730 resultaten.
Gelukkig wakker geworden
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.569 Ik blijf maar vissen: blikschade, zwik,
spaat, maskerade, tsja, om regels te vangen
moet men een woordje uitwerpen.
Hé, zwaan kleef maar aan, roept mijn duifje,
daar bromt de taalstrot, hier resoneert hij.
Zij hangt haar kousen te drogen.…
Deprimerende schaamte
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
612 Deprimerende schaamte
ik veracht u
met de verwaarlozing
van mijn huilende bossen
mijn onbestemde rivieren
vissen die in mijn dieptes duiken
ik weerspiegel de armoede
van het alleen zijn
in uw woordenvloed
onder de mensen
verjongen doe ik niet
uw drammerige beken
in mijn aderen
stromen slapjes
door het duinlandschap
dat aan mijn…
Apocalyptisch manifest
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
516 ik heb de tijden
erop na geslagen
het zal u niet
behagen maar
dit is alweer de
duizendste uitgave
van het veel te
vaak gepubliceerde
apocalyptisch manifest
ik ben gestopt
waar vissen kleine
plastic tranen huilen
in hun van afval
totaal vergeven zee
waar spiegels steeds
ondoorzichtige beelden
geven van vervuiling
door kleverig…
De dag schudt zijn veren...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
596 De dag schudt zijn veren
en weegt zijn loden last
de middag scheurt haar kleren
en de nacht is breekbaar als glas
de hemel heeft buikpijn
de kots gaat over de nek
de geit rent achter de kool
en de schapen liggen uitgeteld
de apen gedragen zich vreemd
en dragen vissen naar de zee
de kippen krijgen tanden
en eten met de pot mee
de schaduwen…
Ankerplaatsen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
471 woorden voort
warmen zich
in belangstelling
alsof ze nog
nooit zo expliciet
zijn gehoord
de toon verbindt
onderliggende
gevoelens die
langzaam aan
komen drijven
uit ankerplaatsen
in stilstaand water
ver van de geul
waar gisteren en
vandaag nog kolken
met de vaart van
het wereldnieuws
en de regio’s
nog op de hielen
wij vissen…
Plafonnière
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
770 .
_____________________________
EISE ÚT FRENTSJER
Hij hield er een kreeft en twee vissen
Een schorpioen als ascendant
Maar als waterman droog aan de kant
Had hij niets met een aquarium
Ach die astrologie kon hij missen
Met boogschutters, steenbok en leeuw
En een maagd uit de 18e eeuw
Down to earth in zijn terrarium
Hij maakte die…
Haiku's zomer
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
746 .*
Hete zomerdag -
vissen drijven boven
vogels zwijgen.
Golven -
zij dansen de verte
dichterbij.
Haar kleurige
parasol klapt open
als een vlinder.…
klaplopers
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
240 Hij is gestopt als profeet uit hopeloosheid
Kees, dat overkomt ons niet in deze tijd
van falend beleid, zo doods als de vissen
maar naar de oorzaak blijft HDSR gissen…
nog gehoord
netgedicht
1.8 met 15 stemmen
4.469 en hij eindelijk buiten
door de straten verdoofd
een man met zijn hoofd verloren
in de jaren van al wat geleden
door zijn neus plots die geur
van versgebakken haring
pleisters op de knieën
en weer veel te laat thuis
een jongen lacht hartelijk
binnen het bereik van oren
die ondertussen gewend zijn
al eeuwen niet meer te horen
hoe vissen…
Oker
netgedicht
3.2 met 30 stemmen
2.513 onverschilligheid
haar voor het gezicht wegschuiven
Kussen tot je naar adem hapt
aan een goudvis doet denken
schubben tot oneindigheid tellen
De mens terugbrengen
tot een holbewoner, die uit verveling
beesten kleurt op de muren
van een grot in Zuid-Afrika
waar af en toe nog Hottentotten komen
In de koelte water vinden
kijken naar vissen…
dromen
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
733 de hemel weent
ik vang de tranen
op in regenton
waar ze samenvloeien
tot kostbaar water
helder en koel
goed voor planten
tuin en vijver
de vissen dansen
op hun staart
de tuin gonst
van activiteit
talloze bijen snoepen
van honingzoete nectar
vogels zingen van geluk
bloemen stralen
in hun zomerkleed
de mooiste kleuren
lichten op…
Stuwmeer
gedicht
3.3 met 7 stemmen
7.020 Vissen kwamen
te zwemmen in de wijngaard.
