5860 resultaten.
De bekeerling zingt
poëzie
4.1 met 15 stemmen
4.360 Thans keer ik weer : mijn God heeft mij vergeven,
En Zijn genade wreekt de wegen niet,
Waarlangs ik zwierf bij spel en ijdel lied,
Zijn liefde doet mijn stervend hart herleven.…
De wel
poëzie
3.9 met 9 stemmen
3.834 Als een die, wandlend in een groot groen woud,
Een wijle neerzit bij een waterwel,
En in zijn handen 't water schept, dat snel
Vervliet, tot hij geen druppel overhoudt;
En, in gepeinzen, telkens weer dat spel
Herhaalt, als had hij nimmermeer aanschouwd
Hoe 't vonklend vocht, als levend zonnegoud,
Zich niet laat vangen in de kleine cel;…
Tweezaamheid
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.159 begroet
terwijl vroege zonnestralen
licht lachend zoute zandkorrels
verwarmen, aanschouwt zij
spiegelend een nieuwe morgen
vingertoppen raken zwijgende
handen terwijl vurige lippen
passievol eenzaamheid, even
bezield in tweezaamheid, deze
zwoele nacht sprakeloos achter
laat in verbazend heldere dromen
langzaam wandelend naar het nu
spelen…
Hoe 'k dichter werd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 kop
dichterlijke vrijheid
struinde 'k richting uitkijkpost
en rolde m'n blik
naar die feeërieke monding
Compleet ontdaan
van elk tijdsbesef
trilde 'n slepend timbre
de oever op
en schraapte de helling af
zoekend naar 'n smekend oor
Vermoeid en uitgegolfd
tastte die Lorelei
in de bouwdoos van 'n dichters poëzie
en graaide ze speels…
Mijn Europa
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.243 van Uncle Sam
terroristen genoemd door velen, al noem ik
ze strijders van de haat, jij mijn oude dame
hebt zelf gevraagd om al dit kwaad, te zijn
of niet te wezen voor je eigen mensen doorvoed
met pijn
mijn huiver in zeer gesteente opgeslagen
als ik dan nú ons kleine kabinetje hoor
waar poppenspelers ons land vertegenwoordigen
in een spel…
Ode aan Swmyborszka
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
830 Wat een geduld heb je betoond,
toen je mij weer leerde spelen,
wat een liefde voor je vak.
Trots vertelde je me later
van Turina en Chopin,
over je Spaanse moeder,
en haar Poolse kolonel.
Je leerde mij vooral
hoe een mens moet overleven,
met zwart en wit,
van toets tot toets.…
geitenpad
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
752 Vuurbloemvlinders spelen traag met vaag danslicht.
Het ochtendorkest strijkt de stokken voor de ogen.
De blauwe zondag wijst opnieuw het lange geitenpad.…
Hun magische finale
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
743 jij gaat niet
voor applaus maar
voor het samen spelen
ieder instrument mag
van jou de hoofdrol stelen
als de loftrompet
gestoken wordt en
pauken trommelen hun
magische finale gun jij
hen ook het slotakkoord
je laat de altviool
vibreren wenkt op tijd
de jonge vrouw die
als sopraan het in de
hoogste tonen gaat proberen
legt…
ode aan mijzelf
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.440 ik kan mijzelf
aan u niet onthouden
soms schep ik een verduisterd einde
opgaand in niets van al het zijnde
een leegte bekroond met cum laude
maar als ik dan zie hoe u
zonder mij in barre koude moet leven
pak ik het plankje met brie,
smeer mij uit
en door nederige liefde gedreven
speel ik tevens op een valse kinderfluit
ik amuseer…
Symfonie van de Wind
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
809 en zijn verwachting vindt
in een meeslepend zuigend decorum
ik zal met je zweven op dromerige stromen
het zijn de verweven sliertige draden
die ons dragen en immer nader komen
nimmer zal één ons met donkerte beladen
al zijn het stormen of buien met tranen
dan wel licht met schichtig vuur vermengd
ik hoef hen niet tot een speelse…
Violen strijken zachtjes neer
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
760 speel muziek
in het klankbord van je ogen
verwonderd zing je van verdriet
voor het applaus
heb ik te lang gebogen
hoog zet ik de tonen aan
in ijlte van verlangen
met grote koren
laat ik mijn emoties gaan
je blikken blijven aan me hangen
bassen dreunen hun refrein
in ritme van de paring
genot is stil doet pijn
passie wint we delen…
Gewillig wezen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
669 Noem het liefde
wanneer ik niet meer weet
wie ik ben
zeg me dan toch
wie ik moet zijn
en zo zal ik alleen
meer worden dan de enkeling
die met open armen
je wensen heeft vervuld
speel me en bespeeld
zal ik gehoorzamen
keer me niet je rug
nooit noch die van je hand toe
wanneer mijn smeekbede
slechts op blote knieën
onder mijn…
Stemmig Landschap
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
587 Alsof een vloed
het land heeft opgestuwd waar koren
en ieder zo vertrouwd gewas,
speels wuivend naar wie rust komt halen,
genoeglijk op de golven deinen.
