Alle inzendingen over vocht

738 resultaten.

Sorteren op:

De zon brak door

netgedicht
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.909
de flauwe winterzon heeft zo hoog ze kon haar rokken opgetrokken ze flaneert nu langs de lanen ze spiegelt in het helderblauw en kleurt het grauwe laken ze schudt nog even gauw wat witte vegen van de daken haar frisse adem blaast het water van de vaten die haar goudgeel vocht met het witte schuim in kristallen glazen koel…
Verdano24 december 2003Lees meer >

Weet u misschien hoe laat het is?

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 5.163
De tijd kruipt aan haar pols voorbij zoals het stof klimt als ze kijkt een kantje mouw naar boven wijkt in antwoord op die vraag van mij Ik steel haar hand belet de tocht voordat retraite weer kuisen wikt een oogwenk wegens chaos tikt telt wimpers in verraden vocht Dan kleedt ze vlug satijnen trouw langs angstig geblindeerde ramen met…
WOLF22 mei 2005Lees meer >

Jasper-Han

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 734
Leeg maar vol verwachting Een gebroken glas Vol verwarring gevuld De wijn loopt leeg en verdwijnt Een ziel ver weg De maan die scheen Een door beinvloedheid voltrokken scenario Stak een mes door mijn hart Gebroken liggend in een plas Van rood vocht Een glas, Wat mij zo reeds juist nog aan de mond stond Hoe bekrompen is de ziel Zich…
K. de Jager31 augustus 2007Lees meer >

verloren onschuld

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.837
nauwelijks ontschoten aan de zwarte aarde, in de herfst zijn bladeren verliest ze krabbelde op, huilde en liep verdwaasd door een mist van tranen, zonder gevoel van richting, naar de schoot die haar eens baarde armen omsloten het kind het hart van haar aarde, van haar moeder, trad om de pijn naar buiten waar schuld om onschuld nodeloos vocht…
Wim Niesten31 januari 2008Lees meer >

Ik dacht naar huis

hartenkreet
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.089
ik dacht u gaat naar huis maar u gaat niet naar het huis dat ik dacht u vecht u vocht om er te komen kwam er maar het is over dat gevecht die laatste stap u gaat naar huis weg van dit leven loslaten uw kinderen uw familie de mensen om u heen onverwachts voor velen verdriet om u heen `t was u zo gegund…
Lia28 april 2008Lees meer >

Stil in Amsterdam

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.235
Hij zong en vocht, hij huilde, werkte, lachte Bracht passie in de Amsterdamse nachten En vond de kracht om altijd door te gaan. Hoe zal de stad dit groot verlies doorstaan? Blijft Sammy nog tot hoofd omhoog bij machte Nu wie hem schiep voorgoed is heengegaan?…

Toverdrank

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 927
Dit vocht geneest ons van alle kwalen, kostbaarder dan nardusmirre, geestelijk goud, het zal de oude wonden niet openhalen en de grootste toverdokters zijn ermee vertrouwd.…

Waren mijn zonden de spijkers in Uw handen?

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 497
Ik was het niet, die voor Uw vrijheid vocht. Voor Uw onschuld heb ik niet ingestaan. Toch was U het die míjn vrijheid kocht. Dus mocht ik door Úw lijden verder gaan. Maar telkens weer werd ik door eigen schuld gewezen op Golgotha, dat ruwe kruis waar U mij aanzag en vergaf in eindeloos geduld.…

Een Oostvaardersdood

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 575
Over de zeebodem, ooit nijver drooggelegd vloeit opnieuw treurig vocht rond levenloze karkassen - een mengsel van bloed en tranen - langs bomen in vormen van catastrofes een eenzame schelp treurt om de gestolen liefde van haar godin de mismaakte aarde komt woest en ledig terug bij haar geboortestaat wachtend op alles toedekkend hemelwater…

FEBRUARI-MORGEN IN 'T WOUD.

