6348 resultaten.
Levensloopbestendig
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
582 Fase na fase
doorliep ik voorbeeldig
- al beweert mijn moeder soms wat anders-
en klom ik, tree na tree,
op de ladder van voorspoed en geluk
en met de eeuwige hoop op een welverdiend einde.
Ik kijk naar buiten
en zie de dag aardedonker worden.
Ik zoek de sluipschutter
die daar ergens op mij wacht.…
Verdwijnen is bewijs van tijd
gedicht
4.2 met 5 stemmen
3.941 Een uur
verstrijkt, dag, eeuwigheid uitmondend
in wat vergeten lijkt. Bedrog.…
Haar Antwoord
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.258 "Mijn hart was vól van U, maar heeft verkregen
Tot loon alleen leed, leed in eeuwigheid."
Kan dan het eens verbleekte morgenuur,
Daar alles toch herleeft in de natuur,
Niet met een nieuwe dag de kimmen kleuren?…
Blijf geloven
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
518 Vrienden kunnen je verlaten
Maar God blijft trouw in eeuwigheid
Hij is het die jou in dit leven leidt
En zal je nooit in de steek laten.
God heeft je lief en wil het beste voor jou
Hij wil jou steun en sterkte geven
In alle omstandigheden van dit leven
Blijf dan maar geloven in Zijn trouw.…
De schim
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
686 het leven
Als kostbaar gebaar
Waarheid weten
Is onbereikbaar
Is alleen daar
Voor wie weten wil
Voor wie gelooft
Is het leven een vuur
Dat nooit uitdoofd
Dat verder gaat dan de dood
Het is het leven in het groot
Antwoorden op vragen
Bij herkenning in ziel en zaligheid
Wordt je een waarachtig mens
Die bij de dood
Meegaat
in de eeuwigheid…
In geest en kracht wordt
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
517 De hemelse gerechtigheid
spreekt in tongen van een
opstanding voor de eeuwigheid.
Van hem die neerziet op al zijn
kinderen. Die in de geest van
Pinksteren hun weg vervolgen.
Eendrachtig tezamen aan een
nieuwe aarde toegewijd.…
Juichen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
524 Zijn goedheid blijft in eeuwigheid
En Zijn trouw tot in alle geslachten
Van Hem is het goede te verwachten
Wij mogen aan Hem zijn toegewijd.
( Enkele woorden uit Psalm 100…
Zonder Jou
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.090 maar hierboven
spreekt Iemand in liefde
voor eeuwig je naam!…
Denk niet
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.195 populieren
word ik meegesleurd met
de zaden van bloemen en planten
zal ik rusten onder
het bladgoud van de herfst
tot ik verteerd in de winteraarde
zal ontkiemen in de lente
ik zal de witte lentekrokus zijn
die glinstert in het zonlicht
het vergeet-me-nietje in mei
de roos van onze zomer
en de merel zal fluiten
op het pannendak
om ons eeuwig…
DODE HOND
gedicht
3.9 met 52 stemmen
13.677 Het lichaam wordt wel gezien als een nest
het tijdelijk verblijf van een onzichtbare
vogel – een afgezant van de eeuwigheid.
Zo zie ik het niet. En toch toen de hond stierf
wat gebeurde er toch dat ik wist dat ze stierf
alsof haar lichaam door iets werd verlaten.…
Een macroscopische wereld
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
445 honderd
aardse jaren duren
wij waren aan het sparen
maar door de deflatie
van arbeid en voeding
bleek het onmogelijk een
goed rendement te halen
we hebben het voor elkaar
de aardse maatstaf is
wat soepeler gebleken en
in het geheel van universele
tekens slechts een peulenschil
de mens is micro
in een macroscopische
wereld waar eeuwig…
De nadagen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
508 vol
nostalgie uit de nadagen
er vibreerde iets
tussen licht en lucht
dat ieder mentaal raakte
onontkoombaar schreef
een boodschap zijn letters
in de menselijke geest
een bericht dat voor
allen dezelfde inhoud had
door tal van beelden begeleid
er is geen geloof
en hopen meer wel liefde
in een heel zeker weten
wij delen eeuwigheid…
Spontaan taal, zonder modelcontracten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
440 Anders moeten omgaan met overgaan blijft
de eeuwige vraag. Hier heb je en daar laat jij
ja wat, ik trek de polder in, glunder opnieuw.…
Wachter
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
534 Zou ooit die wachter, net als wij
een mens van vlees en bloed,
een glimp der eeuwige
oneindigheid hebben bevroed?…
Rooilaan langs de Maas
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
721 En ik herinner mij de
begeerde schaduw die het zonlicht doofde,
het herfstgeruis dat eeuwigheid beloofde.…
the circle of light
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
738 her en der
in de gleuven van de oude boom;
het is des winters vracht
waarachter het licht, onnavolgbaar leeft
en de dood, op sterven na
stokkende zuchten weeft
terwijl jij en ik
uitzien naar de ochtenstond
waar 't zachte
in de warme hand,
en de omhullende arm,
in het innerlijke weer landt
het neemt zijn tijd
als ware het een eeuwigheid…
Dodenherdenking 2019
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
470 ze verdwenen
bij horden
tegelijk zonder
afscheid
nemen overal
en nergens meer
alleen de warme wind
verzette zich nog
tilde sterren op
met het eeuwigheid lied
een bloemenkrans
gevlochten met
kralen parels
om te herdenken
't herdenken
van slachtoffers
die zijn gevallen
in de tweede
wereldoorlog
alle mensen
die onvolwaardig…
Je bent er niet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
543 Enkel jij bezit mijn hart,
hopelijk door jou bewaard en gekoesterd
en eeuwig geliefd...