Ik wil de grond niet waterpas
maar wel met hellingen en dalen
waarin mijn stemmingen weerschijnen.…
Lamento
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
1.273 van heel alleen en droefenis
wat moet hij nu beginnen
De dag ebt weg, de schemer glijdt
hij ziet de schimmen dolen
de beelden spinnen in zijn hoofd
haar geur sprankelt in zijn dromen
hij hoort, hij voelt, hij ruikt en huilt
het wordt een lange koude nacht
De ochtend kriekt, de dag klaart weer
lichtflitsen dansen door de kamer
ze spelen…
Liefde en Haat
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
1.773 Heel erg verliefd maak je me ook wel,
maar ja, het is helemaal jouw spel.
Oh, weet je nog niet dat ik je geheim weet?
Ik wist het ook nog niet meteen.
Anderen zeiden al dat je een player bent,
je hebt het gewoon iedere keer ontkend.
En ik was zo stom om jou te geloven
terwijl je me gewoon al die tijd hebt bedrogen.…
Nick
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
2.363 alsof de leegte slechts
gewacht had op jouw naam
ik rende schreeuwend
over naakte toppen
radeloos je adem na
die nevelde langs zuchten wind
in mijn gevoel stormde
de echo van jouw leven
blind heb ik gezocht naar licht
achter je neergeslagen ogen
nog niet beseffende dat wezen
veel meer is dan een blik
nu zie ik blij je sprankelend spel…
uit de hitte
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.150 het geluid van haar naderen
dat geklepper harer sandalen
als los geslagen leren luiken
tegen een winderige muur
die nacht staat gegrift
in zijn uiteengereten hart
met haar kwam immers ook
de geur mede van hem
wiens zijde zij verkoos
boven zijn gewillige lende
zijn naam doet er niet toe
heeft het nooit gedaan, alles
bleek slechts een spel…
Aan N. Beets
poëzie
3.6 met 11 stemmen
5.271 Vol speels vernuft, o ja!
Is wel uw Camera –
Doch dat was maar een grapje,
Een dartlend eerste stapje;
Doch boven Hildebrand
Steeg hoog de Predikant:
Die heeft eerst goed geschreven!
En zo verheven!…
Verborgen geschiedenis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
703 Tweemaal verliezen
zijn vader en hij
zich in de potentie
van levensvattende krachten,
maar het individu groeit gestaag
en het collectief laat zich niet verleiden
tot zaligmakende concessies ter bevrediging
van het eeuwig twistzieke spel der genen.
Werkelijkheid vraagt een offer en verliest zich tweemaal!…
Wat is het...
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
818 Wat is het dat mij zo ongelukkig maakt
Waarom voel ik me zo alleen
Wat is het wat me zo diep raakt
Het stroomt als vergif door me heen
Ik heb geen zin meer om te spelen
Ik zie nergens het nut nog van in
Want ik wil met jou mijn liefde delen
Net als toen aan het begin
Ik wil zo graag jouw lippen kussen
Zo graag voor altijd de jouwe zijn…
Oude preken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
825 geschapen dieren
In een land verdronken in rivieren
Zocht ik waarheid, mensen schoon in naakte
Kleren voor ‘t bewuste zijn ontwaakte
Ze vertelden mij te zoeken, vrede
Vrijheid zou te vinden zijn alsmede
Vruchten om te eten, rijke bomen
Schaduwrijke plekjes om te dromen
Maar ik vond ‘t verdriet van tegendelen
Het gebod, de overheden spelen…
Over en weer .....
