6607 resultaten.
Dorp
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 De ochtend valt in droomschaduw
hij betreedt regels der heimwee
een tante die de was doet in de rivier
de oude vader die sigaren rookt
krachtige wortels zwijgen in lage mist
wanneer landelijke tongen verdwalen
geen leugen haalt de horizonnen
een harde zon prikt door de nevel
kraaien vliegen boven het groene weiland
terwijl jij droomt in…
onbezonnen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
417 zonder dat er enig sprake was van
een genuttigd hoeveelheid alcohol
betrad ik de vroege ochtend
met een onuitgeslapen gevoel
van uitputting, zonder twijfel
en gerede voldoening daar
het licht zich slechts
vertoonde in de verbeelding
waar mijn ziel en ik elkander
zochten en tenslotte vonden
het park waar ik en mijn
vriend het groen…
Laatste strohalm
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 Voorafgaande aan
het bijzondere moment
dat tot een hoogtepunt zou leiden
ging hij geheel onverwacht
een nederlaag tegemoet
historisch in zijn verslagenheid
Er waren angstige dagen geweest
van grote twijfel in de buurt
waar de groene bomen zwegen
en natte regen alle talen sprak
Sprakeloos was hij geweest
in al zijn nederigheid beledigd…
Kanttekening
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
443 ik zag
de contrasten
valer worden
waar het groen
en donker
gestippeld
werd door
lichtgele tinten
stengels zonder
blad domineerden
het struikgewas
gaf ruimte aan
tal van soorten
extensies waar
de wind nog leven
bracht in 3d
met kanttekening
van magie dromen
en mystiek in
sprookjes die in
het bosdecor
levendig floreren
al dan…
Nieuwe bladzijde
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
517 stuurde
vallen eenzame woorden
alsof ik jouw fraaie bloem
niet frivool zou bewonderen
zonder intense genegenheid
een nieuwe bladzijde
in het open liefdesboek
de letters zijn nog wit
onzichtbaar op blank papier
uit jouw stille waaiershand
groeien verse zaailingen
in vruchtbare geboortegrond
diep en intens wortelend
jouw roep over groene…
De tweesprong
netgedicht
1.0 met 265 stemmen
374 je voeten
herkenden
in het rul
warme zand
de intense
bindingen
die jij hebt
met dit groen
mediterrane land
in de tweesprong
tussen warm en
koud gaf jij aan
de twinkelende
sterrenhemel
de belofte van
overgave aan
degene van
wie je houdt
in het intens
beleven van die
universele
schoonheid
heb jij je
eigenwaarde
ervaren als…
Met zoveel liefde
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
493 keek naar
je handen
zocht naar
verloren illusies
met zoveel liefde
terwijl tranen
je ogen vulden
met verdriet
omdat het ook
dit keer niet
was gelukt
hemel en aarde
had je bewogen
beloftes gedaan
om het toeval
gesmeekt en
zacht gebeden
nu alles opgeruimd
opgelucht een nieuwe
fase ingegaan tot een
vergeten meter alles op
groen…
BACH WORTELT IN BOGERD, EEN BOOM VAN EEN ORGELCONCERT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566
Het Bachzaadje is geplant, het is ontkiemt
heeft van de hemel water gekregen
en zon, zin, zen en Goddelijke zegen
Het sprietje werd een struikje, struik
werd een boompje, boom, een grote boom
met grote takken, reusachtige takken
En de bladeren, groot en klein
geven in elk voorjaar
een andere kleur groen
Ze liederen, fladderen, flodderen…
Januari blues
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
557 Het is weer januari
Die eerste maand van 't jaar
Waarom nou juist moet die maand
Steeds zwaarder zijn dan zwaar
Het weer zit altijd tegen
De feestdagen voorbij
Voor velen zijn ook die dagen
Geen feestjes op een rij
Nog even wat bijkomen
Van 't vorig jaar dat was
En geen idee van wat nog komt
Hoe groen wordt nog het gras…
Potlood in grijs landschap
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
934 Er groeit een dorp
bij een kerk dicht
bij jouw hart
staan koeien
in de weide
je staart verlegen
naar een veranderd landschap
op het natte tekenveld
iets goed observeren
naar onbevangen waarheid
is belangrijk, zeg je
en niemand spreekt
jouw oude potlood tegen
in de groene boezem
van de vergeten stad
het grijze potlood heeft…
Vervlogen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Nu kan ik alleen nog in haar mooie groene ogen kijken,
op een foto dicht naast mijn bed.
