Alle inzendingen over moeders

4904 resultaten.

Sorteren op:

Psalm 51

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 710
Ja ik schaam me Omdat ik moeder ben. Oh wat schaam ik me. Als ze eens zou weten. Wat schaam ik me. God tegen U heb ik gezondigd Uw naam te schande gemaakt Ik weet het. Tegen U kan ik het wel zeggen Ik voel me heel klein. Maar hoe zit dat dan met grenzen En met gerechtigheid Ik ben zo boos Vader Ik ben zo boos Ik had gelijk.…
J. Farah9 november 2012Lees meer >

En zie, 't is lente!

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.271
Zijn geest nog zal het werk bestieren, Zijn adem over d' akker gaan; En dubbel zalig zal hij wezen Zo de aarde, met zijn zweet gedrenkt, Zijn kindren lief haar wondre schatten Met moederlijke mildheid schenkt. 1890…

Liedje van de straat

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.662
Dan hoor ik wel, gebarsten gong, Slaaps wijsje zoals moeder 't zong Vlak vóór de diepe blinde sprong: Nog gaat het vals met leemte aan leemt; Maar 't klinkt niet langer schril en vreemd, Als straks de dood het overneemt.…

AAN EEN JONGE VRIEND,

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.193
Van dat uw moeder u naar ’t heilig doopbad droeg ontving gij stof en wenk, om biddend Hem te loven. Wees vrolijk, jongeling! ten dage van uw jeugd. Maar meng’ zich de ernst dier vraag, beslissend voor het leven: „wien hoor ik? wie alleen kan mij behoudnis geven?” bij de u van ganser ziel gegunde levensvreugd. 1843.…

Dat het ooit voorbij zou gaan

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 680
Ze ziet zichzelf weer in de schouwburg op vaders arm, de drukte, het geroezemoes weer thuis strijkt moeder stil wat kleren één koffertje maar, alleen voor haar? nee, wij komen later schat, ga nu maar er kwam niemand, ze was alleen en wist niet beter dan dat het ooit voorbij zou gaan.…

het beste leven geven

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 863
waar liefde samenvloeit komt het beste boven transformeert zich de bron tot – uiteindelijk – jouw leven de stroom van ontmoeting weeft met stof van genen in moeders schoot zich jouw eigen bestaan wat vormeloos begon week nog – en zacht vormt zich frêle tot in jouw fijnste details voedende aderen daar om en doorheen weven schilderend…

Kersen in december

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 687
Mijn moeders schoot is zacht. Zij streelt mijn angst weg voor gruweldromen en spookverhalen. Zij kleedt mij aan voor school en stopt nog vlug bij 't buitengaan vijf blinkende kersen in mijn hand. De buurkinderen zijn daar. Lawaaierig trekken wij op. Profijtig eet ik mijn kersen.…

De knobbelzwaan vraagt om respect.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 477
Veelal zal zij met haar kroost moederlijk voortdrijvend op de waterlijn alleen maar om bewondering vragen; maar laat haar eigenzinnig haar eigen weg gaan, zodat voorkomen kan worden dat men zichzelf om een verkeerde inschatting dient te beklagen.…

welkom leven

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 756
als de harten zijn veroverd overwint zij schroom tot leven dat geprezen en bewonderd nu in handen ligt van liefde aan wie het ook ontsprong vol maakt hij het leven van zijn mama en zijn papa als met nieuwe tijd van jaren eerder dan gedacht verwacht zich victor judah melden laat als geen ander klopt zijn hartje in moeders schoot zijn…

welkom leven

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 884
als de harten zijn veroverd overwint zij schroom tot leven dat geprezen en bewonderd nu in handen ligt van liefde aan wie het ook ontsprong vol maakt hij het leven van zijn mama en zijn papa als met nieuwe tijd van jaren eerder dan gedacht verwacht zich victor judah melden laat als geen ander klopt zijn hartje in moeders schoot zijn…

