5695 resultaten.
Onbegrip
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.207 Een vonkje dat een vuurtje kan zijn,
een zaadje dat misschien terug een bloem
kan worden.
Woorden hebben een heilzame werking
op je bewustzijn en je zelfrespect.
“Kan het aub zo blijven?”
Dan kan ik op mijn dromen blijven drijven.…
SPROOKJESADEM
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
571 Minzaam zien wijde, helgele bloemen
op kleurrijke gewassen onder hen neer.
Laat hier een bijenfeest vrolijk zoemen!
De berkenkruin deint lichtjes heen en weer,
blaast zacht, wil zijn luchtig aanzien roemen
als wachter van verfijnde, levende eer.…
HEIMELIJKE LIEFDE (Spaansch liedeken)
poëzie
2.2 met 4 stemmen
1.128 Toen 'k gister, als de nacht begon,
Zacht klopte aan liefjes deur,
Ontwaakte een bloem in haar balkon
En spreidde zoete geur,
Maar eer de liefde aan scheiden dacht
Bij 't scheemrend morgenlicht,
Sloot stil de priesteres der nacht
Haar purpren bloemkroon dicht.…
Morgen op de hei
poëzie
2.8 met 4 stemmen
2.403 Ik loop langs hei - die ligt in diep azuur
Van zomerhemel rondom neergespreid -
Kleurwarme hei: een brokje oneindigheid
Van kruid en bloem, zover ik mijmrend tuur.
Wereld en mensen weg... Alleen natuur
Zo pas gegleên uit rijk van rustigheid
Met glimlach ongerept: stille innigheid
Van nijver leven in het morgenuur.…
Eerste keer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Be-
zoek, bloemen. Troost voor
de eerste keer is zwaar.
Het verschil in tijd is
troost voor dan later.
Balsem voor verscheurde
ziel...…
Sint-Franciscus
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.189 Hij zal in d'afgrond van Gods liefde springen,
trekt zijn verleden en zijn kleren uit,
en in een pij, met zijne ziele als luit
gaat hij al beedlend langs de huizen zingen,
zingt voor de wolf, de vogels en de bloemen,
kan al wat leeft zijn broers en zusters noemen,
de Liefde zingt hem mager als een riet.…
Zooitje ongeregeld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
982 niet langer leven moet
Hoog tijd, vinden ze,
Dat ik me van het leven beroof
Daar heb ik, vinden ze,
Sowieso al te lang mee gewacht -
Als het aan hen gelegen had
Was ik er al lang uitgestapt,
Niet beseffend dat de horde
Om morgen toch weer naar school
Te gaan elke nieuwe dag
Nog onneembaarder wordt
Opgedragen aan Fleur Bloemen…
De zwerver
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.829 ‘Gevloden zijn de dromen eens bemind,
Verdord de wondre bloemen der gedachten,
De lach der dagen en de lust der nachten
Zij zijn verwaaid als klanken op de wind.…
's Morgens vroeg
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.290 Word wakker, 't zonnetje is al op
Word wakker, 't zonnetje is al op,
De bloemen kijken uit hun knop.
De vlugge leeuwerik zingt al lang,
De zwaluw sjilpt haar morgenzang.
Word wakker, word wakker, word wakker;
Word wakker, word wakker, word wakker.
Het duifje strijkt zijn veertjes glad,
En trippelt vrolijk over 't pad.…
Heimelijk verlangen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
629 van ‘t loflied
eerder een vertroeteling
van gedachten tijdens ‘t loflied
weemoed en melancholie van
het heimweelied
in Amsterdamse armoede
die verlangt naar jungle
tussen Spaanse kastelen
onder zomerwolken
die verhalen vertellen
die jij bent vergeten
in dit lenteland van leven
het is de vrucht
die het sap doet smaken
de bloem…
Ga niet gewillig heen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.759 Onbewaakt ogenblik:
dat is het kantelpunt
val uit de tijd - ga niet gewillig heen
druk de schelp aan je oor, ga tekeer
tegen het doven van het licht, je eigen bloed
Onbewaakt ogenblik
waarin je opschrikt en de dichter in je hoort gonzen
als een gulzige bij op zoek naar bloemen
ieder woord zijn eigen kleur die hij opzuigt
en thuis in zijn…
Avondroos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
946 een warme gloed
als zwijgende voorbode
van de tanende hartsvloed
dit weemoedige vuur
zinkt in de oever van het land
de avondzon blijft achter
als kringen in het zand
’s avonds wordt het stil
alleen wat doffe klanken in ’t riet
’n roerdomp, alsof die zeggen wil
je hoort me wel maar ziet me niet
de wind is gaan liggen
en de laatste bloemen…
Het voorjaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
623 Heel binnenkort gaan weer de bloemen geuren
en zoveel dat ons koude hart weer raakt
zal gauw verschijnen in de ochtenduren;
ik kan het wachten nu haast niet meer aan.
De lente met haar licht zal weerom duren
tot alle bloesems langzaam zijn vergaan.…
Bij 't venster
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.945 Het windje, zoel van bloemengeuren, streek
Mij langs de warme wangen, zwaar en loom,
De bijen gonsden om de lindeboom,
Vlak bij mijn open venster, en ik keek
Doelloos naar buiten, waar ik bij de heg
Aan de andere zijde van de eikenlaan,
Je moeder langzaam langs haar bloemen gaan,
En toeven zag en uitzien langs de weg.…
HET NAAKTE MEISJE
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.407 Stil, als een bloem in schaduwen ontwaakt
Wier broosheid zelfs het zonnelicht zou deren,
Bloeit haar lichaam: mild-rose voor de tere
En diepe grond die somberkleurig vlaakt.…
Een plekje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
898 Wat dreef mij om te zien wat er nog was
van dat kleine paleisje wat eens daar stond,
opzij,met prachtige bloemen een terras,
werkelijk een dierbaar stukje grond.