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.116
Of sliep hij toen ook op het barre zand En in 't nat loof, door koude onaangerand Of vocht, hij, die het alles kon verdragen: De koele hoogt', de felle wanhoops-vlagen Der Onbetembre, haar zo nauw verwant?…
Hein Boeken2 februari 2016Lees meer >

Waren mijn zonden de spijkers in Uw handen?

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
Ik was het niet, die voor Uw vrijheid vocht. Voor Uw onschuld heb ik niet ingestaan. Toch was U het die míjn vrijheid kocht. Dus mocht ik door Úw lijden verder gaan. Maar telkens weer werd ik door eigen schuld gewezen op Golgotha, dat ruwe kruis waar U mij aanzag en vergaf in eindeloos geduld.…

Veteranendag 2017

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 535
Vandaag: Veteranendag, er komt een tijd dat er geen ouderen meer zijn die voor onze vrede vochten, maar die doorgroefde gezichten, daarop lag al het doorstane leed, van al, wat zij doormaakten!…

Koen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
Een ochtend onheilspellend stil Eenzaam in mijn bed verlaten De angst verlammend, akelig kil In stilte lig ik, snik ik, bid De engelen ongenadig Leven en dood in hun bezit Het bed voelt koud, mijn wereld klein Roerloos verbijt ik de krampen Onheil spreekt in snijdende pijn Dan breekt er iets binnen, subtiel Warm vocht verdrijft…

het gerucht van de zucht

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
ik dicht al lang niet meer geen deuren geen monden ik heb oog voor kleuren soms door het grijs heen en beluister de klank van jou, de ander is die nog immer zo koud als steen of meer te zacht als een veer neen, ik dicht niet, doch open als jij mij laat ruiken aan geuren van jouw ziel en ontwaar dan soms het vocht, keer op keer, van het…

nooit meer hetzelfde

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 565
wat hebben we samen veel bergen en dalen gelopen door sneeuwstormen en smerig weer zo goed ook als bij stralende zon we maakten grapjes en we lachten deelden onze gedachten of niet we vochten met en scholden elkaar tot wij in elkaars armen thuis kwamen we joegen de stuipen op elkaars lijf lachten en haalden herinneringen op tot met onze…

Sap

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
Tussen buien, regenbogen heb ik gezien hoe hoge takken bogen, door appels zwaar gewogen En niet gelogen, bewogen kreeg ik mededogen met de boom, hoe de dunne takken mooie appels tillen mogen, ondanks schralig vocht, 't groeiproces gedogen Bijna had ik natte ogen, maar na een moment was ook dat vervlogen Ik heb overwogen ze te delen…
Ralameimaar17 september 2022Lees meer >

Regen, regen...

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 538
Ze vrezen vocht en kunnen ons niet schenken wat ons doet juichen om het licht en om de klaterlach van ‘t kind dat buiten speelt en droomt. Maar lente komt, ze kan niet blijven wachten maar is geduldig en getrouw met onze aarde die kreunt onder ‘t gewicht van ons getreuzel en ons traag beminnen.…
Adeleyd26 maart 2023Lees meer >

Als notoir dwarskijker

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
zwart grijze onderkanten van de dreigende wolken de cumulus stortte zijn hart uit in mijn view die de hardheid van de wereld al vaak aanschouwd had in confrontatie de wind was niet mijn vriend in zijn ongedurige nieuwsgierigheid waar ik ook schuilde hij volgde met hem stof van te licht bevonden wegen die met verstikkend vocht…
wil melker10 januari 2024Lees meer >

Diep stil water.

gedicht
4.9 met 694 stemmen aantal keer bekeken 7.934
Ik wilde uit haar lichaam zijn, weg van haar omhullende warme vocht, bevrijd huilen en zuurstof zuigen, een geheugen starten, hijgen, worstelen met schuim op de lippen, kop in kas. Buiten graag: het volle leven, het vermoeden van grote liefdes, schoonheid als het even kon. En sneeuw.…

Wrange Amaril

poëzie
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.985
Ach, wie u eens zag slijten* van verlangen, Naar lekkernij van lieve kusjes vocht* En bieden zelf uw lippen nu gebeden*! Wat zoete wraak van al uw koeligheden!…

Nu nog niet...

