8334 resultaten.
Beaufort
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
430 Beaufort
Zware lage wolken schuren met een stevige beaufort over een verdronken land,
in de zog van de vastberaden koers worden fundamenten in hun duurzaamheid getreiterd en getest.…
Uitdagend in haar vrijerij
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
553 stook het vuur
nog eenmaal op
voor de zon ons laat vertrekken
zing de weemoed
naar je land dat al
zo lang in tranen brandt
een laatste dans
hartstocht op bloedhete kolen
uitdagend in haar vrijerij
rood gloeit de as
de eerst strepen licht doen pijn
in afscheid van het samenzijn
weer ligt de wereld open
we moeten verder
onstuimig…
geen woorde maar daden
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
641 wie nooit het kanaal overzwom
om in dover aan land te gaan
zwijgt best over ;klein bier
voor een echte vent!
wie nooit de ten miles heeft gelopen
weet niet hoe diep je daarin
soms moet gaan.
maar...
wie altijd
nog één lichtpuntje ziet
in het volkomen duister
noem ik een kerel,
die men niet gauw zal verslaan.…
Grieks
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
734 Een land met Griekse mensen, gestrand in de ellende
Schreeuwend om hulp met centen, het is een grote bende
Bij mij groeit de gedachte,ik sta me af te vragen
Heeft het nu nog wel nut, water naar de zee te dragen
De put vol helpend water, heeft zoals men het bekijkt
Na rijkelijk geklater, zijn bodem nu bereikt.…
Nazondag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
624 De zachte regendauw
ligt aan de voet van de dijk
het gras ontwaakt aarzelend
in zonnestralen
het pad is volmaakt
alleen mensenvoeten
kunnen verdwalen
vruchtbaar land, het rust
in de vroege ochtend
de zon schijnt
niets anders verlangend
zichzelf te zijn
de dag schrijft een gedicht
in een blauwe lucht
waar beelden zweven, wolkenwit…
Vlaktespiegeling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
435 Langs het snijvlak van naamloos land
en een onbegrensde zee,
loop ik over korrelig zand
met het ritme van de golven mee.
Waterrijke ruigte, weelderig behept,
tijdloos doch tijdig van aard.
Mijn weemoed, zoals de zee die schept
is hier een terloopse gedachte waard.…
De waterproef
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 Oneindig water
voert de ogen mee,
vroeger of later
naar verdekte oorden
achter de horizon
in verzwegen woorden,
land van Babylon.
Van verneveld water
dat als mist rondwaart
en in de lucht rust vindt,
of gewoon het water van de vaart
dat beide oevers verbindt.…
Bezoek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
586 .
--------
Vandaag begint het staatsbezoek van de Turke president Gül aan ons land. De onderhandelingen in het Catshuis bevinden zich in een kritieke fase maar liggen tot donderdag stil.…
Het magnifieke vergezicht
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
584 ik wist het vlakke land
zee en openheid
polders en het eindeloze strand
ontdekte heuvels
en rustieke dalen op mijn
levensloop in jaren
botste tegen rotsen
bergen die met scherpe kammen
wolken snijden aan de horizon
zag ravijnen die het kleine
van de mens vergrootten door
de angst van het begraven zijn
ken het magnifieke vergezicht…
Moment van hart tot hart
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
629 moment van hart tot hart
de wind strijkt zich als adem
over tere bloemenkleuren
zweeft zwoele junigeuren
over een blaadjesschoonheid
passie cirkelt rond
in een stil vertrouwen
een wonderlijk samenzijn
ogen sluiten zich voor de tijd
*
ik zal de dag dromen
in ons wijsje leven
jouw beeld rust op mijn handen
de liefde zelf zal er in landen…
ver weg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
676 als je denkt een schuilplaats gevonden te hebben
goed beschut en veilig warm
ver weg van de leugen
de stad de angst de leegte de droom
de starende voorbijgangers
ver weg van wolken trekkend het land in
ver weg van de…
Veel wind
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
534 In werveling stuiven duinen
het helm golft over land
en in de diepe pannen
staan fier de kleine struiken
waar zelfs geen blad van kreukt
terwijl uit hoge bomen
de kruin zelfs breekt.…
In felle bliksemflits
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
464 zacht vlaagt
een eerste koele wind
langs de verdroogde haag
het donker
stapelt zich ontlaadt
in felle bliksemflits
nog is het drukkend stil
de laatste vogels vluchten
met een verbaasde gil
dan opent hemel
in opkomend suizen
haar grootste sluizen
het begeleidend
gedonder overstemt
al snel dit regenwonder
waar het droge land…
Uitvissen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
496 is er wel dat blanke strand
dat land vol evenwicht
zijn er wel die schelpenhuisjes
om in te schuilen
vind ik nog de schoren?
ik zal het uit moeten vissen
een lijn in het diepe gooien
de dobber op het golfgeklots
in mijn oogopslag de baat
zou ik verder dan ver kunnen zien
vroeg of laat……
wacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
605 ik wacht
op een paar woorden
de zon en de maan
en de eenzame reiger
kom mijn liefste
ik mis je altijd
langs de vaarten
lopen koeien en mensen
dat zal dan wel
Nederland zijn
zo laag
zo laag het land
wat een onzin
we zijn kantoren
en snelwegen die kloppen
in hun aderen vol bloed
van de muziek
we zijn gek van muziek…
Had mijn bodem lief
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 ik aardde diep
in vele generaties
had mijn bodem lief
het weidse land
onder de hoge lucht
stond altijd borg voor rust
nu scheurt de grond
trillen lagen in verzet
fundamenten zijn onthecht
mijn wortels
zijn gespleten
de toekomst is vergeten
het was geen menselijk falen
dat de grond zou dalen
maar een bewust genomen gok
als zij…
23-07-14
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
505 Een zwarte slang, door een oranje bril,
Doorkruist ons land, staat nergens stil.
