4767 resultaten.
Verloren in behagen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
467 En een schrapend, schor geluid tussen huig en keel bleef hangen
omdat ze moedeloos in oude patronen verzeilde
en zich vastklampte aan gekende beelden
waarbij ze zelfs aan geuren bleef verhangen .…
Verslaafd aan jou.
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
760 Me geruime tijd afgesloten van de buitenwereld
Open en sluit mijn olijfgroene kijkers met Jou in beeld.
Moeizaam wel liefdevol verworven, de Grote Liefde
Paden elkaar gekruist, fighting spririt zegevierde.
Gisteren nog uren bij je gewaakt als een erg trouwe hond
Stiekem fluister ik je toe: kleine flodderkont.…
Uitgedoofd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 pad
Naar onze plek buiten de stad
Als de deur openging, stond zij daar
alsof ik stond voor het altaar
Maar zij vroeg geen offers
Zij eiste geen slachtoffers
Zij was de onbaatzuchtige liefde
die mijn hart barmhartig doorkliefde
Hoe ik als tiener volledig oplaaide
elke keer als die deur openzwaaide
Een flits in haar hoofd, zij verdween uit beeld…
MACHO
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
569 Zijn Beeld moet de toekomst verZENgen!
Afschuwelijk hoe massa's mensen met MACHO meesmuilen...…
Michel-Angelo
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.281 Uw liefde voor de Kunst, zij vergde uw hart alleen,
En zonder ooit een bruid vermoeid in d’arm te zinken,
Zag zij u zestig jaar ‘t driedubbel pad betreên.
’t Was al uw aards geluk, uw innigst zielsverrukken,
Een hemelse gedachte in ‘t marmer af te drukken,
Te ontzetten door uw kracht, beeld van Gods majesteit.…
Jij de roos in mijn verzen
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
789 Jij gaf mij de tinten
om mij naar jouw beeld te kleuren
en je nam mij mee naar de bron
waar ons nieuw leven begon.
Jij klankbord van mijn ziel
die nooit zo hoog had gezongen
en jij die met nog hogere klanken inviel
toen ons lied voor altijd had gewonnen.…
Mijn moeder is een monument
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
761 houden van
Niet even
maar al heel lang
Soms heeft
ze er een hard hoofd in
niet in mij
maar de dingen daar omheen
daar krijgt ze soms een punthoofd van
krijgt ze hoofdpijn, koppijn van
Soms ziet ze er echt geen gat in
maar zo'n 'gat' ga ik haar nu geven
op deze Moederdag 2018
Een echt gat in haar hoofd
en verbeeld in bijgaand beeld…
steeds weer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 steeds weer mag ik jou genieten
in de langzaam groeiende berg
van opdiepende herinneringen
die gelijk herontdekte brieven
zich steeds opnieuw lezen laten
steeds weer wordt ik beter
in de kunst van herinnering
door almaar nieuwe beelden
die als afgestofte filmopnames
mij blijvend terug bij jou brengen
steeds weer nieuw is de expositie…
Schrander dier?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
439 herhaling van partijdigheid van elk conflict
wordt het beeld van het verleden
vervangen door een kille wind in de fictie
van het nieuws, als spartelend dier in de
touwen hangt wat naar adem snakt, hoe
noemt men ook weer dat schrander dier?…
Verzameldrift
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
449 Talloze beelden
verzamel ik op
mijn netvlies
en ik word vaak geraakt.
Een bewuste keuze
die ik maak.
Doordrongen als ik ben
van de uitbundige
schoonheid van de
heilige natuur.
Afdrukken langs de
vloedlijn,
ze verdwijnen
na elke getijde, hoe
vluchtig is mijn bestaan.…
TANK MAN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 dertig jaar geleden
wie weet het nog
bijna alweer vergeten
en de volksrepubliek
viert z’n zeventig jarig bestaansfeest
uitbundig alsof er nooit
een opstand is geweest
de rust is voorgoed weergekeerd
op het plein van de Hemelse Vrede
studentenopstand neergeslagen
met Chinese hand zo’n hele hele wrede*
maar nooit worden ze gewist die beelden…
Wens en voel het gerust
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Beluister de fraaie drumbeats op de radio
op je trommelvlies verneem je de klanken
verzamel je beelden die meerdere tellen wellen.
Laten we ons eiland
dat van de muziek en taal maken,
tuinen als terrasjes vrijgeven om aan te schuiven,
onze eigen denkbeeldige levensmuziek niet staken
maar genieten en aanschuiven, naar een ieder wuiven.…
Navelstreng?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
410 Overstroom me dan,
dam me in, weerleg de
steen in een stomende
beek, zodat mijn angst
niet door de dijken gutst,
ween niet om mijn tranen
loods me door het woud
van oude ideeën heen,
waarmee uit de kennis van
ervaringen helder worden,
die beelden zijn slechts een
tijdelijke kijkdoos waarin de
natuur met mens en dier
uit de ziel…
Het zal altijd wederkeren.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
474 voortschrijdend achtergrond voor
deze staat die dag van gisteren
nog helder voor de geest niet af
te doen van geweest blijft geweest
als levend bewijs dat voorbije tijd,
in de verbinding met de gêne die
ons voortdrijft, de schrijver legt
vast wat in aller hoofden leeft,
zijn opdracht de bladzij ongestraft
te keren, en de zwartste veren en
beelden…
Stand van zaken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
635 (refrein)
Vraag het aan de sterren
of de beelden juist zijn
vraag het aan de wind
waar de tijd, de tijd blijft.…
Bestendige madelieven?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
455 Waar we lagen in het
groenste gras vol madelieven
die na de daad geshockt maar
kranig weer zijn opgeveerd, wat
ik daarna te veel en vergeefs
getracht de tijd door mijn geest
te manipuleren onverteerd, de
ontgoocheling kwam later, bleef
ik achter in schaduw van de spiegel
staan en steeds verder van het mooiste
beeld vandaan, gespleten…
Echo
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
726 Niet alleen de beelden zie ik dan,
maar ook het geluid is opgeslagen.