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.007
Het tranenzout droogt op mijn huid Je tilt mij op uit een zwarte droom Hierin kwam de dood mij halen Wilde vluchten achter een boom Ik schreeuwde, wilde nog niet mee Huilde mijn tranen bitterzout De zwarte schaduw fluisterde zacht Voelde mij verloren naakt en koud Ik gilde, vocht tegen de dood Wilde dat het fluisteren over ging Je zwarte…

stadsjutter

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 647
de oude kar kraakt in dezelfde voegen als haar duwer, ze smeekt om nieuw bloed, een laagje lak aan antiek, de toekomst is aan de jeugd, vers hout de zwoegende man vloekt op het weerbarstig hout dat gebarsten wielen blokkeert en zijn geleende schoenen spuwen op zijn verweerde blaren eigen vocht eerst schreeuwt hij en ploetert verder door…

Verwelkte bloem

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 666
De wolken hebben zich nu toch te saam gedreven en uit de lucht slaat bliksem op je neer het vocht dat daarna valt kan jou niet meer verkwikken want bij een dode bloem helpt zelfs geen regen meer.…
Chatfant8 februari 2008Lees meer >

Heimelijk verlangen

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.913
weer praat En verlangenstekelend lacht, wat noodschiks In mijn borst het hart mij in angsten opjaagt; Immers amper zie ik U aan - geen woord meer Laat zich verklanken, Maar mijn tong blijft star en gebroken; aanstonds Onderloopt een sijpelend vuur mijn leden, Niet meer kan ik zien uit mijn ogen, gonzend Suizen mijn oren; 't Vocht…

De kippige ziener (dorp 1959)

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 748
toetsenklavier Daan vult de aangeslagen cijfers in Nostrahanus de gezegende haan componeert ‘n winnend formulier Dorpelingen die dol enthousiast Daan zijn wonder haan bezoeken vinden slechts zijn verengewaad ik heb niets gehoord vannacht jammert een verdrietige Daan de vos verraste hem in z’n slaap Nostra de ziener was wat kippig hij vocht…
Custor21 februari 2009Lees meer >

Als God mocht kiezen

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 874
Als God zijn woonplaats kiezen mocht zou dit geen religieuze woonplaats zijn Ook geen plaats waar elkeen om vocht maar aan het einde van iemands Latijn Als God zijn domicilie bepalen mocht waar hij kon uitrusten van geleden pijn Schiep hij de plek waar niemand zocht om er eventjes gewoon zichzelf te zijn Als God zijn woonplaats bepalen kon…

Schobbejak

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 638
geld hetzelfde beleven de ene hand zal de andere vergeven en opnieuw om absolutie vragen verwijd de pupillen achter jampotglas van huizen de ramen zwart omkaderd verbergen huiden dicht genaderd huivert een hoofd in stoppelgras vergeefs de schuldenaren gezocht luistert het nauw gezien het verlopen van licht dat zich langs blinde muren vocht…
Hanny27 september 2010Lees meer >

Boer zoekt vrouw

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 604
besteed aan koeien die zeiden ‘boe’, doch nooit een innig woord door geiten werd hij vaak geringeloord geen nageslacht zou op zijn erf volgroeien hij kon het zware celibaat verfoeien de trage trekker leek in veen ontspoord maar zie, er meldde zich een kudde schonen die hunkerend zijn stoere stee bezocht en om de gunsten van de zaaier vocht…
Daan de Ligt26 december 2010Lees meer >

Ik kan uren

poëzie
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.141
Ik kan uren Zitten turen Naar de vochte maneschim, Mat vergloeiend, Zacht vervloeiend, Dalend, dalend naar de kim.…

Kranen open

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.548
Voor het eerst sinds hij hier zit neemt hij zijn handen voor zijn ogen weg neemt hij met de rand van zijn rechtermouw het vocht van zijn gladde voorhoofd af er trekt een rimpeling over en in het water buiten het licht binnen een muntje in zijn herinnering in zijn kamer met uitzicht voor het eerst sinds hij hier zit zoeken losse vormen…