Alle inzendingen over wolken

5637 resultaten.

Sorteren op:

Zie je hoe de wind

gedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 5.330
Zie je hoe de zee schepen richting zon afvoert naar de hemel tast, de wolken naar binnen slokt terwijl plezierboten voorbij de kust deinen zwemmers het dek opklimmen en zich uitstrekken.…

Langs de wegkan

gedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.916
Morgen vers in de krant: hoe jackson Pollock de nacht doorsneed, dat hij heeft geleefd toen hij kleuren niet te stelpen ons in de ogen wreef en schoof met vlakken - schouwspel telken kere zoals hij holtes vulde met spetters licht, onbesuisd tuurde door witte wolken heen - en dan zo'n regen. ----------------------------------------------…

Die eindeloze zee

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 707
brede strand met ogen dicht alleen met de wind op de wereld stilstaan, richtingloos ronddraaien de zee kan nu overal wel zijn de zee, de zee, die eindeloze zee neemt al je zorgen met zich mee de zon, de zon, die warme zon terug naar voor het begon de wind, die zuiverende wind blaast je hoofd schoon, m’n lief dat hoofd vol met donkere wolken…
geeraardt8 september 2012Lees meer >

De Clown

gedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 8.209
Hoe de argeloze zon is gaan schijnen weet niemand, het is een raadsel, de wolken weken nauwelijks uiteen. In V-vorm vliegen twintig ganzen zuidwaarts ze vliegen over het westelijke havenbekken en over de welvende blauwe circustent aan de rand van de stad.…

Wazig

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 724
Een dichte wolk van klamme mist condenseert deels als druppels in ragfijne spinnenwebben, plooit zich sloom, als een vale kille deken, benauwd beklemmend om mijn oude, bange en warm kloppende hart, dat hunkerend en hoopvol wacht op de doorbraak van de eerste zonnestraal, die mij keer op keer weer nodigt door te gaan.…

Laagland

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
Hier dient men te bukken om het hoofd niet te stoten tegen hangende wolken, die waken boven vlakke dreven. Men dient de nekken te strekken, om te kunnen reiken voorbij de drempel der lage landen.…
Iniduo26 januari 2013Lees meer >

JONGE OUDERDOM

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 454
In die wolken wordt zijn verleden gestoofd: "Al wat ik beleefd heb, wacht als rijpend ooft, gestreeld door dampen, sprekend van weleer. Vreugde verdrijft eens geleden hartzeer. Mijn werken en streven zijn speels verdoofd." De bedaagde denker heeft wijde ogen, ziet ook de opwekkende roze lucht; herboren bloed stroomt dan opgetogen.…

Navigatie?

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 494
Soms lijkt de wereld door mij beschreven geaccidenteerde wolken door de wind gedreven, in de halo van de zon en de eisprong naar de maan, gecorrigeerd door de rechte regels van de regen en de wonderlijke navigatie van de vogels om altijd terug te keren naar het punt waar het zwervende leven begon.…
Pama11 april 2013Lees meer >

Gij daar

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 610
O, gij daar op hoge hakken Die uw kuiten doen verheffen En heupen stuwen Tot een gewei van een edelhert Mij overkomt de ware zin U, eens in dromen te huwen Maar, helaas, ik ben u niet werd Het hoofd dat u behoort Drijft op wolken In mijn aards paradijs O, mijn verre lieve Gij brengt mij van de wijs Laat krachten in mij kolken…

Geluk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 584
Nu ik op de platte Knardijk loop, de verre wolken zie als bergen, de plassen glinsteren zie als meren, daartussen ruige velden riet, de wind voel waaien langs m'n wangen, houd ik van jullie, mijn oren, hoe je de zang van de vele vogels vangt!…

vreemdeling

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 622
gij vreemdeling die onverwachts gebaart verhaalt van verre kusten waarvan ik ‘t bestaan vermoedde, maar niet dorst heen te gaan ge neemt me mee in grote vaart wolken, slierten, licht, beweging, flitsen toverlantaarn met brekend licht dat kleur geeft en mijn ziel verlicht mijn kern raakt tot atomen splitsen ik staak ’t verzet, ruik…

Dorpse vriend

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 598
Ik hoor de echo van het dodenlied het is mijn antwoord op jouw zwijgen een omweg via de muziek die toetert naar de wolken er groeit een dorp rond jouw onschuld een kerk dicht bij jouw hart er staan koeien in de weide ik proef de nasmaak van een levenslied in iedere liter bier en in iedere druppel regen rond jouw onschuld zwemmen zwanen…
mobar8 juni 2013Lees meer >

Dagpassering

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
De wolken bedekken de hemelpoort, zoals zij gisteren ook al deden volgens mij. Morgen telt de dag evenveel uren. Stel je voor dat die korter zou duren, dan gingen de dagen nog sneller voorbij. Ik zeg mijn schaduw gedag, we moeten voort.…

Zonder tolk

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 533
Overlevering stammende uit de oudste tijden van een volk dat een toren wilde bouwen reikend tot de hemel Tegen Gods wil bleef het volk bijeen waarop Hij hun taal verwarde >>> Overmoed van toen die mensen hun Toren van Babel voorbij wolk in meervoud, hoog aan het gewelf bouw tot in de hemel Tegen Gods wil bouwt 't volk steen-op-steen…

Eemland

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 734
Slierten mist… Getogen op de kleigrond, soms hard dan zacht; erboven roept de grutto en wind en zon spelen met de wolken. Hoort hij tussen oerwoudkreten nu het knerpen van het ijs? En ziet hij echt een vroege kievit tegen polderluchten grijs? Zo is het in de jungle dat verstilde winterwei hem heugt.…

vogels

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 629
ik staar uit mijn raam en ben helemaal stil ik zou met ze mee willen gaan mijn leven is toch niet wat ik wil naar al die prachtige vogels die vliegen aan de mistige hemel zonder dat ze zorgen hebben ze zweven alleen maar lekker in de koele lucht boven de wolken schijnt altijd de zon het enige rijk zonder zorgen oh, ik wou dat ik met ze…

