8758 resultaten.
Klein moederke
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.559 Moet ge mee naar schole,
Dwars door weer en wind,
Kom dan stil gescholen
Onder die mantel, kind.
Broederke, broederke mijn,
Laat mij uw moederke zijn.
----------------------
driegen: naaien…
meer bitterheid dan zoet
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
609 waar eens het stil verlangen woonde
huist thans de kilte van weleer
dromen waar ik toen van droomde
gaf ik elders in beheer
nooit bleef alles bij het oude
altijd was men in de weer
het hechten aan het zó vertrouwde
deed mij later toch nog zeer
van alle regels op de hoogte
weet ik hoe het verder moet
ik zal me vast nog eens bedenken…
laatste handen
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.311 je nam je schaduw en verdween
tussen bladerloze bomen
geduldig maar tevergeefs
bleef ik wachten op nieuw groen
maar
het donker bleef stil
toen de tijd het ook niet meer wist
besloot ik op zoek naar andere kleuren
nieuw licht te zagen
het zwart aan jou te laten
niettemin
mocht het ooit nog eens tot een ontmoeting komen…
Hier
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 was hij maar hier, want niemand kent me beter
ik ben betoverd door zijn mooie stem
en de eenzaamheid besluipt me stil
terwijl ik de seconden vermenigvuldig, zonder hem
toen de dagen nog roze waren zong ik mijn liedje
voor een publiek van gedachten en hoop
liefde laat zich niet vangen door woorden
net als het verlangen dat van mijn stem af droop…
intake
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
759 het was de stoel die meteen al
tegenstond, veel te blij in rood
en zitten deed hij ook niet echt
op het puntje, breekbaar bijna,
balanceerden gedachten die zij
strak naar buiten keek terwijl
de muren zich wachtten en 'n
klok haar in de gaten hield,
er zelfs even bij stil stond
zo zwegen ze alle tijd verleden
en slikte ook daar de wanhoop…
rookt nog na
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
532 verpulver het potlood
de vingers aan de rol
rullen geurige tabak
likken warm het slijk
de letters branden
aan rokende zinnen
de woorden knetteren
een zwevende waas
verzilver de katapult
het elastiek stil de spil
springt en velt tong
flarden mompelmoed
o nicotine o alcohol
o wierook o waanzin
dat alle heerlijkheid
genoegen vindt…
tot het einde der tijd
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.079 Wanneer de nacht mij stil omarmt
mijn gedachten verzacht
mijn ziel verwarmt en
woordeloos laat dromen.
Als sterren langzaam komen,
dan heb ik jou zo vreselijk lief
zo ongelofelijk en intensief,
oneindig en volkomen.
Dan droom ik tot de morgenstond
tot nachtelijke geluiden zijn verstomd,
mijn hart begint te zingen.…
Heilige heks?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
585 elk jaar
zeshonderd jaar
opnieuw in het harnas
stil de straten van Domrémy
duivels vrouwelijk gemaskeerd
de wereld tegemoet
de vijand tegemoet
noodlottig voor zilverlingen verkocht
gemarteld likten de vlammen uiteindelijk
de Seine voerde haar mee
zie die boerenmeid
haar noodlot een vrouw zijnde
bewustzijn hemels ingegeven?…
huiverlangen
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
752 glitters verglanzen
de wolkjes aan de lucht zijn niet
voor de zon doch zinnen die lachen,
wollige wasems van winters plezier
schouw schittersneeuw en witte waters
waarop geliefden vol vertrouwen in
geluk zich wagen op het gladde ijs
maar het venster lijst 't plaatje, zet me
buiten winterspel en verloren in mijn
donker huiverlang ik stil…
SPIJZIGING
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Stil en afgelegen het dorp
Oud en scheef de huizen
De wind is beiaardier
Bespeelt sneeuwklokjes
Vroege vogels trekken alle
Registers open
In het midden van de plas-
Een rubberbootje, een man
Hopend op een wonderbare
Visvangst
De mist is dun, het is ijskoud
Paarsblauw de krokus
Ik voel me verzadigd, houd
Eindelijk eens korven…
Déjà vu
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
602 Of is wat toen zich openbaarde
niets meer dan slechts de tirannie,
de drang om wat we nooit ontwaarden
tòch te begroeten als vergaarde
herinnering of nostalgie –
een stil verlangen dat ontaardde?…
Gedachten
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
775 En losse flarden van mijn denken
Dansen in het rond, ongrijpbaar stil.
Lachend kijk ik naar hun dansen.
Een verlegen zon verwarmt mijn denken.
Een gevoel van overgave is mijn deel.
En met een glimlach sta ik op
En verwelkom de nieuwe dag.…
Pinksterzondag
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
616 stand vijf
zie ik twee tortelduiven
in de linde
geritsel van het bladerdak
ze vliegen eensgezind
van boom tot boom
vanuit het lover verderop
klinkt zacht de roep
van nog een vredesbrenger
een hemels koor
mengt zich
in hun gesprek
ik hoor de merels
en een specht
de dame met de harp
speelt onverstoord
de vrede van de Geest
voert stil…
KLEINE DIEREN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
478 De brede schuurdeur
is vol kruisspinnen, die stil
aan hun draad hangen.
Hoe lang mogen die diertjes
hier rustig blijven wonen?
