4904 resultaten.
Psalm 51
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
710 Ja ik schaam me
Omdat ik moeder ben.
Oh wat schaam ik me.
Als ze eens zou weten.
Wat schaam ik me.
God tegen U heb ik gezondigd
Uw naam te schande gemaakt
Ik weet het.
Tegen U kan ik het wel zeggen
Ik voel me heel klein.
Maar hoe zit dat dan met grenzen
En met gerechtigheid
Ik ben zo boos Vader
Ik ben zo boos
Ik had gelijk.…
En zie, 't is lente!
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.271 Zijn geest nog zal het werk bestieren,
Zijn adem over d' akker gaan;
En dubbel zalig zal hij wezen
Zo de aarde, met zijn zweet gedrenkt,
Zijn kindren lief haar wondre schatten
Met moederlijke mildheid schenkt.
1890…
Liedje van de straat
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.662 Dan hoor ik wel, gebarsten gong,
Slaaps wijsje zoals moeder 't zong
Vlak vóór de diepe blinde sprong:
Nog gaat het vals met leemte aan leemt;
Maar 't klinkt niet langer schril en vreemd,
Als straks de dood het overneemt.…
AAN EEN JONGE VRIEND,
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.193 Van dat uw moeder u naar ’t heilig doopbad droeg
ontving gij stof en wenk, om biddend Hem te loven.
Wees vrolijk, jongeling! ten dage van uw jeugd.
Maar meng’ zich de ernst dier vraag, beslissend voor het leven:
„wien hoor ik? wie alleen kan mij behoudnis geven?”
bij de u van ganser ziel gegunde levensvreugd.
1843.…
Dat het ooit voorbij zou gaan
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
680 Ze ziet zichzelf weer in de schouwburg
op vaders arm, de drukte, het geroezemoes
weer thuis strijkt moeder stil wat kleren
één koffertje maar, alleen voor haar?
nee, wij komen later schat, ga nu maar
er kwam niemand, ze was alleen
en wist niet beter dan
dat het ooit voorbij zou gaan.…
het beste leven geven
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
863 waar liefde samenvloeit
komt het beste boven
transformeert zich de bron
tot – uiteindelijk – jouw leven
de stroom van ontmoeting
weeft met stof van genen
in moeders schoot
zich jouw eigen bestaan
wat vormeloos begon
week nog – en zacht
vormt zich frêle
tot in jouw fijnste details
voedende aderen
daar om en doorheen
weven schilderend…
Kersen in december
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
687 Mijn moeders schoot is zacht.
Zij streelt mijn angst weg
voor gruweldromen en spookverhalen.
Zij kleedt mij aan voor school
en stopt nog vlug bij 't buitengaan
vijf blinkende kersen in mijn hand.
De buurkinderen zijn daar.
Lawaaierig trekken wij op.
Profijtig eet ik mijn kersen.…
De knobbelzwaan vraagt om respect.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Veelal zal zij
met haar kroost moederlijk voortdrijvend op de
waterlijn alleen maar om bewondering vragen;
maar laat haar eigenzinnig haar eigen weg gaan,
zodat voorkomen kan worden dat men zichzelf
om een verkeerde inschatting dient te beklagen.…
welkom leven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
756 als de harten zijn veroverd
overwint zij schroom tot leven
dat geprezen en bewonderd
nu in handen ligt van liefde
aan wie het ook ontsprong
vol maakt hij het leven
van zijn mama en zijn papa
als met nieuwe tijd van jaren
eerder dan gedacht verwacht
zich victor judah melden laat
als geen ander klopt zijn hartje
in moeders schoot zijn…
welkom leven
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
884 als de harten zijn veroverd
overwint zij schroom tot leven
dat geprezen en bewonderd
nu in handen ligt van liefde
aan wie het ook ontsprong
vol maakt hij het leven
van zijn mama en zijn papa
als met nieuwe tijd van jaren
eerder dan gedacht verwacht
zich victor judah melden laat
als geen ander klopt zijn hartje
in moeders schoot zijn…
REIZEN
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.208 Kennis dier allen, die in weelde-gaard'
Of woestenij van stad of zand-zee erven
Des levens vonk, uw gave, o Moeder Aard',
Uw gave, o Vader Zon. 0 laat mij drinken
De blik van ogen, zwart, bruin, hemels-blauw,
O laat mij diep in kelk van stem wegzinken,
Daar pure ziel als bie puurt honig-dauw...…
Wolga vriend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
598 Het gehaakte sprei van grootmoeder
zit onder de chocolademelkvlekken
wanneer je er naar kijkt denk je
aan mijn Hollandse ondeugd
groots in het bluffen
klein in het ontvangen
het begint met projecteren
je ziet in mij een nieuwe maagd
het leven bestaat slechts uit proberen
het is de moeder rivier
die stroomt door Rusland
terwijl ik droom…
Vervlogen dromen,
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
623 Moeder was streng, vol vuur en zorgen
Beschermde ons, we voelden ons geborgen
Mijn jeugd bewaar ik als een schat,
en niemand kan me die ontnemen
en voor je ’t weet sta je in ’t leven
En vraagt waar is die tijd gebleven?
