6269 resultaten.
Zachtjes
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
1.744 Zachtjes voelde ik je armen
zo heel voorzichtig om me heen
net alsof je zeggen wilde
zie je nou wel, wij samen
sloegen ons er weer doorheen
Zacht waren je lippen
zo heel voorzichtig op m'n mond
en ze fluisterden heel zachtjes
zie je nou wel meissie
je wordt weer lange tijd gezond
En zachtjes antwoorde ik jou
al word ik nooit meer honderd…
Nog maar twee weken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
597 Ongelovig kijken handen als blind
naar jaren, maanden en weken
nagels, niet gelakt, spitten
en draaien om en om
het voelt en voelt en voelt
ja het voelt als bijna niets
geen tijd meer te verliezen
om driehoekjes te plakken
iets meer pit in de pritt
verdorie, waar is die blauwe pen
hij schrijft zo soepel
alsof letters lijken te dansen…
herfst in Pikes Peak ( IOWA - USA )
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
892 wat ben je dichtbij, dat andere licht hier
alsof bladeren verguld zijn, aaibaar soms
uitzichten sterven voor mij in lange stiltes
hier op dit punt tilde ik jou van blijdschap
je bloemenlach en heerlijke huid kropen
hartstochtelijk in de wuivende boomkruinen
“which way the wind blows”, ik hou van jou
zei je, op afstand gadegeslagen door…
Veroordeeld tot het plein
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
3.488 Maar de wond die in mij brandt
Is van een dieper soort
Smeulend tijdens speelkwartier
Rond half elf aan de poort
In eenzaamheid ontstoken
In het hart, nabij die streek
Maar niemand acht mijn lege blik,
Niemand acht mij als ik smeek:
Scheld me alsjeblieft eens uit
Schop me, terg me, duw of sla
Maar doe niet, doe toch langer niet
Alsof…
zij komt niet dichterbij
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
703 glooiende einder
en de schaduw licht kaatst
tegen het maagdelijk struisriet
daar roept zij mij nader
een fee in blauw gehuld
kom, lijken haar lippen te zeggen
ik, ja ik, ben met jou verguld
hoezeer ik ook mijn passen
wil versnellen
en mijn armen nog verder
doe strekken
zij komt niet dichterbij
ik schijn aan de grond genageld
alsof…
heb een spiegelbeeld gekocht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
713 ik zag je verdwijnen
in de gouden lijst van
vrijdagmiddag verschijnen
heb een spiegelbeeld gekocht
je lacht de ander toe
die met het kaartje speelt
de prijs was geen geruststelling
ik heb jou er niet mee verveeld
antieker lijkt het beeld
dat jaren ouder schijnt
het valse licht speelt parten
alsof het zonlicht zo verdwijnt
onwennig…
Hoe ik me voel
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
2.267 Ik voel me verlaten
Ik weet niet hoe dat komt
Ik dacht na en dronk water
Ik weet niet precies waar ik stond
Ik wist ineens wat ik voor je voelde
Het is over ik vond je in een klap niet meer aardig
Het is net alsof je me leven verknalde
Ik was bang om je kwijt te raken
Mijn hart zei laat haar gaan
Maar diep van binnen zal ik van je blijven…
Niet te temmen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
525 Het weinig houdt mij
nu gezelschap, van vele
beelden, trouwe honden
van gisteren, missen de
macht mij te verleiden,
dat lot heeft geen vat op mij,
trouw in saaiheid vervat,
laten me te pletter slaan,
word ik door schimmen
verslonden, de kracht
willekeurig ingeschat,
wordt de kern van camouflage
ontdaan alsof er niets is gebeurd…
het aarden blikinwaarts
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
616 Ik hou zo van die slierlingen
van hout en windsnelheden
die de nerven doen krullen
het ronden in rechte einders
een wittrekkend zonnen dat
de passieflora doet blauwen
en hier en daar bijt het getij
gaten in de koppen van de
schutting alsof zout hier ook
af en toe langskomt in 't roest
en een streep trekt in 't groen
van hieruit midden…
Lieve jongen
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
2.743 Vreselijke flitsen
lachende beelden
door elkaar verward
alsof we je opnieuw
verwachten.