Schreeuwend breken mijn kinderen
het gladde watervlak. Ik wil
hen roepen: acht niet de pijn
van tekort, maar vrees de on-
keerbare kracht van teveel, hoor
mij, hoe ik roep, hoe ik keihard zwijg.
Zij maken fonteinen en regenbogen.…
Waarom ik hier ben.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 Om hoe mijn vader me leerde fietsen
op die zwarte tweedehands,
voor twaalf gulden vijftig gekocht
van Flip, verderop in de straat
Om hoe mijn vader me leerde
de wormen op het haakje te doen
en me zei niet te praten
bij het vissen met de dobber
Om hoe mijn broer me leerde
mijn handen met zand te wassen
om zo de palingen die we vingen…
De Leidse visser en het Haarlemmer meer in 1852
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.130 Nu is het Meer niet meer;
Het moet zijn water missen;
Het krijgt het nimmer weer -
En nog wil Caubes vissen.
Het wilde-andijvie-kruid
Schudt overal zijn stengelen,
En strooit zijn pluizen uit -
En nog wil Caubes hengelen.…
Onder de maan van overdag
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
616 Lezen kon ik dat jij
in die bedrieglijke wildernis
chaos van zinloze feiten
jouw gedichten opdroeg
aan de zee van springende vissen
blauwe luchten boven het strand
en dat je mijn gedichten las
met de glimlach van een dolfijn
duikvlucht van een dronken meeuw
eindelijk vrij en onafhankelijk
in de oceaan van dromen
kwam je uit het…
Subjectieve ogenblikken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
634 Huizen, bomen, tuinen, mensen -
ze glippen je ogen binnen
als vissen in een hongergrot.
Aan jou de nobele keuze welke
indrukken zullen gaan zingen
voordat ze worden opgeslokt.
Recht vooruitkijkend ontgaat je
wat er zijdelings vliedt.
Wolken blijven in rijen drijven.
Je droomt hardop... en doet teniet.
Inwendig roeren zich draken.…
Reeel gevaar
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
474 De mensen zien weer blauwe lucht
Weer vissen zwemmen in kanalen
Ze moeten daarvoor wel betalen
Soms met hun allerlaatste zucht
Het is nogal een harde les
De mensen zullen moeten kiezen
Voorkomen dat zij gaan verliezen
Hier zweeft het zwaard van Damocles
Techniek, fabriek en industrie
De arts, de wet, de zuurstoffles
De mensen moeten zich…
Deze planeet
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
494 voorzichtig
knabbelen wij
de randjes bij
van de grote
maatschappelijke taart
over smaak valt
niet te twisten
maar de brokjes die
wij op weten te vissen
smaken voortreffelijk
in de nasmaak
zit een passionele
gloed die ons culinair
stukjes paradijs beloven
van hemelse hoogte
wij zijn even gestopt
kijken elkaar diep in
de ogen…
WONDEREN GEZIEN
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
2.078 Ik heb nog bloemen zien bloeien
en de vogels nog weer horen zingen
vissen zien zwemmen in het water
en kinderen vrolijk zien springen.
Ik zag de lucht met al zijn wolken
en daar doorheen soms nog de zon
ik hoorde het ruisen van de bomen
en water opgeslagen in een regenton.…
Eilanden
gedicht
2.7 met 20 stemmen
8.006 Liever zanderige eilanden, geel oplichtend in de zon,
waarboven meeuwen uitwaaieren als een weerspiegeling van de school vissen in de baai
en waarop diezelfde vrouwen, glimmend van de
zonnebrandolie, uitnodigend liggen uit te rusten;
hun doe-het-zelfkasten hebben ze diep begraven in het zand
zoals honden hun kluif.
