Alle inzendingen over eeuwigheid

6335 resultaten.

Sorteren op:

Denk niet

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.195
populieren word ik meegesleurd met de zaden van bloemen en planten zal ik rusten onder het bladgoud van de herfst tot ik verteerd in de winteraarde zal ontkiemen in de lente ik zal de witte lentekrokus zijn die glinstert in het zonlicht het vergeet-me-nietje in mei de roos van onze zomer en de merel zal fluiten op het pannendak om ons eeuwig…

DODE HOND

gedicht
3.9 met 52 stemmen aantal keer bekeken 13.677
Het lichaam wordt wel gezien als een nest het tijdelijk verblijf van een onzichtbare vogel – een afgezant van de eeuwigheid. Zo zie ik het niet. En toch toen de hond stierf wat gebeurde er toch dat ik wist dat ze stierf alsof haar lichaam door iets werd verlaten.…

Een macroscopische wereld

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 445
honderd aardse jaren duren wij waren aan het sparen maar door de deflatie van arbeid en voeding bleek het onmogelijk een goed rendement te halen we hebben het voor elkaar de aardse maatstaf is wat soepeler gebleken en in het geheel van universele tekens slechts een peulenschil de mens is micro in een macroscopische wereld waar eeuwig…
wil melker26 januari 2018Lees meer >

De nadagen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 508
vol nostalgie uit de nadagen er vibreerde iets tussen licht en lucht dat ieder mentaal raakte onontkoombaar schreef een boodschap zijn letters in de menselijke geest een bericht dat voor allen dezelfde inhoud had door tal van beelden begeleid er is geen geloof en hopen meer wel liefde in een heel zeker weten wij delen eeuwigheid…
wil melker11 februari 2018Lees meer >

Spontaan taal, zonder modelcontracten

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 440
Anders moeten omgaan met overgaan blijft de eeuwige vraag. Hier heb je en daar laat jij ja wat, ik trek de polder in, glunder opnieuw.…

Wachter

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 534
Zou ooit die wachter, net als wij een mens van vlees en bloed, een glimp der eeuwige oneindigheid hebben bevroed?…

Rooilaan langs de Maas

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 721
En ik herinner mij de begeerde schaduw die het zonlicht doofde, het herfstgeruis dat eeuwigheid beloofde.…

the circle of light

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 738
her en der in de gleuven van de oude boom; het is des winters vracht waarachter het licht, onnavolgbaar leeft en de dood, op sterven na stokkende zuchten weeft terwijl jij en ik uitzien naar de ochtenstond waar 't zachte in de warme hand, en de omhullende arm, in het innerlijke weer landt het neemt zijn tijd als ware het een eeuwigheid…

Dodenherdenking 2019

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
ze verdwenen bij horden tegelijk zonder afscheid nemen overal en nergens meer alleen de warme wind verzette zich nog tilde sterren op met het eeuwigheid lied een bloemenkrans gevlochten met kralen parels om te herdenken 't herdenken van slachtoffers die zijn gevallen in de tweede wereldoorlog alle mensen die onvolwaardig…

Je bent er niet

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 543
Enkel jij bezit mijn hart, hopelijk door jou bewaard en gekoesterd en eeuwig geliefd... Je weet m’n lief, ik kan niet voor, noch achter en dat maakt de pijn niet zachter... Je blijft me lief... Onvoorwaardelijk, onbegrensd door afstand en tijd... Mis je... Nu... morgen... altijd...…

Kijkend naar Holland (1)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 524
wielen in dampen van diesel aan de einder staan; veen, onder talloze hallen bedolven, varkens in stallen verzurend het land, appartementen- complexen in dorpen, kronen op torens in 't westen des lands, overbevolkt raken wijken van steden ooit samenlevend in een hecht verband; het leed ondervangt de trein, bus en metro: geen eeuwige…
Maxim27 juni 2019Lees meer >

Uitgetreden

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 411
het verdwijnt gewoon daar waar ruimte zichtbaar wordt kunnen wij ons uitstrekken zonder enig identiteitsverlies vroeger focusten wij op vastigheden nu is vrijheid in het zijn het hoogste goed dat reikt naar alle dimensies die voor onze interesses openstaan en aanwezig zijn delen ik heb de grootsheid van het heelal gezien eeuwig…
wil melker29 oktober 2019Lees meer >

Ja, duinen en dan ...

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
Ik ploeter niet meer door het rulle zand en de duinen zingen niet meer, zielloos beademen de golven het strand, diep in mij gaan hamers tekeer, stampen weer beelden in mijn hoofd van de drukke zonovergoten kust, waar ik je eeuwige trouw heb beloofd.…

zijn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 650
wanneer je pijn verschijnt met scheuten die slechts in de herfst ten gehore worden gebracht en ik jouw grimas mag dragen zodat de lente zich nestelt op en in jou gelaat ik ben je, lief ik ben je hart je longen je geest, kortom ik ben alles wat jij bent en samen dragen we het atelier waar we de kunst van liefhebben geëtaleerd in een eeuwige…
elze8 maart 2020Lees meer >

wanneer jij gaat

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
tussen het licht van de lente en het zwart van de dood beschrijft het vaarwel de eeuwige winter een leven uit het lood met verlangen naar verlossing nog in de uitademing tijdens de laatste tel hoe kan men sloten verbreken van deuren die als muren lijken met broos levenssap besmeurd waar jouw ziel is uitgeweken en de ademende toekomst…