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.029 Jij weet mij steeds te raken
met een woord of een gebaar
nooit zul jij verzaken
het spel is nog niet klaar
Jij wandelt door mijn leven
raakt weer een letter aan
steelt wat ik had te geven
woordblind bij mij vandaan
Jij grote onbekende
beroert toetsen ongevraagd
waar woorden ooit verwenden
worden zinnen nu belaagd
Met simpele nonchalance…
Vandaag
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.174 Ik strik mijn armen om de dag,
speelse handen fladderen
zonder vleugels op het
ritme van mijn lach.
Maar aan het einde
van het muurtje wordt
alles weer grijs op zwart,
mijn handen gaan weer
wennen aan de stilte
van een koude nacht…
traag wervelen mijn tranen
langs oude rimpels
op het eenzame
en verlaten pad.…
wit rondgevlekt in kristallijn
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
778 in de langste nacht geborgen
wit de wereld zich tot morgen
vlokken stillen in hun spel dragen traagheid
zwermen zich vaarwel dwarrelen in vaagheid
poedersneeuw verzoet de kou
drift spelend in een strakkend blauw
ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas
ze liggen rijpend slootgeschikt en keurig waterpas
uitgestrekt wit rondgevlekt…
in het brandend braambos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
954 ik zocht je in
het brandend braambos
daalde met je af
in stenen tafelen
gaf je wat ik dacht
ik zag de piramides
zwoegde steen op steen
om zo de hemel te bereiken
maar Mozes vond de weg
door alle plagen heen
je orakelde de Grieken
gaf Vestaalse maagden weer
hun lach en in de dorische
verzuiling kregen spelen
steeds meer mensen…
Elsje Engel
netgedicht
2.9 met 46 stemmen
14.259 In speels verdriet en luchtig mededogen
ziet elfje Elsje dat het niet meer gaat
al is het teder zweven nog zo'n daad,
gegroeid uit eeuwenlang poëtisch pogen.
Het strijken over zachte wimpers laat
verveling toe: alleen de meisjes mogen,
gebogen over vijvers, opgetogen
de lelietjes-van-dalen aangepraat.…
zocht een meisjeshart
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
815 ik zocht een meisjeshart
in jaren die vergaten hoe
het leven was nu speel ik pas
weet je blonde haar
je ogen zo apart dat twee
keer kijken nodig was
je wereldje verdween
die koude nacht toen
je vertrouwen werd geknakt
je hield je handen op je hoofd
het water tot de lippen
in emoties kon je zomaar stikken
we zochten bloemen…
Onbekend meisje
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
1.239 Veel tranen van wat er nu aan het spelen was,
En lachbuien van hoe het was geweest.
Nu weet ik eindelijk wat er kwijt was,
Ik weet waar ik zoeken moet.
Ik moet het alleen nog verzamelen,
Dat vergt veel tijd en geduld.
Over een tijdje is het meisje terug,
Het echte meisje en niet wie het nu is.…
Een kind
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.950 voortdurend doorgaat
onverbiddelijk en ongerijmd
beukt als een hamer op de tijd
en laat mijn woorden verdwalen
in de sluiers van eenzaamheid
Ik zie steeds veranderingen
zonder dat er iets anders is
steeds de versnelling
waar vertraging is
in het verdwijnen
van mijn ijdelheid
Ergens huilt een kind
het geluid zo iel nog
begint een eigen spel…
Ben jij mijn vlinder?
hartenkreet
2.8 met 16 stemmen
1.916 Ik zal
muziek
voor je
spelen.
Een plaats
zoeken waar
jij voor
altijd zal
slapen.
Maar eerst
moet jij
nog komen
lieve kleine
vriend[in]…