6137 resultaten.
De plantjes water geven
gedicht
2.0 met 3041 stemmen
177.458 Het huis van een kennis,
die met vakantie is,
leeg halen.
De schilderijen, meubels,
tapijten, kachels, het servies,
grammofoonplaten, kleding, spiegels
en ander huisgerei
fotograferen en op
ware grootte afdrukken.…
Hjemve
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.475 hier, ze zijn al bijna rijp
En jij bent in het Noorden
Wou dat 't Noorden hier was, of anders andersom
Zoals mijn chalcedoon verloor ik jou
Op straat
Nu is de herfst begonnen
Mijn hart hardnekkig zwaar bewolkt
Regenbuien schuilen niet meer voor zichzelf
Laten onbeschaamd de zielen vallen
De mijne klettert op de straat erbij
't Is koud in huis…
Het straatje
gedicht
4.0 met 13 stemmen
11.155 Daar sta je
dan tegenover ons huis, warm en
verweerd. Jij, bijna onveranderd
in die ene tel op weg naar het
straatje, eeuwig vanmiddag.
----------------------------
uit: 'Antiek fluweel', 1997.…
Samenkomst
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
8.548 kijkt met een blik tot alles instaat
Is het te lang geleden dat het ons zo verging
Ze briest; Je denkt aan de vrijgezellen tijd
Je droomt van een ongebonden bestaan
Denk je dat ik niet voel hoe je wegglijdt
Verbaast ga je de confrontatie aan
Ik raak mezelf wel eens kwijt
Van ons samen zijn geen greintje spijt
Laten we vanavond eens het huis…
Mereldrama
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.685 Kat loert lui
met één groen oog
zie ze daar bouwen
onder de schuttingboog
ze berekent haar kans
en wacht de tijd
al spinnend spiedt zij
hoe moeder merel gedijt
dan wordt het onrustig
rondom het nest
met hapjes gevlogen
naar jonkies in `t nest
poes kijkt en gaapt
geen beweging bij het huis
van fladderende vleermuis
slechts schemergeruis…
onderstroom
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.078 ooit overspoelden golven mij
namen me mee, nu leef ik
op de bodem van de zee
wring zuurstof uit het water
licht uit duisternis
soms voel ik een trilling boven mij
druppels keren terug naar huis
volmaakte cirkels trekkend
lossen ze op en worden één
dan ga ik naar boven
schep zilver van het water
plak het op mijn huid
met vloed spoel…
alles wat niet is
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
686 stilte
die tastbaar achterbleef, schurend langs
de tegels op de keukenvloer of de deur-
klink met het vaag verlangen ingebed
(soms leek het warm, daarna ijzig koud)
de kledingstukken in de kast, vergaan
achter dichte deuren in de loop der tijd
en schimmel in de voegen van de douche-
wand die ooit zo keurig schoongehouden
in het nu verlaten huis…
ochtenblauw met wit gevlekt
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
635 als zonnemist verglijdend
dalen kleuren groen en teer
het donkere licht versnijdend
onder zware takken neer
een huis tegen de hemel
van ochtendblauw met wit gevlekt
verbreekt de ronding van de heuvelrand
net iets te dwingend neergezet
de lange holle weg
met zwoele warme wind
beschutting van de volle heg
de speelse kreten van een kind…
Ya feel me?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.068 Maar toen ‘gramma’ het huis liet decoreren
werd het gebruik ervan wel delicaat
want haar bevatting bleek onder de maat
en wist een ieder flink te amuseren.
Behalve dan de schilder… die verbleekte
bij haar verschijnen. Zelfs de kleinste glimp
rolde zijn ogen hoog alsof hij smeekte.…
Parfum
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
2.100 wetende dat het niets meer is dan ijle lucht
die het stof op mijn gevoelens doet opstuiven
de schijn hooghoudend met zelfontworpen klucht
Want ik ben de architect van mijn eigen ondergang
ronddwalend in de blauwdrukken van mijn pijn
voel ik nog steeds de onweerstaanbare drang
om me voor te doen als de geliefde waar ze bij wil zijn
Mijn huis…
Hebben ze nog tijd ?