Je verjaardag
het alles en het niets
van ons denken.
Want juist die dag
blijft ons diepe
verwarring schenken.…
Heel binnenkort
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
765 De luchten
weer blauw alsof een schilder een nieuwe tube
verf aanspreekt en zich verwondert over
de helderheid en de breking van het licht.
Heel binnenkort weer dromen van eindeloze avonden
waarop de mysteries ter sprake komen
van liefde, geboorte en dood, van tederheid
en hartstocht, kinderen en toekomst. Heel binnenkort.…
Harmonie
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
651 beter hoorbaar
door lente zo gespitst
op dat wat leven is
waar mussen kwetteren
om mijn oudbakken brood
en vinkjes snel hun nesten vlechten
de meesjes 't hoogste lied inzetten
zelfs achtergrondgeluiden
vertrouwd het stuk complementeren
door lauwe wind verdreven
't moedeloos verkeer
daar is het heerlijk
om de merel weer te horen
alsof…
herfstoranje
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
999 voel je
de herfst in al zijn kleuren
wankelt nu al in oktober
straks november weer met storm
heb jij je dikke winterjas al gepakt
voel je
die bladeren om je heen steeds meer
verzamelen ze zich
alsof ze hebben afgesproken dat het nu
de tijd is
zie je
dat de kleuren van de bladeren verspringen
van goud naar geel en dan weer goud
het…
papa, ik mis de tijden die we vroeger samen hadden <3
hartenkreet
4.4 met 15 stemmen
2.613 Maar het lijkt wel, alsof je dat zelf niet beseft.
Als ik er niet meer ben pap,
Wil je dan nog elke avond een kaarsje aansteken?
Zodat ik weet, dat je toch nog van me houdt,
ondanks alles wat er gebeurd is.
Pap, ik mis je gewoon,
en ik wil dat we weer normaal tegen elkaar doen
zoals eerder.…
de dialoog in mij
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.037 hoe kan ik benoemen waar ik in thuis wil blijven
wanneer het enige dat straalt
niet te houden is
mij verlaat
en decemberdagen neerlegt
alsof mijn ziel er in zou
passen
loodzwaar
hoe kan jij vragen
of het zich rond mij wil wikkelen
en alles wat ik in verbeelding zie
warme wind en weemoed
laag op laag, zacht op zilt
weerloos…
gedachten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
559 wil weten
maar ja, wat kun je anders verwachten
van iemand die toch al zijn leven heeft weggesmeten
Ergens in de donkere krochten van mijn gedachten
zit ook de wil om te leven
de wil die het leed doet verzachten
ook al heb ik het zelf allang opgegeven
Ergens in de donkere krochten van mijn gedachten
man man wat lul ik weer slap
't is alsof…
voor wie ik liefheb
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
826 sta in het duister en zie de wereld
voor me
er is geen armlengte
of het altijd gedroomde, geen groet of zoen
roert de wind
er is volkomen stilte
niets bestaat
mompel ik hardop, ook niet de huizen
die uit het zwarte vallen, dakloos en ondoorkruist
zelfs geen ramen met groot gemis
ik schrik
van mijn eigen stemgeluid, vreemd, alsof…
buurjongen
hartenkreet
2.7 met 21 stemmen
2.082 hormonen soms kuren
Buurjongen van de overkant
val je soms op rijpere meiden
Fantaseer je over hoe het zal zijn
als je mij lekker zou verleiden
Buurjongen aan de overkant
doordringend kijk jij naar mij
Met je bruine ogen zwoele blik
door jou voel ik me niet meer vrij
Buurjongen aan de overkant
het is een groot spannend spel
Je doet alsof…
to be or not to be redelijkerwijs
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
678 Wat is het dat mij
in de schoot geworpen wordt
meer dan men redelijkerwijs
van een man verwachten kan
het is als het velijn dat me
van het vlees getrokken wordt
nog voor ik slachtrijp ben
en dat in ogenschouw neemt
en soms ben ik een schaap
in wolvenvacht doend alsof ik
een wolf in schapenvacht ben
ondertussen aanstalten makend
te…
een kruik vol gedachten
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
815 onderhuids
terwijl de avond over het licht scheert
het leven meeneemt
zodra de traagste wijzers lonken
