8371 resultaten.
Aan het meer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
477 ik kijk naar de weerspiegeling
van de bomen in het water
in de verte hoor ik eenden
met hun vrolijk gesnater
er gleden net twee zwanen
statig en sierlijk voorbij
ik groette ze hoffelijk
ze keken even naar mij
in het water zie ik
stukjes blauwe lucht
en soms een rimpeling
als de wind eventjes zucht
ik voel me vredig
en kom helemaal…
VERKWIKKING
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
494 De menselijke ziel
kan verdorren tot een vlakte
vol verbrokkelde stenen
waar geen boom of plant op groeit
slechts grauwe droogte heerst
zware lucht duwt je neer
om in doffe berusting
dan wel wanhoop te wachten
door de drukte van jouw wezen
op het troosteloze gruis
spuit ineens een springbron op
is een statige fontein
ruist onverstoorbaar…
Wintertijd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
619 Ik verlang naar het duister,
kale bomen, zwarte luchten,
naar de bijtende kou die je dwingt
naar binnen te vluchten;
Ik verlang naar het duister
van lange, donkere nachten
waar je in elke schaduw de dood
of boze geesten kunt verwachten;
Ik verlang naar het duister,
het schenkt de schoot van huis en haard
extra licht en luister;
Ik verlang…
Bruidsvlucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
534 enkel ritselend geluid dat deze rust doorbreekt,
zijn vleugelslagen van opstijgende vliegende mieren
Hun rood gloeiende lichamen vervagen
in het licht van de opkomende zon,
alsof de bruidsvlucht van koninginnen en mannetjes
een geschenk is van de vroege ochtend
Na afloop glinsteren de verloren vleugels,
als tranen van zilver in de warme lucht…
Pitriet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
565 warmte van de zon, teer en breekbaar
Tegen de avond vloeit de zonneschoot weg,
en komt de grondgeur naar boven drijven,
van de aarde waarin het riet is volgroeid,
en die zijn rijke sappen in het pitriet heeft opgeslagen
In de nacht worden alle sterren gelokt,
waardoor de hemel lijkt op een pikzwart geverfde koepel
De duistere adem van de lucht…
laten we nog - ter herinnering aan Ryan Al Najjar
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
1.389 laten we nog
iets langer blijven
op het koude bankje
als het even niet lukt
om naar huis te gaan
waar de dreiging zo
hard binnenkomt
dat mijn adem stokt
tussen vier muren
ik snak naar lucht
naar wind en licht
ik zoek de ruimte
als een konikpaardje
op ruige grasvlaktes van
de Oostvaardersplassen
veel heb ik niet nodig…
Een oeuvre no(u)velle
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
423 ‘La Vie’ is zo kort
dat het de vraag is
of het wel een leven heten mag
zeker als ik haar ogen houdt
tegen de achtergrond
van die hemelsblauwe lucht
Maar ze straalden
als sterren bij daglicht
toen ik het lastig vond
om haar aan te kijken
omdat ik haar gezicht miste
van toen ook zij wilde
en ik haar optilde uit de beeldspraak
van…
Zilverdoem
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
510 Mistroostigheid behoeft
geen kleur, een kleed
van zilverdoem bedroeft
een wilgenkant
die zwijgend zinkt
in dicht verwaterd land
de stilte weegt
vervaagt het al
omfloerst en leegt
tot daar een vogelvlucht
wit opduikt uit
de grijs vermiste lucht
meeuwen zwenken, hangen
alsof ze naar harmonie
verlangen
ze hijsen zeilen op de plas…
Een drive als Thor (‘eclectische twintigers’)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
518 Als ik lucht heb,
zal ik vliegen op vleugels
die ik er in volle vaart bijboetseer;
de teugels van het steigerend verstand
laat ik rijkelijk vieren,
evenals de tranen
welke mogen bloeien in de blijdschap om te leven.…
klapwiekend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
405 zal ik dan maar
de liefde zwijgen