--------------------------…
Meeuwen.
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.554 meeuwen in hun zijlende vlucht
duikend met veel geschreeuw
brullend als een zeeleeuw
de zandplaat is droog gevallen
met vele aangespoelde kwallen
zeehonden aan het zonnebaden
op de nieuwe wadden kade
strand in grillig wadden water
tijdelijk eiland met veel gesnater
de natte vloedlijn vol voedsel
voor het binnenduin broedsel
meeuwen vissen…
De kim gepasseerd
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
1.599 loop weer verloren
in eigen land
achterwaarts kijkend
of rotonde lopend
naar voren
of zit ik
achter slot en grendel
waar niemand mij kent
en ook ik
mezelf niet begrijp
raak ik daar ooit aan gewend
het lijkt doelloos vissen
met aas zonder hengel
en een onbekende
mijn gedachten ment
het is dolen in gewelven,
overvol of door…
Begripvol
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
951 Naar nooit lang vissen
naar de juiste definitie,
maar met concrete taal
een abstract verhaal
kunnen linken
aan een eigen kader
van auto-vormende cognitie.…
door kilte bevangen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.130 rillend met een boa om mij heen geslagen
druk ik mij in de vrieskoude tegen jou aan
klappertandend stellen we ons voor dat het warm is
maar zelfs de ijsberen zijn naar het Zuiden gegaan
de vissen hoef je niet meer in de supermarkt te kopen
ze liggen hier in ijsblokken keurig verpakt
zullen we in het gras - waarvan het groen is verdwenen -…
(D)WaalWadden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
436 Een water van weelderig baden
Voor zeehond, vissen, krab en mossel
Van aangename stilte
't Geluid van de natuur
Meeuwen krijsen
Voedsel van 't veer
Op afgesproken tijden
Dag op dag en
Uur na uur
Waal. Rivier van heerlijk stromend water
Met schepen varend van west naar oost
Vice versa.…
Bezoek van Bacchus
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
509 ik laat hem verder vissen
geen zin om te antwoorden
hij zegt ‘waarschijnlijk stomme vraag’
‘bedrieg jezelf toch zo niet’
‘ik pleeg nooit bedrog
ik laat me alleen niet dicteren
inderdaad geen dorst zoals ge ziet’
hij is dan maar opgestapt
dorstig als hij was
heb ik niet gereageerd
uit een ander vaatje getapt…
Habitat
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
507 Ik hou van zwijgen en de
stilte verpakt in woorden,
om wegen vrij te maken voor
het zwijgen en de oversteek
te wagen in de woordenzee,
de keuze die twee te scheiden
in de vaart door het niemandsland,
snijdt de boeg van mijn akkoorden
door het water naar het beloofde
land, waar vissen in hun habitat
ruimte krijgen om woorden aan
elkaar…
The Dangling Conversation
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
511 zachtjes waaien klanken
over duinen vang ik woorden
in jouw voetsporen
kleuren treden donker
waar stemmen praten
schep ik water in de nacht
wijl zee mijn enkels drinkt
huilen vissen het verdriet
in het rode licht van de toren
schaduwen flessen op 't zand
rond mijn middel kiemen algen
laatste stukjes huid reizen af
de ochtend vecht…
in memoriam
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
766 groot waren zij, bonkig,
oprecht en puur
hun verweerde gezichten
vertelden van de natuur
ze waren niet van praten
ze grommelden maar wat
lopend, licht gebogen
langs veld en wallenkant
wisten ze van vogels, vissen
en van de gewassen op het land
met hun knuisten grof en groot
zetten zij het verdwaalde
eendenjong terug in de sloot
in eenvoud…
naschok
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
488 beef
golf, huis
golf
schok
golf
schud, vloed
golf
als dode vissen op het water
dreven ze weg
huizen werden gronden
waar vroeger gezinnen onstonden
zijn nu voor eeuwig ontbonden
ruis.…