Alle inzendingen over rotsen

492 resultaten.

Sorteren op:

De Blinde Ziende

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 477
Ik toon hem de rotsen in hun kracht. Ik toon hem de zee met zijn stormend geteister. Ik vraag hem te luisteren naar het lied van de lijster. Ik toon hem de bloemen overal verscholen. De lelies, de rozen en de violen. Ik toon hem de rivieren en hun kabbelende stromen. Ik toon hem de jeugd met haar hoop en haar dromen.…

Steen der wijzen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.064
lichtheid zoals libelle vloog lijkt nu bevroren in de kou meer dan 50 tinten grauw en altijd eeuwig van mij kil en koud ben jij je remt me, vertraagt me, blok aan mijn been boetetocht met struikelsteen ’t is niet de berg die overwint maar de vallei die ons bemint koestert in haar warme wieg waakt dat ik je niet belieg en weerom tussen rotsen…

moedersdag

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
moeders gaven ons het leven te vieren terwijl zij ons houvast bieden als zijn zij een schaduwrijke boom die ons altijd schutting geeft moeders zijn de rotsen in onze branding die ons steun en toeverlaat geven als de aarde met water en voedsel voeden en laven zij ons koesterend moeders zijn als dichtbegroeide heuvels waarin wij een schuilplaats…

Herinnering aan tenerife

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
Toen ik de zwarte rotsen zag Waar blauwe golven braken Ging ik naast de palmboom zitten En at oranje fruit Ik hoorde hagedissen sluipen Ik rook het zout en zag de grond Door diepe geulen van het land Terug naar de koude diepte kruipen Veel verder nog vervloog de as Van een vulkaan tot rookgewelf Terwijl de oceaan mij duldde Zich aan…

Ontworsteling

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 158
Tot in de beschutting van de rotsen het eerste kind de ogen opsloeg. In die vroege, kwetsbare blik waren ze voortaan met z'n tweeën.…

IJSLAND

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 715
Monotoon en afwisselend tegelijk Klaterende bergrivieren sterven in het dal Watervallen stuiteren over rotsen of Kijken in een onmetelijke afgrond Zeehonden laveren tussen blauwe ijsschotsen in het heldere meer En verraden de gletsjer iets verderop.…

Drie verzen voor een dode III

poëzie
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.061
maar op de rotsen met de zachte wieren die onweerstaanbaar aan uw haar doen denken vrees ik u telkenmaal te gaan herkennen in de gedaante van een vluchtend hert. maar waartoe kwelt gij mij? gij weet dat ik nog niet tot sterven ben bereid; ik kan geen afstand doen, noch van mijzelve noch van mijn wrevel en opstandigheid.…

Tirolerlied

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.559
Hier eenzaam gezeten op 't hoogste der bergen, Op rotsen zo woest, dat geen wild ze betreedt; Hier zing ik mijn leed de onpeilbare afgrond, De spraakloze nacht zing ik 't grievende leed. De diepte en het duister Aanhoren mijn lied; Maar zij, voor wie ik zing, Zij luistert toch niet.…

Onze grootste buur?

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 470
Slijpen we de messen om een natuurlijk deel te eisen, rechtvaardigheid in een vrije val rotsen in de ongetemde branding, de slagschaduw van onze natuur in de gevaren die ons omringen, de mythen blijken onze grootste buur, die naar geest niet te begrijpen is misschien wel de grootste straf.…
Pama28 juli 2020Lees meer >

Muntthee met oranjebloesem.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 602
Beide kleine voetjes op begane grond al had je te knokken en boksen Vrede scheppend waar tweedracht heerst gegeven aan rotsen. Nuchter keuzes maken, sterk ik zere zwakke zaken, levenswerk Frustraties en het verleden hoeven beslist niet tot een brandmerk.…

Cinque Terre

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 591
in de voetsporen van Romeinen snoepend van een druiventros sluip ik met haar langs onpeilbare dieptes waar ik nog een salamander spot bestijgen we de steile trappen die tot aan de hemel reiken om van grote hoogte weer een gekleurde schat te zien alsof God zelf zijn dobbelstenen had laten vallen her en der tussen puntige rotsen om daarna…
René Turk14 oktober 2019Lees meer >

Ergens hier ver vandaan

netgedicht
1.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 573
Elke golf tegen de rotsen echoot verlangen - stilte bewaard als een schelp tegen het hart, tikkend op herinnering. Ik wandel de grens van zand en zee, waar de horizon ademt als een dromer die weigert te ontwaken. De lucht is te groot om vast te houden; elk kleurverloop trilt op mijn arm.…
CB19 december 2025Lees meer >

Daar wil ik je toebehoren

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.087
Waar bergtoppen nevelen doorboren avondlicht rood in rotsen brandt een echo machtig rondjes zweeft, zijn vederdek met wind verkleeft en nacht verschijnt aan schaduwkant daar wil ik je toebehoren Waar zon en zee elkaar verloren `s ochtends stormend vroeg ontwaakt wilde stromen niet te stoppen driftig donker golven koppen donderend…

Hannibal

poëzie
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.675
Daar op de ruwe kant der Alpen, als een slang in pijnlijk zwoegen opwaarts kronklend, wild omstoven door sneeuwjacht, klimt langs steile rotsen, diepe kloven het heir* van Hannibal reeds uren, uren lang. En ijslijk wordt de kamp en eindloos schijnt het sloven en wroeten. Wanhoop grijpt hen aan.…

Aardige aarde

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.363
In 't midden van China's aarde eb ik weg van de vervloed van het vele, grote, mooie dat alsmaar verwonderen doet en de oevers, wanden, rotsen, banken nu nog droog met steen, gruis en groen worden bodems van verloren oude steden nieuwe stromen wat in feitelijk mensenhanden doen om meer welvaart, meer welzijn te verkrijgen zou China zijn ego…