De vervlogen jaren doen slechts als secondes lijken,
daarom heb ik als proef de klok eens uren teruggezet.…
Avondzon aan zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
305 De brekende golven in de branding
Lichten wit op in ’t duister,
Zand licht groen op onder onze voeten.
Monden fluistren de liefde,
Handen fluistren met de monden mee,
Omlijst door ’t ruizen van de zee.…
De liefde gaat door de maag, dat voel je, dat smaakt
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
338 goede relatie van me,
een mooie mevrouw verraste me met
2 zelfgemaakte appel/groente gebakjes
het aantal van 2 klopt bij mij
altijd 2 gebakjes in een horecazaak
met verse muntthee of romige cappucinno
maar nu haar talent op een privé-locatie in Doorn
het 1ste gebakje boterzachte flensjes van appelschuifjes
de 2e van omhoog springend groen…
Weer sneeuwklokjes
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
379 Groen en wit,
heel feestelijk, al moeten de bomen nog eerst even
rusten eer ze gaan juichen in hun bloesempracht.
De sneeuwklokjes werkten al hard om hun tere
blaadjes en bloempjes naar boven te krijgen, maar
ze deden het toch maar, ook weer dit jaar.…
De zwerm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
242 hartslag van het geheel
ongeacht het gepiep
van de vogels die voorop vliegen
maar niet leiden, die een
rafelrand van de zwerm zijn
Bij gevaar zwenkt men weg
en nog een keer wanneer
het nog niet voorbij is
Steeds verder vluchtend
naar een heenkomen
schijten ze de wereld
wit, zwart, alle tinten
bruin en weten ze niet
wat te doen
Het groene…
Vergane tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
253 Het groene gras overgroeit het graf,
de regendruppels voeden het gras,
de sneeuw bedekt de stille grond,
de wind verwaait de herinnering.…
Niet vergeten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
317 Voor mij ligt een glooiende, groene heuvel,
vol verrassingen, vol obstakels.
Ze zijn nog niet vergeten. Ze zijn nog niet vergeten.…
Alleen nog stilte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
214 Waar gister ’t gras nog groen was,
Is nu een dorre kale vlakte,
Geen woorden van liefde.
Alleen de stilte van ’t verse graf.
Tijd heelt alle wonden,
Vooralsnog overheerst alleen de pijn,
En zwijgende monden.
Vergeefs poog 'k te kijken naar voren,
Maar door de pijn in ’t heden,
Kan me te weinig daar nog bekoren.…
Wildernis van nat beton
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
2.596 Architecten van het eigen zwijgen
wij meten de muren van ons gemis
in deze wildernis van nat beton
heeft het grauwe grijs het laatste
vitale groen uit de steden verdreven
grote machines zingen hun kille refreinen
waar ooit de wolf en de reiger stonden
wij kijken toe hoe de grenzen verdwijnen
hoe de passie van moeder Aarde
zachtjes in…
ITSME
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
285 Herfst doet in pracht en praal haar waardige intreden
Tapijt gelig, rood, groen loopt comfortabel wijl het pasje charmant muziekjes resoneert
Net de prachtige Grote Zilverreiger en de sierlijke Ijsvogel op foto bewonderd
Als miniem zandkorreltje observeer ik dat grandioze heelal; wondermooi, tooi
De gekunstelde ministers zouden zich maar weer…
Voetstappen…
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
90 Deze groene planeet
is bevreemdend raar
omdat we niet meer omkijken
naar elkaar
we marcheren in cirkels
alsof we rode bosmieren zijn
want de mensheid is groot
nimmer klein
al blijft ons doel onduidelijk
omdat de keeper heeft verloren
hij liet alle ballen door
geschoten van de hoge toren
nu bouwen we een blokkendoos
vol pietluttige…
Van stormen en blauw
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
94 O, de winden die hoog opwaaien,
de wegen zo groen en zo vrij!
