Alle inzendingen over schelp

640 resultaten.

Sorteren op:

Een band

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 803
Je hebt zo'n mooie lach Daarom dat ik je zo graag mag Je hebt zo'n leuke persoonlijkheid Daarom ben je zo'n leuke meid We hebben een hechte band Niet zo makkelijk weg te vegen als zand We blijven altijd samen Voor eeuwig en altijd Daarvan krijg ik geen moment spijt We zullen elkaar blijven helpen Samen aan zee zoekend naar schelpen De…
Kh1 juli 2021Lees meer >

oorlof

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 432
dit, dat jou de schelp uitpulken helpt niets, niemandal. met lezerslust vermengd rotten de honderden waangestalten waarin hij jou verletterde. in heisa, in hema en heijn! ha, zie: je lacht al, alsof niet de lor met het gas in je mond, de touwen niet schuins jou binden in de daad van zijn woord. alsof het woord een toekomst had.…
Dirk Vekemans13 februari 2023Lees meer >

Daniel Billiet

gedicht
3.2 met 30 stemmen aantal keer bekeken 15.201
Schelpen schikken in mijn handen tot een kring op het natte zand. Nonnetjes, standgapers en zaagjes. een paarden zadel en een wijde mantel. In het midden hoorden een wenteltrap en een glanzende tepelhoorn. Wat trokken de wentelende dronken golven van mij mee naar zee?…

wie raakt de liefde

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.165
we praatten over de zee met haar witte golven we praatten over de meeuwen die krijsend vluchtten we praatten over de wolken waarachter de zon we praatten over de wind die we hoorden zuchten we praatten over schelpen die dodelijk knarsten we praatten over het zand dragend onze sporen we praatten over de lente groen aan de bomen we…

door kilte bevangen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.130
niet meer in de supermarkt te kopen ze liggen hier in ijsblokken keurig verpakt zullen we in het gras - waarvan het groen is verdwenen - een potje vrijen, of is jouw warmte inmiddels ook gezakt de bomen staren me bladloos aan de wind slaat met haar koude om onze oren het wassende water is nergens te bekennen zelfs de zee kan ik door de schelpen…
Lia9 januari 2006Lees meer >

Lief de tijd is voorbij

gedicht
2.9 met 57 stemmen aantal keer bekeken 20.831
lief, de tijd is voorbij, er zullen geen stemmen meer wonen in mijn hart geen vogels boven het koren geen lam in de wei en geen onrustig waaien in mijn oogopslag geen kraaienest in de mast mijn dag om naar je uit te kijken geen golven breken nu meer aan het strand van je naam geen schelpen als lege open handen liggen aan het strand van mijn…

Noordzeekind

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 803
Of hij alleen op de wereld was banjerde hij daar langs het strand geen last van kou en wind op zijn laarzen door het schuim dat kleine blonde noordzeekind Hij tekende zijn fantasie in lijnen klein en groot met een vinger van zijn hand of een schelp die hij vond in het gladde natte zand Soms zochten zijn ogen blauw tussen de mensen op…

Gerijpt

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 877
Het kind slaapt naast de schelp, nóg ongebonden, nóg ongeschonden, voor haar de winnaar is een lauwerkrans geraapt, stil verschijnt licht in haar verhaal uit een versje op een kaartje, uit het hart verzonden, een ongeschreven taal, opent het inzicht dat een vers iets levends is in de schoot van het ongewisse, wat dat kind niet…
pama16 maart 2010Lees meer >

VALLEN

hartenkreet
4.9 met 25 stemmen aantal keer bekeken 915
ben jij dat die ik hoor als een fluisterende stem in de nacht terwijl ik mijn oor als een schelp te luisteren leg en nergens meer op wacht?…

het weerzien

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 771
ik laat jou geboren worden in mijn nieuwe droom je was er al maar nu weet ik dat je ook in mijn heimwee bent vergeef me het gemis ik ken je al zo lang zoals de duinroos en de golven waarin ik schelpen gooi en waarin ik me op den duur ook eenzaam weet omdat jij de meeuwen niet kan zien ongeschreven zoals verwondering in het lichtste…

Oudejaarsdag aan zee.

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
Dan blinken schelpen even op ik hoor de stille letters klinken. Een traan in mij maakt zich dan los als morgen, alles anders en ook lichter is geworden.…
Evert de Boer30 december 2014Lees meer >

Wijk aan Zee

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 567
ik sloot me op in het strandhuis met alles wat ik wist over eb en vloed tekende ik je ogen op de muur schilderde je armen over ons bed mijn kussen vol gedichten en een deken van liefdesbrieven door mijn tranen langs het raam boetseerde je zandtorens reeg je schelpen tot een ketting kleurde je met je ogen touw blauw en oranje langs mijn…

Aan een tuinman

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 544
Een man van hout en planten, van bloemen vogels, spinnetjes en vliegen van stenen, nerven en patronen van schelpen, touwen van lekker wonen, van zonlicht en van blauw van een ik-hou-van-jou van denken en van verzinnen bespiegelen en steeds opnieuw beginnen van een-soms-zat!…

Levensecht?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
Er is niets dat je niet wilt Alleen dat wat niet je nieuwsgierigheid stilt Niet in de lichtste sluimerslaap Of uit de diepste bron gedroomd Een geparfumeerde fantasie vervliegt Of water dat naar ergens stroomt Ver van meningen vanuit vooroordeel Of een korrel zand die in de Sahara woont Of als schelpen waar getijden, in voor en tegenspoed…
Pama30 januari 2019Lees meer >

wolken en wat strand

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 855
ik pak wind voel zonnewarmte in mij stromen geluk glijdt langs mijn lijf, met jou ga ik weer zomer dromen witte wolken en wat strand, branding zingt verkoeling zand is heet ogen in vervoering als ik over liefde spreek in schelpen horen we de golven het bulderen van de zee de mooiste heb je al gekozen, je geeft me die met je…

Geen verdriet meer .....

