Alle inzendingen over stille duisternis

5775 resultaten.

Sorteren op:

Dagdromend

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 777
Ademend in heimelijk stille droom overdag, en zeker niet willen, durven denken, omdat denken de echte droom verwart. Twee centimeter slechts en toch zweven, licht verheven boven de aardse bodem, vooral nu niet gebonden willen zijn aan onbetekenend, simpel gedoe.…
Tjoke12 mei 2007Lees meer >

Schemering

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.047
donker wanneer het gerijpte koren zijn gouden schijn laat als lijn tussen twee landen de wereld even niets wordt alsof het even stil staat weg van glorie en stil ongedwongen loslaat van wat er is geweest als afscheid nadert weer een dag voorbij in eindeloze gedachte vergaan of het nooit is daar geweest alleen vervaagd in stille…

Samen muziek

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.744
die in de avond valt op houten notenbalken toonaarden trillen de slaap waar jij bent vertellen snaren het lied dat de piano altijd zong componisten wekken de droom tot leven in de speeltuin van gevleugelde herinneringen melodieën fluisteren je naam die druipt van een kaars in de wind drijvend op geluidloze kracht ik staar de stille…

Utrecht vier mei

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 600
Vandaag rond acht uur voor heel even, Bezet een stille massa het Domplein. Waar morgen weer groot feest zal zijn, Realiseren we wat ons is gegeven. Duizenden mensen in de menigte klein, Proberen zich gezamenlijk in te leven, In wat voor velen slechts is beschreven, Waarom we zo vrij zijn als we zijn.…
RutgerS16 april 2008Lees meer >

Zomaar een zomerdag

netgedicht
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 630
Het paradijs vol vogels zingt zachtjes zinderende liedjes van stille vrede die niet is, nog steeds niet is. Voelt hij geen prikken van ogen vol tranen die manen terug te komen maar nu met tederheid. De weg is zonbeschenen en geurt naar wilde klaver viervoudig voor geluk, dat niet is, nog steeds niet is.…
Chatfant23 april 2008Lees meer >

In stilte

netgedicht
3.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.961
plotselinge rust als van dat ene moment wanneer de weeën stoppen en de bevrijdende geboorte inzet De dood openbaart zich in stilte niet in de schoonheid van mijn uitzicht op de kalme zee die de ondergaande zon omarmt waardoor alle kleuren in elkaar overvloeien onontkoombaar en toch zo natuurlijk als de komst van nieuw leven Kom stille…
annabel26 juli 2008Lees meer >

Niet eerlijk

netgedicht
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 948
de Weg in Ronse allen incluis de Keizer van Herentals Rik II met milimeters uit het wiel Schande sprak het peloton in koor die eendagsvlieg speelde vals dat sekreet ging zijn baas vóór en niemand gunde de arme ziel ooit nog een plekje onder de zon Wereldwijd gaan veelal aan strijd afspraken vooraf wie mogen winnen noem het maar één stille…

MIJN LIEFDE

poëzie
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.842
Vraag niet, waarom de roos zich heerlijk opent, En geurig bloeit bij zomerzonneschijn, Waarom de wind het kleinste blad doet trillen: Er is een stem, het groot heelal doorlopend, Die onverstaanbaar en onverklaard wil zijn, En toch de dorst van ’t hijgend hart kan stillen…

Liefste, o liefste mijn

hartenkreet
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.332
Ik wou nog eenmaal kijken langs frisse hagekanten tere aquarellen van smaragd stille amberplassen vol diepe schaduwen waarin dromen slapen dromen van eenzaamheid Ik wou nog eenmaal luisteren naar het lied van de nacht het fluisteren van de schuwe wind verhalend over vergane tijden zuchten van weemoed over zoveel tevergeefse woorden over…
Troebadoer25 november 2007Lees meer >

anoniem

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.014
winter sluimert over de wereld traag klinkt de winterhoorn mystiek in eindeloze nevel bomen zwarte silhouetten zweven boven dit witte niets tegen de vervagende bossen oergeluid in een lege wereld weemoedige bezinning op deze verre stille heide straks komt het licht in de diepste winterdag schreien in een verre stal zingen d’engelen…