In het lentegras
ligt een oude verrotte
kastanjebolster,
waar het lieveheersbeestje
zijn leven op begint.…
memo
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.073 in jouw lieve gezicht glanst nog altijd
liefde
gelukkig zijn er foto’s
ik laat ze glimlachen en waar je wegkijkt
laat ik dromen zweven
op de glijbaan ligt de gladde tijd een vaart te nemen
versnellend, langs de korte dagen
waar ze –pas nog- even stil bleef staan
we moeten gaan…
maar dralen, als de twijfel spreekt
in jouw ogen breekt…
In jouw armen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
2.025 In jouw armen is het heerlijk,
Heerlijk als ik met je vrij…
In jouw armen staat de tijd stil,
In jouw armen, zo ontzettend fijn..
In jouw armen, zoveel warmte..
In jouw armen.. wil ik zijn….…
ik was een kind
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
533 het is stil
alsof bij iedere sneeuwvlok
een nieuwe schaduw valt
jij zit schuin tegenover mij
het brengt een soort triestheid
in de kamer
we bewegen steeds dieper in de winter
nauwelijks meer dan een ongecirkeld woord
dat in de waanzin van de wind
onbekende richtingen op vingers telt
onophoudelijk, voorbij als suikerspinnenwolken
waarin…
Gedachten
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
514 Laat me proberen stil te zijn, enkel
te kijken, te horen, te bestaan.
Elk uur is gegeven en keer nooit meer
terug vanuit de eeuwigheid. Tijd?!…
Stilte.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
744 Stil te staan in gedachten
staren in het niets.
Stilte, ook al waait het
om je heen, krachtig,
soms met regen, donderslag:
BOEM!
Natuurgeluiden, luister,
luister, luister..
totdat de stilte weerkeert
in jezelf.
Vredig.
Tevreden.
Rustig.
Sttttt...
Stilte.…
Afscheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.360 We zijn machteloos en stil, geen
kleur of lied kan ons bereiken,
geen warmte die doorgloeit
de kou die ons gevangen houdt.
Zelfs tranen kunnen niet de dorheid
tot een stromen brengen, er zijn alleen
maar vragen en zelfs die verstommen
tot een kijken zonder zien, een niet verstaan
van hoe het verder moet, maar leef maar, leef.…
Bedekte termen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
555 In een kamer zo onkenbaar stil
schuilt het ware zelf,
het laatste restje vrije wil.
De muren zijn beschreven blad,
gevuld met wild getij
als getuigenis van het levenspad.
Zwak licht valt door een ruit
met stoffelijke glas
dat de wereld buitensluit.
De hartslag is het algoritme van cadans.…
Mama
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
907 Slaap rustig en leef lustig
we houden het stil en blijven zonder kijven.…
Regen
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.174 Tuin en schutting allebei,
heesters, perken en jasmijnen
opgetild in een verdwijnen
en het uitgerafeld pad
heeft ook zijn stil verlies gehad.
Tussen bleke huizenmuren
hangt de dag van trage uren,
evenwicht naar alle zijd;
in de stilstand van de tijd
lekt het sijpend ogenblik
tik, tik.…
achterwaarts
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
784 op een stil terras
drink ik koffie
een duif scharrelt
in de buurt van
mijn voeten
ik vlieg achterwaarts
en zie de handpalmen
van mijn vader
in de vorm van een
klein nest
waarin een witte duif
is thuis gekomen
teder strelen zijn vingers
de vederlichte veren
je bent mijn mooie
snelle duifje
roerloos luistert duif
naar de zachte stem…
Afscheid
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.205 afscheid nemen van jou, Jan
doet zó’n pijn van binnen
dat ik het niet helemaal voelen kan
het gaat dieper dan de zinnen
het warme licht is voor me uitgegaan
het is zo koud, zo stil, zo leeg
het leven voelt zoveel armer aan
zonder de vriendschap die ik van je kreeg
afscheid nemen van jou, Jan
je ogen nooit meer zien glinsteren
je nooit…
Chauffeuren, aan de slag.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.030 de kleine spruit lacht stil;
hij is de man die waakt.
hij heeft intens genoten.
zoveel moois dat hij gebeuren zag.…
zondagstranen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
519 van september…
een zachte rustdag mag er zijn;
de klokken van de kerk gebeierd rond
het veld
ik had het haar toch hopelijk verteld
dacht ik
hopelijk mijn blinde oog gesloten voor
vandaag… ik had zo graag
zou zo graag
maar nu verlies ik me in klein
gevouwen bloemen
en ze noemen me jouw naam
zoeter, mooier… dichterbij
heel stil…
De wilde herfst komt langs de velden vegen
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.081 Er is een stil nadenken in het Al,
Veel zelfbezinnen en een droef verbeiden,
De dingen worden peinzende, er zal
Veel sterven, bij dit herfstige getijde.…
fingerspitzen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
548 ik heb ze aangeraakt - heel stil…
gevoeld in weerwil van zoveel, van hoe
een tere meisjesziel haar deel
van leven
opdroeg aan een boek
elke deurkruk uit die tijd is nog op zoek
naar vingertoppen en haar ziel
haar opgesloten voetstap
op de vastgelegde vloer valt weg in het à jour
van dichtgeschreven dagen
opgedragen aan het nu
beseft…
Stokoud
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.069 Ondertussen geef jij af
op alles wat nog deert
en vallen mensen stil,
uitgeput van je sterven.…