Waarom moest dit alles verloren gaan?
Je kunt daar nimmer meer genieten,
je kijkt,terwijl je denkend stil blijft staan,
onachterhaalbare verschieten.…
DE SCHONE HERFST
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.007 De dagen waren vreemd van vege pracht,
Een felle gloed scheen alles te doorstromen:
De bloemen baarden huivrend-zoete aromen
En wrede kleuren, bont en brandend-zacht.…
Het sterven van mijn ik.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
582 De stilte speelt een vioolconcert voor d'eenzaamheid,
terwijl 1000 bloemen dansen in mijn hart
en de mystiek van kosmische harmonie
reikt naar eeuwige verbondenheid.
Mijn handen liggen, naakt en leeg, open in mijn schoot
als een graal gevuld met liefdevolle onzichtbaarheid.…
Myosotis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
529 Het einde leek
zo einder-loos
bevroren en verloren
vol ondergraven bloemen
met neergeslagen koppen.
De slotsom
bood geen rekenschap
maar zwoegde moeizaam verder
langs heel het koude levenspad
waar glorierijke armoe
ten grave wordt gedragen.…
Som
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 Ik vraag nu de bloemen en planten
hoe kunnen jullie zo stralen
en geuren, zo mooi,
dag na dag zijn?
Je laten zien aan deze mensen vol pijn
verdriet en chagrijn?
Ze kunnen niet praten maar geven gewoon door:
'we zijn geworteld in 't Zijn.'
Nu mag ik vertellen over gezondheid, lang leven.
Wat voel ik me klein!…
Erfenissen 1
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.020 Er komt een meisje naast haar zitten,
maakt potloodschetsen van een plant
met ronde bloemen op drie stelen,
en zij kleurt in: geel, rood, oranje,
dat doorbloeit in je huis, nu nog,
tussen de spiegels en de foto's.
-----------------------------------
uit: 'Hollands Maandblad', 2011.…
Winter in San Clemente (Rome)
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.633 De kale koster, zuchtend aan het werk
bij 't altaar, zet daar doden bloemen neer.
Een duif vliegt op en laat een witte veer
en ritselt aan het venster met zijn vlerk.
De laatste non, in een verweduwd kreunen
- ik zie haar knielen en zich moeizaam steunen -
bidt haar gebed. Een kaars dooft flakkerend uit.…
Dit fenomeen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
575 piramides en amfitheaters
catacomben en kathedralen
curieuze paleizen om in te verdwalen
staan aan de basis van dit samengaan
in dans kunst en muziek
draait alles alleen maar om liefde
om met elkaar uiting te geven
aan dit onmeetbaar geluk in het leven
dat ook zijn oorsprong vindt
in de liefste affectie van het kind
zoals in de lente ook bloemen…
Xantippes land
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
677 Meisjesverdriet, tranen die in tederheid tronen
maar altijd met kans op vreugde verweven
tot de bladen zich langzaam sluiten
en bloemen tot “kostbare” vazen maken
terwijl spiegels aangezichten op vrouwen stuiten
die aan wereld en gevoelens van anderen verzaken.…
Gelukje
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
565 Wat een geluk
dat ik een stukje van jouw wereld ben
dat ik jou van dichtbij kan volgen
met al wat leeft bij wie ik ken
Ik ben zo blij dat er bloemen bloeien
en dat er dieren zijn
deze blijdschap komt mede door jou
omdat ik heel veel van je hou
Je laat je zien als vrouw
je laat je zien als dochter van mij
Iemand waar ik heel trots op ben…
bewogen (2)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 leg je maar neer, liefste
we bedekken je marmeren
bed met geurige bloemen
we sluiten de gordijnen
als de loodgrijze regen
de aarde zoekt
leg je maar neer, liefste
op het zachte bloemenbed
laat ons
de bewogen tijd bezweren
en reizen
reizen op papier
we planten een boom, liefste
in de tuin van traag
tikkende stilte
ons tijdperk…
De Schone Herfst
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.224 De dagen waren vreemd van vege pracht,
Een felle gloed scheen alles te doorstromen:
De bloemen baarden huivrend-zoete aromen
En wrede kleuren, bont en brandend-zacht.…
Kom, neem nu mijn hoofd in uw lieve handen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.308 Zie, hoe ik mijn monde naar de uwe hief,
Voel, hoe mijn lippen verlangend branden…
O, ik wil alles zijn u ten gerief…
Ik wil uw levensbanen bloem-omranden…
O, lievling, wienik lijf en ziel verpandde,
Mijn lievling, ik heb u zo lief… zo lief..…
Dertig april
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Bloemen, blij trillend met trompettenwijs,
komen nader, vol jubelende geest.
Deze koning der verre toekomst vreest,
ondanks liefkozingen en goede spijs,
wat hem omgeeft. Hier blijven? Te zware eis!
Hij wil geborgenheid, verdwijnt bedeesd.…
Kerstgedachten
gedicht
4.1 met 7 stemmen
9.705 Eerst de kruitdamp en het bloed
in Parijs of in Beiroet,
na het zwaailicht, de sirenes
zijn er tranen, heel veel woorden,
knuffels, lichtjes, heel veel bloemen,
hoor je honderd namen noemen...…