576 resultaten.
JETJE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 In een tuin vol meerstemmig vogellied
groeit het meisje op, dat door deze tonen
in het schone rijk der muzen mag wonen,
van mensen- en dierenklankenspel geniet.
Haar gave rijst bescheiden, doch taant niet,
ontvangt de eer op het klavier te tronen:
tere vingers maken storm in boomkronen
of zacht zingende zucht uit wuivend riet.…
Maestro, muziek!
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
572 Maria Magdalena
mysterieuze mooie muze
mag met muzikanten musiceren
In haar handen houdt zij
een hobo van hout halfhoog
haar hoofd in hoofse houding
halfomsloten door heur haar
en halvemaanvormig halscollier
over heur hemelboog
Menselijk, maar magisch
mag Maria musiceren
met maestro's Mozart Mahler
masculien majestueus Moessorgski…
Ideale vrouw
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
537 Geen muze is grazieuzer dan zij
haar stem klinkt als een echo tussen de bomen
een wondere vogelzang om alleen bij te dromen
als ik haar hoor of zie wordt ik blij
ze is van mij.…
Hout alleen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
556 Een boom ben ik
in hout alleen
te ver van het bos
de witte port en jonge kaas
en elf rode rozen in een zwarte vaas
het stille uitzicht over de rivier
we zijn nooit uit elkaar geweest
jouw grappen leven verder, veel verder
dan in het duisteren van mijn sombere geest
de muze gloort innovatief door een lichttunnel
een oude messias heeft…
Zij ziet mij zitten
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
180 Ik laat mijn leven bloeien op de site,
Aan alle lezers met blijvende dorst;
Daar, voor de hoogste harten, waar het draait
Om kloeke zinnen als smaakvolle worst,
Waar ik de droogste verzen op zie staan,
De leugen bestrijd van eeuwige tijd;
Zij, als mijn ware muze, laat geen traan
Bij valse weemoed noch gekaapte strijd:
Hier in ons huisje…
poëziekoketterie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
3.689 een dichter moet af en toe de muze onteren.
ik wil wel iets als schoolslag proberen,
maar ik verdrink tegen de stroom in.
ik ben neptunus niet, bemin geen nereïde
of zeemeermin. sprookjes die zichzelf schrijven
eindigen doorgaans met de driewoordenzin
'er was eens', dat zie ik nu wel in.…
Onderweg naar Egypte
gedicht
3.1 met 10 stemmen
15.350 We keken naar de letters in de beuk, groot
gegroeid sinds onze geboorte, we prentten
ons de stilte in, de taal die niet went en
'op jouw jas ben ik altijd veilig' besloot ze
ze, de muze danste in haar lichaam, ving
me het licht van haar ogen op in een kom,
schraapte het beenmerg uit haar botten, ontbloot
een mes dat ik later van haar leende…
Sonnet op het Sonnet
poëzie
3.2 met 29 stemmen
3.753 de echte Muze eist vrijheid; en het Lied,
Onhoudbaar uit het zwoegend hart gerezen,
Zij als een bergstroom die zijn band ontschiet!
Gij deugt tot niets, tenzij het deugen hiet,
Om, enkel door de broddelaars geprezen,
Op GEYSBEEK een berijmd vervolg te wezen.
---------------------------------
uit: Gedichten (1836)…
Ik had u niet gevraagd...
poëzie
3.1 met 21 stemmen
3.008 Ik had u niet gevraagd: gij zijt gekomen,
Muze der smarten, in mijn stille tuin;
daar bogen levenloos nu twijg en kruin,
en bloem en bald verschroeide op plant en bomen.
O geef mij weer mijn slanke en eedle jeugd,
mijn argeloze liefde en heldre vreugd,
nauw door een waas van weemoed overtogen.…
Silent Lucidity
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.536 Als muziek jou en mij bindt
en je over drie jaar nog steeds ons nummer vindt
ergens onder restanten van verhuisde zaken
terwijl je je kwijt aan andere taken
denk je dan nog aan mij
tussen het bloemschikken en de trouwerij
damn heb je al een kind erbij
of is de muziek die je hoort
het geluid van de burgerij
ik maakte je muze en jij maakte…
Liefde is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
14 De muze en de onmacht onder het licht van volle maan.…
Arme Vrouw
hartenkreet
2.0 met 9 stemmen
2.506 Vrouwe, eens mijn muze van het licht,
Zo is dit nu wel uw laatst gedicht.…
Nieuwerwetse manier van dichten
poëzie
2.2 met 6 stemmen
2.162 Maar kieze ik nu, eer ik soms verder lijm,
Een onderwerp…Tsa Muzen! ik bezwijm,
En weet niet waar ik ’t eerste mij zal keren!
Een rijkdom van gedachten lacht mij aan.
Wie voegt het meest de hulde mijner noten:
De ROOS? de HERFST? MARIA of de MAAN?…
Suite
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
706 Na zacht rumoerig wachten op eerste tonen
terwijl gespannen snaren worden aangezet
tot welluidendheid met fluit of klarinet
om Grieg’s suite met schoonheid te bekronen
klinken schuchter de eerste zachte akkoorden
van het schone “Opus 40, Aus Holbergs Zeit”
klanken vanuit de oudheid Muzen geweid
tonen van cello en fagot die we als fuga hoorden…
Van A naar B
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
594 ik zie je frêle
muze pronkstukken verschijnen
op de geflaneerde strandweg
laat mij dorsten
door aderen
boven een zee van taal
ergens tussen
Parijs en Leeuwarden
in woorden van woorden
genegen om oogst te delen
aan het licht
in het vuur van tijd
maar de zeewind waait
schuurt en filtert de bodem
op het stukje strand
sporen worden…
Kunst van het weglaten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
580 Om in dit labyrint te falen, voor
zover de muze mij dit toestaat,
ben beducht voor eigen ademhalen,
slaat mijn gedrevenheid op hol
strooi ik slechts de fijnste zaden,
stof voor nieuwe ongerepte paden.…
Hemelbestormer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 Dan zal de muze bij mij wonen,
hier mijn dichtsels gaan bekronen;
de hemel is voor godentronen,
de aarde voor de mensenzonen.…
Ik had u niet gevraagd...