Je weet m’n lief,
ik kan niet voor, noch achter
en dat maakt de pijn niet zachter...
Je blijft me lief...
Onvoorwaardelijk,
onbegrensd door afstand en tijd...
Mis je...
Nu... morgen... altijd...…
Kijkend naar Holland (1)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
524 wielen
in dampen van diesel
aan de einder staan;
veen, onder talloze
hallen bedolven,
varkens in stallen
verzurend het land,
appartementen-
complexen in dorpen,
kronen op torens
in 't westen des lands,
overbevolkt raken
wijken van steden
ooit samenlevend
in een hecht verband;
het leed ondervangt
de trein, bus en metro:
geen eeuwige…
Uitgetreden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
411 het verdwijnt gewoon
daar waar ruimte
zichtbaar wordt kunnen
wij ons uitstrekken zonder
enig identiteitsverlies
vroeger focusten wij
op vastigheden nu is
vrijheid in het zijn
het hoogste goed
dat reikt naar alle
dimensies die voor onze
interesses openstaan
en aanwezig zijn delen
ik heb de grootsheid
van het heelal gezien
eeuwig…
Ja, duinen en dan ...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 Ik ploeter niet meer door het rulle zand
en de duinen zingen niet meer,
zielloos beademen de golven het strand,
diep in mij gaan hamers tekeer,
stampen weer beelden in mijn hoofd
van de drukke zonovergoten kust,
waar ik je eeuwige trouw heb beloofd.…
zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 wanneer je pijn
verschijnt met scheuten
die slechts in de herfst
ten gehore worden gebracht en
ik jouw grimas mag dragen
zodat de lente zich nestelt
op en in jou gelaat
ik ben je, lief ik ben je
hart je longen je geest, kortom
ik ben alles wat jij bent en samen
dragen we het atelier waar we
de kunst van liefhebben geëtaleerd
in een eeuwige…
wanneer jij gaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 tussen het licht van de lente
en het zwart van de dood
beschrijft het vaarwel
de eeuwige winter
een leven uit het lood
met verlangen naar verlossing
nog in de uitademing
tijdens de laatste tel
hoe kan men sloten verbreken
van deuren die als muren lijken
met broos levenssap besmeurd
waar jouw ziel is uitgeweken
en de ademende toekomst…
NIEUW UIT OUD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
343 nooit worden ze prijs
gegeven want je wil als
nieuwe dichter overleven
wat geldt in deze tijd - blink uit
ontsta als het kan uit originaliteit
uit inspiratie: een door god gegeven ‘zegen’
maar besef een nieuwe beschaving
is deels gestoeld op oude fundamenten
hoe vernieuwend ze ook moge zijn bedoeld
en ook zij heeft niet het eeuwige…
Mijn Grootje en de Grooten Oorlog
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
906 brandt, de onschuld
sterft, de nacht likt het zwartgeblakerde
het korenblonde meisje weet
de vuige Duitse ploerten pijnlijk
in haar hoofd, in haar borst
zij werd mijn Grootje
nooit zonder tranen schonk ze mij
haar angsten om eeuwig…
De holle weg
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
386 schaduw geeft
wat problemen
door de richting
van het licht dat als
in dromen van alle
kanten lijkt te komen
ieder legt zijn pad
waarbij jij je op
de vlakte houdt
ik koos de holle weg
het sieraad van iedere
landschapsarchitect
wij doeken ziel
en zaligheid op
maagdelijk linnen
werken zes dagen lang
mogen als kunstenaars
dus eeuwigheid…
Er is een kindeke....
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
747 Ik keek hem vragend aan en in mijn ogen
verzonk de eeuwigheid tot één moment.
Een ster viel stervend uit het firmament
die mij deed wankelen in onvermogen.
God zei: “Mijn zoon ik rommel maar wat aan.
Elk jaar word ik met kerst opnieuw geboren.
Ik ben de os en ezel in de stal.
Ik blijf herwinnen wat ik heb verloren.…
Als vleermuizen in de nacht.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Zo komt het eeuwig terug.
Vleermuis, vlieg naar huis,
daar waar het behaaglijk warm is.
Begrijp toch eindelijk dat dit plekje,
diep in jou van binnen te vinden is.…
De wolf ontbrak
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
377 ik droomde onder
ruizelend blad dat
de warmte van de
zomer nog een prettig
soelaas gaf
luisterde naar
de seizoenmuziek
die uit een eeuwig
repertoire
was opgediept
daar tussendoor
ploften de bellen
uit het pikzwarte ven
hun methaan uit de
giftig rottende bodem
ik zag de ogen
goedgemutst tussen
het hoge gras en
laag struikgewas…
IERLANDS STEM
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 Kalme effen zee
dringt zacht tussen strandstenen,
bereidt met groen wier
een ijl, zichzelf vermengend
eeuwig trillend schilderij.
Glooiende weiden
verbergen aan hun voeten
kleine ravijnen
vol koele loverschaduw
en begroeide rotswanden.…