5775 resultaten.
Dagdromend
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
777 Ademend in heimelijk stille droom overdag,
en zeker niet willen, durven denken,
omdat denken de echte droom verwart.
Twee centimeter slechts en toch zweven,
licht verheven boven de aardse bodem,
vooral nu niet gebonden willen zijn
aan onbetekenend, simpel gedoe.…
Schemering
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.047 donker
wanneer het gerijpte koren
zijn gouden schijn laat
als lijn tussen twee landen
de wereld even niets wordt
alsof het even stil staat
weg van glorie
en stil ongedwongen
loslaat van wat er is geweest
als afscheid nadert
weer een dag voorbij
in eindeloze gedachte vergaan
of het nooit is daar geweest
alleen vervaagd in stille…
Samen muziek
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.744 die in de avond valt
op houten notenbalken
toonaarden trillen de slaap
waar jij bent
vertellen snaren het lied
dat de piano altijd zong
componisten wekken de droom
tot leven
in de speeltuin van
gevleugelde herinneringen
melodieën fluisteren je naam
die druipt
van een kaars in de wind
drijvend op geluidloze kracht
ik staar de stille…
Utrecht vier mei
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
600 Vandaag rond acht uur voor heel even,
Bezet een stille massa het Domplein.
Waar morgen weer groot feest zal zijn,
Realiseren we wat ons is gegeven.
Duizenden mensen in de menigte klein,
Proberen zich gezamenlijk in te leven,
In wat voor velen slechts is beschreven,
Waarom we zo vrij zijn als we zijn.…
Zomaar een zomerdag
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
630 Het paradijs vol vogels
zingt zachtjes zinderende liedjes
van stille vrede
die niet is, nog steeds niet is.
Voelt hij geen prikken
van ogen vol tranen
die manen terug te komen
maar nu met tederheid.
De weg is zonbeschenen
en geurt naar wilde klaver
viervoudig voor geluk,
dat niet is, nog steeds niet is.…
In stilte
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
1.961 plotselinge rust
als van dat ene moment
wanneer de weeën stoppen
en de bevrijdende
geboorte inzet
De dood openbaart zich in stilte
niet in de schoonheid
van mijn uitzicht op de kalme zee
die de ondergaande zon omarmt
waardoor alle kleuren
in elkaar overvloeien
onontkoombaar
en toch zo natuurlijk
als de komst van nieuw leven
Kom stille…
Niet eerlijk
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
948 de Weg in Ronse
allen incluis de Keizer van Herentals
Rik II met milimeters uit het wiel
Schande sprak het peloton in koor
die eendagsvlieg speelde vals
dat sekreet ging zijn baas vóór
en niemand gunde de arme ziel
ooit nog een plekje onder de zon
Wereldwijd gaan veelal aan strijd
afspraken vooraf wie mogen winnen
noem het maar één stille…
MIJN LIEFDE
poëzie
3.9 met 7 stemmen
3.842 Vraag niet, waarom de roos zich heerlijk opent,
En geurig bloeit bij zomerzonneschijn,
Waarom de wind het kleinste blad doet trillen:
Er is een stem, het groot heelal doorlopend,
Die onverstaanbaar en onverklaard wil zijn,
En toch de dorst van ’t hijgend hart kan stillen…
Liefste, o liefste mijn
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.332 Ik wou nog eenmaal kijken
langs frisse hagekanten
tere aquarellen van smaragd
stille amberplassen
vol diepe schaduwen
waarin dromen slapen
dromen van eenzaamheid
Ik wou nog eenmaal luisteren
naar het lied van de nacht
het fluisteren van de schuwe wind
verhalend over vergane tijden
zuchten van weemoed
over zoveel tevergeefse woorden
over…
anoniem
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
2.014 winter sluimert over de wereld
traag klinkt de winterhoorn
mystiek in eindeloze nevel
bomen zwarte silhouetten
zweven boven dit witte niets
tegen de vervagende bossen
oergeluid in een lege wereld
weemoedige bezinning
op deze verre stille heide
straks komt het licht
in de diepste winterdag
schreien in een verre stal
zingen d’engelen…
Vers gevallen wit
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
801 van
deze robuuste kerk tekenen zich
scherp af tegen het volle maanlicht
de klokken mompelen koperkleurig,
hun gebronsde klanken klinken
dof, diep en wijds over stil land
elk van hun klanken markeert
scherp en helder de grenzen
van deze eindeloze stilte,
de stilte van de diepe midwinter,
van verlangen naar zachte voetstappen,
dat stille…
MIJN KIND
hartenkreet
4.0 met 20 stemmen
1.407 Vandaag huil ik mijn stille tranen
uit verdriet over mijn "verloren" kind
die mij niet meer als zijn moeder ziet
en mij niet meer van waarde vindt.
Verkeerde vrienden, foute dingen
waar hij aan tenonder gaat
zolang hij maar nooit vergeet
dat mijn hart altijd voor hem open staat.…
rode kaarsen bloeiend in de lentezon
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
849 stilte droomt en verte trilt een kerktoren
op klokke twaalf zijn alle boeren klaar
zinderend zoekt zon zijn vogels bij elkaar
kwetterend in de zwartgeploegde voren
je schaduwt deze plaats al eeuwenlang
zucht zacht als ze hun eerste honger stillen
zelfs liefde bloeide hier en kon verkillen
als hun zomer weer dat trieste einde nam
ben jij…
wit rondgevlekt in kristallijn
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
778 in de langste nacht geborgen
wit de wereld zich tot morgen
vlokken stillen in hun spel dragen traagheid
zwermen zich vaarwel dwarrelen in vaagheid
poedersneeuw verzoet de kou
drift spelend in een strakkend blauw
ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas
ze liggen rijpend slootgeschikt en keurig waterpas
uitgestrekt wit rondgevlekt…
WAAN
poëzie
3.8 met 13 stemmen
3.734 Toen bracht mijn gids mij in een stille tuin,
Met donkre lanen, kronklend over 't gras,
En bloemen bloeiden tussen 't struikgewas,
En gouden vruchten sierden kruin bij kruin.
