5637 resultaten.
Zie je hoe de wind
gedicht
3.0 met 8 stemmen
5.330 Zie je hoe de zee schepen richting zon afvoert
naar de hemel tast, de wolken naar binnen slokt
terwijl plezierboten voorbij de kust deinen
zwemmers het dek opklimmen en zich uitstrekken.…
Langs de wegkan
gedicht
2.0 met 3 stemmen
3.916 Morgen vers in de krant: hoe jackson Pollock
de nacht doorsneed, dat hij heeft geleefd toen
hij kleuren niet te stelpen ons in de ogen wreef
en schoof met vlakken - schouwspel telken kere
zoals hij holtes vulde met spetters licht,
onbesuisd tuurde door witte wolken heen -
en dan zo'n regen.
----------------------------------------------…
Die eindeloze zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
707 brede strand met ogen dicht
alleen met de wind op de wereld
stilstaan, richtingloos ronddraaien
de zee kan nu overal wel zijn
de zee, de zee, die eindeloze zee
neemt al je zorgen met zich mee
de zon, de zon, die warme zon
terug naar voor het begon
de wind, die zuiverende wind
blaast je hoofd schoon, m’n lief
dat hoofd vol met donkere wolken…
De Clown
gedicht
2.0 met 2 stemmen
8.209 Hoe de argeloze zon is gaan schijnen weet niemand,
het is een raadsel,
de wolken weken nauwelijks uiteen.
In V-vorm vliegen twintig ganzen zuidwaarts
ze vliegen over het westelijke havenbekken
en over de welvende blauwe circustent aan de rand van de stad.…
Wazig
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
724 Een dichte wolk
van klamme mist
condenseert deels als
druppels in ragfijne
spinnenwebben,
plooit zich sloom,
als een vale kille deken,
benauwd beklemmend
om mijn oude, bange en
warm kloppende hart,
dat hunkerend en hoopvol
wacht op de doorbraak
van de eerste zonnestraal,
die mij keer op keer weer
nodigt door te gaan.…
Laagland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
513 Hier dient men te bukken om het hoofd
niet te stoten tegen hangende wolken,
die waken boven vlakke dreven. Men dient
de nekken te strekken, om te kunnen reiken
voorbij de drempel der lage landen.…
JONGE OUDERDOM
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
454 In die wolken wordt zijn verleden gestoofd:
"Al wat ik beleefd heb, wacht als rijpend ooft,
gestreeld door dampen, sprekend van weleer.
Vreugde verdrijft eens geleden hartzeer.
Mijn werken en streven zijn speels verdoofd."
De bedaagde denker heeft wijde ogen,
ziet ook de opwekkende roze lucht;
herboren bloed stroomt dan opgetogen.…
Navigatie?
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
494 Soms lijkt de wereld door mij beschreven
geaccidenteerde wolken door de wind gedreven,
in de halo van de zon en de eisprong naar de maan,
gecorrigeerd door de rechte regels van de regen en
de wonderlijke navigatie van de vogels om altijd terug
te keren naar het punt waar het zwervende leven begon.…
Gij daar
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
610 O, gij daar op hoge hakken
Die uw kuiten doen verheffen
En heupen stuwen
Tot een gewei van een edelhert
Mij overkomt de ware zin
U, eens in dromen te huwen
Maar, helaas, ik ben u niet werd
Het hoofd dat u behoort
Drijft op wolken
In mijn aards paradijs
O, mijn verre lieve
Gij brengt mij van de wijs
Laat krachten in mij kolken…
Geluk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 Nu ik op de platte Knardijk loop,
de verre wolken zie als bergen,
de plassen glinsteren zie als meren,
daartussen ruige velden riet,
de wind voel waaien langs m'n wangen,
houd ik van jullie,
mijn oren,
hoe je de zang van de vele vogels vangt!…
vreemdeling
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
622 gij vreemdeling die onverwachts gebaart
verhaalt van verre kusten waarvan ik ‘t bestaan
vermoedde, maar niet dorst heen te gaan
ge neemt me mee in grote vaart
wolken, slierten, licht, beweging, flitsen
toverlantaarn met brekend licht
dat kleur geeft en mijn ziel verlicht
mijn kern raakt tot atomen splitsen
ik staak ’t verzet, ruik…
Dorpse vriend
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
598 Ik hoor de echo van het dodenlied
het is mijn antwoord op jouw zwijgen
een omweg via de muziek
die toetert naar de wolken
er groeit een dorp
rond jouw onschuld
een kerk dicht bij jouw hart
er staan koeien in de weide
ik proef de nasmaak van een levenslied
in iedere liter bier en in iedere druppel regen
rond jouw onschuld
zwemmen zwanen…
Dagpassering
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
474 De wolken bedekken de hemelpoort,
zoals zij gisteren ook al deden volgens mij.
Morgen telt de dag evenveel uren.
Stel je voor dat die korter zou duren,
dan gingen de dagen nog sneller voorbij.
Ik zeg mijn schaduw gedag, we moeten voort.…
Zonder tolk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
533 Overlevering stammende
uit de oudste tijden
van een volk
dat een toren wilde bouwen
reikend tot de hemel
Tegen Gods wil
bleef het volk bijeen
waarop Hij hun taal verwarde
>>>
Overmoed van toen die mensen
hun Toren van Babel
voorbij wolk
in meervoud, hoog aan het gewelf
bouw tot in de hemel
Tegen Gods wil
bouwt 't volk steen-op-steen…
Eemland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
734 Slierten mist…
Getogen op de kleigrond,
soms hard dan zacht;
erboven roept de grutto
en wind en zon spelen
met de wolken.
Hoort hij tussen oerwoudkreten nu het knerpen van het ijs?
En ziet hij echt een vroege kievit tegen polderluchten grijs?