of zwijgen
zonder meer
elk woord
gesproken of geschreven
is dansen
op een koord
zal ik dan maar
mijn gedicht
als witte duif
de lucht in gooien
klapwiekend
verdwijnt zij
achter blauwe bomen
of zal ik toch maar
nog één keer
voor jou
mijn woorden laten dansen
een valse triste
een danse macabre…
Vol bloemen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
186 Af en toe is Buiten meer
dan onderweg zijn
met een agenda vol
gezondheidszorg
met een hoofd vol
regeldingen
en een buik vol
stofwisselingsproblemen
maar ook een hart vol
levenslust
die me staande houdt
en uit bed haalt
Af en toe is Buiten meer
dan besmettelijke lucht -
de ruimte van een stil park
de vrijheid van mijn pure zelf…
Plaksels oude huid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
285 Twee eeuwigheden, ongrijpbaar
als lucht, bewegen met mij mee
omhullen me altijd, de tijd
verbindt me met alles
dat ik niet ben, tijd is
het onzichtbare web
waarin ik leef
waarop ik blijf plakken
en mijn hoedanigheden
achterlaat als een oude huid
Steeds weer ontpop ik
laag voor laag leef ik
laag voor laag verteer ik…
Ochtend aan de overkant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
366 Heel veel vingers
zullen enthousiast de lucht in gaan.…
Mijn stad
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
328 Tringelend rijdt een tram over de brug
In de verte hoor je gelach
Op het terras zitten mensen
Mijn stad
De bakstenen muur is nog warm
van de felle middagzon
Tijd voor een middagplons
Mijn stad
Het gras is vers gemaaid
De geur van groen
Een hond rent over het veld
Mijn stad
De lucht kleurt langzaam nachthemelsblauw
Nu is ie…
het Licht achterna
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
306 jij was
in een
duistere aardse
gedachte totaal
geen heilige
lichtstraal komend
vanuit de
lucht
ieder moment
van de
sombere dag
een diepe
wanhopige zucht
totaal niet
realiserend er
werd in
het heilig
werelddeel ernstig
overlegd
met glorievol
respect
lieve jonge
vrouw met
stralende ogen
jij behoort
bij onze
engelenschaar…
KOEIENDANS
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
294 De deuren van de stal
zwaaien wijd open
telgen van het runderras
verdringen elkaar wild
na maandenlange opsluiting
rennen springen en stampen
op de ruime weide
waar elke grasspriet
feestroes en vrijheid roept
de dolle dieren
werpen al hossend
de stalgeuren van hun huid
door zuiv're lucht over bloemen
reuk kringelt en windt op
stijgt…
Doorheen de wolken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
243 Een glimlach dwars doorheen de grijze wolken
die regen zeggen, straks of al heel gauw;
Vanmorgen was nochtans de lucht nog blauw
en zouden lichte liederen mijn ziel bevolken.…
antwoord
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
166 vooral geen stof op doen waaien
de stenen op de andere laten staan
als keiharde dekmantel
De dag moet nog beginnen
warme thee-damp slaat neer
op de bijeengeraapte brillenglazen
Door de wasem weg te wissen
kunnen de vraagstukken helder worden
Zit ik tussen pakken neer
of ligt het antwoord voor
het grijpen
Als ik struin naar de zee
zal de lucht…
Aan het eind van de laan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
177 Ze woont aan het eind
van de goudgele laan
die oplicht aan de overkant
Mijn kameraad heeft me vaak
tegengehouden, liet me niet
wegzinken in mijn verlangen
liet mijn voeten niet schuifelend
ritselen door de herfstbladeren
om naar haar toe te gaan
naar het lachje om haar lippen
in de parelende lucht, geurend
naar beginnende verrotting…
Veerhuissessie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
31 Wat in de lucht hangt schrijf ik op,
gepast of ongepast,
ik sla alles op of zo nodig achterover.
Via de kier naar buiten zwaai ik,
in gedachten vaar ik uit.