REIZEN

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.208
Kennis dier allen, die in weelde-gaard' Of woestenij van stad of zand-zee erven Des levens vonk, uw gave, o Moeder Aard', Uw gave, o Vader Zon. 0 laat mij drinken De blik van ogen, zwart, bruin, hemels-blauw, O laat mij diep in kelk van stem wegzinken, Daar pure ziel als bie puurt honig-dauw...…

Wolga vriend

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 598
Het gehaakte sprei van grootmoeder zit onder de chocolademelkvlekken wanneer je er naar kijkt denk je aan mijn Hollandse ondeugd groots in het bluffen klein in het ontvangen het begint met projecteren je ziet in mij een nieuwe maagd het leven bestaat slechts uit proberen het is de moeder rivier die stroomt door Rusland terwijl ik droom…
mobar7 juli 2017Lees meer >

Vervlogen dromen,

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 623
Moeder was streng, vol vuur en zorgen Beschermde ons, we voelden ons geborgen Mijn jeugd bewaar ik als een schat, en niemand kan me die ontnemen en voor je ’t weet sta je in ’t leven En vraagt waar is die tijd gebleven? Ach hoe vlug gaat toch die kindertijd voorbij als sliertjes rook, verdreven door de wind.…

Zomerse buien

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 468
alles wat deugd gaat ten onder achter wolken verscholen daalt de hemel dichterbij vol liefde de enige vreugde het prille verlangen iedere zomer heviger dit vragen in de taal niets en leegte, ergernis vreugde, tranen en verdriet en dan, daar achter stilte, gezonken horizon aardse kalmte boven het moeras het verhaal voor Moeder…
mobar2 augustus 2019Lees meer >

MIJN OUDERS

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 808
mijn moeder, trooster, hoeder oneindige vergeefster vergeef mij dat ik in uw ogen geen klein kind meer ben gebleven. De t.v. beukt zijn overvrolijkheid de kamer in: hun enig licht in hun vastgelopen tijd hoe kan ik...…

WITTE SERINGEN VOOR MARIA

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
Maria geeft ook altijd aan ieder een teken blijf eens staan, wij moeten eens spreken houd uw hart open en klaar zo brengt Uwe Moeder, alles weer voor mekaar. Een Mariakapelletje gebeiteld in de muur witte seringen bloeien bij de overbuur van ver hoor ik bedevaarders bidden en zingen en mijn hart vraagt alleen om beminnen.…

De kast uit

hartenkreet
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 613
De kast uit Ik moest uit de kast En ik zocht naar een list Ik wilde niet eindigen Van de kast in de kist Het moment uitgekozen De woorden in nette taal En na wat tussenpozen Tussen dessert en journaal Ik had het er zwaar mee te stellen Dus nam mijn moeder even apart Mam, ik moet je wat vertellen En bereidde zo voor op de komende smart…
Ad Schuijf28 november 2021Lees meer >

VLIEGEN LUKT NIET MEER

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 591
rustig en tevreden in m’n dromen door de lucht zoals water wordt doorkliefd door een heuse reuzen rog wat een kracht wat een nonchalante dromerige macht met een grote zucht de vraag waar is die toch gebleven nu ben ik oud en vliegen laat me koud en wat was ervan uiteindelijk de waarde nee laat me nu nog maar even met beide benen staan op moeder…

Een drievoudig snoer...

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.363
Mijn moeder wou heel zuinig zijn en gaf ons dan twee draadjes. Maar na een paar keer strikken, was het ding alweer kapot. Want voor een sterker snoertje, zijn drie draadjes nodig, zo wordt beweerd. maar wist zij veel, dat had ze niet geleerd. Want draai je ze dan op, blijft er een holte tussen, je zult het zien. Met lucht gevuld.…
Antje26 augustus 2022Lees meer >

Stilstaan op een grens

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 538
avond voor een zeldzaam stille nacht kwam als vluchteling een alpenkraai gevlogen naar de westkust van Bretagne met in haar rugzak een kastanje als talisman om niet varzakend te vergeten waarvan zij kwam en zit nu met een dove mus als blinde odebode en kijkt met open ogen recht in andermans gezicht Onder de kerstboom van mijn moeder…
Maxim24 december 2022Lees meer >

