492 resultaten.
De Blinde Ziende
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
477 Ik toon hem de rotsen in hun kracht.
Ik toon hem de zee met zijn stormend geteister.
Ik vraag hem te luisteren naar het lied van de lijster.
Ik toon hem de bloemen overal verscholen.
De lelies, de rozen en de violen.
Ik toon hem de rivieren en hun kabbelende stromen.
Ik toon hem de jeugd met haar hoop en haar dromen.…
Steen der wijzen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.064 lichtheid zoals libelle vloog
lijkt nu bevroren in de kou
meer dan 50 tinten grauw
en altijd eeuwig van mij
kil en koud ben jij
je remt me, vertraagt me, blok aan mijn been
boetetocht met struikelsteen
’t is niet de berg die overwint
maar de vallei die ons bemint
koestert in haar warme wieg
waakt dat ik je niet belieg
en weerom tussen rotsen…
moedersdag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 moeders
gaven ons het leven te vieren
terwijl zij ons houvast bieden
als zijn zij een schaduwrijke boom
die ons altijd schutting geeft
moeders
zijn de rotsen in onze branding
die ons steun en toeverlaat geven
als de aarde met water en voedsel
voeden en laven zij ons koesterend
moeders
zijn als dichtbegroeide heuvels
waarin wij een schuilplaats…
Herinnering aan tenerife
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 Toen ik de zwarte rotsen zag
Waar blauwe golven braken
Ging ik naast de palmboom zitten
En at oranje fruit
Ik hoorde hagedissen sluipen
Ik rook het zout en zag de grond
Door diepe geulen van het land
Terug naar de koude diepte kruipen
Veel verder nog vervloog de as
Van een vulkaan tot rookgewelf
Terwijl de oceaan mij duldde
Zich aan…
Ontworsteling
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
158 Tot in de beschutting van de rotsen
het eerste kind de ogen opsloeg.
In die vroege, kwetsbare blik
waren ze voortaan met z'n tweeën.…
IJSLAND
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
715 Monotoon en afwisselend tegelijk
Klaterende bergrivieren sterven in het dal
Watervallen stuiteren over rotsen of
Kijken in een onmetelijke afgrond
Zeehonden laveren tussen blauwe ijsschotsen
in het heldere meer
En verraden de gletsjer iets verderop.…
Drie verzen voor een dode III
poëzie
3.8 met 8 stemmen
3.061 maar op de rotsen met de zachte wieren
die onweerstaanbaar aan uw haar doen denken
vrees ik u telkenmaal te gaan herkennen
in de gedaante van een vluchtend hert.
maar waartoe kwelt gij mij? gij weet
dat ik nog niet tot sterven ben bereid;
ik kan geen afstand doen, noch van mijzelve
noch van mijn wrevel en opstandigheid.…
Tirolerlied
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.559 Hier eenzaam gezeten op 't hoogste der bergen,
Op rotsen zo woest, dat geen wild ze betreedt;
Hier zing ik mijn leed de onpeilbare afgrond,
De spraakloze nacht zing ik 't grievende leed.
De diepte en het duister
Aanhoren mijn lied;
Maar zij, voor wie ik zing,
Zij luistert toch niet.…
Onze grootste buur?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
470 Slijpen we de
messen om een natuurlijk deel te
eisen, rechtvaardigheid in een vrije val
rotsen in de ongetemde branding,
de slagschaduw van onze natuur
in de gevaren die ons omringen, de
mythen blijken onze grootste buur,
die naar geest niet te begrijpen
is misschien wel de grootste straf.…
Muntthee met oranjebloesem.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Beide kleine voetjes op begane grond al had je te knokken en boksen
Vrede scheppend waar tweedracht heerst gegeven aan rotsen.
