Alle inzendingen over berg,wind,stap

14831 resultaten.

Sorteren op:

onbewogen

netgedicht
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 562
schrijf geen waanzin over mijn woorden heen of waar de wind zal zijn wanneer alle richtingen verdwijnen het huis bloedt nog steeds uit linker en rechtermondhoek veegt de vloer rood in de kamer waar ik nooit meer kom misschien had je het weten anders verwacht maar achter in de sneeuw waar de wind een huid krijgt staat het kind…

De regen flow

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 732
het regent naakte hymnen in gekerfde tuinen en boomgaarden vogels zingen op takken en de wind knielt op andere nevels loyaal in mijn buurt de regen flow verblindt niet het naakte zangerige als de uren verstrijken op de eerste melodie er is geen klaagzang te horen onder de regenboog reist nogal wat op winden en getijden waar de vogels…
Quicksilver27 februari 2011Lees meer >

er zaten meeuwen op dit papier

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 569
ben ik het die niet meer kan vliegen of het verlangen nog langer in handen houd de wind maskeert zwart…

Ommekeer

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
Geen houvast van de frisse wind. Er is geen haan die daar naar kraait. Geen ochtendlicht aan de horizon. Geen wind die opnieuw door waait. Geen geur van gemalen koffiebonen. Er is geen haan die daar naar kraait. In de verte galmt opgewekt gezang. Voor groei van de zaad die je zaait. Maar het is geen alt, tenor of sopraan.…

Element

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 594
de wind waait, zwaait fluistert wat in mijn oor tonen smelten samen tot een gerieflijke trilling roezemoezen in koor takken wiegelen als magische silhouetten ongedwongen vier ik het dynamisch jaargetij ga bloemetjes buiten zetten de wind waait, zwaait wat koel en zacht geruis als een streling, heling een element van vertrouwen bij…
Hilly Nicolay1 september 2015Lees meer >

Lente...laat ons wachten

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 563
Wind blijkt heer en meester Rukt en trekt aan boom en tak Meester en heer gehuld in somber wolken Een schrale zon zoekt zich een wak aan blauwe randen van schuchter lente De optimist in het jongetje laat z'n vlieger op Wind rukt en trekt vlieger met touw uit bei z'n handen.…

Schuin schrift

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 429
het zand schreef met de hand van de wind mijn woorden in het zand globaal geef ik de pagina’s aan nog zonder inhoud die ik al zag staan maakte veel werk van hoofdletters en danste de kleine scenes in schuin schrift door de getijden werden de bladzijden weer keurig gewist de avondzon dook rood ook de wind legde…

IN BASEL

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 18.327
onderweg naar een huwelijk van vrienden op een zwitserse berg verblijven mijn vrouw en ik in een kamer met spiegels naast het bed we slenteren door de stad en bewonderen in de avondzon de snel stromende rijn waarop gespierde zwemmers zich laten meedrijven in waterdichte oranje zakjes duwen ze hun kleren voor zich uit terug in het pension…
Tsead Bruinja25 september 2015Lees meer >

Het lied dat we waren

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 919
Kan ik leren lopen zonder jou voorbij de rivier, voorbij de berg, voorbij de plek waar wij ooit waren? Die belofte brandt nog steeds langzaam, in het zachte laatste licht van de zon— en het lied dat we waren roept nog steeds mijn naam.…

Weet je nog

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.147
Het was die keer dat jij me aankeek, de wind door je haren, maakte het herfstweer minder sober, je ogen traanden, lachende tranen, waardoor de wereld mooier leek, en het werd zomer in oktober, En niemand zou van me houden, zoals jij dat kon, en niets zou je weerhouden, want de wind verjaagt de storm, weet je nog...…

Voorjaarsgedicht

gedicht
3.0 met 61 stemmen aantal keer bekeken 28.682
Deze lente gaat het toch weer over jou hoewel ik er langzaamaan wel moe van ben moe van regen, wind, flarden bedrieglijk blauw in de lucht, vage beloften van het einde van de kou.…

HERFST...IN HET VELD

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.630
We dwaalden langs akker en door veld door veld en langs akker Zon en wind hielden ons wakker we kenden tijd noch uur We maakten zo ons avontuur... uitgedaagd door 't landschap Jij zei: we hebben wind in de rug Ik zei: we blikken in een laagstaande zon Op de weg terug was het net andersom.…
Harry Daudt11 december 2009Lees meer >

De pluisjes in de Pinksterdienst

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 590
In haar witte toga stond ze midden in de kerk te blazen als de wind tegen de uitgebloeide paardebloem pluisjes cirkelden rondom beschenen door het licht van de door glas in lood komende zon het is als met de wind je ziet hem door de dingen die bewegen net als de pluisjes neerdalend op uitgesleten tegels zo is de Geest, je ziet hem…

Met venijnige vlagen

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
baas over natuur en elementen de wind speelt nu met onze centen…

Herdenking

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 526
Hier sta ik in de wind van het land aan de zee ik herinner me jouw schoonheid als een bloem een bloem die schoonheid niet vergeten kan jeugdig als de lente, weldadig als de zomer in de heimwee van de herfst en stilte van de winter hier sta ik in de wind en ik houd mijn adem in om even de stilte te ervaren die ik in me voel omdat je er niet…

Als paradijselijke gift

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 506
weer vlaagt wind ontrafelde gedachten op een ribbelig strand de patronen golven tot vloeiende lijnen in het waterige zand het is de afdruk van onze unieke menselijke breinen in verbondenheid het geestelijk communiceren zijn we kwijt valt buiten de persoonlijke mogelijkheid maar de database staat in silicium gegrift wind…
wil melker30 januari 2017Lees meer >