Vers gevallen wit

netgedicht
3.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 801
van deze robuuste kerk tekenen zich scherp af tegen het volle maanlicht de klokken mompelen koperkleurig, hun gebronsde klanken klinken dof, diep en wijds over stil land elk van hun klanken markeert scherp en helder de grenzen van deze eindeloze stilte, de stilte van de diepe midwinter, van verlangen naar zachte voetstappen, dat stille…
Tjoke21 december 2007Lees meer >

MIJN KIND

hartenkreet
4.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.407
Vandaag huil ik mijn stille tranen uit verdriet over mijn "verloren" kind die mij niet meer als zijn moeder ziet en mij niet meer van waarde vindt. Verkeerde vrienden, foute dingen waar hij aan tenonder gaat zolang hij maar nooit vergeet dat mijn hart altijd voor hem open staat.…
Moeke18 april 2004Lees meer >

rode kaarsen bloeiend in de lentezon

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 849
stilte droomt en verte trilt een kerktoren op klokke twaalf zijn alle boeren klaar zinderend zoekt zon zijn vogels bij elkaar kwetterend in de zwartgeploegde voren je schaduwt deze plaats al eeuwenlang zucht zacht als ze hun eerste honger stillen zelfs liefde bloeide hier en kon verkillen als hun zomer weer dat trieste einde nam ben jij…

wit rondgevlekt in kristallijn

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 778
in de langste nacht geborgen wit de wereld zich tot morgen vlokken stillen in hun spel dragen traagheid zwermen zich vaarwel dwarrelen in vaagheid poedersneeuw verzoet de kou drift spelend in een strakkend blauw ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas ze liggen rijpend slootgeschikt en keurig waterpas uitgestrekt wit rondgevlekt…
wil melker24 januari 2004Lees meer >

WAAN

poëzie
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.734
Toen bracht mijn gids mij in een stille tuin, Met donkre lanen, kronklend over 't gras, En bloemen bloeiden tussen 't struikgewas, En gouden vruchten sierden kruin bij kruin. Ik plukte een schone bloem, doch eer zij was Gebroken van haar stengel, werd zij bruin.…

een lach lichtte op in je groet

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 758
ik zag je lopen in het donker verdwijnen een lach lichtte op in je groet je wilde geen kus maar je ogen maakten muziek van een honger die niet was te stillen ze zongen akkoorden die niemand ooit hoorde van je blikken begon ik te rillen ik trachtte met flarden geluid jouw beeld terug te roepen maar stilte klonk er hard bovenuit…
wil melker30 januari 2006Lees meer >

OP HET KERKHOF

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.827
.- Een spade dragend, het gelaat doorkorven Van rimpels, stapt een stille dodengraver, Teken van leven, door de hof der doden.…

dagdromen

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 767
Maar als de goudgele korenvelden verdorren door een verschroeiende hitte en ik loom en bezweet verkoeling zoek op een bankje onder een naar water snakkende eik, dan dagdroom ik over stille vergezichten, waarboven een milde februarizon in een strakblauwe omlijsting flonkerende diamantjes tovert op een maagdelijk, wit sneeuwtapijt.…
Dick21 oktober 2008Lees meer >

Leugens in bessentijd

gedicht
2.3 met 51 stemmen aantal keer bekeken 34.607
Ik wist wel hoe dat zat, ging slapen en ontwaakte in een stille morgen wit van verdriet. Men kan niet blijven zeuren. De pruimen ploffen rottend van de bomen, in de koude tuin worden de kleuren snel ouder.…
Anna Enquist13 februari 2020Lees meer >

