544 resultaten.
Dronken duisternis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
135 Geen ochtend die hen redt, geen licht dat hen geneest,
de droom is een gevangenis, de waanzin viert feest.
En de muzikanten spelen door, vals en ongestoord,
totdat de laatste dromer in zijn eigen slaap smoort.…
in de knoop
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.095 hij droomde
honderdduizend lichten
in onverlichte straten
waar
nietszeggende gezichten
in gapend zwarte gaten
vol uitgedroogde lijken
hem aan leken te kijken
hij droomde
honderdduizend wensen
in onbewoonde steden
waar
doodgezwegen mensen
uit een bloederig verleden
vol waanzin, moord en nijd
hem smeekten om wat tijd
hij droomde
honderdduizend…
Mijn vriendin in het Louvre
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
906 Vaak sta ik voor je portret, leef me in
eindelijk grens van waanzin overschreden
kom je tot leven en reikt mij je hand
trekt mij in je wereld, dwars door eeuwen
Heden ontmoet het verleden, tijdsprong
veroorzaakt een spagaat in m'n geest
een elektrische storm waart door mij
vloek zacht, 'n non naast me kijkt kwaad
Hand in hand lopen we over…
Oranjebitter
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.765 Nimmer viel Oranjebitter
zoveel bitterder verloren
als toen op die ene dag
die er met glans viel van de stad
waar een oranjezon in smoren
lede ogen zou doorboren
daar waar iemand in de waanzin
zo die ware zin vergat
die ooit een Vijftiger - zo schoon
in dichtersinkt had neergestreken
maar nu weerloos was gebleken
ín de waarde die het had…
splinter van onderwerp, het lachen op het onderspit
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
601 al wat slaat is waanzin
van wild om zich heen schoppen
het leven en ik lig niet eens
op de steen van hardvochtigheid
ik wou er me duchtig de kop splijten
maar tussen het oog en de lippen
ligt de boutade die de ruggegraat abseilt
het verwordt me tot een doorn in het oog
van de tijd die ik nog heb had ik liever nog
even het echte de adamsappel…
wanneer een mens
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
648 het monster klauwt mijn ziel open
in één ademtocht word ik teruggeworpen naar de kamer
verduisterd in ieder klein verschil
oude boeken als daklozen, de schreeuw van een kruis
als schaduw
een engel op doorzichtig porselein, nooit bevrijd
ik zie kleine meisjes kruipen uit aangeraakte bladeren, van wat er nog rest
in dode ogen en de waanzin…
Maidentrip van de 'Aardse Roos'
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
662 Als zonnevlammen de aarde belagen
pioniers op sterrenwind uitvaren
wetend dat ze niet terug keren
in oneindige ruim worden begraven
ver van hun aardse geboorte plaats
De mens is gevoelens en behoeftes
indien langdurig onbevredigd valt
hij in ruimtedepressie en waanzin
motivatie verdwijnt om te overleven
snijden in z’n wortels doet de…
MAN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
569 de liefde
in brailleschrift bedreef
nog hoor ik je stamelen
in oerkreten witheet
hoor ik je gegrom
dat in zacht snikken vergleed
hoe zal ik je zeggen
dat ik stierf en leed
terwijl jij als een Hunnenkoning
mijn lendenen bereed
en lichaam aan lichaam werden wij kosmos,aarde,licht
naamloze massa met nauwelijks gewicht
offer, chaos, waanzin…
Misbruik
gedicht
3.7 met 15 stemmen
4.753 dat retour komt uit mijn maag
Met mijn tanden bijt ik splinters
uit de poten van mijn stoel
uit mijn tenen vloek ik psalmen
tot ik er niets meer bij voel
Zelfhaat weeg ik bij het opstaan
in jouw levenloze blik
woede meet ik met mijn knokkels
en mijn schaamte met mijn pik
Licht verpulver ik met vuurwerk
herrie met een spijkerboor
waanzin…
onvoorwaardelijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
981 Of is dat waanzin?
Ik kan blijven hopen, mag dromen en denken dat het kan.