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.057 Ik had u niet gevraagd: gij zijt gekomen,
Muze der smarten, in mijn stille tuin;
daar bogen levenloos nu twijg en kruin,
en bloem en bald verschroeide op plant en bomen.
O geef mij weer mijn slanke en eedle jeugd,
mijn argeloze liefde en heldre vreugd,
nauw door een waas van weemoed overtogen.…
Zwemmen in confetti
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
496 klimaat waar ik in
schrijf, in de kleuren waaraan
ik ben gehecht, geloof in feiten
en non-fictie, met een eigen
dictie van de realiteit betaald
maar evenzo onecht, perforatie
van papier met de pen en gevonnist
tot de prullenbak, een schrijvers
loep stelt het detail in een scherper
diafragma vast, dingt naar de
gunsten van de muze…
Overstijgende stap?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
526 Het doet er alles toe,
de echo’s die zich nestelen
in een onvoltooide wereld op
de spitzen van het avondrood
in een transparant decor
de plotselinge verschijning
van de muzen zelf die zich
willen bewijzen achter het
zwart van de mascara
als magistrale aftiteling
op het gespannen vel
van onze getijdegong
het maakt verschil, als…
Mantel?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
662 op de horizon
onttrokken aan de duisternis,
waarop ik ben gefixeerd
een tijdloze lampion
een aubade op de toekomst
zoals die zou moeten zijn, een
seringen bad, balsem van geurend
duizendschoon die mijn dogma’s
heeft ontward, empathie
fixeert zich in een gesproken
stroom, water stroomt niet
achterwaarts, een gedicht werd
muze…
Géthsémané
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
428 De fluisterende engelen zeggen mij dat
het enge beest is weggefladderd, terwijl
de muzen achter onverwoestbare gordijnen
verdampen. Deze zinloze pijn verdient
niemand. De woorden smelten in mijn hart.
Liever knock-out geslagen, dan in een
spiritueel nirvana van koek en ei en een
bittere saus erbij.…
Dag van de Jazz
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
576 ouwe doos
Duke Ellington, Ron Carter op de bas
John Coltrane en Miles Davis op trompet
Bill Evans, Dizzy, Bird en Dexter Gordon
Dave Brubeck, Herbie Hancock op de borden
Drie generaties op de kop gezet
Toen kwam de rock, de Jazz ging op in fusion
Verdiepte zich als gids der Vrije Muzen…
Winterwandeling
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
539 Veel mooie dichtregels heb ik aan jou gewijd,
poëzie voor jou vloeide uit mijn pen als bloemen,
daarbij heeft de muze altijd mijn hand geleid.
Maar jouw omhelzingen werden steeds weker.
Je zei ‘ik weet niet hoe ik dit moet benoemen’,
het was einde verhaal, dat weet ik nu heel zeker.…
Winterwandeling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
470 Veel mooie dichtregels heb ik aan jou gewijd,
poëzie voor jou vloeide uit mijn pen als bloemen,
daarbij heeft de muze altijd mijn hand geleid.
Maar jouw omhelzingen werden steeds weker.
Je zei ‘ik weet niet hoe ik dit moet benoemen’,
het was einde verhaal, dat weet ik nu heel zeker.…
Helikon’s Mysterie
netgedicht
3.0 met 26 stemmen
409 Wij zagen die nieuwe muze al
lang en slank
(blond is ze zeker niet)
aankomen,
een beetje dichter
heeft dat nou eenmaal
van verre
voortreffelijk voorzien.
Hij zelf dus niet.…
De schrijvende hand
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
438 Het wikkende hoofd
dat loslaten kan
en rollen over heuvels der fantasie;
gekanaliseerde dubbele ladingen
in nauwkeurig geplaatste,
tot in de puncties verzorgde, muzen:
worstelend in de modder,
rollend door verf en klodders
achterlatend in verzen.…
Tableau in pixels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
257 schildert een bijzondere slaap
die in een palet van fantasieën
het tableau nagenoeg laat
vervreemden van al wat
aarding heeft in het genoegzame
mijn inbeelding raakt verward
in het virtuele dat mijn
geest absorbeert
pixels worden adem
de nacht gaat langszij
in een oneindig getal
waar ik zachtjes in verdamp
tenslotte
kleedt mijn muze…
Portret van een najade
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
134 Sinds gisteren heb ik hem bijgezet verwisselde een prent van August Macke
die in het passe-partout scheef was gaan zakken
er hangt nu eindelijk een Lussanet
Wie had verwacht dat iemand Paul zou vragen
wie toch die smiecht is naast de smederij
die Aphrodite lokte met gevlij?
zij had bij hem aan liefde nooit te klagen
Bij elke naakte blikblozende…
Onbegrepen beertjes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
557 Wanneer onbegrepen vaderen,
als beer ontmanteld worden,
breken hekken rond bossen.
Zo breken wilde beren los.
Wanneer onbegrepen mannen,
als vaders worden begrepen,
zijn alle moeders blij.
Mannen, laat namens hen niet na,
om spelend kind te blijven.
Vergeet nooit wie u liefde gaven.
Bemin al uw Madonna's.
Blijf uw liefdes trouw.…