NIEUW UIT OUD

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 343
nooit worden ze prijs gegeven want je wil als nieuwe dichter overleven wat geldt in deze tijd - blink uit ontsta als het kan uit originaliteit uit inspiratie: een door god gegeven ‘zegen’ maar besef een nieuwe beschaving is deels gestoeld op oude fundamenten hoe vernieuwend ze ook moge zijn bedoeld en ook zij heeft niet het eeuwige…

Mijn Grootje en de Grooten Oorlog

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 906
brandt, de onschuld sterft, de nacht likt het zwartgeblakerde het korenblonde meisje weet de vuige Duitse ploerten pijnlijk in haar hoofd, in haar borst zij werd mijn Grootje nooit zonder tranen schonk ze mij haar angsten om eeuwig…

De holle weg

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 386
schaduw geeft wat problemen door de richting van het licht dat als in dromen van alle kanten lijkt te komen ieder legt zijn pad waarbij jij je op de vlakte houdt ik koos de holle weg het sieraad van iedere landschapsarchitect wij doeken ziel en zaligheid op maagdelijk linnen werken zes dagen lang mogen als kunstenaars dus eeuwigheid…

Er is een kindeke....

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 747
Ik keek hem vragend aan en in mijn ogen verzonk de eeuwigheid tot één moment. Een ster viel stervend uit het firmament die mij deed wankelen in onvermogen. God zei: “Mijn zoon ik rommel maar wat aan. Elk jaar word ik met kerst opnieuw geboren. Ik ben de os en ezel in de stal. Ik blijf herwinnen wat ik heb verloren.…
Nico Noorman21 december 2020Lees meer >

Als vleermuizen in de nacht.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 510
Zo komt het eeuwig terug. Vleermuis, vlieg naar huis, daar waar het behaaglijk warm is. Begrijp toch eindelijk dat dit plekje, diep in jou van binnen te vinden is.…
aagje fama30 januari 2021Lees meer >

De wolf ontbrak

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 377
ik droomde onder ruizelend blad dat de warmte van de zomer nog een prettig soelaas gaf luisterde naar de seizoenmuziek die uit een eeuwig repertoire was opgediept daar tussendoor ploften de bellen uit het pikzwarte ven hun methaan uit de giftig rottende bodem ik zag de ogen goedgemutst tussen het hoge gras en laag struikgewas…

IERLANDS STEM

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
Kalme effen zee dringt zacht tussen strandstenen, bereidt met groen wier een ijl, zichzelf vermengend eeuwig trillend schilderij. Glooiende weiden verbergen aan hun voeten kleine ravijnen vol koele loverschaduw en begroeide rotswanden.…

Jouw schepping

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 466
weg naar een volmaakte medemens die zichzelf kent en herkent in anderen ik dacht je te boeien maar vergat mee te groeien nam ruimte die niet de mijne was en toch heb ik altijd jouw hand vastgehouden was liefde onze paraplu voor eindeloos geborgen zijn nog groeit die eenheid ondanks alle spanning en venijn op weg naar eeuwig…
wil melker8 oktober 2023Lees meer >

Ambiguïteit

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 604
geen licht als het ondergaat wordt het niet donker Beschrijf het als vorm die nog niet gevormd is als omvang nog steeds zonder inhoud of zeg dat het vaagheid is die je verwart: kom je het tegen, heeft het geen voorkant en volgt je het, heeft het geen achterkant de oorsprong ligt achter ons naamloos in aeonen van eeuwige…
Maxim8 november 2024Lees meer >

LANGE MOUWEN

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 621
wat is dat toch dat eeuwige erbij willen horen zowel jong als ook oud wil blijkbaar op die manier scoren de een heeft er een van een of andere stam een ander draagt de naam van een geliefde of z’n mam weer een ander van z’n favoriete voetbalclub of een Jezus hangend aan het kruis of een leeuwenkop op de rug iets is ergens dan…
catrinus5 februari 2025Lees meer >

Gnosis

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 534
lang je de weg ook gaat, je tegelijkertijd aan het begin en aan het einde staat; Je ziet glashelder in dat nog meer inzichten, initiaties, rituelen, graden, je niet nog meer verlichten; Dat hoeveel studies je ook nog weet af te ronden, je het grote geheim niet dieper zult doorgronden; En dan heb je de Boeddha gedood; In het eeuwige…

Spionnen

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 280
Grazen ufo's de aardbol af brengen zij google maps in kaart terwijl drones onzichtbaar boven streetview blijven hangen bewegen spionnen over boomloze weiden daar waar het va et vient zijn lot tegemoet gaat in een dagelijkse ratrace een eeuwige wederkeer in eindloze caravanserai?…
Nemo26 september 2025Lees meer >

W.A.M. 270

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 478
jeugd als een wonderkind aan de hand van zijn moeder en reislustige vader in zijn laatste dagen tussen hemel en aarde als sterveling kwijnde arm en gepijnigd stierf tussen hamer en aambeeld als Jezus tussen barbaren hoe zijn grote mahatma ziel rees uit zijn werken tot sublieme hoogten de tijd overstijgend voor altijd en eeuwig…
Maxim27 januari 2026Lees meer >

haaienbek

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 361
Och, kon hij toch voor eender eens, deze ganse eeuwigheid, zijn slepende zelftwijfel ergens overzees, of in een nieuw verleden, als schatkist begraven, zijn schip laten enteren, zich laten gijzelen, exempli gratia, door een paar losgeslagen femboy-piraten.…
Lorenzo M.3 februari 2026Lees meer >