naar het ratelend gewicht
der waarden
heftig
aan het einde en van jarenlang
vermeden
alsof het dwingt tot schrapen
nog verder dan het denken, tot dwars door de wenteling
van werkelijkheid
zoek ik naar ontheffing, terug naar eerste…
het oog van de gedachte
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
810 alsof lucht ledig is
door mij heen blaast
daadwerkelijk in onzichtbaarheid
zoals, titelloos
het gelaat
in een gedicht
dat onder metaforen van de zee kruipt
en het zwijgen wordt opgelegd
zonder onderhandelen
over woordwaarde of het aandeel
tot berusting, het gegeven dat aanbreekt
wanneer een zoutpilaar wordt bekleed met verte…
zoem
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
455 daar vliegt een bij
van bloem tot bloem
zij is blij
bestijgt de meeldraad
gaat tot op de stamper
alles voor de honingraat
weerstand kent ze amper
nectar moet naar de koningin
dat monstrueuze lijf dat
leven uitpoept alsof
haar leven ervan afhangt
werkers, soldaten en darren
vadsig beetgenomen
zouden eigenlijk moeten
reageren als door…
Knietje aan knie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
894 en daar tegenover elkaar gezeten
Voor de blote benen dé inspiratie
om er eens heerlijk van te vreten
Zij bekeek hem, hij bekeek haar
woordloos geschiedde het en stil
In bochten raakten knieën elkaar
en hij vermoedde haar..moedwil
Flink rap reed hun buschauffeur
en scheurde woest door bochten
Haar knieën, zacht als een likeur
deden alsof…
Help me!
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
760 Als ze me eindelijk loslaat,
zijn mijn handen blauw
is mijn gevoel verschrompeld
tot een niet noemenswaardig element,
alsof er iemand op is gaan staan,
net zo nietsontziend als zij die daar zit,
overgeleverd aan zichzelf.
Die rot ziekte ook!…
ook morgen
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
854 waar heftige windvlagen
zich ontdoen van zwarte gewaden en
een stoet van haast rituele wendingen omver
wordt geblazen
aarzel niet, breng me
tot waar ik zijn moet, leg jouw kinderen
in mijn armen, tussen de bloemen
en dat plekje,, aan de liefde gelijk
geef me, geef me lichter
de speelsheid van jouw woorden, voltooi mij
in belofte
alsof…
Eens zo
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.325 Je ogen streelden als een bruine oase
de eenzame woestijn van mijn wezen
en in je overspelige armen vond ik vrede,
alsof ik nooit geboren was en eeuwig
bij jou sliep, tedere duivelin,
ver van de bewuste wereld.…
Zielsdiep
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.096 Ze keek naar me alsof ze mij tot in het diepst
van mijn ziel kon doorgronden en die vrouwen
vind ik best een beetje eng, normaliter, maar
zij deed het liefdevol.…
drenkplaats
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
609 stilte
het is er
in een kamer zonder ogen
ontrouw door de tijd vooraf
alsof ik zeeziek word
in een beker met water gevuld;
een waarheid waaraan leeuwen likken
en daar beginnen te vechten
gekooid met witte, wilde manen
die soms samen vallen in één enkele nacht
stilte
en het meest nabije
als een zachte beweging
van een wimper in jouw…
Handen als herfstige bladeren
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
889 In de zachte trekken van je gelaat
tekent zich opnieuw
de vreugde uit je kindertijd
Als galopperende paarden
laat je jouw gedachten de teugels vrij
En wonderlijk hoe de boom
zich gekromd heeft door
het zuchten van de wind
Alsof hij een buiging maakt
naar het groetende zonlicht
en de wassende maan
Ook wanneer je handen generfd…
Duisterweg
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
527 waar nachtbloemen wiegen in herinnering
en misschien schrijf ik je nog een lange brief
over hoe fijn het was samen in het liefdesbed
wanneer herinneringen dreigen te vervagen
en ik jouw herwonnen eenzaamheid voel
in het onrustige stromen van mijn bloed
en zal ook de duisterweg enig troebelen
vertonen in het schimmenspel van schaduw
alsof…