Droomwens

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 524
een groot mens tegelijkertijd dat kind zorgeloos zwevend op de wind Ik zou het zo weer overdoen.…

Elementen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 437
De wind heb ik zachtjes horen fluisteren De zon strooit over alles haar verklarend licht Water betekent leven voor uitgedroogde aarden Het vuur wakkert warme gevoelens aan hieruit heb ik geleerd dat: de wind mij heeft doen luisteren de zon mij een helder inzicht schonk water voor iedereen die zoekt lessend is van waarde en het vuur…
c18 februari 2018Lees meer >

Korte 4#1

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 419
Door kieren en naden kruipt de wind door de ramen en spint draden waar geen wiel zich aan wil wagen. Als jij komt, ga je ook weer terug en als je gaat, kom je ook weer weg komen is een verhaal van morgen gaan is de herinnering van gisteren. Wiegend op de wind droogt het wasgoed dat een kind heeft gedaan.…
joepondro25 oktober 2019Lees meer >

Zullen we

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 242
Zullen we Zullen we samen sterren kijken bestel jij dan de nacht ergens in het korenveld of aan de rand van de zee dan vraag ik de wind of ze lief wil zijn zullen we samen wensen dat er een of meer vallen zullen we samen dan weer het licht laten schijnen de wind laten ruisen en de dag weer aangaan zullen we ?…
Magda Haan19 oktober 2025Lees meer >

Korrelig

netgedicht
2.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 82
Met een zacht geruis Spoort de wind de wereld aan Te blijven kijken Met korreltjes zand In knipperende ogen Naar wat voorbij vliegt Wat niet weg kan gaan Wat stil aan de ketting ligt Wat geen richting kiest Met een zacht geruis Spoort de wind de stilte aan Te blijven schrijven Naar wat terugkomt In aarzelende handen Met bewogen…
J.Bakx2 november 2026Lees meer >

De droom van Auschwitz

netgedicht
4.2 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.238
naar de dood Het schrille kermen van de remmen de stemmen, och…, ze zijn verstomd maar klagen luidkeels nog hun nood De barakken staan verlaten muren uitgemergeld overeind diep in geleden pijn gestoken De ovenpijpen zijn kapot als rook in dromen opgegaan van hen wiens leven werd gebroken De deken van de tijd bedekt het oog voor bergen…
sacrajewa27 januari 2005Lees meer >

sterke en zwakke schouders

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 931
45 jaar heeft ze gezwoegd voor familie en vaderland en ze bouwde mee aan een zorgzame wereld voor volgende generaties en ze droeg bescheiden bergen ellende meestal veroorzaakt door anderen nu ziet ze jongeren ontvreemd van familie en vaderland ze genieten mee van de zorgzame wereld denkend aan hun generatie en ze dragen klagend gekorte…
rubic3 oktober 2003Lees meer >

Sporen van verleden

netgedicht
3.4 met 30 stemmen aantal keer bekeken 3.890
wolken landen neder zonder geluid regens ruisen over groene velden terwijl mensen op de hemel schelden sijpelt treurnis dieper tot op mijn huid grijze straten blinken water sporen grauwe hemels bergen blauwe luchten wagens sneren lang gerekte zuchten spatten mistig nevel naar verloren vandaag voel ik huiver bloeden dwaze beelden van ver…
Verdano30 april 2003Lees meer >

Eén ding is nodig

poëzie
3.6 met 34 stemmen aantal keer bekeken 5.426
Indien ik de toekomst las En profeteerde, En alles, wat verborgen was, Verstond en leerde, Indien ik dat geloof bezat, Dat bergen verzet, maar de liefde niet had, Ik ware niets - een ledig vat.…

Luchtfoto

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 907
Het ingetogen plaatje steekt af tegen het schrille contrast van de weidsheid Hoog boven de wolken vliegt een vogel nog net gespot tegen de rand gezien De bergen, de rivieren en watervallen ontbreken maar het grote beeld van alles tegelijk maakt het geheel en het gevoel van vrijheid compleet Het natuurlijke blauw is overal aanwezig maakt…

Ze gaan elkaar missen...

hartenkreet
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 6.501
plezier en hart en ziel Tijd en aandacht aan heeft gegeven Voor haar heel gewoon om klaar te staan Op ieder uur van de dag was ze paraat Maar de zaak ging achteruit en failliet Daardoor stond zij ook op straat Ze heeft staan huilen met haar baas Want als team waren ze sterk Al jarenlang werkten ze samen En verzetten daarbij bergen…
merle ;-)14 september 2004Lees meer >

Verval

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.004
Nog even en het geraamte draagt niet meer het huis zal niets meer zijn dan een berg puin overwoekerd door de wildernis van de tuin heerst weer natuur waartegen geen verweer. Jij zit daar binnen en komt niet meer buiten bent met het huis gezonken tot het verval de deur naar onderhoud blijf je maar sluiten.…

wonen voor een autist

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.745
Ik woon in de bergen, ik woon in het bos. Ik zit in de bomen en veel tussen het mos. Ik woon in een rivier, ik woon in de zee. Ik lig daar lekker te dromen en maak een heleboel mee. Ik woon in de duinen, ik woon in een baai. Ik zwem daar tussen de vissen samen met een haai. Ik woon onder de grond, ik woon in een kanaal.…
Mark11 mei 2007Lees meer >