Ik heb het gezien bij anderen maar... zonder jou voel ik me heel wat minder man!…
Tom Tom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
594 "
zo vlamt Tom voort, op wilskracht puur,
waanzin laaiend als een vuur
in helse vaart, als derwishkuur...
...zijn solojacht van tempoduur
vermorzelt tijd tot hier en nu...…
Zoals de dichter zijn zwarte letters grift in poëzie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 Daar sta je dan eenzaam in de kosmos
doortrokken van ziekte en allerlei andere gevaren om je heen
Is er nog een weg terug uit dit aan waanzin grenzende tijdperk
de vreemde wanorde die ook ons huis is binnen gedrongen
soms hebben we geen andere keus dan ons te verzoenen met ons lot
Zoals de dichter zijn zwarte letters grift in poëzie
iets…
Het duister van de zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Het duister van de zomer
vertelde je
over een leven
in digitale brieven
officieel verzonden
door het moraal
van mensen
in een keurslijf
een ingeblikte zon
en zwermen vogels
rond de schemerlamp
iedere avond voor de beeldbuis
een vreemd en wild verlangen
Soms stond je stil
bij de schaduw
die waanzin vertolkte
dan was je even…
Spiraal van Ontnuchterende Wanhoop
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
327 Ik dans weemoedig voort,
met op mijn wang een traan,
en waanzin gaat hier langzaam
met mij op de loop.
Ik lever mij over aan een
nietszeggende verplichting,
totdat ik mij keer op keer
opnieuw heb bewezen.
Hoe lang kan ik deze
dystopische realiteit nog aan,
waar ik mij steeds weer afvraag: is er nog hoop?…
het narrenschip
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
256 mijn hele koninkrijk ligt
gelegen aan de gaba a
receptoren, overgevoeligheden
vertolken de waanzin die ik
merk te mogen lezen
in alles wat ik zoek en vind
het balanceren op het randje
van het trottoir vertolkt de
angst die in een persisterend
molecuul nog tot kleinere
eenheden wordt gesneden
explodeert wonderlijk
in al mijn zintuigelijke…
LAIS CCVII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 LAIS, in zwart herboren schittering,
is git, haar lijf en lach negeert het licht:
het zijn is haar te min, belediging
van hoe het haar tot leesbaarheid verdicht,
virus in de waan van recht, schap en plicht.
Het legt haar schouders bloot, haar zucht is zijn
festijn, het likt en drinkt haar lijf als wijn.
’t Moment kan dan tot niets in haar vergaan…
jaja ...
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
614 Onbewust bewust worden
is bewust onbewust zijn
maakt geen verschil
wat maakt wie
wie maakt wat
wat is onzin
onbestaan
bestaan
datdit
ditdat
dicht
open
nee
ja
..
.…
Jouw zenuwen, spieren, pezen, botten, knurven
poëzie
3.2 met 11 stemmen
1.822 Jouw zenuwen, spieren, pezen, botten, knurven
Trilden, waar vals uit de afgrond van 't verdriet
Waanzin de half gewilde val bespiedt,
Maar ik, ik greep je stevig bij je lurven;
'K zei: 'Wat? Zou je niet kunnen? Of - niet durven?
Schaam jij je dan voor Plato's gletschers niet?