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.392
Losjes ligt de paarse schelp in haar hand de schoonheid verbaast hen beiden even zijn vingers niet meer gevlochten maar gedachten verweven in verleden zoveel mijlen overspoeld door vloed en verlaten door eb, terwijl monden alles deden om scherven te vermijden werden zachte lippen getekend door het brakke zout der aarde Gepekelde tranen…
metha20 december 2004Lees meer >

het zeetje zingt

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 676
Maar waar verlangens vliegen in de wolken daar blijft enkel lichaam achter in het sop van zand en zee, een lijk in notendop, een lege schelp met losgewapperd haar.…

ansicht van weemoed

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 621
daar op het strand van weemoed was het dat ik de schelp vond hem tegen mijn oor hield om het ruizen van de stilte beter te kunnen horen daar was het dat ik leerde dat verdriet en tranen in een leven onontbeerlijk zijn geluk is niet alleen een moment van blijdschap maar ook een vleugje bitter smart in het hart als bevestiging van de pijn…

ritme van het verleden

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 635
was lekker, wafels met roomboter en poedersuiker muziek van Simon & Garfunkel ‘ at the zoo ’ versnellen stappen over het strand tegen de wind armen wijd open als een vlieger ‘ i do believe it’s true ’, je lacht op afstand tegen de golven, we gaan sporen voorbij, verzanden in gejuich van voorbije jaren, er knikken visdiefjes boven schelpen…
Rieg13 september 2008Lees meer >

Metamorfose

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 753
boete uit naakt sprong ze in de golven liet zich drijven zeesterren sponnen een nieuw kleed om te dragen de wind liet haar dobberen de glimlach van de zon toverde goud in haar lokken als herboren staat ze daar nu op het strand de warmte van haar liefde stralend uit haar ogen klaar om te geven open om te ontvangen ze draagt schelpen…
windwhisper18 september 2009Lees meer >

Venus-Centraal

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 524
Van de hand van Botticelli DE GEBOORTE VAN VENUS Op een gedicht van Poliziano geïnspireerd Geen geslachtelijke liefde Echt enkel zeeschuim en -wind Uit 't schuim geboren Logischerwijs voor altijd geëerd Zeewind uit 'n schelp blies haar aan land Haar rechterhand bedekt voor Een deel haar borsten Bloemmotief mantel wordt aangereikt…

Onoverbrugbaar verleden

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.163
Voor M. 1961-2010 Als het leven geruisloos loslaat in verborgen leed en geslagen wonden niet meer helen zingt de raaf zijn nachtelijk zwart in verdoofde schelpen overbrugt de te zwakke adem de kloof naar gemiste liefde tevergeefs wanneer het kind van de rekening de belofte overneemt de hoop op grazige weiden voor heilige…

Lege vaas

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 781
Scheppen, emmers, schelpen in de kofferbak geladen, en de zee aan de oren gezet. Zo galmt het daar, met zoute randen, over bloemen die hun pokon misten, rozen die hun blad verloren, maar die vaas, een lege vaas, met daarop jouw naam.…

masker afgezet

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 600
gezicht dat ik nog herken van verweerde spiegels achter de bar mijn kamer vijf hoog of later uit je brieven masker had mij taal geleerd taal van woede van berusting liefde woord na woord zo ook zwijgen als ik niets meer teweegbracht masker in zand gelaten maan in plooien van wind of vliegeraars met blinde adem langs alle schelpen…
kornelis5 november 2011Lees meer >

Nu nog een kind.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 860
Daarna gaat hij liever mooie schelpen zoeken. En een zandkasteel bouwen langs de vloedlijn. Hij wil later met de juf trouwen... zegt hij. Zó klein, vijf jaar nog maar. Met zijn blauwe ogen, z'n blonde haar zit die daar in het zand. Nu nog een kind, later een man.…

Een Oostvaardersdood

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 575
Over de zeebodem, ooit nijver drooggelegd vloeit opnieuw treurig vocht rond levenloze karkassen - een mengsel van bloed en tranen - langs bomen in vormen van catastrofes een eenzame schelp treurt om de gestolen liefde van haar godin de mismaakte aarde komt woest en ledig terug bij haar geboortestaat wachtend op alles toedekkend hemelwater…

Het zand onder onze voeten

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 605
Ik spoel de schelpen in de golven, verzamel ze op de terugweg.…

De openbaring

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 647
ik verander Zo ben ik tevreden Tevreden in leegte Een gapend gat Verborgen met een spiegel Waan, woestijn, waardeloos, waardevol Een huls Niet van mij Mij is vermeden Mij is versneden Tot gruis In stof Verwijderd, verdrongen, vergeten Wat is eigen Wat is ik Ik is verdwenen Lang geleden Een gat, een diepte Een verlaten schelp…
ROEM16 december 2016Lees meer >

Zelfkant

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.145
De walm van stoomtram en van blekerij Of van de ovens waar men schelpen brandt Is meer dan thijmgeur aanstichter van dromen, En ’t zwarte kalf in ’t weitje aan de rand Wordt door een onverhoopt gedicht bevrijd En in één beeld met sintels opgenomen.…

Ik Wil Jou Beter Maken

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 428
Je kan niet de wereld beter maken, blijven papierprikken en bijverven en overcorrigeren zelfs met terugwerkende kracht Hitler een aai over zijn bol geven zodat hij wat rustiger wordt Dus trek je maar terug in je schelp en steek je kopje alleen maar naar buiten als de kust veilig is of als je het eten ruikt. ============== =========…
Simon K.22 januari 2026Lees meer >