Ik plukte een schone bloem, doch eer zij was
Gebroken van haar stengel, werd zij bruin.…
een lach lichtte op in je groet
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
758 ik zag je lopen
in het donker verdwijnen
een lach lichtte op in je groet
je wilde geen kus
maar je ogen maakten muziek
van een honger die niet was te stillen
ze zongen akkoorden
die niemand ooit hoorde
van je blikken begon ik te rillen
ik trachtte met flarden geluid
jouw beeld terug te roepen
maar stilte klonk er hard bovenuit…
OP HET KERKHOF
poëzie
3.5 met 10 stemmen
3.827 .-
Een spade dragend, het gelaat doorkorven
Van rimpels, stapt een stille dodengraver,
Teken van leven, door de hof der doden.…
dagdromen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
767 Maar als de goudgele korenvelden
verdorren door een
verschroeiende hitte
en ik loom en bezweet
verkoeling zoek op een bankje
onder een naar water snakkende eik,
dan dagdroom ik
over stille vergezichten,
waarboven een milde februarizon
in een strakblauwe omlijsting
flonkerende diamantjes tovert
op een maagdelijk, wit sneeuwtapijt.…
Leugens in bessentijd
gedicht
2.3 met 51 stemmen
34.607 Ik wist
wel hoe dat zat, ging slapen en ontwaakte
in een stille morgen wit van verdriet.
Men kan niet blijven zeuren. De pruimen
ploffen rottend van de bomen, in de koude
tuin worden de kleuren snel ouder.…
Ag en au
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
609 De man begreep d'r stille wenk al snel:
de vrouw keek op 'm neer en bleef maar zwijgen.
Hij ging maar in z'n eentje op vakantie
en vond, dat zij als zwijgend topmodel
een sprekend voorbeeld was van arrogantie.…
Don Quijote
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
681 Nu wil ik rusten
en met stille ogen zien
hoe de padden
uit het water kruipen.
Voor Lucian Blaga…
dag triestheid
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
3.027 drie berkenboompjes geven mij licht
ze kijken mij aan vanuit het duister
een lief stilzwijgend bericht
brengen ze in licht gefluister
het ligt er duimendik bovenop
dat die boompjes daar staan
als stille getuigen van mijn pech
ze kijken me welhaast in droefheid weg
maar de boompjes horen mij ook aan
en knikken me vriendelijk toe
kijk ons…
voel jij me nog
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
897 vergaat mijn zwakte voor jou
zieltogend in mistig allure
vlucht jij weer weg
naar woelige innerlijke oorden
waar pijnlijke zuchten sturen
en prille zachtheid vermoorden
voel jij me nog
mijn verre lieve
ik was het toch
wilde je gerieven
zo ga ik weer naar een stille weg
zoekend naar mijn verloren deel
struikelend over droge tranen
stikkend…
Mij maak je niks wijs
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.213 Soms zou men de tv uit willen zetten
om van die ellende maar niks te zien
maar met een stille hoop blijven we kijken
of ze de wapens neergelegd hebben misschien.
Het zijn niet alleen de oorlogen die kwellen
ook de natuurrampen zijn niet mis
is er nog wel één plekje op aarde
waar de mens gelukkig en tevreden is ?…
je stierf toen je geboren werd...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.209 m’n lieve, lieve, stille kind...
Wenend, wiegend, als de wind
dag lieve, lieve winterkind...…
Avondzang
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.884 Het zuidenwindje suist door zwarte twijgen,
En kust het slapend dons der zangers teder, -
De zilvren bomen wiegen heen en weder,
En doen hun schaduw met hen mede nijgen, -
Een stille zwoelte komt uit de akkers stijgen
Een koele stilte daalt op donzen veder, -
De zilvren nacht-zon sprenkelt dromen neder,
En lacht van liefde in eeuwig-lachend…
Frontbericht van Dick Berlijn
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.169 daar is bericht uit Afghanistan
u kunt trots zijn zegt Dick Berlijn
we schieten selectief met scherp
op alles wat onverklaard beweegt
dat moet want wat anders is Taliban
samen met de osad polad en ostad
keurige ambtenaren bij ons in de tent
met contact-iq en een zak vol geld
werken wij hier aan wederopbouw
met stille burgers hier van Uruzgan…
Bloemen in doorzichtig glas
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
675 geborgen in de grijze morgen
wit de wereld zich opnieuw
vlokken stillen in hun spel dragen traagheid
dwarrelen nog wel voordat de grond ze rusten laat
poedersneeuw verzoet de kou
drift spelend in een strakkend blauw
ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas
ze liggen rijpend slootgeschikt en waterpas
uitgestrekt wit rondgevlekt in…
Stil wonder
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
793 In deze stilte denk ik, hoe bijzonder,
is dit grootse stille wonder.…
Bospad
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
605 De dagelijkse voeten
dwalen, reizen af
naar ondoorgrondelijke wegen
daar in de verte, intimiteit verlegen
buigen de bomen weerbarstig tussen
de spanning van emotie
en frustratie, de stille winddag
neemt bijna afscheid
loopt over het oude bospad
van het duistere nachtwoud
het grote bos nabij de stad
grote nachtuilen roepen
van onrust…