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
1.184 oorlogskinderen, zonder ouders
dwalen verlaten eenzaam rond
geen eten voor hun hongerige maagjes
hun lippen gesprongen,droge mond
geen water meer om te drinken
geen huis meer om in te leven
wat kan ik als nietig klein mens
deze kinderen eigelijk geven
't is moeilijk die beelden te zien
die me tot tranens toe bewegen
wat zijn wij dan toch…
Kindergebedje
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
819 De mensen zeggen dat U bestaat
Maar ik zie U nooit op straat
Kom maar eens bij ons thuis
Wij hebben een heel mooi huis.
Heer, ze zeggen dat U alles kan
Maar ik merk er niet zoveel van
Dat U van alle kinderen houdt
Ook al zijn ze wel eens stout.…
Vlieg uit en vlieg in
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
739 adelaar
zijn vrijheid vliegt
zijn vleugels wijd gespreid
hoog boven in de lucht
ergens verder ligt zijn nest
waar hij zich veilig voelt
vandaar uit maakt hij
lange tochten zwevend
over moeder aarde
tussen de wolken door
doe hetzelfde
klinkt de fluister
sla je vleugels uit
maar keer steeds weer
terug in je eigen veilige haven
je huis…
Een andere toon
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
623 En met gebogen rug,
ga ik wat later,
haastig langs het water,
naar huis terug.
Hij valt met stromen neer,
ik ben doorweekt, koud tot op het been,
‘k voel me treurig en alleen,
nu ik verkleumd huiswaarts keer.
De regen die de hele dag viel,
heeft opgehouden te stromen,
de zon is weer doorgekomen,
verwarmend tot in mijn ziel.…
Hoop de stille vennoot
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
486 outback
bewijst zich zo in ‘n zware baan-
liegt in brieven over successen
gevangen in ‘n web van leugens
durft hij niet huiswaarts te gaan
Hoop, tegenspeler van de dood
dooft soms heel even zijn vlam
dan weer preukelt iets in de hoop
gaat Jack weer aan de gang
In een kwade nacht sterft hij
reist in heldere dromen naar huis…
Het was weer zaterdagavond
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
662 eentje van zo vele stille avonden
je probeert er wat van te maken
hebt iets lekkers in huis gehaald
niet erg verstandig voor de lijn
maar ja, je wilt je prettig voelen
niet meer zo eenzaam zijn
de tv heeft niet zo veel te bieden
het boek ligt doelloos op je schoot
geen zin om er in te lezen
je luistert naar muziek
en je gedachten gaan terug…
Klein slaapliedje voor E.
gedicht
2.0 met 44 stemmen
12.249 Al bijna onder het warme,
zware zeil als ik nog spreek
van het moede dier dat zich oprolt
in zijn kleine huis beweegt je hand
alsof ik erin knijp maar niemand
knijpt. Dan bereik je verre wateren,
uitgestrekte meren waar een zwaan
neerstrijkt.…
Wondertjes van samenzijn
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
581 huis aan kant
energieën opgebrand
uitgeblust valt zonlicht
naast me op de bank
we zitten in zijn licht
zijn ogenwit daagt
buien uit te regenen zonder
dat mijn storm fluit
pupillen dragen mij
kleuren vragen tederheid
scheppen wondertje van samenzijn
gesloten voor publiek
zijn mond gegoten rond
de zachte lippen iets verstrakkend…
De rozenkrans
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
1.203 gister verliet ik mijn huis
van dromen en verlangen
ook de straat bleef leeg
geen leven wist ik te vangen
zie weer de steegjes
waardoor ik liep
in jonge jaren
het was toen al
dat ik haast dagelijks
in eenzaamheid sliep
seizoenen waren als elastiek
of doods in de rek
leerde slenteren
zocht kontakt in denken
bladzijden vol
met verlaten…
Zestig
gedicht
2.9 met 16 stemmen
10.730 Hoe breng ik het veilig naar huis? Ik ben dat mijn vrijheid
Verschuldigd, mijn gouden erfdeel met stomheid geslagen.