(iii) Verborgen water

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 535
Ieder aan onze kant van de grenspaal, lachend naar elkaar, ik kan werken nu hij niet meer verborgen ligt − (vreemd, het kind roert zich: doordat zij leeft in die bel, wilde ik mijn moeder bellen, zes jaren nadat zij haar laatste grens overstak en uit mijn tijd verdween)…

Amnesia

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 436
out voor hen, de laatsten der aardmohikanen No future in outopia van hotel California omgekeerd hun wereld glas en blik en overal drones in plastic soep en satellieten uit het al Massa's zwijgende machines zonpanelen windturbines apparaten zonder lichtnet nutteloze aggregaten In de broeikas zengt het stikstof zieltogend moeder…

in het voorbijgaan

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 454
we lezen Remco’s Lamento hier nu langs het lange diepe water zien wolken die niet meer komen in Vestdijks Litanie huilen om Martinus’ verre wolken waarom moeder schreide het zijn oude verlangens we volgen valk en vlinder we horen ver verdriet herschrijven een bezonken Testament van Boudewijn en Bob alleen over de dingen die we…

1 mei

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.043
Ondanks de hogere temperaturen trof ik mijn moeder aan in een trui met een sjaaltje rond de nek. Ze had het altijd koud. Dokter rade haar aan meer in de zon te lopen en jodium te nemen. ze moest ook meer eten. Met tegenzin zal het niet zijn, want aan brood in haar keuken geen gebrek. Leve 1 mei met onze traditie.…

Standbeeld in de stad

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 530
nu je roept de zwijgende stemmen je zwijgt een roepende stilte je ogen zien niets, blind in wanhoop maar het lijkt alsof ze alles zien je blijft daar altijd bewegingloos staan gemaakt om te onthouden nooit vergeten wat er is gebeurd om te verwerpen die harteloze terreur van discriminatie en ongelijkheid in eeuwige teloorgang van Moeder…
mobar13 april 2025Lees meer >

Menselijk

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 576
geest en leden door jouw ouderdom mijn hart verslijt tijd tussen mijn tanden ik spreek met de emotie van het gevoel in de boomgaard van het oeverland waar de rivier stroomt naar de zee bij nacht als dromen zijn verdwenen pluk ik een appel voor de dorst en niemand onder het magere maanlicht kan mij iets vertellen over de dood van mijn moeder…
Avril Gareel8 september 2025Lees meer >

Hades en Persephone

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 718
blijven II ik wilde duizend bloemen laten bloeien druiven voor de wijn graan voor het brood laten rijpen nu in dit lange heden waar herinneringen doven is er niets meer te verwachten alles glijdt steeds verder terug maar ik hoor de lokroep de wind fluistert mijn naam bevestigt mijn bestaan ik luister uit de diepten mijn moeder…

Winterdepressie

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 323
O Gaia, Moeder Aarde, geef ons hoop en leven. U, die de lente baarde. Verlos ons koud hunkerend hart, uit deze bevroren greep. Winterdepressie, deze koude smart. En als de krokus bloeit, door sneeuw en ijs, dan is daar hoop dat groeit. Trots staat en straalt zij ons toe. De droom van warmte, het einde nabij, zo wintermoe.…
Mierdelel25 februari 2026Lees meer >

Drie maanden

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 129
In ‘t restaurant zag ik hem kijken naar mij met zijn donkere oogjes, langdurig dan naar zijn moeder en lachen.…
Ralameimaar5 augustus 2026Lees meer >

Ook zij

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 160
Ook de naamloze, vooralsnog nomen nescio onbekenden, in het zweet huns aanschijns van ellende weggeteerden in kamp, aan spoorweg of erger misdeelden Ook in vergetelheid geraakten de stoutmoedigen de dapperen die god noch gebod volgden het lot tartten die hun eigen leven waagden met leeuwenmoed, de anoniemen Ook de moeders: liefdevolle…