Ag en au

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 609
De man begreep d'r stille wenk al snel: de vrouw keek op 'm neer en bleef maar zwijgen. Hij ging maar in z'n eentje op vakantie en vond, dat zij als zwijgend topmodel een sprekend voorbeeld was van arrogantie.…
Aubrey20 november 2008Lees meer >

Don Quijote

netgedicht
4.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 681
Nu wil ik rusten en met stille ogen zien hoe de padden uit het water kruipen. Voor Lucian Blaga…

dag triestheid

netgedicht
4.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 3.027
drie berkenboompjes geven mij licht ze kijken mij aan vanuit het duister een lief stilzwijgend bericht brengen ze in licht gefluister het ligt er duimendik bovenop dat die boompjes daar staan als stille getuigen van mijn pech ze kijken me welhaast in droefheid weg maar de boompjes horen mij ook aan en knikken me vriendelijk toe kijk ons…

voel jij me nog

netgedicht
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 897
vergaat mijn zwakte voor jou zieltogend in mistig allure vlucht jij weer weg naar woelige innerlijke oorden waar pijnlijke zuchten sturen en prille zachtheid vermoorden voel jij me nog mijn verre lieve ik was het toch wilde je gerieven zo ga ik weer naar een stille weg zoekend naar mijn verloren deel struikelend over droge tranen stikkend…

Mij maak je niks wijs

hartenkreet
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.213
Soms zou men de tv uit willen zetten om van die ellende maar niks te zien maar met een stille hoop blijven we kijken of ze de wapens neergelegd hebben misschien. Het zijn niet alleen de oorlogen die kwellen ook de natuurrampen zijn niet mis is er nog wel één plekje op aarde waar de mens gelukkig en tevreden is ?…
Moeke11 augustus 2006Lees meer >

je stierf toen je geboren werd...

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.209
m’n lieve, lieve, stille kind... Wenend, wiegend, als de wind dag lieve, lieve winterkind...…
geert19 augustus 2006Lees meer >

Avondzang

poëzie
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.884
Het zuidenwindje suist door zwarte twijgen, En kust het slapend dons der zangers teder, - De zilvren bomen wiegen heen en weder, En doen hun schaduw met hen mede nijgen, - Een stille zwoelte komt uit de akkers stijgen Een koele stilte daalt op donzen veder, - De zilvren nacht-zon sprenkelt dromen neder, En lacht van liefde in eeuwig-lachend…
Jacques Perk19 september 2006Lees meer >

Frontbericht van Dick Berlijn

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.169
daar is bericht uit Afghanistan u kunt trots zijn zegt Dick Berlijn we schieten selectief met scherp op alles wat onverklaard beweegt dat moet want wat anders is Taliban samen met de osad polad en ostad keurige ambtenaren bij ons in de tent met contact-iq en een zak vol geld werken wij hier aan wederopbouw met stille burgers hier van Uruzgan…

Bloemen in doorzichtig glas

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 675
geborgen in de grijze morgen wit de wereld zich opnieuw vlokken stillen in hun spel dragen traagheid dwarrelen nog wel voordat de grond ze rusten laat poedersneeuw verzoet de kou drift spelend in een strakkend blauw ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas ze liggen rijpend slootgeschikt en waterpas uitgestrekt wit rondgevlekt in…
wil melker27 december 2008Lees meer >

Stil wonder

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 793
In deze stilte denk ik, hoe bijzonder, is dit grootse stille wonder.…
Ans Verzon22 januari 2009Lees meer >

Bospad

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 605
De dagelijkse voeten dwalen, reizen af naar ondoorgrondelijke wegen daar in de verte, intimiteit verlegen buigen de bomen weerbarstig tussen de spanning van emotie en frustratie, de stille winddag neemt bijna afscheid loopt over het oude bospad van het duistere nachtwoud het grote bos nabij de stad grote nachtuilen roepen van onrust…
mobar9 februari 2009Lees meer >