555 resultaten.
het klooster
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
542 hij vluchtte naar buiten
verbrandde zijn pij
schreeuwde verlossend
“eindelijk vrij”…
Het einde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
617 Het einde bereikt in uitersten en ervaring is
Rijker in glorie en groter dan franje in stadions
Vol van gelijken in namen en woorden
Afscheid van oude doch wezenlijke dingen
Proberen niet mee te nemen in een nieuw begin waar
Wij zullen staan als onwetende wetenden dat niemand zich
Kan losmaken voor altijd
Een vleugje verbrand een randje met…
Atelier du Midi
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
549 In tegenstelling tot Holland
Met zijn zakelijke georakel
Geloofde Vincent van Gogh
In moederlijkheid en mirakels
Aan de bedrand veertig dagen
Bij een verbrande man uit de mijnen
Zat hij in navolging van de Heiland
Zorgdragend voor diens medicijnen
"Zag je hem met de littekenhalen
Als een Lazarus wonderdadig monter
Opgewekt de schacht…
Vertrek
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.339 Dood spoor van binnen
verbrandde zijn huis
zoals vroeger de zon in Zuid-Frankrijk.
Daar, hoog in de Alpen,
waar Hannibal ooit met zijn troepen trok,
voerde hij vlinders dronken met suikerwijn.
Wat hebben wij toen alle drie gelachen.
Nu, hoog in de kussens,
kleeft het leven alleen nog aan zijn brein.…
Vakantie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
683 in het lachende licht
van de zomerse zon
op een kleurig kleed
tot Afro te verkleuren
hun wens is te bruinen
van tenen tot kruinen
en blond beige te vullen
met kroezende krullen
niet velen zullen
van kleur verschieten
een vakantie vindt
men gewoon genieten
men zal dan getint
vervellen en pellen
aan het gevoelig vel
zo rood verbrand…
HET BLOEDBAD IN LISSABON *)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
577 Er waren weinig joden maar
In Lisboa, de Nieuwe Tijd, in vijftienhonderd zes
Het was erg droog, de oogst was slecht, in vijftienhonderd zes
De jood, die heeft natuurlijk schuld, zo had de Kerk geleerd
De meute kwam verhit bijeen; er werd vol haat gebruld
‘Sla dood de jood, verbrand zijn huis, of steek hem met je mes’
Er waren weinig joden…
Onderweg
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
553 andermans pad
Was me nooit bewust van het effect dat dat had
Maar nu sta ik stilletjes hier, de helderheid valt uit mijn mond
Al die bewegingen, maar zo stil dat ik stond
Nu dat ik dat dan zag, was de volgende test
Om eerlijk te kijken hoe ik functioneer op mijn best
En tot mijn verbazing bleek, totaal andere kant moest ik heen
Maar bruggen verbranden…
Thermodynamica
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
308 Metaal ligt gescheurd,
rook valt als zwarte sneeuw,
verbrande olie in mijn neus
Ik zit in het wrak,
handen op het stuur,
ogen op een horizon
waar de hulpdiensten nooit zullen komen.
Zij zoeken overlevers;
ik ben alleen de abstractie van wat verging.