Vooruit! Ik maak tot straatweg van graniet
De draad!…
je bent niet alleen
hartenkreet
3.8 met 26 stemmen
4.701 alleen want ik ben bij je
ook al lijk ik soms voor jou ver weg
ik ben bij je
al lijk je eenzaam er is steeds een plaats voor jou
langzaam maar altijd doorbreekt de zon de winterkou
en al je vrienden staan toch altijd aan je kant
‘t hoeft niet alleen, je grijpt maar weer een warme hand
al lijkt de zon voor jou niet te schijnen
de waanzin…
Calypso 2004
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
3.113 Ik ben verloren in razende vezels van glas,
mijn stem is het licht dat over kabels naar je oren spoed,
mijn golven niet te meten, geen gigahertz kan mij beperken
vormen hebben onze textuele liefde nooit genekt
jouw wandaden maken mijn deugden hyperbolisch
jouw waanzin is mijn grootste politiek motief en
in elke cadens die ons aan een ander…
Onbegrip
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
3.831 Als ze schamper lachen
dan zien ze eigen waanzin
als dingen die van jou zijn
ze wijzen naar zichzelf
verbergen hun gezicht
achter stijf geworden grijnzen
je bent niet kwetsbaar
mensen zien de buitenkant
de tranen twinkelen
anders dan ze denken
ze zien nattigheid
niet de bron
je hart is afgesloten
veilig in je borst
diep in je warme…
stuurloos
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.075 Wanneer ligt de storm
neer
en is de wind stil
voor en achter de kim
en is de waanzin
weg ?…
duo-gedicht: doorzien
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
739 dat vaagheid dwaalt rond de einder
krijst de eens zo smeuïge aarde
een gebarsten ziltheid van kolkende vuurzee
jouw glimlach blijft
en wanneer ik jou mijn gedachten geef
zal de akker dan, waar wij ooit druiven plukten,
opnieuw in alle heftigheid kleuren mengen
van verschroeid bruin naar warm rood
zal jij dan nog in mijn waanzin…
de herinnering
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
527 De waanzin sloeg keihard toe.
We hebben geweend tijdens de herdenking.
In Engeland werden ze daarvoor beloond
met een aanslag op eigen bodem.
Voor de zoveelste keer, werd het donker in ons hart!…
Nattigheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
455 Droom maar van de borsten van Artemis,
terwijl de waanzin met zijn vlammende drietand door
jouw ziel steekt. Zak maar weg in de eindeloze
doolspelonken van de meest zwartgallige melancholie,
waar jouw blote zenuwen weerloos bewegen als zeewier
op de bodem van de oceaan.…
Een rietstengel die wacht in de wind.
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
424 om het langzame menselijke
vergaan, dat slechts met
waanzin kan worden bestreden.
Een rietstengel die wacht
in de wind; meebuigend met
het ruisen een nieuw evenwicht
vindt. Die het huilen van de
ziel kan verstaan van het
immer aanwezige kind.
Een golf die niet neerziet
op wat het eerder achterliet.…
Kavafis' ballonvaart
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
330 ballonvaart
over de himalaya naar 't midden
van het verre oosten
sprak konstantinos kavafis
zijn ode aan hafez,
in bewondering staande
op zijn schouders
erudiet doch van nature
evenwel beschroomd en bescheiden
sprak hij zich zelden
direct uit en ontwapenend
over wulpse wilde spontane
madelieven in schoon gewaad,
liet zich tot waanzin…
Gevonden herinnering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
121 De doos ging open, de tijd stond even stil
bij het zien van die bladzijden, broos en grijs
het was de liefde, intens en grillig in haar wil
een herinnering aan onze gezamenlijke reis
ik weet nog hoe de waanzin teder regeerde
in nachten waarin de wereld om ons heen verdween
hoe de zoete ernst ons telkens weer bezeerde
maar we zochten troost,…
om
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
779 de uitgelaten honden ruiken waanzin en bezingen lust
de trotse hoorns verklappen klanken van het levenslied
der driften dat van ver de omstreden passie voelt en ziet
van de verheven jager die zijn schone prooi tot zwijgen kust
bezeten door de smaak van victorie en het brandende verlangen
om datgene te raken wat slechts levenloos bezit kan heten…
Angst
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
630 Het voelt zo vertrouwd
Het voelt zo geborgen om me te nestelen in jou schaduw
Indien nodig was jij daar, mijn veilige haven
Mij zekerheid en houvast verschaffend
….en God bovenal weet dat dat is waar ik naar verlang
Alleen de schaduwzijde van mijn comfort zone is gevuld met puur venijn
Een vuurzee van zwarte gal gevoed door een orkaan van waanzin…