14831 resultaten.
onbewogen
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
562 schrijf geen waanzin
over mijn woorden heen
of waar de wind zal zijn
wanneer alle richtingen
verdwijnen
het huis bloedt nog steeds
uit linker
en rechtermondhoek
veegt de vloer rood
in de kamer waar ik nooit meer kom
misschien had je het weten
anders verwacht
maar achter in de sneeuw
waar de wind een huid
krijgt
staat het kind…
De regen flow
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
732 het regent naakte hymnen
in gekerfde tuinen en boomgaarden
vogels zingen op takken
en de wind knielt op andere nevels
loyaal in mijn buurt
de regen flow verblindt niet
het naakte zangerige als de uren verstrijken
op de eerste melodie
er is geen klaagzang te horen
onder de regenboog reist nogal wat
op winden en getijden
waar de vogels…
er zaten meeuwen op dit papier
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
569 ben ik het
die niet meer kan vliegen
of het verlangen nog langer in handen houd
de wind maskeert
zwart…
Ommekeer
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
489 Geen houvast van de frisse wind.
Er is geen haan die daar naar kraait.
Geen ochtendlicht aan de horizon.
Geen wind die opnieuw door waait.
Geen geur van gemalen koffiebonen.
Er is geen haan die daar naar kraait.
In de verte galmt opgewekt gezang.
Voor groei van de zaad die je zaait.
Maar het is geen alt, tenor of sopraan.…
Element
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
594 de wind waait, zwaait
fluistert wat in mijn oor
tonen smelten samen
tot een gerieflijke trilling
roezemoezen in koor
takken wiegelen
als magische silhouetten
ongedwongen vier ik
het dynamisch jaargetij
ga bloemetjes buiten zetten
de wind waait, zwaait
wat koel en zacht geruis
als een streling, heling
een element van vertrouwen
bij…
Lente...laat ons wachten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
563 Wind
blijkt
heer en meester
Rukt en trekt
aan boom
en tak
Meester en heer
gehuld
in somber wolken
Een schrale zon
zoekt zich
een wak
aan blauwe randen
van schuchter
lente
De optimist
in het jongetje
laat z'n vlieger op
Wind rukt
en trekt
vlieger met touw
uit bei z'n handen.…
een moederhart
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
523 regen huilt zo ook... de wind!…
Schuin schrift
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 het zand
schreef met
de hand
van de wind
mijn woorden
in het zand
globaal
geef ik de
pagina’s aan
nog zonder
inhoud die ik
al zag staan
maakte veel
werk van
hoofdletters
en danste de
kleine scenes
in schuin schrift
door de
getijden
werden de
bladzijden
weer keurig
gewist
de avondzon
dook rood ook
de wind legde…
IN BASEL
gedicht
3.7 met 3 stemmen
18.327 onderweg naar een huwelijk van vrienden op een zwitserse berg
verblijven mijn vrouw en ik in een kamer met spiegels naast het bed
we slenteren door de stad en bewonderen in de avondzon
de snel stromende rijn waarop gespierde zwemmers
zich laten meedrijven
in waterdichte oranje zakjes
duwen ze hun kleren voor zich uit
terug in het pension…
Het lied dat we waren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
919 Kan ik leren lopen zonder jou
voorbij de rivier, voorbij de berg,
voorbij de plek waar wij ooit waren?
Die belofte brandt nog steeds langzaam,
in het zachte laatste licht van de zon—
en het lied dat we waren
roept nog steeds mijn naam.…
Weet je nog
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.147 Het was die keer dat jij me aankeek,
de wind door je haren,
maakte het herfstweer minder sober,
je ogen traanden, lachende tranen,
waardoor de wereld mooier leek,
en het werd zomer in oktober,
En niemand zou van me houden,
zoals jij dat kon,
en niets zou je weerhouden,
want de wind verjaagt de storm,
weet je nog...…
Voorjaarsgedicht
gedicht
3.0 met 61 stemmen
28.682 Deze lente gaat het toch weer
over jou hoewel ik er langzaamaan
wel moe van ben
moe van regen, wind, flarden
bedrieglijk blauw in de lucht,
vage beloften van het einde
van de kou.…
HERFST...IN HET VELD
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.630 We dwaalden langs akker
en door veld
door veld en langs akker
Zon en wind
hielden ons wakker
we kenden tijd noch uur
We maakten zo
ons avontuur...
uitgedaagd door 't landschap
Jij zei:
we hebben wind
in de rug
Ik zei:
we blikken
in een laagstaande zon
Op de weg terug
was het net
andersom.…
De pluisjes in de Pinksterdienst
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
590 In haar witte toga
stond ze midden in de kerk
te blazen als de wind
tegen de uitgebloeide
paardebloem
pluisjes cirkelden rondom
beschenen door het licht
van de door glas in lood
komende zon
het is als met de wind
je ziet hem
door de dingen die bewegen
net als de pluisjes
neerdalend op uitgesleten tegels
zo is de Geest,
je ziet hem…
Met venijnige vlagen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
474 baas
over natuur en elementen
de wind speelt nu met onze centen…
Herdenking
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
526 Hier sta ik in de wind van het land aan de zee
ik herinner me jouw schoonheid als een bloem
een bloem die schoonheid niet vergeten kan
jeugdig als de lente, weldadig als de zomer
in de heimwee van de herfst en stilte van de winter
hier sta ik in de wind en ik houd mijn adem in
om even de stilte te ervaren die ik in me voel
omdat je er niet…
Als paradijselijke gift
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
506 weer vlaagt
wind ontrafelde
gedachten op
een ribbelig strand
de patronen
golven tot
vloeiende lijnen in
het waterige zand
het is de afdruk
van onze unieke
menselijke breinen
in verbondenheid
het geestelijk
communiceren zijn
we kwijt valt buiten de
persoonlijke mogelijkheid
maar de database
staat in silicium gegrift
wind…
Droomwens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 een groot mens
tegelijkertijd
dat kind
zorgeloos
zwevend op de wind
Ik zou het zo weer
overdoen.…
Elementen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
437 De wind heb ik zachtjes
horen fluisteren
De zon strooit over alles
haar verklarend licht
Water betekent leven voor
uitgedroogde aarden
Het vuur wakkert
warme gevoelens aan
hieruit heb ik geleerd dat:
de wind mij heeft
doen luisteren
de zon mij een
helder inzicht schonk
water voor iedereen die zoekt
lessend is van waarde
en het vuur…
Korte 4#1
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 Door kieren en naden kruipt de wind
door de ramen en spint draden
waar geen wiel zich aan wil wagen.