Langs ´t grijze pad, door Hollands groen
De bloed-wit-blauwe vlag halfstok.
Langs oprecht geplengde tranen, bloemen, ongeloof en kippenvel
Brengt d'onzen terug van oorlogshel.
Een donderslag en iedereen was stil
Voor die zwarte slang, door een oranje bril.…
Voorname achterwerken
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
522 Hout zoals alleen hout
Maar kan zijn - gegroeid
Uit licht, uit sap, natuur die
Altijd nog het laatste woord heeft,
Gebogen tot prachtige gebinten
Die vloeiend aan elkaar bevestigd zijn
Zonder dat er ook maar een enkele spijker
Aan te pas kwam - dat getrouw de wacht
Houdt over 's lands democratie
En oogluikend beschutting geeft
Aan…
Bepaald
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
465 Ze staan al in mijn geest,
bepalen mij vanuit een diepe droom
in duister land waarheen ik ben geweest,
oneindig boek, dat nooit hetzelfde leest.…
Veel plezier
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.146 Ik kan mijn draai niet vinden,
mijn hoofd is er niet bij,
sinds jullie zijn vertrokken
zijn jullie ’t dichtst bij mij,
ik zie het vliegtuig stijgen,
mijn hart stijgt bonzend mee
tot jullie veilig landen,
dan landt mijn onrustwee.…
reis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 toen ik uit onschuld bestond
liep ik soms
het paradijs in en uit
voor me lag het grasveld
oneindig groot
en aan de overkant
dat ongekende
verre vreemde land
hollend wilde ik
daar naar toe
na lange tijd bereikte ik
het vreemde oord
in de verre verte zag ik
de kinderen
ze waren zo klein ineens
net als hun stemmen
mijn duizelend hoofd…
De stilte van mijn thuis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
468 in ieder woord
spoort mijn trein
naar verre oorden
ongehinderd door
station en rails reizen
geest en associaties mee
passeer steden en culturen
zigzag landen en verpoos
op tal van mooie stranden
voel de mantra’s van op weg
waarbij tijd gebeden zegt
die tussen bielzen zijn gelegd
pas als de woordenvloed
is opgedroogd rangeer ik…
afscheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
737 Het is een jaar van afscheid nemen
en water dragen naar het land
Het is een jaar van tegemoetkomen
en handen reiken naar het heelal
Het is een jaar van last verlichten
en ruggen rechten voor wat komt
Het is een jaar van richting kiezen
en voeten plaatsen op gevoel
Het is een jaar van gas terugnemen
en stil staan bij wat telt
Vrienden, moeders…
Het brakke water
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
534 ik heb tal van
omzwervingen gedaan
ben in woestenijen langs
peilloze afgronden gegaan
het goede pad betreden
maar later weer afgegleden
naar diepe duisternis waar
zelfs schaduw nog gevaarlijk is
heb het land bezeild
steile rotsen beklommen
een zekering gemist in het
gaan naar de verdoemenis
alleen het brakke water
heeft mij rust gegeven…
weer de regen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
515 het regent
en het regent
weer die gedachte
aan de regen die maar viel
en viel en viel totdat
alle diepten van de aarde
waren gevuld met water
en God scheidde zout
van zoet zodat er
leven op het land kroop
althans het deel dat
niet van zout hield
ondertussen bleef het
maar regenen en regenen
en al die levende koppies
hieven…
Nog hangt de waas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
482 ik heb het zand
en de rotsen van
eonen geleden gezien
de diepe kleuren
spraken mij aan
in een zinderend heden
nog hangt de waas
van hun gebeden en
leven over het land
gevangen in
onherbergzame oorden
waar zij de tijd trotseren
proberen te ontsnappen
uit generaties inteelt
door een nomadenbestaan
hun magie is verloren
in het…
Het Hoge Noorden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
788 Als kind al ben ik vertrokken,
naar die hoge landen aan de zee.
Zwervend in mijn warme bed.
Mijn Bosatlas, daar sliep ik mee.
Ik hou van oude, stoere schepen.
Van ijs, van storm en van zonneschijn.
Het Noorden infecteert als virus.
Een vriendelijk virus in mijn brein.…
De Leie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Bijna in de sloot
omdat ik onoplettend
op het land let.
Met veel zin zou men
opzettelijk verdwalen
om nog meer te zien.
De zomer snuivend ga ik binnen,
leg een plaatje op,
niet wetend dat vijf jaar later
het een hymne van herinnering
zal geworden zijn
met in de groeven
sfeer, geur en licht ...…
HOE GROOT IS AFSTAND
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
432 Is het de taal van het ene of het
andere land
of is het toch die hand
van een vader die nooit naar
z’n kind heeft gereikt?
dit laatste is geloof me
de grootste afstand, niet in mijlen
woorden of wat dan ook
maar de immense grootte
ligt in het feit dat ze elkaar nooit
hebben bereikt…
ECHT ZE ZIJN ER NOG (die niet discrimineren)
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
658 Ook in dit sinds
kort mijn land
wordt gediscrimineerd
verdorie waar hebben
ze dat toch geleerd
maar er is één iets
dat zich er van distantieert
het kijkt niet naar kleur of geloof
heeft zich aan geen
enkele beweging verpand
is voor elk argument stokdoof
het klinkt bizar is ongehoord
maakt iedereen ziek of van kant
voel me bijna vereerd…