Nuchter keuzes maken, sterk ik zere zwakke zaken, levenswerk
Frustraties en het verleden hoeven beslist niet tot een brandmerk.…
Cinque Terre
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
591 in de voetsporen van Romeinen
snoepend van een druiventros
sluip ik met haar langs onpeilbare dieptes
waar ik nog een salamander spot
bestijgen we de steile trappen
die tot aan de hemel reiken
om van grote hoogte weer
een gekleurde schat te zien
alsof God zelf zijn dobbelstenen had laten vallen
her en der tussen puntige rotsen
om daarna…
Ergens hier ver vandaan
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
573 Elke golf tegen de rotsen echoot verlangen - stilte
bewaard als een schelp tegen het hart, tikkend op herinnering.
Ik wandel de grens van
zand en zee, waar de horizon ademt
als een dromer die weigert te ontwaken. De lucht
is te groot om vast te houden; elk kleurverloop trilt op mijn arm.…
Daar wil ik je toebehoren
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
2.087 Waar bergtoppen nevelen doorboren
avondlicht rood in rotsen brandt
een echo machtig rondjes zweeft,
zijn vederdek met wind verkleeft
en nacht verschijnt aan schaduwkant
daar wil ik je toebehoren
Waar zon en zee elkaar verloren
`s ochtends stormend vroeg ontwaakt
wilde stromen niet te stoppen
driftig donker golven koppen
donderend…
Hannibal
poëzie
3.5 met 12 stemmen
3.675 Daar op de ruwe kant der Alpen, als een slang
in pijnlijk zwoegen opwaarts kronklend, wild omstoven
door sneeuwjacht, klimt langs steile rotsen, diepe kloven
het heir* van Hannibal reeds uren, uren lang.
En ijslijk wordt de kamp en eindloos schijnt het sloven
en wroeten. Wanhoop grijpt hen aan.…
Aardige aarde
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.363 In 't midden van China's aarde
eb ik weg van de vervloed
van het vele, grote, mooie
dat alsmaar verwonderen doet
en de oevers, wanden, rotsen, banken
nu nog droog met steen, gruis en groen
worden bodems van verloren oude steden
nieuwe stromen wat in feitelijk mensenhanden doen
om meer welvaart, meer welzijn te verkrijgen
zou China zijn ego…
Materie als mantra
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
707 Aan de bron een geest die gist,
die verdicht tot etherische gebieden,
die verdikt tot ontologie en kosmologie
en die verhardt en verstart tot rotsen.
De wetenschap ziet het heelal van God en iedereen verlaten,
en buitenaardsen als fantasie-primaten.
Een levenloos karkas, met al die zwarte gaten.…
Zomers landschap
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
574 maar het zomers landschap
blijft een schilderij
in toevalligheid van tijd
vol zomerse kleuren
met melkwitte koeien
en zeegrijze meeuwen
boven grasgroene duinen
in helderheid van zonneschijn
en grauwheid van humeur
zijn fratsen overbodig
gaat arrogantie niet op reis
landschap komt fleurig tot gedachten
heldere beekjes stromen over rotsen…
Pinkfloydiaans
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
110 van de ouden die voorgingen
uit een grijs en vervlogen
eeuwenoud verleden
in sturm und drang
het forum bombarderend
met hemelbestormende
heliofore
door muzen gevoede
helikonfenomenen
als een pinkfloydiaan
echo's slakende arend
tegen duintoppen en
onbereikbare kammen
als albatros zwevend
op uitslaande wieken
boven krijtwitte rotsen…
A Christmas Carol
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
2.073 bomen met een aura van zilverkille handen
De sterren schitteren fel in de nacht
Er is honger in de ogen van het vogelvolk
Stil schuilt het konijn met witberijpte vacht
Onder de schaduw van een verloren wolk
Deze nacht is maanloos, zonder voedsel voor de pelgrim
De fruitboom staat naakt, de rozenstruik enkel doorn
De aarde vol grillige rotsen…
Lugh