Ach hoe vlug gaat toch die kindertijd voorbij
als sliertjes rook, verdreven door de wind.…
Zomerse buien
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
468 alles wat deugd
gaat ten onder
achter wolken verscholen
daalt de hemel
dichterbij vol liefde
de enige vreugde
het prille verlangen
iedere zomer heviger
dit vragen in de taal
niets en leegte, ergernis
vreugde, tranen en verdriet
en dan,
daar achter stilte, gezonken horizon
aardse kalmte boven het moeras
het verhaal voor Moeder…
MIJN OUDERS
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
808 mijn moeder, trooster, hoeder
oneindige vergeefster
vergeef mij dat ik in uw ogen
geen klein kind meer ben gebleven.
De t.v. beukt zijn overvrolijkheid
de kamer in: hun enig licht
in hun vastgelopen tijd
hoe kan ik...…
WITTE SERINGEN VOOR MARIA
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
455 Maria geeft ook altijd aan ieder een teken
blijf eens staan, wij moeten eens spreken
houd uw hart open en klaar
zo brengt Uwe Moeder, alles weer voor mekaar.
Een Mariakapelletje gebeiteld in de muur
witte seringen bloeien bij de overbuur
van ver hoor ik bedevaarders bidden en zingen
en mijn hart vraagt alleen om beminnen.…
De kast uit
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
613 De kast uit
Ik moest uit de kast
En ik zocht naar een list
Ik wilde niet eindigen
Van de kast in de kist
Het moment uitgekozen
De woorden in nette taal
En na wat tussenpozen
Tussen dessert en journaal
Ik had het er zwaar mee te stellen
Dus nam mijn moeder even apart
Mam, ik moet je wat vertellen
En bereidde zo voor op de komende smart…
VLIEGEN LUKT NIET MEER
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
591 rustig en tevreden
in m’n dromen door de lucht
zoals water wordt doorkliefd
door een heuse reuzen rog
wat een kracht wat een
nonchalante dromerige macht
met een grote zucht
de vraag waar is die toch gebleven
nu ben ik oud en vliegen laat me koud
en wat was ervan uiteindelijk de waarde
nee laat me nu nog maar even
met beide benen staan op moeder…
Een drievoudig snoer...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.363 Mijn moeder wou heel zuinig zijn
en gaf ons dan twee draadjes.
Maar na een paar keer strikken,
was het ding alweer kapot.
Want voor een sterker snoertje,
zijn drie draadjes nodig, zo wordt beweerd.
maar wist zij veel,
dat had ze niet geleerd.
Want draai je ze dan op,
blijft er een holte tussen, je zult het zien.