Het bloed, de modder,
het geschreeuw – laat ze het hebben.…
VERVREEMD ( Taal: AFRIKAANS )
gedicht
4.2 met 9 stemmen
6.172 Ek glo nie ek kan ; ons wêrelde lê
soos ‘n verslete ossewa, in stof verbrand ...…
vergane glorie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.598 tijd geeft geen weg terug
gruis kraakt na tot stof
een spinnekopmolen draait
snijdt klappend
met de wieken
kil dwars door de lucht
wind fluistert een prevel
iets kwelt
verbrand doofstommer het koren
dagelijks
voor het gloren
hoor ik het ploegen
van andere akkers
zo triest zo triest
geen kleine tjilpje
van een gevederde vriend…
Goddelijk in het zijn
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
631 er was geen strijd
we hadden doodeenvoudig
geen tijd om met elkaar
te redetwisten het kisten
verbranden of begraven
nam alle energie
zonder colonne
zijn we begonnen
het was geen virus
in overdraagbaarheid
regenererende cellen waren
ineens hun drivers kwijt
niet op lokaal niveau
maar globaliserend strekte
de pandemie zich uit
code…
Verborgen schatten
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
920 regen
in het landschap
groeien bomen
en
ijzertijd nog ver
graaf
in bar verleden
waar nomade
jager is
en de boer
zijn toekomst
gaat verbouwen
de maalsteen is nog
gaaf
mijn troffel
schaaft voorzichtig
laag voor laag
naar sporen
van ver vervlogen
tijden
waar
heden en verleden
vloeien
ivoren pop in
kindergraf
en in verbrande…
Vaarwelkom
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.328 brood aan Barden
Ik schiet vergaan verdriet
Aan stukken en aan flarden
Je levensvatbaarheid
Berust op 'n oude lering
Je bent verpilde tijd
Een slechte spijsvertering
Vaarwel Melancholie
Spijt van gedane zaken
Jouw stroop van apathie
Wil ik niet langer smaken
Ik open mijn fontein
Ik ben niet meer te pakken
Ik maak van water wijn
Verbrand…
Mijn mond zwijgt
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
1.814 Rondom haar lagen dode mensen
geraakt door het mortiergevecht
de huizen verbrand, met de grond gelijk
en het kindje heeft totaal geen recht.
Ik zie die grote bruine ogen voor me
waarin geen emotie te lezen staat
een zucht nog even als ze omkijkt
en dan haar weg weer verder gaat.…
Het tabakroken
poëzie
4.1 met 8 stemmen
3.798 Hoe keert mij 't hart en d'ingewanden
Wanneer dit stinkende verbranden
Zijn gif door heel de lucht verspreidt,
In 't lichaam om met pijnlijk wringen!
En geldt dit voor versnaperingen,
Voor feestonthaal en lieflijkheid?…
Het land voor eigen volk
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.040 graag voor bedanken
Kortzichtig denken dit is mijn land
Haalt uit voorgeslacht verband
Waarom verre verwanten haten
Omdat ze hun voet aan wal hier laten
En stamt de hele mensheid niet uit Afrika
Waarom dan negers vermijden
Moren en Arabieren uitsluiten
Van veiligheid in ons Walhalla
Is ons gevoel in wereldverband
Dan achter ons verbrand…
Fishy
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
602 lusten geen lasten
of behoefte om te betasten
Vergif in kleur en naamrijk varia
het geestdodend gif anti-depressivia
Populair zijn Prozac en Remmeron
schooltje gepekelde haringen in beton
Gelijk snoekbaars glazen ogen verdoofd
word de maatschappij van geest beroofd
Iedereen in lijn op een lopende band
ongelijken die wijken worden verbrand…
Vakantie
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.782 De plant stond te smeken, geef me toch wat vocht
Ik doe het voor wat druppels, maar sta hier op de tocht
Geef me wat water al is het te duur
Ik sta hier te smachten, dag na dag,uur na uur
Ze zijn op vakantie laten mij hier staan
‘k sta te verbranden hier achter ’t raam.…
de Bijeenkomsten
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
664 Ongewoon oneven
Onjuist het gedode paard
Het besluit doet huilen
Vuile regen laat schuilen
Verdelen van vaten opslaan
Belangen dwingen tot ruilen
Lachen met een drankje is vrolijk
De politieke clown vaag grappig is olijk
De jeugd te voorzien met munitie is scherp
Winst gegeven oorlogen niemand die het verwerpt
Blakerende lichamen verbranden…
Natte droom.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.124 mijn dromen zijn verweven
met de dingen die ik dacht
de lust naar schone vrouwen
in mijn slaap voortgebracht
ik droom van hete stonden
in het maanlicht aan het strand
dansend in de woeste golven
naakt door de zon verbrand
dit is mijn mooiste nacht
spelen met jouw lichaam
de wens waar ik naar smacht
zwemmend in het natte duister…
zwarte vleugels
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
505 mijn zwarte vleugels — half geplukt, half verbrand,
herinnerden zich nog hoe het voelde
om vrij te zijn.
nu zijn ze enkel zwaar.
met kettingen opgehangen aan herinneringen,
aan woorden die brandden,
aan beloftes die stikten.
de hemel lachte.
