Weer alles terug is, zoals was toen.…
Op een dag als deze
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
494 Op een dag als deze
krijg ik van hem
een foto van de plek
waar destijds alles
echt beginnen kon
Mijn verlangen
brandend als de zon
wat ik had bedacht
landend in zijn ogen
op dat zomers strand
Van buiten naar binnen
zoals dat heet
geblakerd als het vers
ontdooid zuiver vlees
op die smeulende hitte
Van zo’n toen
dat nooit meer…
Bewaard geluk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
250 Die herinneringen als ’n caleidoscoop,
Brengen fijne ontmoetingen,
Ook al zijn in de tijd van ’t heden,
Velen al heel lang overleden,
Doen de positieve herinneringen
Van liefde en geluk
De negatieve verdringen.
Met het stijgen der geleefde jaren,
Nemen d’herinneringen toe,
Steeds meer geluk om te bewaren.…
Mijn rots
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
811 Meisjelief ik hou zoveel van jou,
Altijd naast mij, blij met mij,
En ik met jou, jij bent de vrouw,
Ik koesterde aan mijn zij,
’t Mooiste mij is overkomen,
Ik genoot van jou en jij van mij,
Soms weer even in mijn dromen,
Ben je de rots aan mijn zij.
Als ’k aan je denk, dat is vaak,
Verlang ’k zo ontzettend naar jou,
Ik dan met al mijn…
Terugkeer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
291 Ik zie in de verte, vol met
verdwenen herinneringen,
dromen brengen mij weerom
naar waar ik stil verlang.…
Terwijl herinneringen voortduren
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
455 De nacht verstrijkt naar morgen
terwijl herinneringen voortduren
komt de avondrust als geroepen
aan de temperatuur van ons geluk
zien wij de warmte van het licht
met nog meer verbeelding omgeven,
de jaren verlichten die voorbij zijn
aan de dagen die speciaal
met zorg aangekleed waren
het merendeel geborgen..…
Vroeger licht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
287 Herinneringen verlichten,
Brandend in mijn hart.
Vervagen dag na dag,
In de mist van het heden&.…
sporen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
288 misschien is herinnering
niet wat wij vasthouden
van wat voorbijging
maar wat het verleden
stil uit onze handen neemt
terwijl wij verder gaan
stap na stap
laten wij iets achter
zonder het te merken
tot alleen de weg nog weet
hoe wij er ooit waren…
Zee van herinneringen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
263 Eindeloos is de zee
Van mijn herinnerende gedachten,
Die ik draag met mij mee,
Keurig in gelid liggen wachten,
Tot ik ze ophaal
Uit die eindeloze brij herinneringen.
Hoe ouder de herinneringen zijn,
Des te vager de detaillering,
Maar de essentie komt steeds aan.…
zomerstranden
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
230 De pijn schittert als oogverblindende
wreedheid in de ogen van de argeloze
geliefde op aarde onder een ziedende
middelpuntvliedende kracht van zijn.
De meest voorbarig gewraakte reden
-maar hoor je ‘nobody’ ooit daarover?
nimmer vrije treden over deze razend
geromantiseerde vermeden tijdigheid.
Dapperheid nestelt zich op het water
pas…
Dementia
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
167 Herinneringen vervluchtigd,
Opgespaard voor niets.…
Life goes on
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
426 Lieve,
De tijd tikt onverbiddelijk door.
Life goes on.
Alsof de dagen vanzelf weten
Hoe ze verder moesten zonder jou.
Het verlies is voelbaar.
Het scheurt je in twee, drie, ontelbaar veel stukken.
Tot de scherpe randen veranderen in littekens:
Een onuitwisbaar bewijs dat jij bent geweest.
Met de jaren kijk je daar minder naar om.…
Beelden
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
220 Westbroek park/beelden
‘k Wist niet waarom
‘k er vandaag heen wilde,
moederdag
en alleen.
Vader bezocht het park
voorheen geregeld
want woonde er dichtbij
Maar bij ‘t naderen van een beeld
herinnerde ‘k me,
dat ‘k daar ooit een foto
van genomen had
met onze kinderwagen,
eerste zoon
Nu, was ook jouw beeld
in mijn hoofd…
Vogel
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
184 ze wijst naar een vogel
die ik niet gezien heb
ik kijk naar haar
van haar houden
maakt herinneren eenvoudig
buiten
proberen vogels
de ochtend uit
alles wat ik vergeten was
komt stilaan terug…
In Memoriam-haiku
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
145 Herinneringen:
de lieve doden leven.
De leegte gevuld.…
De deur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
150 Ik was vier,
en woonde bij mijn grootmoeder
aan een pad onder de dijk,
waar het groen welig tierde.
Met een stok sloeg ik
door het gebladerte.
Een wilde duif vloog op.
Naast ons werkte de wagenmaker.
Hij sprak met het hout
en uit planken en wielen
maakte hij boerenkarren.
Na school mocht ik
op de kar die klaar was.
Het hout rook naar…
Toen en nu
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
111 Herinneringen zijn onnavertelbaar,
Alleen voelbaar in elke vezel,
Alsof het toen met het nu herenigt.…
wat ik wist voordat ik het vergat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
345 ik als jongen woonde
de deur met tientallen lagen verf
groen-blauw, witachtig
de tafel bij het raam
waar ik zat
mijn ouders
keken verbaasd
als ik vertelde
wat ik mij herinnerde
zij wisten het niet meer
ik wel
een middag ligt ergens
in mij te wachten
tot ik er per ongeluk
tegenaan loop
zomaar
en 's nachts
komt er soms een herinnering…