Als jij komt, ga je ook weer terug
en als je gaat, kom je ook weer weg
komen is een verhaal van morgen
gaan is de herinnering van gisteren.
Wiegend op de wind
droogt het wasgoed
dat een kind heeft gedaan.…
Zullen we
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
242 Zullen we
Zullen we samen
sterren kijken
bestel jij dan de nacht
ergens in het korenveld
of aan de rand van de zee
dan vraag ik de wind
of ze lief wil zijn
zullen we samen wensen
dat er een of meer vallen
zullen we samen
dan weer het licht
laten schijnen
de wind laten ruisen
en de dag weer aangaan
zullen we ?…
Korrelig
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
82 Met een zacht geruis
Spoort de wind de wereld aan
Te blijven kijken
Met korreltjes zand
In knipperende ogen
Naar wat voorbij vliegt
Wat niet weg kan gaan
Wat stil aan de ketting ligt
Wat geen richting kiest
Met een zacht geruis
Spoort de wind de stilte aan
Te blijven schrijven
Naar wat terugkomt
In aarzelende handen
Met bewogen…
De droom van Auschwitz
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.238 naar de dood
Het schrille kermen van de remmen
de stemmen, och…, ze zijn verstomd
maar klagen luidkeels nog hun nood
De barakken staan verlaten
muren uitgemergeld overeind
diep in geleden pijn gestoken
De ovenpijpen zijn kapot
als rook in dromen opgegaan
van hen wiens leven werd gebroken
De deken van de tijd bedekt
het oog voor bergen…
sterke en zwakke schouders
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
931 45 jaar heeft ze gezwoegd
voor familie en vaderland
en ze bouwde mee
aan een zorgzame wereld
voor volgende generaties
en ze droeg
bescheiden bergen ellende
meestal veroorzaakt door anderen
nu ziet ze jongeren ontvreemd
van familie en vaderland
ze genieten mee
van de zorgzame wereld
denkend aan hun generatie
en ze dragen
klagend gekorte…
Sporen van verleden
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
3.890 wolken landen neder zonder geluid
regens ruisen over groene velden
terwijl mensen op de hemel schelden
sijpelt treurnis dieper tot op mijn huid
grijze straten blinken water sporen
grauwe hemels bergen blauwe luchten
wagens sneren lang gerekte zuchten
spatten mistig nevel naar verloren
vandaag voel ik huiver bloeden
dwaze beelden van ver…
Eén ding is nodig
poëzie
3.6 met 34 stemmen
5.426 Indien ik de toekomst las
En profeteerde,
En alles, wat verborgen was,
Verstond en leerde,
Indien ik dat geloof bezat,
Dat bergen verzet, maar de liefde niet had,
Ik ware niets - een ledig vat.…
Luchtfoto
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
907 Het ingetogen plaatje steekt af tegen
het schrille contrast van de weidsheid
Hoog boven de wolken vliegt een vogel
nog net gespot tegen de rand gezien
De bergen, de rivieren en watervallen
ontbreken maar het grote beeld
van alles tegelijk maakt het geheel
en het gevoel van vrijheid compleet
Het natuurlijke blauw is overal aanwezig
maakt…
Ze gaan elkaar missen...
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
6.501 plezier
en hart en ziel
Tijd en aandacht
aan heeft gegeven
Voor haar heel gewoon
om klaar te staan
Op ieder uur van de
dag was ze paraat
Maar de zaak ging
achteruit en failliet
Daardoor stond zij
ook op straat
Ze heeft staan huilen
met haar baas
Want als team waren
ze sterk
Al jarenlang werkten
ze samen
En verzetten daarbij
bergen…
Verval
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
3.004 Nog even en het geraamte draagt niet meer
het huis zal niets meer zijn dan een berg puin
overwoekerd door de wildernis van de tuin
heerst weer natuur waartegen geen verweer.
Jij zit daar binnen en komt niet meer buiten
bent met het huis gezonken tot het verval
de deur naar onderhoud blijf je maar sluiten.…
wonen voor een autist
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
2.745 Ik woon in de bergen,
ik woon in het bos.
Ik zit in de bomen
en veel tussen het mos.
Ik woon in een rivier,
ik woon in de zee.
Ik lig daar lekker te dromen
en maak een heleboel mee.
Ik woon in de duinen,
ik woon in een baai.
Ik zwem daar tussen de vissen
samen met een haai.
Ik woon onder de grond,
ik woon in een kanaal.…