Tot dusver,

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 476
ik zoek naar sporen in de oorsprong van verklaring voor de feiten, maar oorzaak en gevolg zijn allang vervlogen en hangen als donkere wolken boven waar het zout van het verhaal mee is ingewreven.…
Pama14 november 2013Lees meer >

Meeuw van de zee

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 562
Mijn ruimte is niet rond en er ontbreken hoeken er zijn geen levende wezens die iets achter mijn woorden zoeken meeuw van de zee mag ik jouw nieuwste ruimte zijn ongenaakbaar voor mijn eilanddroom geef mij maar wolken zonder zorgen misschien komt er een luchtbrug voor jou meeuw van de zee om te vliegen in herziene werkelijkheid je raakt…
mobar7 december 2013Lees meer >

Paaszaterdag

gedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 8.644
Boven hun hoofden heeft de wind de wolken weggemaaid. Ook de engelen moeten staan vandaag. In eindeloze rijen. Duwend en zwetend in hun jacht op de laatste restjes: hamsterwoede voor de dag van morgen. -------------------------------------------------- uit: 'Brandhaarden' (Amsterdam 2001)…

Als jij er niet bent

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.098
Ik kijk uit het raam naar paars bevruchte wolken vlak voordat een bliksemflits door de hemel snijdt de uitgestorven buurt op zijn grondvesten schuit voel ik het donker haast over me heen glijden.…

De mopperkont

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 458
Wellicht komt het wel door die lange dagen dat mijn gemoed door treurnis wordt geplaagd of door de warme wind die met zijn vlagen de laatste wolken uit de hemel jaagt. De hete zon is haast niet te verdragen die zengende het droge land belaagt en ook nog die verrekte lange dagen; ’t is logisch dat mijn geest zo wordt geplaagd.…

Prooiboom

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 521
Over lage velden rolt dreigend de nacht uit een zee van duisternis spoelt als een onstuitbare vloed over het weerloze woud het daggeluid sterft in de stilte achter het masker van het inslapende licht fluisteren geesten lange avondgebeden die schijnbaar loos hun weg langs dode takken de vaart van de wolken achterna zweven de verstoten boom…
Kees Keizer11 augustus 2014Lees meer >

De onbereikbaarheid.

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 635
Maar je lijkt het meest op de lucht hierboven op het spel van buien licht en donkere wolken met tussen in weifelende schemering die ons van elkander scheidt. En met een in zachtheid verpakte huivering adem ik het ondenkbare in, besef de onbereikbaarheid van het mysterie en stap midden in de storm de stilte in...!…
katty14 september 2014Lees meer >

Lichtspel

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 553
Een wolk schuift voor de zon, de voorstelling is afgelopen. De takken verduisteren en steken donker af tegen het mos. Ik wacht nog even, hoopvol, maar het spel is uit. De takken zijn gewoon weer takken. Alles is vergankelijk.…

Pieter Saenredam

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 624
Waarom doet een wolk het gouden licht verzwakken? Er klinkt een lied, het knapenkoor verdeelt het doek in zeven vlakken. De jongste jongens zingen voor, weer schrijdt de stoet van zwarte pakken. Zijn ogen gaan de hoge kerk door.…
mark12 januari 2015Lees meer >

NACHT UIT ENKEL ZWART

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 720
De schemering vergleed tot nacht een nacht met enkel donker zwart ‘t Leven had louter droef gebracht dat zich ook vestigde in mijn hart De nacht bevroor van eigen koud wijl wind gleed door ‘t naakte riet Voor mij leek zij ’t mooiste goud goud, dat gehuld bleek in verdriet De maan keek over wolken heen edoch trok zich direct weer terug…
Ton Rijkers14 januari 2015Lees meer >

Ik had uw hart mij tot een huis gewijd

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.031
III Ik had uw hart mij tot een huis gewijd: De wierook brandde — de opgeslagen blaân Der schriften gloorden — de ark zag 'k openstaan - Ik had mijn wolk rondom mijn huis gespreid.…

Een stap per voet

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 547
ademzucht aan mijn hakken kleeft hij reikt zijn wonderen voor me uit, doch mijn ogen zijn winters en mijn slaap streelt de nacht Soms trekt mijn mond vreemde banen en een diep gebrom zinkt dan weg in de asfalt van mijn zolen ergens herken ik het geluid, maar ik weiger deze som te geloven - al was het maar een stap per voet Gedempt schuift een wolk…
elze25 juli 2015Lees meer >

Het eerste sneeuwfront.

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 971
in de verte komt ze reeds aangeslopen grijs gekleurd met donker omrande wangen spookachtig, groots, nadert onbevangen dieren zijn reeds in holen of nesten gekropen keurt kennelijk het landschap beneden haar is gereed haar last te laten vallen; terstond daalt reeds de temperatuur op de grond ze kreunt, drukt haar wolken wat in elkaar haar…
Leonardo21 oktober 2015Lees meer >

Vooruit

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 722
stappen nimmer in hetzelfde water De tijd stroomt achterwaarts en vroeg wordt later Verloopt zij traag, dan gaat ons leven vlug Het bonte nu verbleekt in het verleden De waterrimpel stolt op ons gezicht Zij wist de voetstap uit van onze schreden Zacht knarsend schuurt in ons het tijdsgewricht Ons reservoir loopt vol herinnering: Een wolk…
Ton Hettema14 januari 2016Lees meer >