Zie de meeuwen die zwenken en draaien,
een nieuwe morgen in mij.
Geen stilstaan meer in de schaduw,
geen vrees in het zilveren licht.
Mijn borst is van stormen en blauw,
mijn ogen naar voren gericht.…
NAJAAR BUITENLUST
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
481 Een hoge eik houdt
koppig zijn groen; onder hem
kleuren struiken fel.
Rijen woonwagens,
deftig uitziende hutten,
zwijgen gelaten.
Paarden in de stal
bij het woonhuis laten zich
het vol lust smaken.
Hier heerst overal
de aard van altijd toeven
zonder verlangen.
Enige tentjes
stralen echter voortdurend
flinke zwerflust uit.…
Rampdag
hartenkreet
2.1 met 11 stemmen
2.470 De schilder is op dat moment bezig de buitenboel te verven
en alles staat dan open, ramen en deuren,
de kat loopt vrij rond en je raadt al wat er dan wel moet
gebeuren,
precies 't mormel loopt door de groene verf, hij zelf is van
nature grijs, hij springt op tafel, op de grond,
overal groene poten.…
oktoberstilte
netgedicht
3.4 met 36 stemmen
9.959 Cabanes eind oktober – grijs bruin oker groen
Een door nevels van vuurtjes versluierd seizoen
Waar de roofvogel langzaam haar spied-rondjes draait
De barmhartige zon alle herfsttinten aait
De winterslaap nadert de kou is op til
De natuur komt tot rust - een merkbaar verschil
Met de brandende zon van de bloedhete zomer
Het tempo de kleuren zijn…
Verzuchting...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 Het dichte groene gebladerte beschaduwt het droge gras,
terwijl een lichte frisse bries speelt met minne-gevoel
en strelend zacht raakt.
Je tekent een spel van liefdesbeelden
met elk blad dat versmelt in het lucht-geheel.…
De verganklijkheid
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.527 Hij laat ze zinken naar beneden,
Wanneer der maar een windje speelt,
Het groene tijdje is verleden,
Dat sap en kracht had mee gedeeld.
ô Wereld-boom! gij boom van allen,
Wat hebt gij van 't beginsel af,
Veel duizend blaad'ren laten vallen,
Die al verrot zijn in het graf!…
Bellefleurs en toffe peren
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
726 Daar worden toffe kweeperen geënt
Voel maar eens hoe die sappen heerlijk stromen
Nog jong en groen maar straks golden delicious
Kijk daar eens hoe ze reeds naar ons verlangen
Die jongeheer wordt straks een hele vent!…
Poëtisch gezien
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
6.791 Zie hoe fel de boterbloemen kleuren
in het zonnelicht dat ze wakker kust
zo zacht, dat het goudgeel stralend rust
op de blad’ren die van knop nu scheuren
aan de waterkant, in dromen gesust
terwijl ze stil het spiegelzicht keuren
hangen de wilgen twijgend te treuren
zich van hun eigen schoonheid onbewust
in ‘t groene boord van het weidemeer…
de bomen droomden zomer
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
747 ik zag je in de verte staan
je bloeide blauw boven het koren
je zachte lichaam sprak me aan
voeten in het groen verloren
je zwaaide toen ik nader kwam
het zonlicht danste op de wegen
ik zag hoe je mijn schaduw overnam
met lippen vochtig van de regen
je blikken maakten sprakeloos
verlegen kleurden ook mijn wangen
je keek hoe ik mijn ogen…