Haar stem, zoals ze vroeger riep.
Dat ik dát uit mijn herinnering putten kan.
Want ik ging wel eens zwerven,
ver weg bij haar vandaan.
Genietend van het leven om mij heen,
haar stem kon mij bereiken,
al riep ze slechts mijn naam.…
een volgende dag
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
567 vanochtend neem ik een andere weg
loop zogezegd in de schaduw van gister
dezelfde route maar in een ander daglicht
als een ontdekkingsreiziger ben ik,
lopend naast de heg
die mij geleidt langs een laatste rustplaats
nu komen de namen in beeld op de stenen
maar ik ken in het verleden geen steg
noch het wenen wat ooit werd gedeeld
ik…
en wij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 - te vallen met onze liploze monden
openbarstend op het beton,
- waar het leven als een driemaster in stilte
uit het beeld schoof, omkaderd zo leek het wel
met de meest fijnzinnige krullen ooit
in Oost-Indische inkt?…
Winteringen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Een zwarte schaduw zorgt voor contrast
en wiekt door je beeld.
Het plaatje past in het geheel,
als de schaduw luguber krast.
Een witte stilte met een grote pracht,
een witte ruis die sterker wordt zonder kracht,
nooit overheerst, geen macht.
Bomen voelen topzwaar,
takken buigen onder de witte last.…
de steek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 zekerheid zoekend
in een rivier van emoties zonder oevers
de huisarts luistert, knikt, stelt gerust
ik adem uit - even rustig voor een moment
tot de volgende steek mij weer ontmoedigd
mijn lichaam “Er klopt iets niet” fluistert
geen scan kan vinden wat ik voel
geen arts bewijzen wat ik weet
ergens, diep vanbinnen woekert iets
angst die geen beelden…
jongen op een brug
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
494 blijft hij staan
zijn onschuld zucht verlangen
de wereld verandert elk moment
waar tijd als een timelapse snelt
bevriest hier in het ogenblik
een jongen, brug, het grote gaan
een echo uit een andere tijd
fluistert wat eens was zacht
zonder het te weten draagt hij
het leven op een voet van glas
de jeugd is kort en tijd beweegt
waar beeld…
onderweg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
375 intuïtie en/of ervaren gevoel
iedere waarneming van welke aard ook wordt door mij beschouwd
als een puzzelstuk van die ik ben en leg met zelfkennis als doel
hoe meer mij dat lukt, ze overweeg ik, is iedere medemens
een karikatuur van mijn wezen in de groei
en als ik dat alles teneinde heb verzameld, zo is mijn wens
worden mijn innerlijke beelden…
De tijd van Allerheiligen
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.298 Verdriet is een zachte stroom
die zich mengt met licht, een beeld dat me leert zien met open zintuigen.
Wanneer onverwacht de
schemering alles omlijst in goud en schaduw,
voel ik stilte intens en rijk, als een levend, ademend weefsel.
Ik vouw mijn ogen en draag hun spoor zacht mee in de stroom van mijn dag.…
Ik draag je in gedachten mee
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
707 Ik voel de contouren
van je laatste lach, niet als een beeld
maar als een zijdezachte trilling die door mijn dunne
vaten stroomt en daar beklijft, ver weg van de drukte op straat.
In de kalmte filter ik de
dag tot de kern, waar jouw woorden
langzaam goud oplichten.…
Marilyn Monroe
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
416 In lange rijen werd heimelijk gezucht,
met inhalige blik je lippen gekust,
de grijpende handen gestrekt
naar een beeld van leuk karton.
Teneinde weer Norma Jane te worden:
Gerimpeld wijf waarin de kanker vrat,
minder blond en snoezig,
overbodig namaak vertrapt.
Om deze ramp tijdig te voorkomen
koos jij de slaap tegen dat soort einde.…
Toen de Werkelijkheid Week
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
326 Aan de rand van mijn bewustzijn
herken ik onaangeraakte dromen
die bevangen in desillusie
wervelen als een razende tornado
Onaantastbare naakte fantomen
beschimpen mij ongenadig
door mijn angsten bloot te leggen,
diep genesteld in mijn wezen
In een draaikolk van bevroren beelden
waarin alles verloren lijkt,
zoekend naar een verborgen…
Het vloeibare getij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.024 Dikke mist verdwijnt nu traag,
pastel kleurt zacht de horizon,
een nieuw en zuiver beeld ontwaakt.
Moeder Aarde en haar kille osmose;
warm bloed stolt in de koude grond,
de taal behoedt het oude skelet.
De dwaze klok verliest haar grip,
de mensenziel, zo puur, sereen,
reist vloeibaar naar het nieuwe avontuur.…
DICHTERS
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
777 -----------------------------
-----------------------------
dichters wijzen,
wijzen je op kleine dingen,
dingen waar nog geen goede woorden voor zijn.
iets subtiels, iets waar je niet verder over nadacht,
iets wat je in het voorbijgaan hebt gezien,
maar dacht dat het onbelangrijk was
dichters hebben een oog voor dat.
dichters gebruiken…
RETOUR VERLEDEN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
867 is niet meer dan bundeltje kleren
onder het bloed continu kermend
aan de hand van pseudo-foto’s
registreert zijn bewustzijn een
snel driftige vader die deur intrapt
na gymuitvoering uitermate boos
de beelden gidsen terug naar heden
ver weg van het verleden toen jeugd
garant stond voor illusies en idealen
verschrompeld nu toén aanbeden…