Geen afkomst is gekist. Mijn naam ligt in de bloemen
Te verwelken op hun steen en hij verzwijgt mijn naam.
Dagelijks dertig jaar heb ik de plek niet meer bezocht
Waar ik ben blijven staan.…
Hemelhuis
poëzie
2.3 met 9 stemmen
2.468 Wees mijn engel, vrouwke,
wees mijn hemel, huis.
Wees mijn stoutste roemen,
wees mijn zoetste troost,
frisse levensbloemen,
krachtig kroost.
O, mijn kindren!
Graaggebroken brood!
Zou 't geluk vermind'ren
waar de last vergroot?
Zou men armoe lijden
om een mondje meer?
Och, waar mensen strijden,
helpt de Heer!…
Don Quichotte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
716 aanval trekt hij moedig onverschrokken
geharnast en gezeten op een vurig ros
vijanden die niet vluchten zijn de klos
heeft geen tijd te eten of jagen achter rokken
de burger ziet hem naarstig komen
men heeft geen echte vrees voor hem
mensen kennen zijn verdwaasde dromen
zijn wapens zijn slechts houten speer en stem
geen standplaats is zijn huis…
Kaarsengedichtje voor advent
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
3.070 Het wordt steeds lichter in de kerk,
dit huis waarin God woont.
Vandaag branden drie kaarsjes,
drie vlammetjes van licht
vertellen van het Kind dat komt,
is dát geen mooi bericht?
Nu mag het vierde kaarsje aan.
Vier lichtjes laten horen:
nog een paar nachtjes slapen,
dan wordt het Kind geboren.…
Dakloos
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
985 Ik had een huis, een vriendin en een goede baan.
Voordat ik het wist, Was ik alles kwijt,
dakloos en eenzaam.
Ik had honger en niets te eten.
Geen water, kon nog geen eens
uit mijn lichaam zweten.
Het was wennen zonder geld en vrienden.
Ik liep de hele dag over straat
om warmte en eten te vinden.…
Nooit meer weg.
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.449 In het oude, vertrouwde huis op de hoek
zal de verandering aanmerkelijk zijn
- een andere man, een andere vrouw, een ander kind -
geluk aan de nieuwe bewoners,
maar in mijn hart huilt de wind.…
Stokgooier en lezer
gedicht
3.5 met 13 stemmen
7.476 Die duistere kamers, dat huis met het ijzige
trapgat en de ijzeren spiegel
de stinkende plee
liever het veld
hij hield van een stok die hij vond
sneed, sloeg, joeg
zie hem zwiepen en klieven.
Kracht! De zijne!
Een stok is een bliksem
droog en donker
geloof in het ongewone.
Dat was het wonder.…
- De kracht van het zwijgen -
netgedicht
4.1 met 43 stemmen
670 Rozengeur trekt door het huis,
geruisloos, als een stille getuige,
de begonnen reis van rust, van peace
van mededogen en innerlijke vrede,
waarmee lijden getrotseerd lijkt te worden.…
Passaatwind
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
516 Mijn dode ouders zien de schuur
waar ooit mijn puppies speelden
met een piepschuimen pop
De passie van het eerste uur
die wij zo vurig deelden
is gestold tot lava in mijn houten kop
Je vader in het verre Java
zorgt vergeefs voor een klein meisje
in een armoedig huis
Hij ligt niet in diepe coma
de ware reden voor jouw reisje
ligt bij…
de eerste zondag
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
771 de stilte wordt jouw lichaam, mijn lief
nog groter dan de neerwaartse gloed tussen leven
en onbegrepen graven
waar kraaien om zich heen kijken
naderbij
tot in mijn aardse spiegel
een rij mensen met bewaarde ogen
geloven even in zichzelf, lijfelijk
en laatst
tot plicht, vredig in zicht
het huis is rommelig en huivert bloemen
tot…
Ik ging eens om een broodje
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.401 Ik ging eens om een broodje,
De bakker was niet thuis,
en toen de bakker niet thuis was,
ging ik weer naar huis.
Ik ging eens naar de mensen
en sprak ze allen aan,
al ken ik vele talen,
geen mens heeft mij verstaan.…