Zo is het in de jungle dat verstilde winterwei hem heugt.…
vogels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
629 ik staar uit mijn raam
en ben helemaal stil
ik zou met ze mee willen gaan
mijn leven is toch niet wat ik wil
naar al die prachtige vogels
die vliegen aan de mistige hemel
zonder dat
ze zorgen hebben
ze zweven alleen maar lekker in de koele lucht
boven de wolken
schijnt altijd de zon
het enige rijk zonder zorgen
oh, ik wou dat ik met ze…
Tot dusver,
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
476 ik zoek naar sporen in de oorsprong
van verklaring voor de feiten, maar
oorzaak en gevolg zijn allang vervlogen
en hangen als donkere wolken boven waar
het zout van het verhaal mee is ingewreven.…
Meeuw van de zee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
562 Mijn ruimte is niet rond
en er ontbreken hoeken
er zijn geen levende wezens
die iets achter mijn woorden zoeken
meeuw van de zee
mag ik jouw nieuwste ruimte zijn
ongenaakbaar voor mijn eilanddroom
geef mij maar wolken zonder zorgen
misschien komt er een luchtbrug
voor jou meeuw van de zee
om te vliegen in herziene werkelijkheid
je raakt…
Paaszaterdag
gedicht
3.8 met 4 stemmen
8.644 Boven hun hoofden heeft de wind de wolken
weggemaaid. Ook de engelen moeten staan
vandaag. In eindeloze rijen. Duwend
en zwetend in hun jacht op de laatste
restjes: hamsterwoede voor de dag van morgen.
--------------------------------------------------
uit: 'Brandhaarden' (Amsterdam 2001)…
Als jij er niet bent
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.098 Ik kijk uit het raam naar paars bevruchte wolken
vlak voordat een bliksemflits door de hemel snijdt
de uitgestorven buurt op zijn grondvesten schuit
voel ik het donker haast over me heen glijden.…
De mopperkont
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Wellicht komt het wel door die lange dagen
dat mijn gemoed door treurnis wordt geplaagd
of door de warme wind die met zijn vlagen
de laatste wolken uit de hemel jaagt.
De hete zon is haast niet te verdragen
die zengende het droge land belaagt
en ook nog die verrekte lange dagen;
’t is logisch dat mijn geest zo wordt geplaagd.…
Prooiboom
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
521 Over lage velden rolt dreigend de nacht uit
een zee van duisternis spoelt
als een onstuitbare vloed over het weerloze woud
het daggeluid sterft in de stilte
achter het masker van het inslapende licht
fluisteren geesten lange avondgebeden
die schijnbaar loos hun weg langs dode takken
de vaart van de wolken achterna zweven
de verstoten boom…
De onbereikbaarheid.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
635 Maar je lijkt het meest op de lucht hierboven
op het spel van buien licht en donkere wolken
met tussen in weifelende schemering
die ons van elkander scheidt.
En met een in zachtheid verpakte huivering
adem ik het ondenkbare in,
besef de onbereikbaarheid van het mysterie
en stap midden in de storm
de stilte in...!…
Lichtspel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
553 Een wolk schuift voor de zon,
de voorstelling is afgelopen.
De takken verduisteren
en steken donker af tegen het mos.
Ik wacht nog even, hoopvol,
maar het spel is uit.
De takken zijn gewoon weer takken.
Alles is vergankelijk.…
Pieter Saenredam
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
624 Waarom doet
een wolk het gouden licht verzwakken?
Er klinkt een lied, het knapenkoor
verdeelt het doek in zeven vlakken.
De jongste jongens zingen voor,
weer schrijdt de stoet van zwarte pakken.
Zijn ogen gaan de hoge kerk door.…
NACHT UIT ENKEL ZWART
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
720 De schemering vergleed tot nacht
een nacht met enkel donker zwart
‘t Leven had louter droef gebracht
dat zich ook vestigde in mijn hart
De nacht bevroor van eigen koud
wijl wind gleed door ‘t naakte riet
Voor mij leek zij ’t mooiste goud
goud, dat gehuld bleek in verdriet
De maan keek over wolken heen
edoch trok zich direct weer terug…
Ik had uw hart mij tot een huis gewijd
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.031 III
Ik had uw hart mij tot een huis gewijd:
De wierook brandde — de opgeslagen blaân
Der schriften gloorden — de ark zag 'k openstaan -
Ik had mijn wolk rondom mijn huis gespreid.…
Een stap per voet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
547 ademzucht aan mijn hakken kleeft
hij reikt zijn wonderen voor me uit, doch mijn ogen
zijn winters en mijn slaap streelt de nacht
Soms trekt mijn mond vreemde banen en een
diep gebrom zinkt dan weg in de asfalt van mijn zolen
ergens herken ik het geluid, maar ik weiger deze som
te geloven - al was het maar een stap per voet
Gedempt schuift een wolk…
Het eerste sneeuwfront.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
971 in de verte komt ze reeds aangeslopen
grijs gekleurd met donker omrande wangen
spookachtig, groots, nadert onbevangen
dieren zijn reeds in holen of nesten gekropen
keurt kennelijk het landschap beneden haar
is gereed haar last te laten vallen; terstond
daalt reeds de temperatuur op de grond
ze kreunt, drukt haar wolken wat in elkaar
haar…
Vooruit
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
722 stappen nimmer in hetzelfde water
De tijd stroomt achterwaarts en vroeg wordt later
Verloopt zij traag, dan gaat ons leven vlug
Het bonte nu verbleekt in het verleden
De waterrimpel stolt op ons gezicht
Zij wist de voetstap uit van onze schreden
Zacht knarsend schuurt in ons het tijdsgewricht
Ons reservoir loopt vol herinnering:
Een wolk…