"welkom thuis,"
zei het met een mond vol messen.…
VAN DE BELOOFDE HELPER
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
444 gelederen suste
Vol geestdrift, vuur op tongen
Trok men naar verre landen
De Trooster was voorhanden
Er was een Bron ontsprongen
Wat men nog niet kon weten
Is wat er zou geschieden
De woede die zou zieden
De haat, de vele kreten
Die hen de beul liet slaken
Het martelen, de leeuwen
Verscheurend en de eeuwen
Van klopjacht en verbranden…
Vakantieverlangen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.331 zet me op hete kolen,
De zon-zee-strand-gigant
bedwelmt ons met mooie oorden,
Laat ons los op menig vreemd land
met paleizen en glooiende togen,
Maar wie rust nastreeft
kan gemakkelijk zonder
het spenderen
van een godsvermogen,
Desondanks is het wonder bijzonder,
Aan het strand,
Zonder gedonder op een houten vlonder,
Lichtjes verbrand…
glazen hart
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
3.167 liefde
als zandkorrels zo talrijk
zijn de scherven waarin het breekt
jouw vuur doofde niet
maar angst verteerde jou
en je ging heen
liet mij achter
met schilfers
vol glazen pijn
elke keer weer
lijmt mijn hart zich met kleuren van de zon
huilt in de regendruppels
de dauw van een nieuwe dageraad
want jouw vuur doofde niet
maar verbrandde…
Zwaan
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
990 geeft aan bestaan
gedempt in oren met watten gevuld
en het kloppen van het hart
Zij trekt haar vleugelspieren aan
haalt zuurstof uit de lucht
snerpend haar neusgaten vult
breekbaarheid een aanfluiting maakt
zelfs die van het verliefde hart
de pijn onschadelijk verdrijft
Haar blik omlaag ziet ver
nog steeds niet hoog genoeg
rook van verbrande…
Storm raast
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
467 In goudgeel zand
uiteindelijk
door rode zon
tot as verbrand.…
Licht wordt opgewit
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
787 waarom
schilder je
de gele haat
met paarse
woedetranen
in een grijs
verdriet
verbrand
je lijsten en
herken je de
emoties niet
trapt doeken
uit hun raam
omdat je schetsen
pijn verstaan
smijt kleuren
snel op het palet
vermoordt ze
met je schildersmes
en legt de stukjes
op het doek
omdat je hart
en ziel verbloedt
een goed…
stil stilt de stilte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
598 en hun moeders
gruw gruwelt gruwelijk zo
als dood en verderf zaaiend
zinloos moordend de ss
hen daarna het leven neemt
als mannen met de zeis
worden barbaars grimassend
als waren het korenhalmen
vaders en mannen neergemaaid
vrouwen moeders en kinderen
in gods heilige huis gedwongen
worden niemand en niets ontziend
opgehokt verbrand…
palet met dagen sleur
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
666 waarom
schilder je
de gele haat
met paarse
woedetranen
in een grijs
verdriet
verbrand
je lijsten
ken je je
emoties niet
je trapt doeken
uit hun raam
omdat je schetsen
pijn verstaan
smijt kleuren
snel op het palet
vermoordt ze
met je schildersmes
en legt de stukjes
op het doek
omdat je hart
en ziel verbloedt…
Geen Heilige, Geen Demon
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
465 Verbrand aan het licht waarin ik geloofde.
Ze slepen achter me aan,
soms
— sleuren ze mij mee.
Ik heb de hemel niet verloren.
Ik heb hem doorzien.
En als ik huil,
huilt de lucht met mij mee.
Maar mijn tranen
veranderen stof in bloemen.
Ik ben geen demon.
Ik ben geen heilige.
Ik ben alles daartussenin.
Een gevallen engel.…