Met lucht gevuld.…
Stilstaan op een grens
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
538 avond
voor een zeldzaam stille nacht
kwam als vluchteling
een alpenkraai gevlogen
naar de westkust van Bretagne
met in haar rugzak een kastanje
als talisman om niet varzakend
te vergeten waarvan zij kwam
en zit nu met een dove mus
als blinde odebode
en kijkt met open ogen
recht in andermans gezicht
Onder de kerstboom
van mijn moeder…
(iii) Verborgen water
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
535 Ieder aan onze kant van de grenspaal,
lachend naar elkaar,
ik kan werken nu hij niet meer
verborgen ligt −
(vreemd, het kind roert zich:
doordat zij leeft in die bel,
wilde ik mijn moeder bellen,
zes jaren nadat zij
haar laatste grens overstak
en uit mijn tijd verdween)…
Amnesia
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
436 out voor hen, de laatsten der aardmohikanen
No future in outopia
van hotel California
omgekeerd hun wereld
glas en blik en overal
drones in plastic soep
en satellieten uit het al
Massa's zwijgende machines zonpanelen windturbines apparaten zonder lichtnet nutteloze aggregaten
In de broeikas zengt het stikstof
zieltogend moeder…
in het voorbijgaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
454 we lezen Remco’s Lamento hier nu
langs het lange diepe water
zien wolken die niet meer komen
in Vestdijks Litanie
huilen om Martinus’ verre wolken
waarom moeder schreide
het zijn oude verlangens
we volgen valk en vlinder
we horen ver verdriet
herschrijven een bezonken Testament
van Boudewijn en Bob
alleen over de dingen die we…
1 mei
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.043 Ondanks de hogere temperaturen
trof ik mijn moeder aan in een trui
met een sjaaltje rond de nek.
Ze had het altijd koud.
Dokter rade haar aan meer in de zon te lopen
en jodium te nemen.
ze moest ook meer eten.
Met tegenzin zal het niet zijn,
want aan brood in haar keuken geen gebrek.
Leve 1 mei met onze traditie.…
Standbeeld in de stad
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
530 nu
je roept de zwijgende stemmen
je zwijgt een roepende stilte
je ogen zien niets, blind in wanhoop
maar het lijkt alsof ze alles zien
je blijft daar altijd bewegingloos staan
gemaakt om te onthouden
nooit vergeten wat er is gebeurd
om te verwerpen die harteloze terreur
van discriminatie en ongelijkheid
in eeuwige teloorgang van Moeder…
Menselijk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
576 geest en leden door jouw ouderdom
mijn hart verslijt tijd tussen mijn tanden
ik spreek met de emotie van het gevoel
in de boomgaard van het oeverland
waar de rivier stroomt naar de zee
bij nacht als dromen zijn verdwenen
pluk ik een appel voor de dorst
en niemand onder het magere maanlicht
kan mij iets vertellen over de dood
van mijn moeder…
Hades en Persephone
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
718 blijven
II
ik wilde duizend bloemen
laten bloeien
druiven voor de wijn
graan voor het brood
laten rijpen
nu in dit lange heden
waar herinneringen doven
is er niets meer te verwachten
alles glijdt steeds verder terug
maar ik hoor de lokroep
de wind fluistert mijn naam
bevestigt mijn bestaan
ik luister uit de diepten
mijn moeder…
Winterdepressie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
323 O Gaia, Moeder Aarde,
geef ons hoop en leven.
U, die de lente baarde.
Verlos ons koud hunkerend hart,
uit deze bevroren greep.
Winterdepressie, deze koude smart.
En als de krokus bloeit,
door sneeuw en ijs,
dan is daar hoop dat groeit.
Trots staat en straalt zij ons toe.
De droom van warmte,
het einde nabij, zo wintermoe.…
Drie maanden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
129 In ‘t restaurant
zag ik hem kijken naar mij
met zijn donkere oogjes,
langdurig
dan naar zijn moeder
en lachen.…
Ook zij
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
160 Ook de naamloze, vooralsnog
nomen nescio onbekenden,
in het zweet huns aanschijns
van ellende weggeteerden
in kamp, aan spoorweg
of erger misdeelden
Ook in vergetelheid geraakten
de stoutmoedigen de dapperen
die god noch gebod volgden
het lot tartten
die hun eigen leven waagden
met leeuwenmoed, de anoniemen
Ook de moeders: liefdevolle…