30547 resultaten.
Woorden
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
356 en steden
je kan ze daar gratis halen
Zoveel woorden
om elkaar iets te zeggen
zoveel woorden
om iets uit te leggen
Het zonder woorden
begrijpen van elkaar
bescherm en koester dat
wees stil en heel erg dankbaar…
Woorden raken jouw hart niet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
136 Woorden, woorden —
te veel gezegd wordt vaak een leugen.
Ik zwijg liever, en laat de stilte spreken
tussen ons, op deze zachte middag.
Geen belofte weegt zo zwaar als een blik,
geen zin zo waar als wat ongezegd blijft.
Rachel — ik noem je naam,
niet om te vullen, maar om te dragen.…
Opgetrokken uit de bagger
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
49 mijn Held heeft
mijn voeten op een rotssteen gesteld
Hij die Zijn Woord openbaarde in mijn hart…
Margarita
snelsonnet
3.8 met 36 stemmen
2.685 Daar gaat je naam, prinsesje van Oranje:
Je neefjes willen niks meer weten van je
En ook je boze tante zwijgt jou dood.
Maar misschien word je toch nog wel beroemd
Wanneer men ooit een pizza naar jou noemt.…
Stroom der vergetelheid
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.114 Ze legt haar ontplooide stem
voor haar voeten, breekt de spiegel
in het hart en zwijgt.
Golven wuiven ijskoud diepte
onder het gladde oppervlak
waar stilte vergetelheid verdrinkt.
Zo gaat ze mee
in een eindeloze beweging
over en weer
naar een vage einder
en terug.…
Onbesproken stilte
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
2.680 Dan klapt hij dicht
zwijgt... hij weet het niet
gedachten in zijn hoofd
tollen of staan stil
Maar zij voelt boosheid
zich niet serieus genomen
interpreteert de stilte
als onverschillig negeren
Tenslotte doorbreekt hij
met: ik weet het niet
Waarom zei je dat dan niet
het ergste is de stilte
erger dan de storm…
kloosterstilte
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
864 de schemer valt, verstomt
de taal van vogels rond
de kloosterplas
in de verte dooft een hoeve
haar vensters, blaft nog laat
een waakzame hond
dan wordt het stil, raakbaar stil
zwijgt alles in en om me heen
rust mijn blik op de vage einder
tast naar wat onzegbaar is…
Mijn Schaduw,
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
494 Ook mijn misleide schaduw -
al werd hij door mij gestenigd -,
geef ik een nieuwe kans, in twee
gelijke sterren verenigd tot een
decagram waar hij naar nijgt
eenzijdigheid waarover hij
zich buigt maar minzaam zwijgt,
onderwerp hem aan de mij
voorbestemde tijd, stap uit
de meervoudige spiegel van
mezelf en mijn schaduwzijde.…
Dementees
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 Wanneer ons logisch denken zwijgt,
en zuivere gevoelens leren spreken.
Zo worden nieuwe dichters,
die diep in ons verborgen wachten,
onverwacht geboren.…
Begraasd ?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
640 Het licht wordt stil omdat het woord
zwijgt, zal ik opstaan als het duister
stijgt en zal ik moedig zijn en vooropgaan
in een innerlijke strijd tot het pleit is
beslecht ? Ben ik het groene gras dat
door de wereld wordt begraasd met een brok
van een onverteerde waarheid in de keel ?…
Soms, als gij zwijgt en uit het venster schouwt...
gedicht
4.2 met 4 stemmen
11.123 Soms, als gij zwijgt en uit het venster schouwt
grijpt mij uw schoonheid als een wanhoop aan,
een wanhoop door geen troost te blussen,
niet door te spreken, niet door te kussen,
even groot als mijn bestaan, en even oud.…
Erosmeter
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.259 Haar liefste kust haar
liefdevol
en zwijgt op elke vraag…
Golven van wolken
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
661 het landschap
is mijn eenzaamheid
de vlucht waardoor
een vogel zwijgt
het vergezicht de stilte
als sneeuw op mijn winterlijf
ik vind een blauwe wereld
van golven en van wolken
en ik heb je razend lief
wanneer zee en wind
ontstaan in het oneindige
van wat ik zie
over schuchterheid van gisteren
en te magere regenwangen…
Ademnood
netgedicht
3.1 met 19 stemmen
1.079 Een schim schakelt door het donker
en de nacht schrikt van het hart
dat zwijgt in een lange vlucht.…
De laatste
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
670 Kom liefste, dans met mij
de tango van weleer
nu de bandoneon weerklinkt
weemoedig maar hartstochtelijk
de tonen zingt van ons gevoel
toe, leidt me weer
dicht in je armen
naar dat ritme
nog één keer
voor de muziek zwijgt
en jouw schaduwbeeld
vertraagt
vervaagt
verdwijnt…
Leven is
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.280 Als de hemel wil luisteren
een hand vol aandacht schenkt
aan ieder kind
de misthoorn zwijgt
dartelend zonlicht liefde brengt
de zee zijn slaap bevecht
klop ik wroeging uit m'n gemoed
blijheid valt ten deel
ik
jij.…
Rustplaats
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
551 de steen zwijgt
in het grijze grind
twee namen
een levensloop samen
zandkorrels door
de wind gebracht
schuren de letters
matteren de glans
strak geharkte perken
vragen aandacht
maar och,
het kan me niet bekoren
ik voel me als het musje
tussen het madeliefjesgras
toch verloren……
dageraad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
428 beschrijf
in finesse
de dageraad
met de blik
van een arend
op kalme
lichte toon en
talmend zo
traag als je kan
wat je ook
vertelt ik
neem het
voor lief
omdat jij
het bent
die het zegt
ik weet dat
het waar is
omdat ik
graag verdwaal
omdat jij
zwijgt als
een boek
vertel over
de schemering
het licht
zonder de…
Waar?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
457 Waar zwijgt men over een ander
spreekt men geen kwaad?