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
756 huil
om alles en iedereen
zo hard
ja ja
gemeen
De roos is geboren
nee
niet ik
ik ben
onbezongen
uitgehangen
als de zwaarte kracht
Dit even in levenslicht
maakt zwaar
alles is zwaar
als waarheid in de sterren
geschreven
Voor haar de wind
een frigide steen
lief
maar gevormd
door het water dat stoomt
Stroomt door bergen
rotsen…
Hartstocht
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
1.198 voorhoofden tegen elkaar
lippen onbereikbaar ver
Alsof we hart en ziel konden delen
in de enige gedachte, die je had
mijn naam op een sneeuwwit kleed
Zo verliefd dat je me overal zocht
jezelf vele keren verloor en dwaalde
me niet kon vinden
Je begon te schreeuwen
tot de echo bij je terugkwam
jij mijn stem daarin hoorde
Zelfs tegen rotsen…
Onze Ardennen
netgedicht
1.2 met 6 stemmen
621 Heerlijk genieten met alle zin-
tuigen in een omgeving waar ik dwaal door
dalen en heuvels, meren en rivieren, rotsen en stenen maar
ook ongerepte plekjes om tot rust te komen, een idyllisch gelegen dorpje nabij.…
DE WAGEN DES TIJDS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
3.226 Nooit zal ons de wagen
der tijden ontdragen
't sieraad en de rijkdom der edele ziel;
de deugd zal geduren,
schoon rotsen en muren
en torens en al wat maar vallen kan - viel.…
Geen zee te hoog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
649 aardverschuivers
steeds dieper dompelen ze ons in rouw
De zeemeermin draagt haar met paardestaarten
uilen dragen water naar athene
alweer marcheert napoleon naar wenen
dolfijnen dragen zeemeerminnenstaarten
Een radar pikt een drone, geen averij
bij mammoettankers in de golf van aden
ver van de olieraffinaderij
daar wachten achter rotsen…
verlangen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.572 Jong holden wij over de glooiing
Boterbloemen knakten onder hoefgetrappel
We vluchtten voor de springvloed
die de kale rotsen slaat en telt.…
Werking der muziek
poëzie
3.1 met 10 stemmen
3.100 -
Een waterval soms,
Tussen de rotsen
Voort zich wringend en vrolijk zingend
Met spattend klotsen? -
Is 't een fontein,
Zilverkolom,
Opwaarts bruisend neerwaarts ruisend,
Fonklende alom? -
Neen, 't is de zee!
Waarover henen
Stemmen schateren en zuchten klateren
Met lachen en wenen! -…
herinnering aan Wales
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
692 Hij brult, hij juicht,
drijft pochend zijn schapen op in het zwerk,
duwt hardvochtig de golven in de rug,
laat hen met niet aflatende passie
schuimbekkend de rotsen beklimmen,
alsof zij hen hun bestaansrecht betwisten,
dan is heel even ons beeld:
een venster met watervitrages bekleed.…
Iphigenia gedood door Euriplates
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 ik gooi u van de rotsen
Charon tegemoet
(Euriplates tilt Ephigenia op en gooit haar de berg af.)
Koor: het was een ander
die heeft gedaan…
haar broed vergiftigd…
zie Euriplates nu wanhopig
hij trek de haren uit zijn hoofd
Hij: een ander?
wie?
…
wat heb ik gedaan?…
De storm der gedachten
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
602 De storm veegt
de tekens van de rotsen
en ik laveer tussen waan en waarheid
rond het speerpunt van de nacht
waar de straffe wind ijlt, met tegenwicht
mijn gebeente bijeen houdt
in de storm der gedachten
waar mijn heil verankerd ligt
in het ongeneeslijke der natuur
hier, kabbelend op dit laatste uur
Illustratie: ' Het broertje…
waterval
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
553 De wind eet gretig van de rotsen
Erosie is het gevolg
Er wordt stilaan een bedding uitgeschuurd.
Jaren heeft het geduurd.
Nu maakt het water zalig gebruik van de bedding
Slijpt de stenen glad
Stort zich op zachtere bodems
Om weer een sprong te wagen in de diepte.…