Materie als mantra

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 707
Aan de bron een geest die gist, die verdicht tot etherische gebieden, die verdikt tot ontologie en kosmologie en die verhardt en verstart tot rotsen. De wetenschap ziet het heelal van God en iedereen verlaten, en buitenaardsen als fantasie-primaten. Een levenloos karkas, met al die zwarte gaten.…

Zomers landschap

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 574
maar het zomers landschap blijft een schilderij in toevalligheid van tijd vol zomerse kleuren met melkwitte koeien en zeegrijze meeuwen boven grasgroene duinen in helderheid van zonneschijn en grauwheid van humeur zijn fratsen overbodig gaat arrogantie niet op reis landschap komt fleurig tot gedachten heldere beekjes stromen over rotsen…
mobar22 juli 2013Lees meer >

Pinkfloydiaans

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 110
van de ouden die voorgingen uit een grijs en vervlogen eeuwenoud verleden in sturm und drang het forum bombarderend met hemelbestormende heliofore door muzen gevoede helikonfenomenen als een pinkfloydiaan echo's slakende arend tegen duintoppen en onbereikbare kammen als albatros zwevend op uitslaande wieken boven krijtwitte rotsen…

A Christmas Carol

netgedicht
4.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.073
bomen met een aura van zilverkille handen De sterren schitteren fel in de nacht Er is honger in de ogen van het vogelvolk Stil schuilt het konijn met witberijpte vacht Onder de schaduw van een verloren wolk Deze nacht is maanloos, zonder voedsel voor de pelgrim De fruitboom staat naakt, de rozenstruik enkel doorn De aarde vol grillige rotsen…
troebadoer17 december 2007Lees meer >

Lugh

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 756
huil om alles en iedereen zo hard ja ja gemeen De roos is geboren nee niet ik ik ben onbezongen uitgehangen als de zwaarte kracht Dit even in levenslicht maakt zwaar alles is zwaar als waarheid in de sterren geschreven Voor haar de wind een frigide steen lief maar gevormd door het water dat stoomt Stroomt door bergen rotsen…

Hartstocht

netgedicht
3.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.198
voorhoofden tegen elkaar lippen onbereikbaar ver Alsof we hart en ziel konden delen in de enige gedachte, die je had mijn naam op een sneeuwwit kleed Zo verliefd dat je me overal zocht jezelf vele keren verloor en dwaalde me niet kon vinden Je begon te schreeuwen tot de echo bij je terugkwam jij mijn stem daarin hoorde Zelfs tegen rotsen…

Onze Ardennen

netgedicht
1.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 621
Heerlijk genieten met alle zin- tuigen in een omgeving waar ik dwaal door dalen en heuvels, meren en rivieren, rotsen en stenen maar ook ongerepte plekjes om tot rust te komen, een idyllisch gelegen dorpje nabij.…
CB1 september 2024Lees meer >

DE WAGEN DES TIJDS

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.226
Nooit zal ons de wagen der tijden ontdragen 't sieraad en de rijkdom der edele ziel; de deugd zal geduren, schoon rotsen en muren en torens en al wat maar vallen kan - viel.…

Geen zee te hoog

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 649
aardverschuivers steeds dieper dompelen ze ons in rouw De zeemeermin draagt haar met paardestaarten uilen dragen water naar athene alweer marcheert napoleon naar wenen dolfijnen dragen zeemeerminnenstaarten Een radar pikt een drone, geen averij bij mammoettankers in de golf van aden ver van de olieraffinaderij daar wachten achter rotsen…

verlangen

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.572
Jong holden wij over de glooiing Boterbloemen knakten onder hoefgetrappel We vluchtten voor de springvloed die de kale rotsen slaat en telt.…
Wimper10 juli 2003Lees meer >

Werking der muziek

poëzie
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.100
- Een waterval soms, Tussen de rotsen Voort zich wringend en vrolijk zingend Met spattend klotsen? - Is 't een fontein, Zilverkolom, Opwaarts bruisend neerwaarts ruisend, Fonklende alom? - Neen, 't is de zee! Waarover henen Stemmen schateren en zuchten klateren Met lachen en wenen! -…

herinnering aan Wales

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 692
Hij brult, hij juicht, drijft pochend zijn schapen op in het zwerk, duwt hardvochtig de golven in de rug, laat hen met niet aflatende passie schuimbekkend de rotsen beklimmen, alsof zij hen hun bestaansrecht betwisten, dan is heel even ons beeld: een venster met watervitrages bekleed.…
hannah28 juli 2006Lees meer >

Iphigenia gedood door Euriplates

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 565
ik gooi u van de rotsen Charon tegemoet (Euriplates tilt Ephigenia op en gooit haar de berg af.) Koor: het was een ander die heeft gedaan… haar broed vergiftigd… zie Euriplates nu wanhopig hij trek de haren uit zijn hoofd Hij: een ander? wie? … wat heb ik gedaan?…
enrico26 januari 2012Lees meer >

De storm der gedachten

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 602
De storm veegt de tekens van de rotsen en ik laveer tussen waan en waarheid rond het speerpunt van de nacht waar de straffe wind ijlt, met tegenwicht mijn gebeente bijeen houdt in de storm der gedachten waar mijn heil verankerd ligt in het ongeneeslijke der natuur hier, kabbelend op dit laatste uur Illustratie: ' Het broertje…

waterval

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 553
De wind eet gretig van de rotsen Erosie is het gevolg Er wordt stilaan een bedding uitgeschuurd. Jaren heeft het geduurd. Nu maakt het water zalig gebruik van de bedding Slijpt de stenen glad Stort zich op zachtere bodems Om weer een sprong te wagen in de diepte.…