Leg ik pijnpunten bloot
en schets ik in woorden een ideale wereld op papier
want een groot tekenaar ben ik nooit geweest.…
Hittegolf
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.052 De zon in de strakblauwe lucht
de buurvrouw puft en zucht
wat een hitte wijffie, zegt ze mat
ik ken er niet meer tegen weet je dat
de druppeltjes parelen op haar voorhoofd
haar ogen staan alsof ze is verdoofd
Met een natte doek dept ze tussen haar enorme borsten
in haar hand een borreltje, om niet te verdorsten
in de tuinstoel op de Haagsche…
lichtvanger (voor V)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
553 hij staat stil naast me voor een uitbundige zonsondergang
de lucht boven het korenveld staat in vuur en vlam
hij knijpt de ogen halfdicht en mompelt:
ik moet altijd weer genoeg licht vangen om te schilderen
ik knik, stomgeslagen
we dwalen in een weidse, oneindige blauwe nacht
sterren schitteren als citroengele zonnen
zo groot dat ik ze bijna…
Hemelvaart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
741 Boven hen houdt een dreigend-grijze
lucht de zon gevangen.
Totdat zich een opening vormt,
helblauwe lucht ver-schijnt – snel weer
bedekt door nieuwe wolken
gevolgd door opnieuw – een grijze massa,
waarna een stralend witte wolk zijn opkomst doet,
begeleid door lyrische vioolstreken die de piano
tot zwaardere akkoorden aanzetten.…
winterdag
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
666 een eerste sneeuwvlok dwarrelt speels
als of het gaat naar een winterfeest
er volgt nog een vlok, meer en meer
ze komen samen op de aarde neer
met elkaar vormen ze een dikke grijze lucht
tot daar de wind komt met een zucht
hij jaagt de vlokken vooruit vanuit het westen
toch vallen ze allemaal ten langer leste
en op die dik bedekte winterlaag…
Oneindige Diepte
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
503 snijdt door de lucht,
Kilometers weg van de klok die tijd heet,
Is het kind breed lachend,
De afstand is niks zeggend,
Als internet oneindig is,
"Meisje draaiend op de dansvloer,
Wankel is de stabiliteit van de draai om haar as,
De man probeert haar te vatten,
Te laat!…
Stadsgezichten II
poëzie
2.7 met 3 stemmen
1.338 Open de vensters en luiken,
ik wil de lucht
de zwoel bezwangerde lucht wil ik ruiken
waarin het leven hijgt
en duizenden stemmen zoemen;
microben zijn bloemen
die bloeien in millioenen
microben zijn de zoenen
van de donkere lichtende wereldstad!…
Hollands vlag
poëzie
2.5 met 2 stemmen
857 Heel de lucht schijnt op te fleuren,
Strijkt ze er op haar frisheid uit,
Heel de lucht schijnt op te fleuren,
Strijkt ze-er op haar frisheid uit,
En je Hollands hart wordt wee,
Wappert met haar dundoek mee,
En je Hollands hart wordt wee,
Wappert met haar dundoek mee.…
Mijn Reis Naar Jou
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.242 Ik zal lopen tot er geen land meer is,
varen tot er geen zeeën meer zijn
en vliegen tot de lucht zichzelf uit de wereld heeft opgezogen.
Ik zal zoeken naar het licht.
Het licht dat jij me gaf.
Het licht dat ik wel toch niet heb gekozen.
Dag of nacht.
Lente of herfst.
Dood of levend.…
Beleef de Lente
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Het is niet alleen de veranderlijke lucht die
volop in beweging is maar ook natuur zal weer ontluiken
als vanouds met tinten groen tegelijk maakt ze verscheidene geboorten
en huwelijken van dichtbij mee van waar het einde nog niet is geschreven of gesproken.…
Nat weer
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
389 Een bijbehorende wind beweegt door
bladeren en naalden van bomen op hetzelfde moment
komt zon even tevoorschijn om wat licht en warmte te verspreiden
Het was maar tijdelijk daar een plotse regen met bakken uit de lucht komt vallen.…