Is er nog vriendschap
en groet men op straat?
Zelfs het dierenrijk
en de natuur zijn verstoord.
Omdat de mens houdt
van geld en van moord.…
Voorbij
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
1.202 Het is voorbij
Je zit naast me
je zwijgt
Ik denk aan toen
aan jou en mij
Vleugjes verdriet pompen door mijn aders bij elke hartslag
Stukjes herrinneringen razen door mijn hoofd bij elke ademhaling
Flarden heimwee waaien door mijn ziel bij elk zuchtje wind
Het is voorbij
Maar jij bent nog lang niet uit mijn leven
Je woont in mijn hart,…
Laat maar, ik ga mijn eigen gang
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 Al doende leert men zwijgen
“yapma”
een wijs woord
leven is laten leven
een glimlach kleurt lippen
ogen vertellen
laten handen spreken
de wind krult haren
vrolijk lokkend
een schouderophalen
en ze luistert
want het is nu
zoveel stiller
in Amsterdam
en ook Den Haag
zwijgt maar troost
de regen klettert neer
in pijpenstelen
er zijn…
laat maar, ik ga mijn eigen gang
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
620 Al doende leert men zwijgen
“yapma”
een wijs woord
leven is laten leven
een glimlach kleurt lippen
ogen vertellen
laten handen spreken
de wind krult haren
vrolijk lokkend
een schouderophalen
en ze luistert
want het is nu
zoveel stiller
in Amsterdam
en ook Den Haag
zwijgt maar troost
de regen klettert neer
in pijpenstelen
er zijn…
Ene wolk
poëzie
2.2 met 6 stemmen
1.761 Eén woord, waar schuchter 't hart in fluistert,
Eén handdruk, die men nooit vergeet,
De Liefde ontwaakt, voordat zij 't weet,
En dan - een wolk, die 't al verduistert.
1882…
Naylita
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
691 Naylita, je hoort woorden van genegenheid,
maar je zwijgt in puberale verlegenheid.
Naylita, wacht, wacht nu toch,
een lange weg komt er aan, ja doch?…
Herfstwandeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
382 En wie zijn woorden kent, die laat ze rusten,
blikken die voorbijgaan, zonder kijken.
De stilte zwijgt, maar vult leegte met leegte,
zoals een boom zonder bladeren
zichzelf het zwijgen oplegt in de herfst.…
De onzichtbare censor
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
195 Wat een veilige haven moest wezen,
een vrijplaats voor het broze woord,
is verworden tot een plek van vrezen,
waar de hardste stem het beste scoort.
De redactie kijkt toe en zwijgt stil,
als kliekjes een dichter gaan jagen.
Het platform buigt mee met hun wil,
geen ruimte voor kritische vragen.…
kinderpoëzie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 boven de sprookjes uit het zuiden
hangt een onwelluidende stofwolk
rijmpjes over dat zielige dierenrijk
lijken waarover de mensen zwijgen
het wegkijken van de werkelijkheid
bestrijdt elke kalverliefde voor poëzie
gedichten kunnen juist laten zien
hoe opportuun onze kijk op alles is
maar platslaan zonder kraak of smaak
daar raakt niemand…
God dansen (kermis in de hel)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
931 En de dichter, hij zwijgt even voor een tel ...
en ziet God dansen ... 't is kermis in de hel.…
Bloem.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
754 Jij leeft, je zwijgt alleen, maar
soms hoor ik je huilen.
Jij denkt niet, maar voelt wel en
dan wil je weleens schuilen ver weg
achter een heg of een grote steen.
Je schoonheid bewaren en je bescher-
men tegen al het kwade.…
April
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
2.764 Vermoeden begint te schitteren
narcissen als paukenslagen,
tulpen als vurige tongen
oorverdovende lente,
Wij roepen de mensen
naar plein en tuin,
om een zelden geziene bloem
te helpen openbarsten,
Je zwijgt en kijkt
ik smelt tot puur geluk,
een seconde tijdeloos
altijd april.…